NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Migratiepact
  • Pater DaniŽl Maes in Postel
  • Michel: voetveeg van NVA
  • Pater DaniŽl Maes in het Syrische klooster Mar Yakub
  • Gebedsvideo paus november 2018: liefde ja, geweld neen
    Zoeken in blog

    Archief per jaar
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • -0001
    RASP

    31-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Franciscus: 'Koop niks dat met slavenarbeid is vervaardigd'
     

    Paus: 'Koop niks dat met slavenarbeid is vervaardigd'

     

    "Koop geen producten die vervaardigd zijn door slachtoffers van slavenarbeid." Dat zegt paus Franciscus in zijn boodschap naar aanleiding van Wereldvredesdag. De kerkleider pleit voor een mobilisatie op wereldvlak om een einde te maken aan de uitbuiting.

    31-12-2014 om 22:18 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Postel 31 december 2014

    Wandelgebied Postel tussen de abdij en de E34, woensdag 31 december 2014.









     

    31-12-2014 om 21:24 geschreven door Gust Adriaensen


    30-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vermeersch geen partij voor Lťonard

    Sprankelend, beklijvend televisiewerk was de dubbele reportage over de Léonard-Vermeerschgesprekken niet. Maar wel redelijk boeiend.

    Twee intellectuelen op leeftijd, die in hun moerstaal een aantal morele, filosofische, religieuze onderwerpen bespraken. Geen harde confrontatie, maar over het algemeen hoffelijk, met respect voor elkaars opvattingen.

    Mijn conclusie is dat Vermeersch het moest afleggen tegen Léonard. Vormelijk en inhoudelijk.

    Wat een verschil tussen het sierlijke Frans van de aartsbisschop en het hoekige, door streektaal sterk beïnvloede Nederlands van de emeritus-professor.

    En dan was er, los van de ethische en wereldbeschouwelijke verschillen, het niveau van het intellectuele discours. Zowel de 'kerkvorst' als de 'ketter' zijn filosoof. Maar Léonard bleef consequent in zijn rol als filosoof. Vermeersch ontpopte zich eens te meer vooral als statisticus, als (pseudo-)positieve wetenschapper. Bovendien stak de rust van de aartsbisschop scherp af tegen de soms schreeuwerige overdrive van de professor.

    30-12-2014 om 20:26 geschreven door Gust Adriaensen


    29-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Panamarenko blijft boeien

    Nog tot 22 februari 2015 loopt de grote overzichtstentoonstelling met werk van Panamarenko in het MUHKA in Antwerpen.

    Panamarenko, pseudoniem van Henri Van Herwegen, werd geboren in Antwerpen. Hij is kunstenaar. Maar ook uitvinder, wiskundige, filosoof, technicus, visionair. En dat alles tegelijk. Hij maakt zwevende constructies, vliegende rugzakken, helikopters met pedalen, zeppelins, meikevers, onderzeeërs en wandelende kippen.

    De tentoonstelling in Antwerpen geeft een goed beeld van de evolutie van zijn belangstelling en werk. En vooral: de expositie boeit en amuseert volwassenen én kinderen. Nog maar zelden een tento bezocht waar zoveel mensen met een glimlach, een monkellach, een blij gezicht, een uitdrukking van verbazing, van herkenning, rondliepen.

     





    29-12-2014 om 18:54 geschreven door Gust Adriaensen


    27-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De paus haalt keihard uit
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In de kersttoespraak tot de kardinalen van de Romeinse Curie, wond paus Franciscus er geen doekjes om. Hij gebruikte met krachtige hand de karwats.

    Hij somde vijftien ziektes op waaraan leden van het bestuursapparaat van de Kerk kunnen lijden. Het is meer dan de moeite om ze op een rijtje te zetten:

    1. Zichzelf onsterfelijk, immuun, onvervangbaar wanen.

    2. Zichzelf verdrinken in excessief hard werken.

    3. Geestelijke en mentale versteendheid.

    4. Te veel willen plannen, aan functionalisme lijden.

    5. Geen of een gebrekkige samenwerking.

    6. Rivaliteit en opgeblazenheid.

    7. Spirituele Alzheimer.

    8. Existentiële schizofrenie.

    9. Roddel en geklets.

    10. Slaafs opkijken naar meerderen.

    11. Onverschilligheid voor de anderen.

    12. Rondlopen met een begrafenisgezicht.

    13. Meer en meer materieel bezit nastreven.

    14. Zichzelf opsluiten in gesloten kringetjes, clubjes.

    15. Verhangen zijn aan wereldlijk profijt en exhibitionisme.

    Een ziektelijst die kan tellen. En uiteraard niet uitsluitend voor het Vaticaan geldt, zoals columnist Bas Heijne terecht opmerkt: 'Wat voor de Curie geldt, gaat ook op voor de gemiddelde kantoortuin. Slangenkuil, zonnekoning, eilandjescultuur, haantjesgedrag, een klimaat van wantrouwen -ieder rapport over een verziekte organisatie komt op hetzelfde neer.

    Je zou verwachten dat dergelijke vlijmscherpe diagnose en aanklacht in de media op grote appreciatie zou kunnen rekenen. Want vele kranten scheppen er al vele jaren een pervers genoegen in, ook de paus te kleineren en af te breken. Maar niets is minder waar. Er zijn journalisten die duidelijk met veel gretigheid en vooringenomenheid, paus Franciscus nu voortvarendheid en onvoorzichtigheid verwijten. En ze proberen hun artikels meer geloofwaardigheid en gezag te geven door 'conservatieve experts' als Kurt Martens en Stijn Fens uitgebreid aan het woord te laten.

    Op dergelijke journalistieke houding en praktijken, kan je zonder veel zoekwerk, ook wel enkele van de door paus Franciscus vernoemde ziektebeelden plakken.

    27-12-2014 om 11:59 geschreven door Gust Adriaensen


    26-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leo Tindemans overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Leo Tindemans, 1922-2014, is overleden.

    26-12-2014 om 19:51 geschreven door Gust Adriaensen


    25-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sans-papiers rekenen op de Kerk

    In Brussel betoogden een 200-tal sans-papiers. Hun tocht eindigde bij de kathedraal. Ze roepen de hulp van de Kerk in.

    Ik ben van mening dat de Kerk zich daadwerkelijk het lot van deze hulpeloze en wanhopige mensen moet aantrekken. De boodschap van Christus over de houding ten aanzien van mensen in dergelijke situaties is overduidelijk. En paus Franciscus heeft al herhaaldelijk in niet mis te verstane woorden de verdediging van de zwaksten, de armsten, de ontheemden, de vervolgden, op zich genomen.

    De navolging van Christus kan en mag voor de Kerk geen dode letter zijn.

    25-12-2014 om 20:29 geschreven door Gust Adriaensen


    24-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overvolle kerk in Postel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Abt Testaert van de norbertijnenabdij van Postel droeg voor een overvolle kerk de nachtmis van Kerstmis op. Elk jaar wonen vele christenen, ook uit Noord-Brabant, de kerstviering in de romaanse abdijkerk bij, maar dit jaar waren het er duidelijk veel meer.

    Het thema van de homilie van de prelaat was : 'Heden is ons een Redder geboren'. Dat blijft gelden. Ook vandaag. Jezus Christus begeleidt ons op onze levensweg, en tot over de dood.

    Donderdag 25 mei zet de abdijgemeenschap met een pontificale hoogmis om 10 uur, waar iedereen hartelijk welkom is,  de viering van de geboorte van Jezus Christus verder.

    24-12-2014 om 23:51 geschreven door Gust Adriaensen


    22-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zalige Kerstmis -Gelukkig Nieuwjaar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

    Aanbidding der herders-einde 16de eeuw-Sint-Martinuskerk Retie
    (gerestaureerd in 2010)

    ---------------

    Aan alle lezers

    van harte

    een zalige Kerstmis

    en

    een gelukkig Nieuwjaar!

    22-12-2014 om 19:12 geschreven door Gust Adriaensen


    21-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    Paus Franciscus:

    'De Heer stelde het duidelijk: je kan geen twee meesters dienen. Je moet kiezen tussen God en geld.'

    21-12-2014 om 20:03 geschreven door Gust Adriaensen


    20-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lťonard versus Vermeersch

    Onder de wat provocerende titel 'De ketter en de kerkvorst' zendt Canvas op zondag 21 december om 20.15 uur, de eerste van twee documentaires uit over de ontmoeting tussen moraalfilosoof Etienne Vermeersch en aartsbisschop André-Joseph Léonard.

    Zij hadden gedurende een aantal dagen urenlange intensieve gesprekken over de grote vragen van het leven en de uitdagingen van deze tijd.

    Ongetwijfeld de moeite waard.

    20-12-2014 om 20:49 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie is de beste burgemeester van het land?

     

    Spiegeltje, spiegeltje aan de wand,

    Wie is de beste burgemeester van het land?

     

    De eer die de burgemeester van Gent, Daniël Termont te beurt is gevallen, is niet overal in goede aarde gevallen. Ondanks het feit dat Daniël ontegenzeggelijk een echte socialist is, werd hij door een gerenommeerde Britse organisatie uitgeroepen tot beste burgemeester van Europa.

    Dat bericht sloeg in Antwerpen in als een bom. De reeds legendarische woedeaanvallen van de voorzitter, senator, schaduwpremier en burgemeester van ’t Stad, bereikten een voorlopig hoogtepunt. ’t Schoon verdiep daverde.

    De talloze spiegels aan de wanden van de kitscherige zalen in het Antwerpse stadhuis hadden allemaal zonder uitzondering, op des burgemeesters vraag wie de knapste burgemeester van het land, Europa en de wereld, was, treiterig geantwoord: Termont.

    De Wever brieste en brulde tot zijn niets vermoedende secretaris: ‘Alle spiegels moeten morgen uit dit kot verdwenen zijn’. En onmiddellijk daarop vroeg  hij in onvervalst Antwaarps :‘Secretoaris, wie zegde gaaj da den besten burgemiejster van ’t land en Europa is? ‘.

    De secretaris wist ondertussen ook al wel dat zijn baas altijd gelijk wilde hebben en dus antwoordde hij dat De Wever met lengten voorsprong de beste was. Dat kalmeerde de burgemeester geenszins. Hij besefte dat al degenen die in het stadhuis rondliepen, hielenlikkers waren –hij had ze in een mum van tijd daartoe gereduceerd-, die hem naar de mond praatten. Ook zijn N-VA-schepenen zouden hem wat voorliegen, als hij de vraag stelde. En aan tjeef Van Peel durfde hij gewoonweg niet vragen wie de beste burgemeester was, verondersteld dat hij Van Peel tegen het lijf liep. Die resideerde in zijn weelderige kantoren in het havengebied en bouwde daar zijn eigen baronie uit. Nee, die kon hij niet aan. Burgemeester De Wever moest in Van Peel zijn meester in het cynisme erkennen en de schepen zou zijn burgemeester met een cynisch lachje geantwoord hebben dat Marc Van Peel de beste burgemeester van ’t Stad geweest zou zijn.

    En dan was er nog die dekselse Rik Torfs, in zijn vrije tijd rector van de Katholieke Universiteit van Leuven. Die had nog flink wat zout in de wonde gestrooid met het gekwetter dat Termont wel de beste burgemeester van Europa was, maar dat Tobback sr. ongetwijfeld de beste burgemeester van het land bleef.

    Twee te verafschuwen socialisten die zo op het podium werden gehesen! En geen plaats voor de trots van Antwerpen. Dat was niet eerlijk!

    Burgemeester De Wever had afschuwelijk de pest in. Rotdagen waren het.







    20-12-2014 om 13:42 geschreven door Gust Adriaensen


    19-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

    VIII/40

    Vrijdag 19 december 2014

    Kerstmis, schoner dan de dagen....

    Het kerstfeest wekt diep in ons het onuitwisbaar verlangen naar een blijvende vrede die geen maaksel van mensen is maar een geschenk Gods. Als voorbereiding worden traditioneel in de gemeenschap op vele plaatsen kerststallen gemaakt in allerlei vormen en uitvoering, grote en kleine, met en zonder lichtjes, met en zonder kerstboom. Geestelijk bereiden we ons voor met een mengeling van Latijnse en byzantijnse elementen. We zingen de O-antifonen en repeteren tussendoor de prachtige byzantijnse kerstgezangen. En ieder kiest een dag retraite om in stilte met een kleine draagbare kerstkribbe te bidden en te werken, volgens een karmelitaanse traditie. Bovendien blijven we op donderdagavond en bij bepaalde gelegenheden een extra aanbidding houden voor de dringende noden om ons heen.

    We krijgen geleidelijk iets meer stroom, overdag al twee of zelfs driemaal enkele uren. Voor de verwarming hebben we een kleine rechthoekige houtkachel op de grond midden in de refter. Er ligt een grote steen op die het eten in kookpotten warm houdt. Neen, ons leven is geen thermostaat die je ’s morgens op de gewenste temperatuur zet en die gans de dag constant blijft. Met heel ons hart gunnen we het echt iedereen die hierover kan beschikken. Ons leven is echter een haardvuur waarvoor eerst hout moet gezagen of gekapt worden, dan moet voorzichtig de kachel aangestoken worden met papier, karton en dunne takjes, waarop uiteindelijk een flinke blok hout gedeponeerd wordt. Er komt eerst wat rook vrij zodat de refter toch even moet verlucht worden en daarna is het voor een tijd heerlijk warm. Wel moet het vuur voortdurend met nieuwe houtblokken gevoed worden, zoals het leven en de liefde zelf, anders doven ze uit en wordt het koud. De houtkachel bezorgt ons al een warme kerstsfeer.

    Vrede op aarde? De mythe van de oorlog ontmaskerd.

    Het wereldnieuws is een mengeling van zwarte wolken en af en toe een zonnestraaltje. De zelfverklaarde redders van de mensheid, de brengers van vrijheid en democratie blijven alles uit de kast halen om oorlog te kunnen voeren, te ontwrichten en te verwoesten om wereldheersers te kunnen blijven. Het is de verdienste van onze Vlaamse Canadese historicus de mythe van de oorlogen ontmakserd te hebben. Ze worden voorgesteld als een gerechtvaardigde strijd om de wereld tegen een dictator of terrorisme te beschermen maar ze zijn in werkelijkheid door een elite opgezet in dienst van hun eigen heerschappij en macht. J. Pauwels heeft aangetoond dat zulks al gold voor W.O.I én W.O. II. Voor de oorlogen in onze tijd hadden we het al begrepen. De gifgasaanval in Ghouta (aug. 2013) was de aanzet om de oorlogsschepen naar Syrië te sturen om de "Syrische dictator" te straffen voor deze gruwelijke aanslag. In feite is alles

    door terroristen met de geheime diensten van de grootmachten opgezet en uitgevoerd. Het neerhalen van het lijnvliegtuig boven Oost Oekraïne met de dood van 298 onschuldigen (17 juli 2014) moest de aanleiding worden voor een oorlog tegen Poetin. In feite is deze misdaad welbewust gepland en uitgevoerd door Kiev in samenwerking met VS en NAVO. De aanslag op de Twin Towers in New York (11 sept. 2001) moest de aanleiding worden om een oorlog te beginnen tegen een reeks landen. Het wordt stilaan voor iedereen duidelijk dat het een gruweldaad is die beraamd en gepleegd werd door een elite van binnenuit. En waarom wil deze elite een oorlog? Omdat in oorlogstijd niemand vraagt dat de beslissingen democratisch, nl door het volk zouden genomen worden. Men is zo gefixeerd op een dictator of op terroristen dat de elite zonder probleem alle beslissingen kan nemen en doen uitvoeren. In welk een wereld leven wij!

    Een heel klein gedeelte van het 6000 bladzijden tellende Amerikaanse senaatsrapport over de folteringen van gevangenen door de CIA na de aanslag op de WTC torens op 9/11 is begin deze maand eindelijk openbaar gemaakt. De moedige woorden van senator Dianne Feinstein luidden: "

    Het is tijd om de pijnlijke waarheid onder ogen te zien...". Het bevestigt o.m. dat al Qaida helemaal niet betrokken was bij deze aanslagen op de Twin torens, dat de CIA hiermee geen andere aanslagen verijdeld heeft, omdat zulks helemaal de bedoeling niet was en dat de zogenaamde 19 terroristen die verdacht werden van deze aanslagen helemaal niet in die vliegtuigen zaten. Wel heeft de CIA met behulp van de Mossad uit de tienduizenden gevangenen tussen 2004 en 2011 de leiders van IS en andere terreurgroepen gevormd om dan naar believen ingezet te kunnen worden. Een van dergelijke groepen, die twee jaar lang getraind is, werd zopas als versterking naar IS gestuurd. Een kerstgeschenk van Obama.

    Rusland kampt voorlopig met een flinke monetaire en budgettaire crisis. Jazeker, hier spelen heel wat factoren in mee. Voor wie wat ruimer zicht heeft, is het evenwel duidelijk. De VS hebben met behulp van Saoedi-Arabië (olie) en de EU (sancties) deze crisis weten te veroorzaken. Neen, het gaat niet tegen Rusland, als het maar de westerse belangen wil dienen. Het gaat tegen de persoon van Poetin, die onwrikbaar de soevereiniteit van het Russische volk en land blijft verzekeren.

    Cuba en de VS hebben uiteindelijk normale diplomatieke betrekkingen met elkaar. Onze huidige paus schijnt daarin een beslissende middelaarsrol gespeeld te hebben met een persoonlijke brief zowel aan het Cubaanse als aan het Amerikaanse staatshoofd. En het Syrische leger blijft op alle fronten overwinningen behalen ook op de bolwerken van IS. Helaas moet dit met bombardementen gebeuren, waardoor met de terroristen ook dikwijls infrastructuur geraakt wordt. In Qalamoun vechten het vrije Syrische leger (je weet wel, dat noch vrij, noch Syrisch, noch een leger is) en IS tegen elkaar, maar het eigenlijke doel is vandaar het Libanese Erzal te heroveren. Generaal

    Saheil al Hassan van het nationale Syrische leger heeft de bijnaam "de tijger" gekregen en heeft naar verluidt nog geen enkele slag verloren. Het drama is evenwel dat onophoudelijk nieuwe groepen jihadisten naar Syrië gestuurd worden, met alle steun van de westerse politici en media. We leven volop in het rijk van de chaos, hier gelukkig nog in veiligheid en vrede.

    Wat doet het deugd een mail te krijgen van een Vlaamse jongere die schrijft dat hij de kans gekregen heeft te getuigen voor een reporter van de Syrische tv in Antwerpen. Hij verklaart moedig dat de Europese bevolking helemaal niet achter "

    hun corrupte leiders en afschuwelijk beleid" staat, dat hij zich aangesloten heeft bij het "Europees front voor Syrië" en dat hij een klein vlammetje heeft aangestoken waarvan hij hoopt dat het een heus kampvuur wordt dat tot in Mar Yakub zichtbaar is!

    Feestelijkheden voor de toekomstige oorlogen

    De NAVO heeft enkele feesten achter de rug. In Amman (Jordanië) verzamelden op 9 en 10 december de secretaris generaal Jens Stoltenberg, de 28 vertegenwoordigers van de lidstaten en 7 ambassadeurs van landen die ‘partners’ zijn van de NAVO: Algerije, Egypte, Jordanië, Israël, Marokko, Mauritanië en Tunesië. Ze vierden de 20 jarige "dialoog van de Middellandse zee". Stoltenberg prees Jordanië en Marokko omdat ze drie jaar geleden de NAVO zo flink militair geholpen hebben in haar actie "

    om het Libische volk te beschermen" (Jordanië en Turkije zorgen, met de steun van Israël voor de onophoudelijke toestroom van wapens en terroristen). Nu worden overeenkomsten met afzonderlijke landen in het vooruitzicht gesteld, zoals die al gesloten zijn met Israël. In december 2008 (drie weken voor Israël nog eens Gaza bestookte) werd een overeenkomst gesloten waarbij Israël toegang kreeg tot het elektronische informatiesysteem van de NAVO. Er werd ook een samenwerking voorzien om de verspreiding van kernwapens tegen te gaan (terwijl Israël zelf weigert het non proliferatieverdrag voor atoomwapens te ondertekenen, het voorstel van de UNO om het Midden Oosten kernvrij te maken verworpen heeft en een geperfectioneerd atoomwapenarsenaal onderhoudt te land, ter zee en in de lucht!). Stoltenberg wees er op dat met het ontstaan van de islamitische staat (IS) het geweld en de haat toegenomen zijn in N-Afrika en het Midden Oosten, waardoor meer samenwerking nodig is. Hij prees Jordanië als "een eiland van stabiliteit in een zee van beroeringen" omwille van zijn trouwe samenwerking met de NAVO (voor het uitmoorden van soevereine volken en het verwoesten van landen!).

    Vandaar trokken de feestvierders naar Doha (Qatar) om op 11 december de 10 jarige "samenwerking van Istanbul" te vieren, met de vier golfstaten Bahrein, Verenigde Arabische Emiraten, Koeweit en Qatar. VS en NAVO hebben nu zo ongeveer heel de wereld in hun militaire greep en dat is de bedoeling. In Doha wordt Qatar door de secretaris generaal geprezen om zijn trouwe samenwerking met de NAVO. (Het was

    Qatar dat voor voldoende terroristische groepen zorgde in Libië en het is Qatar dat Syrië en Irak met IS nu mee in de ellende stort). Waarom heeft de secretaris generaal in Qatar angstvallig vermeden om hun aller trouwste medewerkers zelf in de bloemen te zetten: de IS?

    Wie komt daar aan uit de woestijn....?

    Katholieken kunnen veel leren van de vurigheid van sommige protestanten maar er zijn ook protestantse dwalingen die in katholieke middens diep zijn doorgedrongen. Een ervan is de ‘wereldse’ manier om de Bijbel te interpreteren als een bevestiging van het huidige zionistische regime in Israël. In die zin kreeg ik een commentaar op Ezechiël 37 – 39 waarin de schrijver zelfs de bewijzen zag dat Rusland Israël zal aanvallen en dat God tenslotte de aanvaller zal vernietigen. Wat een vrome onzin, totaal blind voor de werkelijkheid. Bijbelse profetieën zijn niet gericht op de verheerlijking van aardse regeringen of landen, maar roepen op tot bekering en het erkennen dat alleen God in Jezus zal overwinnen. Jezus voorspelde de ondergang van Jeruzalem en zijn tempel. Ondubbelzinnig kondigde Hij aan dat het Rijk Gods zal afgenomen worden van het joodse volk dat zijn eigen Messias niet erkent en dat het zal gegeven worden aan een volk dat wel vruchten draagt. Jezus aanvaarden als de enige Redder is de boodschap voor allen. Bovendien is het duidelijk dat ook geen aards Jeruzalem eeuwig is. Ons enig vaderland dat blijft is het hemelse, dat symbolisch "Jeruzalem" wordt genoemd. We zijn niet op weg naar een aards Jeruzalem maar naar dit hemelse.

    Een veel betere Bijbelse commentaar geeft de heilige kerklerares Hildegard van Bingen (+ 1179) in haar hoofdwerk

    Scivias, deel 1, visioen 5 (= Ken de wegen des Heren) Het zijn slechts vijf bladzijden over de synagoge. Zij ziet de synagoge als een grote vrouw, zonder ogen, met de armen gekruist. Ze draagt een krans om haar hoofd omwille van haar uitverkiezing. Het joodse volk werd immers door God uitverkoren om de goddelijke waarheden en waarden te ontvangen en door te geven aan heel de mensheid. Haar voeten druipen echter van het bloed van de profeten, die door haar vermoord werden. Op haar hart is Abraham afgebeeld, op haar borst Mozes met de tien geboden, in haar schoot draagt ze al de profeten. Terwijl ze zelf blind is kijken allen met bewondering en verwachting in dezelfde richting: "Wie komt daar aan uit de woestijn, leunend op de arm van haar geliefde"? (Hooglied 8, 6). Het zijn de Kerk en Christus. "De Synagoge gaat voorop in de schaduw van de voorafbeelding, de Kerk volgt in het licht van de waarheid." Terwijl Christus en de Kerk door de synagoge met vreugde zouden moeten worden toegejuicht omdat ze de vervulling zijn van alles wat aan het uitverkoren volk gegeven werd, blijft zij stug en blind. Hildegard gebruikt nog enkele Bijbelse beelden om duidelijk te maken dat de duivel zich zal meester maken van de synagoge, dank zij haar verblinding en velen tot dwaling en ongeloof zal verleiden tot aan de komst van de "zoon van het verderf". Op het hoogtepunt van haar hoogmoed zal zij dan ten val komen "zoals Saul omkwam op de berg Gelboa nadat hij David had verjaagd". Christus

    zal tenslotte de zoon van het verderf vernietigen, de synagoge zal erkennen dat ze in feite de antichrist heeft aanbeden en God zal haar terug brengen naar de waarheid. Van dit Bijbels visioen zou ieder element uitvoerig uitgewerkt kunnen worden. Wij laten het bij deze korte samenvatting. Laat het duidelijk zijn dat God mens geworden is in Jezus Christus, in het joodse volk dat voor het grootste gedeelte Hem heeft verworpen en blijft verwerpen. Zolang dit volk zijn eigen Redder niet erkent zal het geen rust kennen en zal er geen vrede zijn. Op dit ogenblik is het zionistisch regime in Israël al gevallen maar of dit naar een ommekeer leidt moeten we nog afwachten. Gelukkig zijn er steeds meer joden die Jezus erkennen als hun Messias, als de Zoon van God en de Redder van de wereld. Zij zijn met miljoenen wereldwijd. En wij, die ook bekering nodig hebben, voegen ons graag bij hen met de beweging

    Toward Jerusalem Council II om samen met hen ooit één te worden in verscheidenheid: één Kerk van Jezus Christus, bestaande uit een tak gelovigen uit het joodse volk en een tak gelovigen uit de volkeren.

    Hierbij een dankbare groet, wens en gebed van gans de gemeenschap, ook van de allerkleinste Fadia, die hier, nu bijna 2 jaar geleden, geboren werd en opgevangen. Na de eucharistie van 8 december, hoogfeest van O.L. Vrouw Onbevlekt Ontvangen kwam ze naar het altaar gekropen om mee te zingen:

    Aan allen een Zalig Kerstfeest en een Gezegend Nieuw Jaar,

    Hartelijk dank aan hen

    Die met ons helpen, meebidden, strijden en lijden,

    Tot eer van God en heil van de mensen

    19-12-2014 om 21:50 geschreven door Gust Adriaensen


    17-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nachtmis in Postel
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op woensdag 24 december wordt om 21 uur de nachtmis van Kerstmis gevierd in de abdijkerk van Postel.

    Toegangskaarten zijn niet nodig. Iedereen is van harte welkom!

    17-12-2014 om 13:06 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het wezen der poŽzie en de donkere dagen voor Kerstmis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis

    'Schrijf je nog gedichten?'
    vroeg een vriend.
    'Soms', zei ik.

    Het geboortehuis
    met de zeventakkige beuk
    kwam in zicht,
    gleed voorbij
    terwijl we ons voortspoedden
    over de Desselsedijk
    richting Aberg.

    'Wat is poëzie eigenlijk?'
    vroeg een ander.

    De vraag bleef hangen
    in de schemering
    die het ouderhuis opslorpte,
    de vallei toedekte,
    aan de rivier van mijn jeugd
    haar glans ontnam.

    De duisternis viel snel
    op deze donkere dag
    voor Kerstmis.

    17-12-2014 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    16-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/39

    Vrijdag 12 december 2014

    Sinterklaas en andere festiviteiten

    Van 1994 tot 2000 werden de ruinen van dit klooster door drie zusters heropgebouwd, uiteraard met de hulp van steeds meer mensen. Een van hen, een Franse zuster, is de enige die op dit ogenblik hier is. Zij is ook door de mensen van het dorp goed gekend en geliefd. Toen er tijdens de moeilijkste periode van deze oorlog geen medische hulp meer beschikbaar was, kon zij, als een wandelende encyclopedie van geneeskrachtige kruiden, mensen blijven helpen met allerlei zalven en drankjes, en niet zonder succes. Welnu, op het feest van Sinterklaas is zij jarig. En iedere verjaardag wordt hier creatief gevierd. In de vroege avond valt plots een groep van een dertigtal mensen de refter binnen, vrijwilligers, vluchtelingen en mensen uit het dorp, die allen hier goed thuis zijn. Er wordt op toeters geblazen terwijl slingers, ballonnen, en gekleurde papieren bolletjes in het rond vliegen. De refter is plots omgetoverd tot een feestzaal en iedereen feliciteert de jarige. Bovendien hebben ze zelf eten bij: een heel grote schotel rijst met kip, een grote kom friet, popcorn en drie grote taarten. Uiteindelijk strijkt iedereen neer waar plaats is. De fraters en de kinderen beginnen flinke borden met eten te vullen en rond te delen. Er wordt thee geserveerd. Wie wil krijgt nog een tweede of derde portie. De jarige leest een mooie brief voor - in Arabische vertaling - die ze van de familie gekregen heeft terwijl er volop gegeten wordt. De vloer ligt vol met gekleurde papieren bolletjes en dit is al vlug een gelegenheid voor enkelen om ze te verzamelen en er anderen mee te bestoken. Het werkt zo aanstekelijk dat na een tijdje zowat heel de groep in onderling gevecht verwikkeld is. De mensen die we anders herkennen aan hun vriendelijke en eerbiedige groet worden plots als kleine kinderen, tot groot jolijt van iedereen.

    De gemeenschap zelf heeft een sketch voorbereid: een ontmoeting van Jeanne d’Arc die de dauphin overtuigt om zich in Reims tot koning te laten wijden. Een belangrijk keerpunt in de geschiedenis van Frankrijk, erg geliefd door de jarige zuster. De koning van Frankrijk krijgt de opdracht te regeren in naam van Christus, de echte Koning. Hoe de zusters de gepaste kleding bij elkaar gekregen hebben weet ik ook niet, maar het waren allemaal figuren die als het ware recht uit de Middeleeuwen kwamen. De hal diende als toneelzaal en de ruimte tussen de (weggeblazen) voordeur en de hal was als het podium, met doeken afgescheiden. Allemaal net echt. Ieder had de nodige teksten die hij of zij kon aflezen. Vermits de koning en de soldaten een groot zwaard hadden (karton met zilver bekleed) was dit achteraf weer een gelegenheid voor sommige toeschouwers om met de gepaste kledij en een zwaard een onderling gevecht te beginnen. En zo werd de groep van deftige heren weer een zwaard-vechtende, half worstelende bende.

    Er is een serieuze   afsluiter in de refter, waar het ook wat warmer is, dank zij een houtvuurtje. De elektriciteit is inmiddels uitgevallen en op een laptop worden enkele humoristische en tevens leerrijke tekenfilmpjes getoond: een groep mensen die allemaal een kruis dragen. Eentje vraagt voortdurend aan God of hij van zijn kruis geen stukje mag afzagen en zo wordt zijn kruis steeds korter en lichter, totdat ze aan een ravijn komen, die de anderen met hun kruis kunnen overbruggen terwijl die ene man achter blijft met een kruis dat veel te kort is. Een aangename, ontspannende en gezegende avond.

    De volgende dag, zondagmorgen weerklinkt de huisbel al om half tien. Veel te vroeg voor de eucharistie. Tot grote verrassing had moeder Agnes-Mariam de kans om mee te komen met enkele mensen, die het klooster wilden bezoeken. Ze hebben slechts één uur tijd. Het is de Nederlandse groep “Dorcas”, die destijds gezorgd heeft voor o.m. een mobiel hospitaal. Wat een aangename ontmoeting voor iedereen en het doet deugd even in eigen taal te kunnen delen met mensen met dezelfde bezieling en vanuit hetzelfde geloof. Zij en wij hopen dat het eens mogelijk zal zijn in alle vrijheid en veiligheid op bezoek te komen.

    De grootste economische catastrofe ooit voor Europa

    In 2006 werd een overeenkomst bereikt om het zogenaamde “gazoduc South Stream” te bouwen, ten einde het Russisch gas naar Europa te brengen: onder het water van de Zwarte Zee naar Bulgarije, Servië, Hongarije, Slovenië en Italië, waar een terminal zou gebouwd worden in Tarvisio (Udine). Deze bouw leverde voor de betrokken landen vele contracten op, naast de jaarlijkse opbrengsten vanwege de vergunning om het gas langs hun land te vervoeren. Bovendien werden bij deze constructie de Duitse onderneming Winterhall en het Franse EDF betrokken. De werkzaamheden begonnen in 2012 en zouden in 2015 afgerond worden. Volgens deskundigen was dit voor Europa de meest gunstige gaslevering die mogelijk was.

    In 2011 beginnen VS, NAVO en bondgenoten een oorlog tegen Libië en Syrië. Muammar al-Kadhafi, inmiddels “de vriend van het westen”, wordt op beestachtige wijze vermoord onder luid westers applaus en het land wordt in handen gegeven van terroristenleiders als trouwe marionetten van het westen. Het was de bedoeling om Syrië op dezelfde wijze en met hetzelfde doel in een chaos te storten. Te midden van arrogante wereldleiders met hun voortdurende, brutale scheldpartijen en valse beschuldigingen, bleef Poetin de eenzame waardige staatsman, die de soevereiniteit vann Syrië verdedigt. Een doorn in het oog van het westen. Hij moest dus als de duivel zelf worden afgeschilderd. Dat Syrië nog bestaat en dat wij nog in leven zijn danken we, menselijk gesproken, echter vooral aan hem.

    Inmiddels bleek het onmogelijk om de Syrische regering omver te werpen. VS en NAVO beginnen de crisis in Oekraïne, als uitvalsbasis voor weer een nieuwe oorlog, nu tegen Rusland. Tegelijk worden eenzijdig sancties opgelegd, eigenlijk is het economisch terrorisme, want wettige sancties vereisen, volgens het UNO handvest een officieel onderzoek en veroordeling. Geen, nood, heel de EU doet blindelings mee. Om de sancties nog uit te breiden worden 298 onschuldige reizigers van de lijnvlucht MH 17 de dood ingejaagd, waarvoor inmiddels onweerlegbare bewijzen zijn dat Oekraïne, VS en NAVO deze aanslag zelf beraamden maar eensgezind wordt Poetin als schuldige aangewezen, voordat er één vaststelling kon gebeuren en nog steeds kunnen ze voor hun valse aanklachten niet één bewijs geven. Precies hetzelfde scenario als dat van de gruwelijke gifgasaanval in Ghouta. Inmiddels zijn alle gegevens ook van de zwarte dozen ter beschikking, maar over de inhoud wordt geen woord gerept. Oekraïne, meer van verdachte betrokken partij, maakt deel uit van het onderzoeksteam, terwijl het onafhankelijke Maleysia, eigenaar van het vliegtuig dat bovendien 54 doden betreurt wordt vier maanden lang resoluut van het onderzoeksteam uitgesloten. Maar het werkt: Poetin en Rusland moeten streng gestraft worden.

    En zo belanden we weer bij de “gazoduc South Stream”. De VS zetten Bulgarije onder druk om de bouw van de pijpleiding stop te zetten. De Amerikaanse senator John McCain (goede vriend van de nieuwe kalief en van de leiders van de terroristengroepen in Syrië) reist naar Bulgarije om de eerste minister Plamen Oresharski duidelijk te maken dat samenwerking met een Russische firma bij de bouw van de pijpleiding onder de sancties valt. Bovendien begint José Barroso een procedure van de Europese Unie tegen Bulgarije. Bulgarije capituleert en legt de werkzaamheden stil. Het hele project heeft een waarde van 16 miljard euro en Rusland heeft al 4,5 miljard geïnvesteerd. Het Amerikaanse Chevron begint een eigen project dat volgens deskundigen niet alleen erg gevaarlijk is voor het milieu maar bovendien vele malen duurder. De geopolitieker en geograaf Manlio Dinucci noemt het de grootste economische catastrofe die Europa ooit getroffen heeft. Wij noemen dit het perverse genot van de huidige Europese en vooral Amerikaanse politieke leiders.

    Voor vrede en welvaart: verlaat de NAVO!

    Na de koude oorlog heeft de NAVO Joegoslavië ontwricht, de landen van het voormalige Warsawpact opgeslorpt (tegen de afspraken in) waarbij drie landen van de voormalige Sovjetunie zelf en twee van Joegoslavië, Afghanistan bezet, Libië verwoest en geprobeerd hetzelfde met Syrië te doen, een staatsgreep georganiseerd in Oekraïne om Rusland te provoceren en een militaire aanwezigheid gevestigd in de Indische oceaan om China te provoceren. Bovendien zijn er nog internationale missies, “peacekeeping” genoemd, uiteindelijk eveneens gericht op de verwoesting van soevereine naties.

    De hoogste militaire bevelhebber van de NAVO in Europa is een Amerikaanse generaal die benoemd wordt door de Amerikaanse president, terwijl meerdere sleutelposities eveneens door Amerikanen worden ingenomen. Zo staat de NAVO geheel in dienst van de militaire, politieke en economische belangen van Amerika. Alle Europese landen zijn de slaven van deze belangen.

    Voor de hoger genoemde Italiaan Manlio Dinucii is het nu genoeg. Deze voortdurende oorlogsvoering is tegen de Italiaanse constitutie (art. 11) en ruineert de nationale belangen. Het ontneemt Italië iedere mogelijkheid om een eigen buitenlands en militair beleid te voeren. Bovendien zijn er bepaalde militaire bases met Amerikaanse atoombommen, waarbij Italiaanse piloten opgeleid zijn om ze te gebruiken, wat indruist tegen het nucleaire non-proliferatieverdag, dat ook door Italië werd ondertekend. Tenslotte heeft hij uitgerekend dat Italië iedere dag minstens 52 miljoen euro moet betalen aan militaire uitgaven en volgens de overeenkomsten met de NAVO zou het nog ongeveer dubbel zo veel moeten worden. Zijn boodschap is: laten we uit de NAVO stappen om ons land naar vrede en welvaart te leiden (Pourquoi nous devons sortir de l’OTAN. Campagne international pour sortir de l’OTAN, mondialisation.ca, 6/12/2014). Zou dit voor ons land en de andere landen niet op gelijkaardige wijze gelden?

    Laten we Syrië heropbouwen

    Het Syrische leger heeft de laatste tijd belangrijke overwinningen behaald, ook op de bolwerken van de islamitische staat (IS) in Aleppo, Deir Ezzor, Daraa. Helaas, de kinderen van de duisternis reageren nog verraderlijker. Het zionistisch regime heeft zondag voor de vijfde maal in 18 maanden tijd bombardementen uitgvoerd, nu o.m. op de internationale luchthaven van Damascus. Het is al eerder bekend dat de zionisten de gewonde IS strijders en terroristen verzorgen en terug naar Syrië brengen, de terroristen informatie én wapens bezorgen om het land te ontwrichten en de lijdensweg van het volk nog te verzwaren. Laat het duidelijk zijn dat het zionistische regime in geen enkel opzicht de waardige vertegenwoordiger kan zijn van het bijbelse land en volk van Israël en nog veel minder van het joodse geloof. Wie meent hiervoor vroom de ogen te moeten sluiten, staat aan de kant van de misdadigers en niet van de onschuldige slachtoffers. Voor Syrië vormen deze nieuwe aanslagen een gelegenheid om de samenwerking met bevriende landen nog uit te breiden en verder te werken aan zijn nationale verzoening en zijn heropbouw. En er wordt gewerkt o.m. aan het herstel van het bijzonder hinderlijk euvel van de lange stroomonderbrekingen. Er zijn goede vooruitzichten dat deze hinder binnen afzienbare tijd in heel het land hersteld is.

    Het voormalig parlementslid Sheihk Muhammad al-Hilo is in november 2012 naar Turkije gevlucht, nu teruggekeerd en heeft vrijdag voor de Syrische tv zijn verhaal gedaan. Door rebellen en Turkse personaliteiten werd hij gedwongen openlijk zijn afkeurig over de Syrische regering uit te spreken. Hij heeft uiteindelijk een kans gezien om naar Saoedi-Arabië te vluchten en is vandaar teruggekeerd naar Tartous. Hij roept nu alle Syriers in het buitenland op om terug te keren naar Syrië om het land samen weer op te bouwen.

    Een oorlog van 34 eeuwen geleden!

    Het Egyptisch ministerie van oudheidkunde kondige midden vorige maand een van de grootste archeologische vondsten ooit aan. Toen professor Muhammad Abdel Gader (universiteit van Cairo) en zijn team in de Rode Zee op zoek waren naar oude scheepswrakken, troffen ze een 400 geraamtes aan, honderden wapens en twee oorlogswagens uit de 14e eeuw voor Christus. Ze schatten dat er nog ‘n 5000 geraamtes liggen en besluiten dat het moet gaan om het Egyptische leger ten tijde van koning Akhenaton. Toen trok het joodse volk door de Rode Zee terwijl het Egyptische leger in de golven omkwam. Wat een verrassing, vooral voor hen die ons al jaren op het hart drukken dat de bijbelse doortocht door de Rode Zee slechts een stichtend verhaal is en geen historisch gebeuren!

    P. Daniel

    16-12-2014 om 12:45 geschreven door Gust Adriaensen


    15-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rechtse Rakker Rik

    Hoe verstandig en vaak sluw Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, ook is, hoe boeiend en beschouwend zijn columns ook lijken te zijn, toch kan je geregeld uit wat hij schrijft heel wat afleiden over zijn persoonlijke maatschappelijke en politieke opvattingen.

    Neem bv. het volgende citaat uit zijn recentste column eens onder de loep.

    'Dat is, welke de motieven van de Vlaamse vakbonden ook mogen zijn, voor de PS het doel van de stakingen. Le retour au pouvoir. Voor de rest valt er niet zo veel te rapen. Dat we niet langer op jeugdige leeftijd met pensioen kunnen gaan, beseft immers iedereen. Dat een indexsprong onze sociale welvaartsstaat niet zal vernietigen, is ook helder. De vermogenswinstbelasting wordt de laatste weken mooi in de markt gezet, maar ze brengt enkel geld op in goede, niet in barre tijden. Om haar te verwezenlijken is een vermogenskadaster nodig, zal er meer controle van de overheid zijn, minder privacy, een ruime blik in onze slaap- en badkamers. '

    Torfs herhaalt hier met meer kronkelingen weliswaar, wat rechtse politici als De Wever en Rutten en werkgeversorganisaties voortdurend herhalen:

    -De PS heeft het land altijd geregeerd en is machtsgeil.

    -De stakingen zijn politieke stakingen.

    -Er zijn geen alternatieven voor het optrekken van de pensioenleeftijd, voor de indexsprong.

    -De vermogenswinstbelasting zal niets opbrengen en het vermogenskadaster zal een aanslag betekenen op onze privacy.

    Rik Torfs, voor wie ik een heilig boontje heb, ontgoochelt me wel zeer erg. Waarom? Omdat hij onbewezen stellingen naar voren schuift en valse argumenten gebruikt. Hij weet dat de PS niet de echte machthebber van het land is. Hij weet dat stakingen altijd een politieke dimensie hebben. Hij weet dat er wel alternatieven zijn. Hij weet dat het niet correct is dat het 'vermogen' van de meeste werknemers voor de overheid een open boek is en dat het een niet te verdedigen privilege voor de rijken is dat hun echte vermogen onbekend blijft voor bv. de fiscus.

    Moet uit wat de rector van de Katholieke Universiteit van Leuven schrijft, geconcludeerd worden dat de heer Torfs politici als De Wever en Rutten en werkgeversbonzen naar de mond praat? Dat hij tegenstander is van stakingen? Dat hij als bevlogen intellectueel geen alternatieven ziet voor de brute besparingspolitiek, die enkel de werknemers treft? Dat hij voorstander is van de indexsprong? Dat hij voorstander is van een groeiende kloof tussen het inkomen van rijken en van de doorsneewerknemer?

    Rik, foei! Foei toch!!

    15-12-2014 om 21:44 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'De Kerk een geloofsgemeenschap'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In april van dit jaar bezochten we tijdens onze pelgrimstocht op de Zwitserse Jakobsweg, het indrukwekkende benedictijnenklooster van Einsiedeln.

    Wellicht daardoor viel mijn oog op een Duits online-artikel van Radio Vaticaan.

    Daarin zegt de abt van Einsiedeln het volgende naar aanleiding van de opening van het 'Jaar van het Godgewijde leven', dat voor Zwitserland in het klooster van Einsiedeln plaatsvond. 

    'Het Jaar van het Godgewijde leven' moet de betekenis van de Kerk als gemeenschap van gelovigen op de voorgrond plaatsen. De Kerk mag niet in eerste instantie een functionerende infrastructuur zijn, maar een vereniging van gelovigen, die door hun geloof met elkaar verbonden zijn.'

    'Wat mij bij de opening van het Jaar van het Godgewijde leven verheugd heeft, is de verscheidenheid en de zichtbaarheid van de kloostergemeenschappen. En ik hoop dat ze tijdens dit jaar nog zichtbaarder worden.'

    'De kloostergemeenschappen hebben historisch gezien altijd een antwoord geboden op crisissen in de samenleving, en daarom kunnen ze ook nu vele antwoorden geven op de uitdagingen binnen en buiten de Kerk.'

    15-12-2014 om 12:12 geschreven door Gust Adriaensen


    14-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paus Franciscus wereldwijd populair

     PAUS FRANCISCUS WERELDWIJD POPULAIR

    Bron: SIR

    De populariteit van paus Franciscus blijft niet beperkt tot Europa en Latijns-Amerika. Ook elders in de wereld en buiten de katholieke Kerk is hij uitzonderlijk populair. Dat blijkt uit een pas gehouden enquête van het Amerikaanse Bureau voor Godsdienststatistiek Pew in 48 landen in de vijf continenten. Daaruit blijkt dat hij populair is bij 60 procent van de wereldbevolking. Slechts 11 procent staat negatief tegenover de paus.

    In Europa heeft 84 procent van de ondervraagden een positieve tot heel positieve houding ten aanzien van de Argentijnse paus. 78% van de inwoners in de VS, 72% in Latijns-Amerika, 44% in Afrika en 41% in Azië staat positief ten aanzien van Franciscus. In Azië en Afrika heeft telkens een 40% geen mening over de paus. Maar dat komt meestal omdat zij daar minder toegang hebben tot de media en omdat de paus er minder bekend is.

    Paus Franciscus is het minst populair in het Midden-Oosten waar een vierde van de bevolking negatief staat ten aanzien van de paus. Slechts een kwart heeft er een positieve visie op de kerkleider. Paus Franciscus is per land het populairst in Argentinië (98%), Italië (97%), de Filippijnen en Polen (95%), Duitsland (94%) en Frankrijk, Colombia en de Verenigde Staten (93%)

     

    14-12-2014 om 17:28 geschreven door Gust Adriaensen


    12-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarschuwingsborden

    Keuze genoeg bij de waarschuwingsborden, zoals je hieronder ziet.

     

    Er ontbrak er echter nog één! Eentje dat waarschuwt voor overstekende oudjes

    Daaraan is nu gelukkig verholpen.

    Leve onze kranige oudjes, hip hip hoera!!

    Chauffeurs, als u het onderste bord opmerkt, is er veel kans dat zich in de buurt hangouderen ophouden, die wel eens op de onzalige gedachte kunnen komen tegen een onaangepaste snelheid de rijbaan over te steken.

    Start dan onmiddellijk met een stop- en ontwijkmaneuver!!

    ----------------------

































     

    ----------------------------------------------------------------------------

    -------------------------------------------------------------------------------

    12-12-2014 om 20:34 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Clichťdwang
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het zal wel aan de tijdsdruk liggen, maar de kranten -ook degene die zich het label 'kwaliteitskrant' toedichten-, worden versmacht door de clichés. Dwangmatig. In de beoordeling van bekende personaliteiten, is dat nog het meest zichtbaar. Er doet zich iets belangrijks voor in de loopbaan van een BV of BB, -promotie, ontslag, enz.-, en het potje met de opgespaarde clichés wordt van het rek gehaald en geopend.

    Neem nu aartsbisschop Léonard, die aankondigt dat hij volgend jaar, zoals het hoort, hij wordt dan 75, zijn ontslag indient. De gazetten halen de pot 'Léonard-Conservatief' uit het schap, en de clichés worden uitgesmeerd op het papier.

    Historicus en theoloog Hans Geybels, pakt het in De Standaard niet zo dom aan. Hij schrijft onder de titel 'Zo de paus, zo de kardinaal', een stuk over de kenmerken die de opvolger van Léonard zal hebben. Dat zullen de kwaliteiten zijn, die ook paus Franciscus bezit, schrijft Geybels: eenvoud, authenticiteit, vreugde, klare communicatie, streven naar eenheid in verscheidenheid.

    Door het zo te stellen, wekt de auteur evenwel op zijn minst de indruk dat die kenmerken niet  zo duidelijk aanwezig waren bij Léonard. En dat klopt niet.

    Aartsbisschop Léonard was in zijn persoonlijk leven en in zijn optreden de eenvoud zelve, met een grote betrokkenheid op de zwaksten in de samenleving. Een man die vreugde en authenticiteit uitstraalde, een echt gevoel voor humor had, een intellectueel ook die graag op een respectvolle manier in discussie ging, duidelijk communiceerde.

    Te duidelijk klaarblijkelijk, volgens nogal wat journalisten. Want daar gaat het hem om. Léonard praatte hen en de goegemeente niet naar de mond. Liet zich geen mening opdringen door de media. Zei wat hij vanuit zijn grote verantwoordelijkheid, zijn kennis en overtuiging, dacht te moeten zeggen. Op basis van zijn ethische opvattingen omtrent abortus, euthanasie, seksualiteit, relaties, werd hij al onmiddellijk weggezet als een geborneerde conservatief. Dat clichépotje werd nu weer opengetrokken.

    Léonard zou de 'eenheid' verstoren. Als de tegenstanders (het overgrote deel heeft al lang de Kerk de rug toegekeerd), van mening zijn dat 'eenheid' betekent: iedereen naar de mond praten, dan hoop ik uit de grond van mijn hart, dat Léonards opvolger direct in klare communicatie duidelijk maakt dat hij lak heeft aan dat soort 'eenheid'. Die journalisteninterpretatie van 'eenheid', is zeker ook niet besteed aan paus Franciscus.

    En nog veel minder was het streven naar dat soort eenheid te vinden bij Jezus Christus. Integendeel. Hij streek vooral de wereldlijke en geestelijke machthebbers, maar niet alleen hen, geregeld tegen de haren in. Hij was de revolutionair van de echte liefde, de echte rechtvaardigheid, het echte respect voor het leven. En het kan niet anders of die waarden stonden haaks op de mens- en maatschappijvisie 2000 jaar geleden. En dat doen ze anno 2014 nog altijd.

    12-12-2014 om 08:34 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Investeer op een evenwichtige en toekomstgerichte manier in het onderwijs

    Investeer op een evenwichtige en toekomstgerichte manier in het onderwijs

    De louter lineaire maatregelen die nu vooropgesteld worden, gaan ten koste van de kwaliteit van het leerplichtonderwijs, van de jobkansen voor gemotiveerde starters en van de loopbaan in het onderwijs tout court. Het huiswerk moet opnieuw gemaakt worden, vanuit een doordachte toekomstvisie, in overleg en met respect voor de mensen in het werkveld zelf. Daar dringen wij op aan!

    De onlineversie van de tekst vind je hier: http://www.avaaz.org/nl/petition/Minister_van_Onderwijs_Crevits_Dirgen_VSKO_Boeve_Secgen_VSKO_Smits_Bespaar_op_een_eerlijke_en_evenwichtige_manier/?trQinib. Je kan er ook tevens onze petitie ondertekenen (je e-mailadres invullen volstaat) en die je ook eenvoudig kan doorsturen naar jouw familie, vrienden en sympathisanten.

    Ben je benieuwd naar onze actie?  Bezoek dan zeker onze facebookpagina:  https://www.facebook.com/stakenvoorverbetering

    ------------------------------------------------------------------------------------------------

    Voor de verkiezingen beloofden de huidige regeringspartijen - de adviezen van de OESO en de Europese Commissie volgend - om extra te investeren in het onderwijs en om maatregelen te nemen om het beroep van leerkracht aantrekkelijker te maken. Wij stellen echter vast dat die beloftes niet zullen worden nagekomen, meer nog, dat er zwaar bespaard zal worden op onderwijs.


    Zo lazen wij onlangs het voorstel van het VSKO om naast de reeds ingrijpende besparingsmaatregelen die de regering oplegt nog extra te besparen door de noemers in de tweede en derde graad op te trekken tot 22 contacturen. Wij betreuren de verdeeldheid die deze maatregel - wellicht ongewild - creëert en hebben hierbij enkele ernstige bedenkingen.

    CONTRACTBREUK

    Leerkrachten hebben een vlakke loopbaan met een beperkte verticale doorgroeimarge. Bovendien is er geen tweede pijler, is er geen 13de maand, zijn er geen maaltijd- of ecocheques, is er geen hospitalisatieverzekering en zijn er geen andere extralegale voordelen. Dit werd echter gecompenseerd door een gemiddeld loon en een goed pensioen.

    Nu wilt u deze compensatie wegnemen door de diplomabonificatie af te schaffen en daarbovenop hard te besparen op de pensioenen. Voor sommige leerkrachten komen deze maatregelen neer op een drievoudige aanslag op de verloning: een eerste keer door de algemene indexsprong, een tweede keer door te beknibbelen op de pensioenen en een derde keer door bachelors en masters in de tweede en derde graad respectievelijk 1 of 2 contacturen meer te laten werken voor hetzelfde loon. Als men dit soort voorstellen goedkeurt, pleegt de overheid contractbreuk. Voor zij-instromers zal dit effect nog voelbaarder zijn omdat zij pas later, of nooit, tot de hoogste salarisschaal kunnen doorgroeien.

    KWALITEIT

    De kwaliteit van het onderwijs zal zwaar lijden onder deze verhoging van de werklast. Mensen met een fulltime job nog meer uren voor de klas laten staan is niet haalbaar. De huidige werkdruk zorgt nu al voor te veel burn-outs.

    Als sommige bachelors en masters bovendien meer uren voor de klas moeten staan, blijft er geen tijd meer over om leerlingen op een degelijke manier voor te bereiden op hoger onderwijs. Daar verwacht men dat eerstejaarsstudenten van bij de start de nodige onderzoekscompetenties bezitten (bronnenonderzoek, informatieverwerking, zelfstandig een argumentatie opbouwen, een verslag schrijven, presenteren, ...). Dit brengt zeer veel leerbegeleiding met zich mee in de vorm van individuele coaching en massa’s verbeterwerk die voor een groot deel buiten de huidige 20 of 21 contacturen gebeurt.

    Overwerkte leerkrachten zullen geen energie meer overhouden om naast de lesopdracht nog waardevolle extra initiatieven te organiseren zoals buitenlandse studiereizen, culturele projecten, persoonlijke begeleiding van leerlingen, schoolkrant, werkgroepen, …

    De kwaliteit van het onderwijs staat door deze besparingsvoorstellen ernstig onder druk. Masters zullen bovendien nog minder kiezen voor een onderwijsloopbaan.

    STARTERS

    In het voorstel van het VSKO dat ons bereikte staat het volgende: “Wij zijn ons ervan bewust dat de beginnende leerkrachten door deze maatregel worden getroffen, net op een moment dat de sector nood heeft aan het oppoetsen van het imago van het lerarenberoep. Het is echter inherent aan de huidige regelgeving dat elke ingreep op omkadering ten koste gaat van de beginnende leerkrachten.Met dit voorstel verliezen ongeveer 1500 starters hun job. Als men voor dit soort maatregelen kiest, dan “sluit men maar beter alle lerarenopleidingen (…) voor vijf jaar, want je moet die jonge gasten geen valse hoop geven.”[1] Dit kan men bezwaarlijk een doordachte en toekomstgerichte visie noemen. Een school, en vooral de leerlingen, hebben een gezonde mix van gemotiveerde ervaren leerkrachten én jonge leerkrachten nodig. Sterker nog: ze hebben daar recht op.

    Waar zit dat “oppoetsen” van het imago van het beroep van leerkracht? Hoe wil men met dit soort maatregelen jonge, gemotiveerde en goed opgeleide mensen naar het onderwijs lokken? Of zij-instromers? We herinneren u graag aan enkele passages uit de beleidsnota:

    - “In het secundair onderwijs is er een geraamd tekort voor 2012-2020 van ongeveer 8.000 leraren. Daarom is het belangrijk om een sterke instroom (zowel kwantitatief als kwalitatief) in het beroep te hebben en die ook te behouden.” (p. 15)


    - “Het beleid, op elk niveau, moet vertrouwen in al deze mensen vooropstellen en belichamen en hun ook kansen geven. Het moet hun meer (adem)ruimte geven zodat zij de kerntaken waarvoor zij zich verantwoordelijk voelen, ten volle kunnen opnemen.” (p. 23)


    - “We moeten werk maken van het aantrekken van voldoende en kwalitatief hoogstaande leraren en er voor zorgen dat ze met enthousiasme en inzet aan de slag blijven. Ik wil bovendien meer mensen warm maken om leerkracht te worden als een uitbreiding of wending van hun carrière. Het onderwijs moet een aantrekkelijke werkgever zijn die voldoende competitief is op de arbeidsmarkt en in de ‘war for talents’.” (p. 46)

     

    RESPECT

    Het voorstel van het VSKO bevestigt impliciet de totaal verkeerde perceptie van de “luie, profiterende leerkracht die voor een fulltime job maar 20/21/22 keer 50 minuten moet werken en voor de rest baadt in vrije tijd en vakanties”. 1 uur lesgeven komt neer op minstens 2 werkuren. Er zijn immers de lesvoorbereidingen, het verbeterwerk, de administratie, de klassenraden, het opstellen van testen en examens en de individuele remediëring, de oudercontacten, de toezichten, de bijscholingen, de extra werkgroepen, en vaak ook de socio-emotionele begeleiding van leerlingen. Het voorstel van het VSKO betekent in procenten uitgedrukt minstens 5% (tweede graad) en 10% (derde graad) meer presteren voor hetzelfde loon. Het vaak gehoorde argument dat we veel meer vakantie hebben klopt, maar dat we een groot deel van die vakanties én van onze weekends moeten gebruiken om ons werk rond te krijgen, wordt genegeerd.

    De lineaire besparingsvoorstellen getuigen van een verontrustend gebrek aan respect voor en kennis van het werkveld. Er worden zeer zware beslissingen genomen zonder genuanceerde achterliggende visie. We missen vertrouwen in de leerkracht en de moed om duidelijk te maken wat de job inhoudt en dat ook te verdedigen naar de buitenwereld toe.

    HET KAN ANDERS

    Het onderwijs zou meer gebaat zijn met een grondige hervorming, gestoeld op een doordachte toekomstvisie die zich vertaalt in rechtvaardige en evenwichtige maatregelen, zonder dat de kwaliteit en de leefbaarheid van het onderwijs in het gedrang komen, zonder jobverlies.

    Loopbaandebat

    Voer het loopbaandebat ten gronde om de job aantrekkelijk te houden en mensen langer te laten werken. In plaats van te morrelen aan de noemers is er nood aan een meer evenwichtige invulling van de schoolopdracht (verhouding contacturen en andere taken) van de leerkracht. Die zou kunnen fluctueren, afhankelijk van het moment in de loopbaan.

    • · Voor starters: meer werkzekerheid en een meer evenwichtige werklast.
    • · Voor zij-instromers: een aantrekkelijke instapregeling, rekening houdend met ervaring en kortere anciënniteitssprongen.
    • · Voor vast benoemde leerkrachten: een aantrekkelijke en haalbare uitstapregeling met respect voor de opgebouwde anciënniteit.

    Toekomstgericht besparen

    Flexibiliseer de anciënniteitssprongen (iets langere periodes dan de huidige 2 à 3 jaar), zo bespaar je op loonmassa, niet op mensen.

    Bespaar niet op de kernopdracht maar op andere diensten en agentschappen binnen het onderwijs (cf. vermindering inspectie hoger onderwijs).

    Concretiseer het Masterplan Hervorming Secundair Onderwijs om de studierichtingen en het aantal contacturen efficiënter te verdelen over scholen, inclusief overgangsmaatregelen om jobverlies te vermijden.

    Investeren

    Er zijn andere groepen in de samenleving die meer kunnen en moeten bijdragen. Investeer in plaats van te besparen in het leerplichtonderwijs, waar de toekomst van ons land wordt voorbereid. “Onderwijs is een zeer goede sociale investering. Het gaat om een sociale investering want meer nog dan de jongere zelf is de hele samenleving gebaat bij investeringen in goed onderwijs. In termen van financieel rendement, kosten en baten, kunnen we stellen dat investeren in onderwijs, gemiddeld genomen in Vlaanderen op lange termijn tegen de 10% opbrengt - in reële termen, d.w.z. na aftrek van inflatie enz… Bijna geen enkele belegging op de beurs is zo interessant als een investering in onderwijs. Ook vanuit sociaal oogpunt zijn die rendementsvoeten zeer hoog. Daarom hebben zowel de OESO als de Europese Commissie de lidstaten aangespoord om meer te investeren in onderwijs. En van bij het uitbreken van de crisis hebben die beide instanties, OESO en Europese Commissie, erop aangedrongen om niet te besparen op onderwijs.”[2]

     

    SLOTSOM


    De louter lineaire maatregelen die nu vooropgesteld worden, gaan ten koste van de kwaliteit van het leerplichtonderwijs, van de jobkansen voor gemotiveerde starters en van de loopbaan in het onderwijs tout court. Het huiswerk moet opnieuw gemaakt worden, vanuit een doordachte toekomstvisie, in overleg en met respect voor de mensen in het werkveld zelf. Daar dringen wij op aan!

    [1] HINNEKINT, P., Sluit de lerarenopleiding voor vijf jaar, internet, De Standaard, 30 september 2014, (http://www.standaard.be/cnt/dmf20140929_01294066).

     

    [2] NICAISE, I., De impact van de crisis op de onderwijsloopbanen van kwetsbare jongeren in Vlaanderen, internet, Kinderrechtencoalitie Vlaanderen, 2013, p. 64-65, (http://www.kinderrechtencoalitie.be/uploads/Kinderrechtenforum/KRF%209%20v4%20DEF.pdf).


    http://www.avaaz.org/nl/petition/Minister_van_Onderwijs_Crevits_Dirgen_VSKO_Boeve_Secgen_VSKO_Smits_Bespaar_op_een_eerlijke_en_evenwichtige_manier/?tZdZfab

     

    12-12-2014 om 07:23 geschreven door Gust Adriaensen


    10-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brave New World

    Katrien Devolder en Ignaas Devisch, verbonden aan de UGent, zijn bestuursleden van De Maakbare Mens, en dan ligt het voor de hand dat zij voorstander zijn van genetische selectie van embryo's. Wat meer is, die selectie, aldus de maakbaremens'ers, is ethisch niet relevant. Welke kenmerken en capaciteiten willen 'we' promoten in de maatschappij?, daar gaat het hem om, schrijven Devolder en Devisch.

    Over het selectieproces, geen woord. Je kan alleen maar concluderen dat er het best een massa embryo's geproduceerd worden, om daaruit de 'geschikte', de 'meest aangepaste', te selecteren. De rest kan dan afgevoerd worden naar een destructiebedrijf.

    En wat bedoelen de auteurs precies met 'kenmerken en capaciteiten die we willen promoten in de maatschappij'? Zal de selectie van de embryo's veranderen met de wisselende politieke, maatschappelijke en culturele trends en machtsverhoudingen?

    Het is verbijsterend op welke lichtzinnige manier over embryo's geschreven wordt. Het is een 'fascistische' stap in de 'materialisering' en de 'ontmenselijking' van het prille begin van de mens.

    Zouden Katrien Devolder en Ignaas Devisch zich al wel eens hebben afgevraagd of zijzelf een genetische selectie, gedirigeerd door de 'kenmerken en capaciteiten' die gepromoot werden in de tijd van hun verwekking, doorstaan zouden hebben?

    10-12-2014 om 09:29 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    Paus Franciscus:

    'De familie is een liefdesgemeenschap, waar elk van ons leert in verbondenheid te leven met anderen en met de wereld rond ons.'

    10-12-2014 om 08:00 geschreven door Gust Adriaensen


    08-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spijkers met koppen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In zijn maandagse column in De Standaard, slaat Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, eens te meer spijkers met koppen.

    Over de respectloze reacties bij de dood van koningin Fabiola: 'Al moeten we cynici met mildheid behandelen, omdat achter hun ressentiment het verdriet schuilgaat over hun eigen leven, dat nooit gaf wat ze ervan verhoopten. Ressentiment heeft meer met onmacht dan met verdorvenheid te maken.'

    Over de heisa met het Pereosfonds van Fabiola, begin 2013: 'Een koningin die probeert op legale wijze haar erfgenamen al te hoge successierechten te besparen, maar het van de bevolking en politieke klasse niet mag om morele redenen, ofschoon de critici in hun eigen leven precies hetzelfde zouden doen. De eerste burger die zich uitslooft om zijn belastingen te maximaliseren, hij melde zich aan. Benepen ressentiment, verpakt als moraal.'

    Over de kerkelijke begrafenis van Luc De Vos: 'Ik dacht, toen ik 'Mia' van Gorki in het Latijn hoorde, toen ze Rosa werd in een kerk vol verleden tijd: wat kunnen kerkelijke begrafenissen -op hun best, wanneer het instituut ze niet schandelijk verwaarloost- prachtig zijn. Tijdeloos. Sterren komen, sterren gaan. Veniunt stellae, abeunt. De verzoening van de dood met de gestorvene. Waarbij de levenden enkel toeschouwers zijn. Wat een verschil met futiele afscheidsvieringen in aula's en theaters, waar iedereen persoonlijk wil getuigen hoe geweldig de overledene wel was. Laat dat toch. Aanvaard het mysterie. Bekleed u ermee. Verzoen u met uzelf. Vraag niets. Vertrouw.'

    08-12-2014 om 17:18 geschreven door Gust Adriaensen


    07-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstconcert in de Sint-Martinuskerk Retie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op zondag 21 december is er om 16 uur een kerstconcert in de Sint-Martinuskerk van Retie.

    De koren '4-tune', o.l.v. Bert Verdonck en het Manteliusensemble o.l.v. Jos Cuppens treden op.

    Tickets: VVK: 10 euro, kassa: 12 euro.

    inemelis2@gmail.com - 0497/584514 - www.4tune-koor.be.

    07-12-2014 om 16:27 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Luc De Vos over geloof en christendom
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Dat ik gedoopt ben, heeft zeker betekenis voor mij. Ik geloof niet dat het christendom op zijn einde loopt. Die traditie bestaat nu al meer dan 2000 jaar en volgens mij krijgt de twijfel van onze beperkte postmoderne tijd dat niet kapot.'

    'Voor mij geldt: de geest, de ziel is het wezenlijke van ons menszijn. Ik noem dat 'de droom'. Daar gaat het om in het leven: geloof, hoop en liefde.'

    'Ik ben ook blij dat ik gedoopt ben. Rituelen zijn wezenlijk. Ze zijn de uitwendigheden van de droom. Voor christenen is het doopsel cruciaal.'

    'Het mooie aan onze God is dat Hij zijn schapen laat kiezen: je hoeft niet bij de kudde te blijven. Ik ben daar als puber ook losjes mee omgesprongen. Maar vanaf pakweg mijn dertigste, is dat mij opnieuw sterk gaan bezighouden.'

    'In het christendom leeft de hoop dat de liefde niet sterft, maar sterker is dan de dood. Die hoop probeer ik gestalte te geven als zanger en schrijver.'

    'Ik tracht de eucharistie een plaats te geven in mijn leven, al is dat in een artiestenbestaan niet altijd evident. Soms stap ik zomaar een kerk binnen.'

    'Natuurlijk weet ik dat de Kerk door de verleiding van de macht fouten heeft gemaakt. Maar dat raakt de kern niet. Mensen maken nu eenmaal fouten. Ik betreur dat, maar God heeft daar niets mee te maken. Hij huilt om onze fouten.'

    07-12-2014 om 13:49 geschreven door Gust Adriaensen


    06-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maak geen winst op de kap van de armen

    Pope Francis: The poor must not become an opportunity for profit

    06-12-2014 om 22:36 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst in de abdij
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wie samen met de abdijgemeenschap van Postel , genietend van de stilte, de schoonheid van de liturgie en de pracht van het winterse landschap wil toeleven naar het feest van de geboorte van Jezus Christus, krijgt daarvoor ook dit jaar weer de gelegenheid van 22 tot 25 december.

    Info: pater Benny Berrens, 014378121; gastenkwartier@abdijpostel.be; www.abdijpostel.be/kontaktcentrum.php .

    06-12-2014 om 18:16 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Shame on you American police and Grand Jury!!

    I can't breathe

    I can't breathe

    I can't breathe

    I can't breathe

    I can't breathe

    I can't breathe

    I can't breathe

    I can't breathe

    I can't breathe

    ......

    06-12-2014 om 13:45 geschreven door Gust Adriaensen


    05-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/38

    Vrijdag 5 december 2014

    Een model van efficiënte hulpverlening

    De vrijwilligersploeg in en rond ons klooster heeft haar best gedaan om in Qalamoun volgens haar mogelijkheden de grootste noden te lenigen. Daarover hebben we vroeger al een foto-rapport gegeven (o.m. op 25 juli). De Rode Halve Maan in Damascus heeft hen inmiddels erkend als een eigen afdeling en onze dynamische bezieler is hun voorzitter. Nu richten ze zich op ons dorp zelf. Dinsdag streken een 20-tal enthousiaste jongeren van de Rode Halve Maan uit Damascus in ons klooster neer: twee dokters, verpleegsters, verplegers, laboranten, technici, vormingswerkers, hulpverleners... Allemaal gehuld in hetzelfde knalrode jasje met op de rug het embleem van de Rode Halve Maan. Samen met 40 vrijwilligers van hier gaan ze trachten de noden van de mensen samen op te lossen. Vele ziekenhuizen in Syrië zijn geheel of gedeeltelijk door rebellen verwoest en veel medisch personeel werd vermoord. De ziekenhuizen beginnen geleidelijk wel terug te werken maar er gaat veel zorg naar gewonde soldaten die dagelijks hun leven blijven inzetten voor het herstel van de veiligheid. Zieken en behoeftigen worden nu niet zozeer individueel opgezocht maar in gezinsverband. Deze groep heeft op drie dagen tijd deze zieken in hun familie bezocht, de nodige verzorging voorzien en de betreffende instructies gegeven. Verder zijn er bepaalde besmettingen, aandoeningen en ziektes die regelmatig opduiken. Daarvoor zijn ze naar de scholen gegaan om te leren hoe men deze kan vermijden of verzorgen. Ze geven ook instructies over hygiëne. Er wordt verder nagegaan of ieder een onderdak heeft, voldoende zuiver water, voeding, kleding enzovoort. Zo komt een dorpsgemeenschap tot nieuw leven met medewerking van de mensen zelf. Toch is het allemaal niet zo rooskleurig. Zij zelf vertellen dat de liefde in de gezinnen door de oorlog sterk gedaald is. Met de rebellengroepen werd er plots zoveel immoraliteit ingevoerd dat er heel wat is van blijven hangen.

    ’s Avonds komen deze jongens en meisjes terug naar ons klooster waar ze overnachten. Ze willen echter iedere moment nuttig gebruiken en zijn bereid ook voor ons en enkele anderen nog een E.H.B.O. cursus te geven. Het is praktische informatie die dan geoefend wordt. Alles verloopt in de grootste gemoedelijkheid en met de nodige humor. Na afloop zit ik met de fraters in het piepkleine bureau, dat zich juist naast de refter bevindt en met twee ramen uitgeeft op de gang zodat iedereen die naar de refter gaat onmiddellijk ziet wie er is. Enkele jongeren van de Rode Halve Maan steken hun hoofd binnen en vragen of ze kennis mogen komen maken. Twee verpleegsters en drie jonge mannen komen binnen. Ze vragen hoe wij hier gekomen zijn, waarom we hier zijn, wat we doen, wat de priesteropleiding inhoudt ... Meteen gaat het over het christelijk geloof en zonder omwegen vraag eentje: waarom mogen gehuwden volgens het evangelie niet scheiden? We spreken over de grootheid van het huwelijksverbond als totale wederzijdse gave en over de waardigheid van de menselijke persoon. Ondertussen is er nog een zuster bij gekomen die een pakkend getuigenis geeft van een christelijk koppel dat in moeilijkheden toch trouw is gebleven en daarin zijn roeping juist heeft gevonden. Het is al middernacht en we wensen elkaar een goede nachtrust. Toch hebben deze jongeren nog de behoefte om even langs “het salon” te gaan waar de verantwoordelijke van onze vrijwilligersploeg nog is. Daar vertellen ze dat ze getroffen zijn door de geest van het christelijk geloof. Een van de moslimeisjes, een verpleegster zegt hem: “Eigenlijk is de islam niet veel meer dan leugen en bedrog.”

    De tweede avond willen ze samen met ons eten. Op het ruime voorplein worden tafels opgesteld en enkele auto’s hebben hun lampen op de tafels gericht. De burgemeester heeft voor kippen gezorgd, echt goed gebraden. De falafels worden met de hand in open lucht gemaakt op een verwarmde ijzeren bol. Het is te koud om stil te zitten maar iedereen loopt rond         en er is eten genoeg. De grote attractie is het nemen van foto’s en velen willen met de gemeenschap op de foto. Ook de “gouverneur” van de streek is aanwezig met zijn vrouw en hun baby. De baby gaat van had tot hand. Iedereen praat met iedereen. Wat een volksfeest. Toch wordt daarna nog de tweede lange les van E.H.B.O. voor ons georganiseerd. En dan, jawel zijn het weer dezelfde jongens en meisjes die vragen of we samen niet wat kunnen napraten. Nu vragen zij hoe wij de toekomst van Syrië zien. Wij nemen de gelegenheid te baat om hen aan te moedigen in het werk dat zij doen. Het land is flink uitgemoord en verwoest. Ook de morele waarden zijn erg aangetast. Toch is dit alles eerder als een zuivering en een uitnodiging om dit land te doen herleven. Niet het aantal idealisten is belangrijk maar de diepe overtuiging en de onvoorwaardelijke inzet. Deze jongeren doen alvast prachtig werk dat een belangrijk begin is. Het is ook de bedoeling naar andere dorpen te gaan. En zo werd het weer middernacht. Dit was de tweede dag.

    Donderdag in de namiddag namen ze afscheid. Aan de kinderen werd wat schrijfgerief als kleine cadeautjes uitgedeeld (‘made in China’) en ook wij kregen enkele nuttige dingen (o.a. een hele reeks spierwitte plastieken emmertjes met knalrode handvat e.d.). Wij hadden al aan enkelen een kleine herinnering aan het klooster gegeven alsook de armbandjes-mini-rozenhoedjes met kruisje. Een van de meisjes valt onze verpleegster van de vluchtelingen, die ook mee geholpen heeft, in de armen en zegt: “Ooit mochten we in een vijfsterren hotel overnachten maar wat we hier gekregen hebben is veel meer”. Uiteraard waren wij als kleine en zwakke gemeenschap ook erg blij dat we zo konden meehelpen en hen steunen. Mochten de groten der aarde nu eens met dezelfde ingesteldheid met elkaar omgaan en de andere volkeren helpen, de wereld zou een heerlijk verblijf zijn voor heel de mensenfamilie. Er is ruimschoots genoeg aan voeding, medische en technische kennis, grondstoffen en materiaal om er een driesterren hotel voor iedereen van te maken. Met Gods schepping en onze aarde hebben we meer dan genoeg gekregen om de werkelijke behoeften van alle mensen te voldoen, maar niet genoeg voor de buitensporige grillen, hebzucht en heerszucht van enkelen.

    Geprangd tussen diplomatie en waarheid

    Het Pausbezoek aan Turkije toont nogmaals de enorme risico’s én mogelijkheden van een paus die als staatshoofd een land bezoekt. Hij zit geprangd tussen diplomatiek geschipper en de verkondiging van de waarheid. Bij zijn aankomst heeft hij Turkije geprezen om zijn inzet en opvang van de vluchtelingen uit conflictgebieden zoals Syrië (L’Osserv. Romano 28 nov.). Eerder had hij al Jordanië geprezen voor zijn edelmoedige opvang van vluchtelingen uit Irak (L’Osserv. Romano 24 mei). Dit wordt gretig door het westen uitgebuit om de waarheid te verdoezelen. Turkije en Jordanië zijn immers de voorposten van de NAVO, niet om de islamitische staat, IS te bestrijden maar om Syrië en Irak te ontmantelen en te controleren zoals het eerder gebeurde in Joegoslavië en Libië en om zo stilaan Iran, Rusland en China te ontwrichten. De NAVO heeft meer dan 20 militaire bases in Turkije (voor vliegtuigen, oorlogsschepen en spionage). In Jordanië heeft de CIA trainingskampen voor rebellen die samenwerken met al Qaida in Syrië. Hier ligt mede de oorzaak van het ten hemel schreiend onrecht van de onophoudelijke vluchtelingenstroom. Bovendien vormt Turkije een duivels trio met Saoedi-Arabië en Qatar die terroristen in Syrië steunen. Turkije prijzen is zoveel als een pyromaan erkennen als goede pompier. De paus heeft wel aangeklaagd dat er voor vele humanitaire projecten geen geld beschikbaar is, terwijl er voor wapens en oorlog een overvloed aan geld is. Hij voegde er aan toe dat we zo bezig zijn een derde wereldoorlog voor te bereiden om een wereldorde recht te houden waar de god van het geld in het centrum staat. Een dergelijke uitspraak, als kritiek krijgt in de westerse pers evenwel geen enkele weerklank. Het wil niet erkennen dat het in feite leeft van GOD, nl.   Gold, Oil, Dollar.

    Het pausbezoek aan Turkije heeft evenwel ook een opvallend mooi religieus getuigenis gegeven van toenadering tussen West en Oost, tussen het oude en het nieuwe Rome. Op 1 december vierde de paus in de kathedraal van de hl. Geest in Istanbul de plechtige eucharistie van de heilige Andreas, grote patroon van de orthodoxe kerk. Daarop volgde de vesperdienst. Na zijn toespraak boog paus Franciscus het hoofd en vroeg aan de oecumenische patriarch van Constantinopel, Bartholomeus “om mij en de kerk van Rome te zegenen”. Hierop maakte de patriarch een kruisteken op het hoofd van de paus en kuste het. Hiermee heeft de huidige paus de profetische gebaren van Paulus VI, Johannes Paulus II en Benedictus XVI verder gezet. Dit is voor de wereld een sterk getuigenis van de wil aan beide kanten om eens tot volledige, zichtbare eenheid te komen. Het ligt ook geheel in de lijn van het evangelie: wie de eerste is, moet de kleinste worden en dienaar van allen.

    De strijd tegen het terrorisme

    Een van de meest dubbelzinnige uitspraken in de huidige wereldpolitiek is de zogenaamde “strijd tegen het terrorisme”. Voor Amerika was en is het een mooi voorwendsel om met zijn bondgenoten militair aanwezig te zijn in het Midden Oosten en daar zijn overheersing te blijven handhaven, tegen de internationale regels in. Zo kan Irak herschikt worden en Syrië blijvend bestreden. Voor de zionistische leiders van Israël is het de reden van hun bestaan. Hiermee kunnen ze rechtvaardigen dat ze de Palestijnen geen menswaardig bestaan hoeven te gunnen. En nu trachten ze een exclusieve joodse staat op te richten, waarbij de Arabische taal wordt uitgesloten, zodat het uiteindelijk helemaal onmogelijk is voor alle niet joden in Israël menswaardig te leven. Dit is een ontkenning van het ware joodse geloof en een belediging van het joodse volk. De Amerikaanse De zionisten gaan evenwel met hun agressie steeds verder. Volgens een op maandag verschenen rapport van Ahrar Center zitten er nu 7000 Palestijnen in 17 Israëlische gevangenissen en interneringskampen. Hiervan zijn er 250 kinderen, 1.500 zieken en 540 onder “administratieve aanhouding”, dus zonder enige vorm van proces. De NAVO blijft tot heden de agressieve politiek van de VS volgen en dienen. Presidenten komen en gaan maar de oorlogen gaan gewoon verder. Na de republikeinse president Bush kwam de democratische president Obama. Na de UMP president Sarkozy volgde de sociaaldemocraat Hollande. Allen kennen de waarheid maar ze spreken leugens: we moeten de democratie brengen in het Midden-Oosten, Syrië moet bevrijd worden., we moeten het terrorisme uitroeien... Inmiddels brengen ze zelf welbewust alom chaos, ellende en dood. Nadat de NAVO meegedaan heeft om Joegoslavië en Libië te verwoesten, zijn ze nu klaar om Oekraïne om te vormen tot één grote militaire basis tegen Rusland. De sancties werden op grond van valse aanklachten opgelegd en zijn overigens geheel illegaal. In werkelijkheid zijn ze een vorm van “economisch terrorisme”, zoals dit ook tegen Syrië is. En om de indruk te geven dat Rusland nu bezig is om het westen binnen te vallen, terwijl het sinds de ineenstorting van de sovjetunie al decennia lang precies het omgekeerde is, gaat de NAVO nu een “snelle interventiemacht” uitgebouwen om binnen twee dagen in Centraal en Oost-Europa oorlog te kunnen voeren. Deze wereldleiders zijn gek geworden.

    Toch zijn er ook hier lichtpunten. De voorbije zondag en maandag kwamen vertegenwoordigers van 25 landen in Damascus samen om te overleggen over een waarachtige strijd tegen het terrorisme en de vele leugens rond deze zogenaamde strijd te ontmaskeren. Ze kozen Damascus als hun hoofdkwartier. Syrië is al jaren het model van een ondubbelzinnige strijd tegen het terrorisme. Wie het terrorisme wil bestrijden zonder samenwerking met Syrië is een huichelaar en toont dat hij alleen maar eigenbelang nastreeft, andere landen wil ontwrichten om zich meester te maken van hun rijdommen, zoals op deze samenkomst overtuigend werd bewezen.

    05-12-2014 om 13:54 geschreven door Gust Adriaensen


    04-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Regeringen scoren slecht

    Volgens een recent uitgevoerde peiling, beoordeelt slechts 26% van de Vlaming, de federale regering positief.

    De Vlaamse regering brengt het er niet veel beter vanaf. Amper 28% heeft een positieve mening over de regering Bourgeois.

    04-12-2014 om 19:55 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Avonddienst abdij Postel

    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het is telkens een deugddoende, rustgevende, verrijkende ervaring: de avonddienst in de Postelse norbertijnerabdij.

    De wandeling over het grote binnenplein, langs de abdijgebouwen naar het romaanse kerkje, brengt je reeds tot verstilling, bezinning.

    De halfduistere kerkruimte, de intrede der kanunniken, het discrete orgelspel, het heerlijke psalmodiëren, de afwisseling van voorzanger en confraters, de lezing, de stilte: dat alles schept een unieke sfeer, zorgt voor een intense esthetische en religieuze ervaring.

    En als dan in het gebed voor de overledenen, confraters vermeld worden, die 5,6,7 eeuwen geleden in de Postelse abdij stierven, voel je je ook als leek verbonden met de eeuwenlange, rijke en spirituele geschiedenis van deze Kempense abdij.

    Ook voor een niet-gelovige of niet-kerkelijke bezoeker, die openstaat voor de schoonheid van muziek, tekst en rituelen, is het bijwonen van deze avonddienst, die een half uurtje duurt, een echte aanrader

    04-12-2014 om 08:07 geschreven door Gust Adriaensen


    03-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stop asociale dumping werklozen

    2 december: Stop a-sociale dumping werklozen

    ACV-actie tegen a-sociale dumping werklozen
     
    Op dinsdag 2 december voerde het ACV - samen met jonge werklozen - actie in Brussel rond het einde van de inschakelingsuitkeringen en andere asociale maatregelen in de werkloosheid zoals de afschaffing van de anciënniteitstoeslag, de beperking van de inkomensgarantie-uitkering voor onvrijwillig deeltijdsen en de verplichte gemeenschapsdienst.

    03-12-2014 om 15:19 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poenschepper Herman Van Rompuy
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vooral in Britse en Nederlandse kranten is er heel wat te doen om de riante manier waarop Herman Van Rompuy beloond wordt voor zijn vijfjarig voorzitterschap van de Europese Raad.

    Opvallend is dat onze kranten wel daarover berichten maar uitsluitend verwijzen naar de Britse en Nederlandse berichtgeving en commentaren en zelf, tot nu toe, geen standpunt durven/willen innemen.

    Wat krijgt de gepensioneerde 'president' in zijn portemonnee? Wel, de eerstvolgende drie jaar ontvangt hij een bruto 'overgangsuitkering' van 152.400 euro per jaar, waarvan er netto 116.400 euro overblijft. Vanaf december 2017 begint het Europees pensioen van Herman Van Rompuy te lopen, ter waarde van 56.400 euro per jaar.

    Een bom geld. En voor de overgrote meerderheid van de bevolking onverteerbaar, zeker nu er door de rechtse regering uitsluitend op de inkomsten van de werknemer beknibbeld wordt.

    De berichtgeving over de buitensporige pensioenregeling van Herman Van Rompuy, overschaduwt ook totaal het positieve beeld dat doorheen zijn Europese ambtstermijn, van Van Rompuy ontstaan was. Het beeld van een onthechte, serene, politicus, die vooral opviel door zijn discretie en zijn geliefhebber met haiku's.

    Dat beeld vertoont serieuze barsten. Van Rompuy dreigt helemaal van zijn piëdestal te vallen, als hij over zijn eigen mammon blijft zwijgen. Van Rompuy, die zeker in zijn geschriften, altijd blijk heeft gegeven van een hoog ethisch bewustzijn, moet voor zichzelf en voor de (Europese) gemeenschappen een gebaar stellen. 

    Trekt hij zich terug in de stilte van de pensionering, zonder af te rekenen met de 'mammon', dan zal hij de geschiedenis ingaan als de man, die, zoals The Daily Telegraph kopte, 'meer dan 500.000 pond van de EU kreeg zonder iets te doen'. 

    -------------------

    Herman Van Rompuy in 'Op de kentering der tijden', 1979:

    'De moderne mens heeft zich dermate krampachtig vastgeklampt aan de nieuwe veroveringen van welvaart... dat de geestelijke basis dreigt verloren te gaan. Wij bevinden ons opnieuw op een hellend vlak dat opnieuw kan leiden naar pathologische reacties.'

    Maar ook:

    'Adam Smith had gelijk toen hij tweehonderd jaar geleden zei, dat van alle menselijke bedrijvigheid zoals oorlog, politiek, godsdienst, gevaarlijke spelen, enz. ... de minst schadelijke finaal nog de gelddrift is.'

    ----------------------------

    03-12-2014 om 09:14 geschreven door Gust Adriaensen


    02-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gemiddeld netto belastbaar inkomen Vlaanderen: 17.765 euro

    In 2012 bedroeg het gemiddeld netto belastbaar inkomen in Vlaanderen: 17.765 euro. Voor heel België was dat  16.651 euro.

    En wat waren de gemiddelde inkomsten voor de inwoners van de hoofdsteden van de Belgische provincies en hoe verhouden die zich tot de gemiddelde inkomsten voor de hele provincie?

    -Antwerpen: 14.834. Dat is -14,85% vergeleken met het gemiddelde van de hele provincie Antwerpen.

    -Hasselt: 18.575; +13,22% t.o.v. provincie Limburg

    -Gent: 17.189; -4,66% t.o.v. provincie Oost-Vlaanderen

    -Brugge: 18.442; +7,27% t.o.v. provincie West-Vlaanderen

    -Leuven: 19.302; -1,72% t.o.v. provincie Vlaams-Brabant

    -Luik: 13.921; -10,45% t.o.v. provincie Luik

    -Aarlen: 19.598; +21,48% t.o.v. provincie Luxemburg

    -Bergen: 14.764; +0,83% t.o.v. provincie Henegouwen

    -Namen: 16.909; +4,25% t.o.v. provincie Namen

    -Waver: 18.860; -1,40% t.o.v. provincie Waals-Brabant

    -Brussel: 11.864; -10,88% t.o.v. Brussels Hoofdstedelijk Gewest

    02-12-2014 om 10:05 geschreven door Gust Adriaensen


    30-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kloosterordes: teken van hoop voor de wereld
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Paus Franciscus zei bij de start van het 'Jaar van het Godgewijde leven':

    “Kloosterordes en religieuze congregaties kunnen een teken van hoop zijn voor de wereld. Ik droom van religieuze gemeenschappen waar mannen en vrouwen gelukkig zijn en waarvan de leden zich voor de zwaksten en armsten aan de rand van de samenleving inzetten. Kloostergemeenschappen zijn specialist van gemeenschap en ze zijn de belangrijkste verkondigers van het evangelie te midden van een cultuur van onrecht en de moeizame verstandhouding tussen culturen.”

    30-11-2014 om 22:55 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Taalboetes voor de parlementsleden

    Vlaams minister Homans wil taalboetes opleggen aan de machteloze, onmondige sukkelaars, die een sociale woning (willen) bewonen. Veel duidelijkheid over het beheersingsniveau van het Nederlands (Antwerps, Gents, Oostends, Brussels, Maaseiks, Alveringems, Brugs, enz.) is er niet.

    Een veel meer verantwoorde stelling is: de Vlaamse parlementsleden en ministers moeten een strenge taalproef afleggen, zij moeten vlot en nauwkeurig algemeen Nederlands kunnen spreken. Zo niet, worden zij fors beboet.

    In deze context moeten vragen gesteld worden als volgt:

    -kan het duidelijke Antwaarpse accent van politici als Muyters, Jambon, De Wever en Homans, wel door de beugel?  En is het u ook al opgevallen dat diehard Homans in opgewonden toestand, sterker en sterker naar het Aantwaarps gaat overhellen? En wat moet er toch gebeuren met de Limburgse tongval en zinswendingen van Peumans, om nog niet te spreken over zijn on-Nederlands gevloek?

    -kan de verwarring tussen 'noemen' en 'heten', tussen de voorwerpsvormen en de onderwerpsvormen van de persoonlijke voornaamwoorden, de onzekerheid over het juiste gebruik van de werkwoorden (grote verdediger van de taalboete in De Zevende Dag, parlementslid Anseeuw, introduceerde zonder blikken of blozen 'spruitte' als verleden tijd van 'spruiten'), enz., enz., wel getolereerd worden?

    Een onverbiddelijke taalproef voor deze geprivilegieerde dames en heren dringt zich op. Geen taalmedelijden voor hen. Als zij niet voldoen, moet een flink deel van hun riante wedde ingehouden worden!

    Homans komt zeker al in aanmerking voor een serieuze boete!!

    30-11-2014 om 12:44 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Delen maakt gelukkig'

     

    ‘Delen maakt gelukkig’

     

    Geloof en gezondheid
    --------------------------
    ---------------------------

     

    In Tertio van 26 november 2014 verscheen een uitgebreid interview met de Hondurese kardinaal Oscar Maradiaga, coördinator van de ‘kroonraad’ van paus Franciscus.

    Kardinaal Maradiaga studeerde klinische psychologie en psychotherapie in Innsbruck. De interviewer legde hem voor dat veel westerlingen psychisch lijden en kampen met depressie en burn-out en hij vroeg de kardinaal hoe hij naar de relatie tussen geloof en gezondheid kijkt.

    Kardinaal Maradiaga antwoordde het volgende:

    ‘Een individualistische cultuur maakt dat mensen opgesloten leven in zichzelf en dat veroorzaakt veel psychische problemen. Ze zitten gevangen in hun ego.

    Het christelijke mensbeeld erkent het individuele, maar wijst erop dat je pas ten volle persoon wordt in relatie tot anderen, in een gemeenschap. Geloven biedt een tegengif aan dat gekluisterd zijn aan jezelf, omdat het in wezen gaat over gemeenschap vormen, samenkomen met anderen om het leven te delen en te zorgen voor elkaar. En delen met en zorgen voor de ander maken ons gelukkig.

    Wat ik uit mijn studies leerde, is dat we vaak onszelf niet kennen. Om te zien wat er in ons huist, hebben we als het ware een blikopener van buitenaf nodig die het deksel van ons blik kan halen. Het is trouwens gezond dat het blik geregeld wordt geopend en niet alles erin wordt opgekropt aan emoties en gevoelens. We hebben dus medemensen nodig die ons helpen en begeleiden.”

    30-11-2014 om 07:00 geschreven door Gust Adriaensen


    29-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Reigerhaiku
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

     

    Een blauwe reiger
    stijgt op van het knuppelpad.
    O schone traagheid.

    29-11-2014 om 15:49 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rector is een van zijn sinterklaasschoenen kwijt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De stoutmoedige roof van de rechterschoen (en niet de linker, zoals eerder werd gemeld) van de rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, blijft voor beroering zorgen.

    Ook nu het Torfs' rechterschoen blijkt te zijn, blijft in essentie de vraag gelden die bij de linkerschoen werd gesteld: wat zullen de consequenties zijn voor het maatschappijbeeld en de politieke visie van de flamboyantste en beroemdste universiteitsrector van het Westelijk Halfrond?

    Blijft hij zich zware inspanningen getroosten om zich stabiel staande te houden centrumrechts? Of zal hij hinkend wat meer naar links overhellen?

    Een andere prangende vraag is: biedt de overblijvende linkerschoen in het kantoor van de rector, voldoende ruimte voor de door Torfs gevraagde sinterklaasgeschenken?

    Want het moge duidelijk zijn: de nauwgezette opstelling van de schoenen in het uitgestrekte, weelderige kantoor van de rector, gaf zonder twijfel aan dat ze al klaarstonden voor de geschenken van Sinterklaas. Alleen de wortel en de raap ontbraken nog. Daarvoor was het nog een beetje te vroeg.

    Torfs, kerkjurist en mythomaan, is namelijk een van de vele gelukkige mensen, in tegenstelling tot bv. zijn grote vriend Vermeersch, moraalfilosoof en fundamentalist, die oprecht gelooft, niet alleen in rijstpap met gouden lepeltjes, maar ook in Sinterklaas.

    En het doet zeer vele Vlamingen, inclusief mijzelf, enorm veel deugd, dergelijke befaamde broeder -in- het- geloof te hebben.

    29-11-2014 om 09:21 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/37

    Vrijdag 28 november 2014

    Terug naar de woestijnmonniken

    Er is nog veel stroomonderbreking (ruim 3/4e van de tijd). Op dezelfde dag kregen we echter drie batterijen voor licht in de kerk, de refter en ‘het salon’. Bovendien kregen we een motor waardoor we met een laptop ook ’s avonds video’s kunnen zien op zon- en feestdagen. Hier heerst een echte passie voor het oude oosterse monnikenleven en voor de oude liturgieën. We leerden al het Aramese Onze Vader met een oude melodie. We zagen vele indrukwekkende video’s over oude kloosters en liturgieën. Nu genoten we van “Het licht van de woestijn” , het klooster van de hl. Macarius in Wadi El Natrun, Egypte, dat door vader Matta el Maskien nieuw leven kreeg. Matta el Maskien was een apotheker die sinds 1948 met enkele volgelingen in grotten leefde totdat hij in 1969 gevraagd werd om het klooster van de hl. Macarius te doen herleven. Helemaal vertrouwend op en levend van de goddelijke Voorzienigheid bouwde hij met zijn volgelingen een majestatisch klooster. Toen hij daar kwam waren er zes oude monniken en toen hij op 8 juni 2006 stierf waren er 130, waaronder vele apothekers, artsen, dierenartsen, ingenieurs... Er is een boerderij met duizenden koeien, een immense dadelkwekerij, 55.000 kippen die dagelijks 40.000 eieren leggen, een grote drukkerij. Naast werkverschaffing hebben ze allerlei projecten om armen te helpen. Hun echte rijkdom is evenwel het oude monnikenleven. Zelf vasten ze tweemaal per week, naastde grote vastenperiode en volgen de oude koptische liturgie. Vader Matta el Maskien was een geestelijke bezieler inzake liturgie, gebed, spiritualiteit en het oorspronkelijke monnikenleven. Hij was ook de geestelijke leider van o.m. de koptische paus Shenouda III. Als je deze video ziet, krijg je zin om een leven volgens het evangelie echt eens te proberen. We bidden nu opdat God ons deze geest van de woestijnvaders mag schenken en dat de kloosters van de woestijn van Damascus opnieuw tot leven komen (eens waren er in Syrië tienduizend monniken, nu zijn er vooral ruïnes). Bidden jullie mee?

    En zo hebben we donderdag het jaarlijkse feest van onze patroon gevierd, de heilige Jakob. Hij was van edele afkomst en rechterhand van de Perzische koning Yasdagerd I (399-425). Hoewel hij christen was leefde hij als een heiden zoals           de anderen en genoot aan het hof van de gunsten van de koning, totdat zijn moeder en zijn vrouw hem streng terechtwezen. Dit veranderde zijn leven en hij vertelde de koning dat hij voortaan als christen wilde leven. Deze ontstak in woede en wilde hem een gruwelijke dood laten ondergaan. Hij werd geleidelijk in 29 stukken gesneden en uiteindelijk onthoofd, terwijl hij bad voor de eenheid van alle christenen. We zien de heilige Jakob nu bijzonder als de patroon van heel Syrië, dat gewond, ja zwaar verminkt is. Hij gaf zijn leven voor de eenheid, zoals zovele Syriërs die nog dagelijks barbaars worden gedood.

    Het feest van Jakob de Verminkte verliep dit jaar ondanks de oorlog, toch met enige luister en heel gezellig. Het verblijf van de Frans-Italiaanse zuster Catherine was helaas ten einde en zij moest in de voormiddag vertrekken. Haar eenvoudige, spontane dienstbaarheid heeft iedereen goed gedaan. Voor de eucharistie wilde de bisschop graag voorgaan. Hij kwam zelfs op een namiddag langs om even te overleggen. Helaas, de avond voor het feest liet hij weten dat hij op hoger vlak dringend werd uitgenodigd wat hij niet kon weigeren. En zo verzorgden abouna George en ik de echt feestelijke dienst. Er waren enkele families van buiten af en enkele van onze vluchtelingen, alles samen een 35. De kleine Fadia kon rustig op haar manier volgen door op de tapijten rond te kruipen. We deden buiten nog een processie met de icoon van de heilige Jakob. Hierop volgde een echt volksfeest in het atrium. Enkele families hadden mee voor eten gezorgd en er was ruimschoots genoeg voor iedereen, die later nog kwam binnen vallen. Geen protocol, heel gezellig als één grote familie. En de kinderen konden tegelijk spelen zo veel ze wilden.

    Je grootste vijand ben je zelf

    Tijdens de oorlog in Libanon (vanaf 1975) heeft Paul een levensangst gekregen waardoor hij het gevoel had dat zelfs zij lieve ouders hem niet konden beschermen. Om die angst te overwinnen stortte hij zich in de bokssport. Op 19-jarige leeftijd was hij kampioen bokser in Libanon en op zijn 21ste, 22ste en 25ste was hij het nog. Zijn levensangst raakte hij echter niet kwijt. Toen hij 26 jaar was ging hij filosofie studeren, eerst in Libanon en daarna in Canada en Parijs. Hij ontdekte de echte “filosofie” als een zoeken naar God en begreep dat zijn grootste vijand niet buiten hem was maar in hemzelf zat. Hij hield op met vechten tegen angst en lijden. Hij begon zijn lijden te begrijpen, te aanvaarden en zelfs lief te hebben. Hij ontdekte dat onderdrukker en onderdrukte, schuldige en slachtoffer, lukken en mislukken, kracht en zwakheid in hem zelf aanwezig waren. Hierdoor vond hij zijn identiteit met zijn gaven en zwakheden. In Adonis, Libanon hebben we halve nachten hierover met elkaar van gedachten gewisseld. Hij bouwde een christelijke antropologie uit en vond de energie voor de dagelijkse verwondering, de liefde voor het leven en het diepe verlangen om gelukkig samen te leven met anderen. Met dezelfde passie als die waarmee hij de bokssport beoefende is hij professor filozofie geworden om de grote waarden van de menselijke waardigheid vanuit zijn eigen levensgeschiedenis aan te wijzen in het leven van anderen. Dit geeft ons inspiratie om de oorlog tegen Syrië eens op een andere wijze te bekijken.

    Het geheugenverlies van het westen en de verkeerde strijd

    Het westen blijkt in hoge mate aan geheugenverlies te lijden. Ook in de pers worden de grote waarheden totaal vergeten.

    Met afschuw zien we de gruwelijke onthoofdingen door de strijders van de islamitische staat (IS), die door het westen als een zelfstandige terreurgroep van een fanatieke islam wordt beschouwd, welke nu wereldwijd moet bestreden worden. Wat de westerse media zorgvuldig verzwijgen is dat deze terreurgroepen met telkens wisselende benamingen door het westen zelf werden opgericht en nu nog steeds worden gesteund. Annie Machon, een voormalige medewerker van de Britse geheime dienst zegt het zo: “Alle oorlogen in het Midden Oosten zijn gericht op één ding: het overeind houden van de petrodollar en daarmee de Amerikaanse hegemonie” (Xander, 22 nov. 2014).

    In 1985 ontving de Amerikaanse president Ronald Reagan de rebellenleiders uit Afghanistan in het Witte Huis en noemde hen “vrijheidstrijders”. Zij moesten de toenmalige sovjetunie bestrijden. Tussen 1982 en 1992 heeft de CIA 35.000 jihadisten aangeworven uit 43 landen om in Afghanistan te vechten. De hanleidingen voor deze strijders én voor de scholen van Afghanistan werden gemaakt door de Amerikaanse universiteit van Nebraska. Osama bin Laden, stichter van Al Qaida, werd al in 1979 door de CIA aangeworven en getraind voor de oorlog in Afghanistan. Uit Al Qaida werd de IS gevormd door de geheime diensten van de VS, Engeland, Israël, Pakistan en Saoedi-Arabië. In de IS zelf zijn er speciale westerse strijdkrachten én inlichtingendiensten aanwezig.

    Het kalifaat van IS is een oud Amerikaans-Israëlisch plan om Irak en Syrië te verdelen in een islamitisch soennitisch kalifaat, een sjiitische Arabische republiek en een Koerdistan. De IS wordt in het geheim gesteund door de VS en Israël (nu vooral op de Golan) en de NAVO verleent de nodige militaire bijstand. Mehmet Ali Ediboglu (van de Turkse CHP partij) onthult dat Turkije op 19 nov. 2014 illegaal een Amekaanse cargo met wapens van de haven van Iskanderun vervoerd heeft naar een kamp in Osmanye voor IS. De Turkse anti-terreur groep zorgde voor de veilige levering. Groepen van Al Qaida, gesteund door de VS en de westerse inlichtingendiensten worden ingezet in Mali, Nigeria, Somalia, Indonesië, Libië, Syrië. Onthoofdingen gebeurden al bij de Amerikaans-Britse inval in Irak in 2003 maar werden veelvuldig toegepast in Libië en Syrië. Het (zogenaamd gematigde) Vrije Syrische Leger voegde er de verminkingen en het kannibalisme aan toe, wat voor de westerse politici en pers ofwel slechts onbelangrijke details zijn in het geheel van hun “strijd voor de vrijheid” ofwel het werk van een vijand buiten hen.

    Het feit dat Rusland en China belangrijke onderlinge akkoorden sluiten en een financieel beleid voeren dat steeds meer onafhankelijk is van de dollar, maakt het westen zo hysterisch dat hierdoor alle aanslagen en oorlogen gerechtvaardigd worden. Ondertussen wordt een andere wereldorde voobereid met de BRICS, Shanghai, de Euro-Aziatische Unie en Iran. Het voornaamste antwoord van het westen is: terroristische groepen sturen, aanslagen plegen en oorlogen voeren. In het   “Quadrennial Defense Review 2014” maakt het Pentagon (Amerikaans ministerie van defensie) zich grote zorgen omdat het militair budget van China nu gestegen is tot 131 miljard dollar, maar vermeldt niet dat het militair budget van de VS achtmaal hoger licht voor een bevolking die meer dan viermaal kleiner is! Bovendien heeft China buiten zijn eigen gebied geen militaire bases, terwijl Amerika er 576 heeft in het buitenland (en nog anderen kan gebruiken). Het westen meent dat Rusland en China dringend militair moeten “omsingeld” worden, terwijl de echte dreiging voor een derde wereldoorlog nu uitgaat van het westen zelf. Toegegeven, China verovert steeds meer de wereld met zijn “made in China” (soms rommel) producten. Is dat een reden om heimelijk groepen rebellen te sturen die een kalifaat moeten oprichten opdat West China (zoals Rusland) zou ontwricht worden? Hetzelfde tijdschrift vermeldt fier dat het Pentagon de laatste zestig jaar heeft bijgedragen tot de vrede en de welvaart in de Aziatische regio. Hierbij vergeet het de moord op een half miljoen Indonesiërs door de staatsgreep van de CIA in 1965 en de 2 à 3 miljoen vermoorde Vietnamezen in de jaren ’60-’70.

    De extreme gruwelen van het martelen, verminken, onthoofden en dan pronken met bloedende hoofden wordt in het westen afgedaan als misdaden van anderen, nl. uiterst verdorven criminele islamisten. Hierbij vergeet het dat na WO II nazi-dokters door de CIA en de Mossad werden ingeschakeld om een antwoord te vinden op vraag: hoe kan iemand er toe gebracht worden iets te doen wat hij zelf niet wil en wat tegen zijn fundamentele streving ingaat? Meer dan 30 Amerikaanse universiteiten hebben aan dit onderzoek meegewerkt. De vruchten werden o.m. in de gevangenis van Guantanamo toegepast, wat niet meer kan ontkend worden. Toen jihadisten in 2004 een school in Beslan (Rusland) overvielen, waarbij 376 doden vielen, vooral kinderen, bleek bij de lijkschouwing op de terroristen dat zij dergelijke drugs genomen hadden. Wanneer in Syrië sommige jihadisten in een schaterlach uitbarsten nadat ze dodelijk getroffen zijn, is dit eveneens onder invloed van dergelijke drugs. CIA en Mossad weten nu hoe ze het moeten aanpakken. Wie draagt hier de grootste schuld: deze gedrogeerde jihadisten of de politici die deze praktijken goedkeuren omwille van hun “nationale belangen”? Het westen vecht nu in ieder geval tegen de verkeerde vijanden.

    Bij de val van de Berlijnse muur beloofde het westen dat de NAVO niet verder zou uitbreiden naar het voormalige oostblok indien Rusland zijn troepen terug zou trekken uit Oost-Duitsland. Rusland trok zijn troepen terug en de NAVO begon van het voormalige Waschaupakt het ene land na het andere in te palmen. En nu werd de staatsgreep in Oekraïne al lang gepland en de toekomstige president aangewezen. Dit jaar maakte het Amerikaanse congres nog 10 miljard dollar vrij om Rusland te destabiliseren.

    De moraal van het westen is in vrije val. De wereldoverheersing door het westen loopt ten einde. Het centrum van de wereld zal in de toekomst in Azië liggen. In zijn bezoek aan Straatsburg vergeleek paus Franciscus Europa met een oude grootmoeder die geen nieuw leven meer geeft. Europa, verlaat de westerse oorlogsmachine, zorg voor het welzijn van uw volkeren en sluit als een vrije partner overeenkomsten met landen waar allen beter van worden!

     

    D. Maes

    ---------------------------------

     

     

     

     

    Ziehier een van de projecten:

    Hoe helpen?      

    De gemeenschap Mar Yakub, Qâra, wil de lijdende Syrische bevolking van de streek (Qalamoun) helpen zowel geestelijk (de verzoeningsbeweging “mussalaha”) als materieel: voeding, kleding, melkpoeder, medicamenten, financiële hulp...

    Onze grote zorg nu is werkgelegenheid scheppen. Er is een tapijtenfabriek in voorbereiding (handwerk)   alsook een gelegenheid om kleding te maken. Hiervoor zoeken we 200 naai- en breimachines (met hand/voet en/of elektriciteit aangedreven). Iedere bijdrage is welkom. Hartelijk dank.

    Comment aider?      

    La communauté de Mar Yakub, Qâra, Syrie, est engagée à aider les familles en détresse de la région (Qalamoun), aussi bien pour les nécessités spirituelles (réconciliation « mussalaha ») que pour les nécessités matérielles : nourriture, vêtements, lait en poudre, médicaments, aide financière…

    Notre grand souci aujourd’hui concerne les possibilités de créer des emplois : une usine de tapis (à la main) et de vêtements. Ainsi nous cherchons 200 machines à coudre et/ou à tricoter (à main/pied ou/et avec électricité). Toute contribution est bienvenue. Un grand merci.

    How to help?

    The community of Mar Yakub, Qâra, Syria, is engaged in helping the distressed families of our region (Qalamoun) spiritually through the reconciliation movement (“mussalaha”) and also materially through gifts of food, clothing, medicine, milk powder, financial help...

    Our greatest challenge right now is creating jobs and restarting a carpet factory (hand-woven) and a factory for sewing and knitting clothing. Therefore we are looking for 200 sewing and knitting machines (hand and/or foot-driven or electric). Every contribution is appreciated. Thank you very much.

     

    كيف المساعدة؟

     

    جماعة مار يعقوب.قارة.سوريا.تحاول المساعدة للعائلات المحتاجة في منطقة القلمون.

    بشكلين: الأولى: الاجتماعية (المصالحة) و الثانية:من أجل الضرورة المادية:الغذاء و الطعام و الحليب (البودرة) والأدوية و والمساعدة المادية.....

     

    هدفنا اليوم بحسب الإمكانيات لخلق الوظائف:معمل للسجاد (يدوي) وللثياب.

    نبحث عن 200 آلة :للنسيج و/أو تريكو (يدوية أو/و الألكترونية).

    كل العطايا تكون مرحب بها. شكر كبير

     

    IBAN BE 32-068-2083244-02

    BIC GKCCBEBB

    29-11-2014 om 08:56 geschreven door Gust Adriaensen


    28-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rik Torfs is linkerschoen kwijt

    Een Leuvense terroristische studentencel heeft uit het kantoor van Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, een linkerschoen van de rector geroofd.

    Wil Torfs zijn linkerschoen nog ooit terugzien, dan moet aan een aantal zware eisen van de studenten voldaan worden.

    Een belangrijke vraag is of Torfs zonder linkerschoen nog meer naar rechts zal gaan overhellen.

    Wees getuige van de spectaculaire roof via onderstaande link:

     

    http://www.standaard.be/cnt/dmf20141128_01401438

    28-11-2014 om 18:37 geschreven door Gust Adriaensen


    27-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De paus over de hemel

    Paus Franciscus:

    'De hemel is meer een zielstoestand dan een plaats.'

    27-11-2014 om 09:27 geschreven door Gust Adriaensen


    26-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Steun de actie tegen armoede
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Steun de armoedeprojecten van Welzijnszorg!

    26-11-2014 om 14:42 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lieve Sioen van De Standaard bakt het bruin

    Ene Lieve Sioen is journaliste bij De Standaard en ze liet zich al vaker opmerken door artikels de meer drijven op stemmingmakerij dan uitblinken door gedegen inhoud.

    In het verlorenhoekrubriekje 'Moment!', waarin de grote baas van De Standaard aan zijn voetvolk klaarblijkelijk de toelating geeft om op de allerindividueelste manier expressie te geven aan de allerindividueelste emotie, gaat Sioen er vandaag fors en extreem lomp tegenaan.

    Zij heeft zich tot rancuneuze taak gesteld paus Franciscus in zijn hemd te zetten. Hoe probeert deze gebakkenluchtjournaliste dat te doen? Wel, ze pikt een aantal citaten uit de rijke toespraak van de paus tot de Europese parlementsleden en plaatst die dan tegenover de volgens haar persoonlijke, kerkelijke en Vaticaanse mankementen van paus en Kerk. De enige conclusie die volgens 'sterjournaliste' Sioen, dan alleen maar kan getrokken worden, is dat de paus eigenlijk het recht niet heeft om  ook maar één woord te zeggen.

    Het is een te verafschuwen en te veroordelen journalistieke methode. Correctie: het is geen methode, het is gewoonweg rancuneuze roddel van het laagste allooi. En Sioen beseft klaarblijkelijk niet dat ze de freedom of speech, die essentieel is voor het journalistiek metier, aan anderen, als ze kon, wil ontzeggen.

    Het wachten is nu op een stukje van Sioen, waarin ze een aantal uitspraken, bekommernissen, waarschuwingen, richtlijnen, noem maar op, van de hoofdredacteur en/of de CEO  van De Standaard(groep) oplijst, en die plaatst tegenover de persoonlijke, journalistieke, deontologische, economische ...mankementen van haar baas en van de krant.

    26-11-2014 om 07:51 geschreven door Gust Adriaensen


    25-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paus Franciscus in het Europese Parlement
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Paus Franciscus besloot zijn toespraak in het Europese Parlement als volgt:

    'Dear Members of the European Parliament, the time has come to work together in building a Europe which revolves not around the economy, but around the sacredness of the human person, around inalienable values.  In building a Europe which courageously embraces its past and confidently looks to its future in order fully to experience the hope of its present.  The time has come for us to abandon the idea of a Europe which is fearful and self-absorbed, in order to revive and encourage a Europe of leadership, a repository of science, art, music, human values and faith as well.  A Europe which contemplates the heavens and pursues lofty ideals.  A Europe which cares for, defends and protects man, every man and woman.  A Europe which bestrides the earth surely and securely, a precious point of reference for all humanity!'

    25-11-2014 om 20:10 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Standaard bakt het bruin

    Wanneer in twee provincies op grote schaal gestaakt wordt , met ook effecten in andere delen van het land, verwacht je als lezer van een zgn. kwaliteitskrant als De Standaard, toch een vermelding van die acties op de frontpagina.

    Nee hoor. Geen woord, geen letter!

    Op twee binnenbladzijden, een ervan wordt ingenomen door vijf foto's en op drie ervan is vuur te zien, wordt 'aandacht' gegeven aan de stakingen. Dat gebeurt op een anekdotische, negatief gekleurde manier.

    De voorbije dagen lag het accent in de media bijna uitsluitend op 'rellen', 'amok', 'onlusten', enz. . Die diabolisering van de vakbonden, de werknemers en in het bijzonder de havenarbeiders, werd nog aangewakkerd door sommige politici. Na de stakingen is het in de media niet anders. De teneur in de berichtgeving is er een van spijt. Je krijgt inderdaad de indruk dat de journalisten en sommige politici het spijtig vinden dat er geen zware rellen geweest zijn.

    Want stakingen en betogingen zonder zware agressiviteit, vernielingen en knokpartijen, zijn toch wel bijzonder saai. Hoe kun je daar in godsnaam bladzijden mee vullen? Hoe kun je je daarop als harde politieke sheriff  profileren?

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    25-11-2014 om 09:04 geschreven door Gust Adriaensen


    24-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Domme uitspraak van Beke
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    CD&V-voorzitter Beke zei in de Zevende Dag: "ABVV is impotent geworden om akkoorden te sluiten"

    Dat is in deze situatie ronduit een domme uitspraak, die alleen maar nadelig kan uitdraaien voor CD&V.

    Ferre Wijckmans van het ACV repliceerde in Ter Zake : 'Als Beke op die manier denkt de vakbonden uit elkaar te spelen, dan maakt hij politiek en sociaal een zware inschattingsfout.'

    Bekes sneer naar de vakbond toe geeft ook nog maar eens aan dat de CD&V-voorzitter totaal geen affiniteit heeft met de werknemerswereld. Hij is en blijft een Unizojongen die zich vrij agressief aan de kant van de werkgevers en de grote kapitalen schaart.

    Dergelijke stellingname van Beke zal er alleen maar voor helpen zorgen dat de implosie van de CD&V zich in een nog sneller tempo zal voltrekken. Deze regering is niet centrumrechts maar gewoonweg rechts en dat zullen en kunnen de ACW-kiezers  niet lang meer nemen.

    Veel correcter zou zijn te stellen dat 'deze regering of de werkgeversorganisaties impotent geworden zijn om akkoorden te sluiten'.

    24-11-2014 om 20:32 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waartegen wordt nu juist gestaakt?

    De Standaard publiceerde een concrete lijst van de besparingsmaatregelen van de rechtse federale en Vlaamse regering, waartegen de vakbonden actie voeren:

    -een indexsprong van 2% op de lonen en uitkeringen

    -de verhoging van de pensioenleeftijd van 65 naar 67 jaar en het optrekken van de leeftijdsgrenzen voor brugpensioen

    -besparingen op uitkeringen voor werklozen en gepensioneerden

    -een verlaging van de uitgavengroei voor de gezondheidszorg

    -het uitblijven van belastingen op kapitaal

    -de afbouw van het tijdskrediet

    -hoger inschrijvingsgeld voor hoger onderwijs

    -het duurder worden van kinderopvang

    -de havenarbeiders (in Antwerpen, Gent en Zeebrugge) protesteren tegen wijzigingen aan hun speciale arbeidsstatuut, vastgelegd in de wet-Major.

    24-11-2014 om 19:45 geschreven door Gust Adriaensen


    22-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De catchmatch Torfs-Vermeersch
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op dit blog had ik het voorspeld en het is uitgekomen. En dat streelt uiteraard mijn ijdelheid. De Standaard geeft Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, de kans Etienne Vermeersch, de Grootste Moraalfilosoof en Betweter van Vlaanderen en de Rest van de Wereld, tegen de schenen te schoppen. Die krijgt een aantal kolommen ter beschikking om Torfs van repliek te dienen. En in de laatste weekendeditie van de krant volgt dan, uitgesmeerd over 2, 3 bladzijden, een Verzoenend Dubbelinterview. Haalt De Standaard de inspiratie voor de conflictbehandeling Torfs-Vermeersch misschien uit Seniorennet?

    Wat me nog meer deugd doet is dat Torfs in zijn beoordeling van Vermeersch grotendeels op dezelfde lijn zit als ik. Zou de gewaardeerde rector dan toch een ijverig lezer zijn van Seniorennet en in het bijzonder van mijn 'Torfsjes' en 'Vermeerschjes'?

    Torfs noemt Vermeersch een 'fundamentalist'. Dat is hij m.i. ook. Reeds in 2005 schreef ik op het toen nog bestaande onlineforum van De Standaard: 'Etienne Vermeersch komt in woord en geschrift gelijkhebberig en fundamentalistisch over. Wellicht is dit het bekende fenomeen van de bekeringsijver, al gaat het bij hem om een bekering tot het atheïsme. Tegelijk blijkt hij nog altijd niet klaar te zijn met zijn christelijke verleden. Heeft hij het absolute Godsgeloof ingeruild voor het absolute ratiogeloof?'

    Waar ik veel zwaarder aan til is de oppervlakkigheid waarmee Vermeersch zijn vergoelijkende houding in het verleden, ten aanzien van pedofilie, nog altijd benadert en daar zo gemakkelijk mee wegkomt.

    De journalist vraagt hem: 'Een beruchte opvatting waar u op bent teruggekomen, is wat u in 1979 dacht over pedofilie . U vroeg zich af of dat zoveel kwaad kon.'

    Vermeersch antwoordt daarop: 'Dat is vaak verkeerd begrepen.' Jaja. Het is het verafschuwde clichéantwoord van de laffe politicus. Vermeersch voegt hetzelfde eraan toe als wat hij een jaar geleden in een uitgebreid interview naar aanleiding van zijn 79ste verjaardag al zei. Hij  beroemt er zich op dat hij 'altijd bereid is om toe te geven dat hij fout was'. Als voorbeeld zegt hij het volgende: 'Voorts heb ik ooit een artikel geschreven over pedofilie, waarin ik het mogelijk achtte dat kinderen konden instemmen met seksuele handelingen. Al liet ik de vraag open vanaf welke leeftijd dat eventueel zou kunnen. Dat zou ik nu zo niet meer schrijven. We weten ondertussen zoveel meer over de nadelige effecten, dat ik mijn mening daaraan heb aangepast.'

    Het bewuste artikel verscheen onder de titel 'Zijn pedofielen boosdoeners?' in de krant De Morgen op 8 december 1979.

    Het loont echt de moeite dat lange artikel eens op te duikelen en het helemaal te lezen. Vermeersch maakt er zich nu wel erg gemakkelijk van af.

    Dat hij zo op de vlakte blijft, valt des te meer op en komt gewoonweg hypocriet over omdat op het hoogtepunt van de antikatholieke hetze in verband met seksueel misbruik, diezelfde Vermeersch, voor kerkelijke instanties en in het bijzonder voor kardinaal Danneels, van geen verzachtende omstandigheden wilde horen, die Vermeersch voor zichzelf wel inroept.

    Hoe vergoelijkend Vermeersch in 1979 dacht over pedofilie, blijkt bijzonder scherp uit wat hij in het artikel 'tot besluit' schrijft:

    'Tot besluit het volgende.
    1) We beschikken over onvoldoende gegevens om nu reeds normen op te stellen binnen dewelke bepaalde types van pedofilie moreel als strafrechtelijk vrijuit zouden kunnen gaan; ik sluit de mogelijkheid echter niet uit.
    2) Vergeleken met het eerder beperkt belang van het "vergrijp" is de publieke afkeuring en ook de strafrechtelijke beteugeling - zelfs als ze gewenst kan zijn -in elk geval mateloos overtrokken.
    Pleiten voor een wetswijziging of minstens voor een begrijpende rechtspraak is dus dringend nodig.
    3) De gewone pedofielen zijn geen boosdoeners: ze hebben een seksuele gerichtheid waar ze niet om gevraagd hebben en al kan men (voorlopig wellicht) een aantal van hun daden onaanvaardbaar achten, zij zijn medemensen die veel meer nood hebben aan ons begrip, dan aan een brute ongenuanceerd afwijzing.'

    Het zou Vermeersch sieren, als hij wat uitgebreider op dat artikel zou ingaan en zich echt excuseerde. 

    (Op de foto: De Heilige Rik Torfs houdt de reeds lijkbleke Goddeloze Etienne Vermeersch in een wurggreep)

     

     

    22-11-2014 om 15:42 geschreven door Gust Adriaensen


    21-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/36

    Vrijdag 21 november 2014

    Uit de ellende groeien de echte idealisten

    Zaterdagavond zijn we met de fraters aanwezig in “het salon”, het kleine, erg eenvoudige kamertje waar “de vrijwilligers” samenkomen. Er hangt een ikoontje van Maria en van Jezus tegen de muur. Het is er altijd heel gezellig en er wordt veel gelachen. Met een primitief bolvormig gasvuurtje op de grond zetten ze koffie en thee en bieden allerlei natuurlijke versnaperingen aan: stukjes appel, sinaasappel, vijgen, dadels., zoetigheden. Enkele moslims en christenen, van hoog ontwikkelden tot eenvoudige burgers, wisselen van gedachten vanuit dezelfde bezieling. Het gaat al een tijdover het scheppen van werkgelegenheid. Deze gedachtenwisseling heeft niets te maken met de slogans van de westerse vakbonden: behoud van “de koopkracht”, handen af van onze “verworven rechten”,“jobs” creëren, de “economie” aanzwengelen..... In dit verwoeste en uitgemoorde land willen onze vrijwilligers de mensen helpen hun waardigheid terug te vinden door hen werk te geven waardoor ze voor hun eigen, door de oorlog berooid gezin weer enig inkomen kunnen verwerven.De leider van de groep, die met zijn gezin tot onze gemeenschap behoort, tracht tot concrete besluiten te komen.

    Zondag morgen nodigt hij ons uit om mee naar de “tapijtenfabriek” te gaan kijken in Qâra. Het zijn twee overheidsgebouwen waar alleen nog ijzeren raamwerk in staat met in de hoek een grote hoeveelheid draad, katoen en wol. Er zijn 17 stellen die onmiddellijk gebruiksklaar zijn. De directeur is een dynamische kerel die er alles aan wil doen om opnieuw te beginnen en om tevens het ambacht van handgeknoopte tapijten niet te laten verloren gaan. Hij toont ons modellen van dergelijke prachtige tapijten en hoe ze gemaakt worden. Het aantal knopen bepaalt de kwaliteit. In een van de werkplaatsen kunnen grote tapijten gemaakt worden: 7 op 25 m!Fier wijst hij naar een foto van Hafez al Assad en zijn oudste zoon (die president had moeten worden maar die in een auto-ongeval omkwam). Zij staan in het presidentieel paleis op een tapijt van 25 m dat in deze fabriek gemaakt is.

    Wel zal het nog lang duren voor er echt winst gemaakt kan worden. Eerst moeten een dertig mensen gedurende een drietal maanden opgeleid worden om de stiel goed te leren. Die moeten dan gesteund worden door extra hulppakketten en een kleine symbolische vergoeding. Aan onze verantwoordelijke stelt hij voor dat hij tegelijk begint met het maken van kleding, dank zij naaimachines. Dat is veel vlugger rendabel en kan gemakkelijker veel vrouwen een inkomen bezorgen. Bovendien kunnen ze thuis in familie hun werk verderzetten. Dit is ook mogelijk – hoe weet ik zelf niet – voor de tapijtenfabriek. De familie kan thuis meehelpen zodat ze extra kunnen verdienen.

    De vriendelijke baas van het nog niet draaiende fabriekje biedt ons thee aan (ook van op een primitief gasvuurtje op de grond) en in een zak vindt hij nog enkele koekjes. Hij verontschuldigt zich dat hij ons niets kan aanbieden.

    Met de verantwoordelijke van de vrijwilligers door Qâra rijden is altijd een belevenis. Een man houdt hem tegen en zegt dat hij al lang wacht op een evangelie. We hebben een grote hoeveel kleine Arabische evangelies, speciaal voor moslims. Toevallig heb ik het mijne in mijn zak en geef het hem. Er zit nog een prentje in van mijn priesterwijding, waar hij een tijd over kan doen om het te ontcijferen. Verder is er een vriendelijke vrouw die ons uitnodigt, maar waar we niet op ingaan. Het is de moeder van een andere vrijwilliger die we regelmatig in “het salon” ontmoeten. Dan gaat het langs het oude orthodoxe kerkje naar het centrum van de Rode Halve Maan, waar we weer ontvangen worden als bij eigen familie thuis. Uiteindelijk zijn we nog ruimschoots op tijd terug voor de plechtige zondagsviering van half een. Daar bidden we voor al deze intenties en ook voor Asia Bibi, de christen Pakistaanse moeder van vijf kinderen die al jaren opgesloten zit en ter dood veroordeeld omwille van “godslastering” omdat ze water zou genomen hebben uit dezelfde put waar ook de moslimvrouwen water putten. Een minister die zei dat de aanklachten tegen haar niet gegrond waren werd vermoord. En andere hoge ambtenaar die zei dat ze onschuldig is, werd eveneens vermoord. Het volk eist haar dood. We bidden dat een handtekeningenactie voor de president haar leven nog kan redden. Doe mee.(http://petit.io/petition/federation-pro-europa-christiana/petition-demandant-la-grace-d-asia-bibi-au-president-du-pakistan)

    De knoeiboel van de wereldpolitiek en de Atlantische journalistiek

    Daeshblijft gruwelen plegen en krijgt in de internationale media alle ruimte om zijn misdaden te verheerlijken. Toch lijkt het meer op een zelfverheerlijking van mannen die beginnen te beseffen dat ze hun doen nooit zullen bereiken. Het Syrische leger zet systematisch zijn heroveringen verder. Het wil Qalamoun definitief zuiveren van rebellen. Het is een strijd tegen niet minder dan 25.000 van die kerels. In Homs heeft het leger wel de controle over de olie maar rebellengroepen blijven aanvallen en wij voelen de gevolgen: ongeveer de helft van de dag en de nacht is er geen stroom. En ook in Aleppo maakt het leger belangrijke vorderingen.

    Turkije en Frankrijk zetten hun dubbelzinnige politiek verder om de rijke provincie van Aleppo in handen te krijgen, wat niet lukt maar wel veel leed bezorgt aan de bevolking. Amerika is als een fietser die de trappen kwijt is en toch maar in dezelfde richting verder rijdt. De pogingen om de nauwe banden van senator McCain met de nieuwe kalief te ontkennen zijn mislukt. En voor eigen land legt prof. Peter Dale Scott uit hoe er in Amerika geen democratie meer bestaat sinds de aanslagen op de WTC torens en de invoering van de COG (continutiy of governement): er is een onbeperkte controle mogelijk, zonder mandaat; mensen kunnen opgepakt en opgesloten worden zonder mandaat en op grond van de staatsveiligheid kunnen troepen ingezet worden zonder mandaat. Hij hoopt dat Europa tussenbeide zal komen voordat de VS helemaal gek wordt. Tot heden is dit evenwel nog niet het geval. Integendeel.

    De NAVO, gedomineerd door de VS en Duitsland, lijkt aan niets anders geïnteresseerd te zijn dan aan een nieuwte oorlog tegen Rusland. Ze hebben eerst in Oekraïne neonazi’s aan de macht geholpen om dan strijdkrachten te installeren in Polen, in de Baltische republieken, in de Zwarte Zee en in Oekraïne om Rusland te kunnen “straffen” omwille van de aanhechting van de Krim (dat met Rusland al een land vormde voordat Amerika bestond!).Nulokken ze een burgeroorlog uitin Oost-Oekraïne om tegen Rusland te kunnen beginnen. En de Atlantische pers trapt daar gewoon in! Het zal dan een atoomoorlog worden. Ook onze (gepensioneerde?) eerste Europese burger-afspeelt het spel gewoon mee.De kersverse Nederlandse minister van buitenlandse zaken Koenders heeft al meteen 400.000 € belastinggeld geschonken aan de neonazi’s van Kiev om nog meer gruwelen in Oost-Oekraïne te kunnen plegen. Maar ook ons land Libië in een totale chaos te veranderen, doen ze ook nu weer ijverig mee met de onzinnige “coalition of the willing”. Meer oorlog, meer wapens, meer steun aan de “gematigde” rebellen, meer bombardementen...het zal het terrorisme alleen maarsterker maken en de lijdensweg van de burgerbevolking nog schrijnender. (Enkele artikels met degelijke informatie in het Nederlands: Karel van Wolferen, Oekraïne, corrupte journalistiek   en Atlantisch geloof; 9 aug. 2014: http://www.karelvanwolferen.com/: Ludo De Brabander, Irak en Syrië: we maken er nog een grotere knoeiboel van, 24 sept. 2014; Phillis Bennis, Zes stappen om IS verslaan zonder oorlog te voeren, 24 sept. 2014. Beide op de nieuwsbrief van VCP. Verder natuurlijk zoals steeds, bij mediawerkgroepsyrie.)

    Ondertussen werken de fanatieke zionisten verder aan hun ‘Groot Israël’. De moord op vijf Israëlis in een synagoge in Jeruzalem is, zoals iedere moord, onverantwoord. De media besteden er uitvoerig aandacht aan. Wat echter nooit vermeld wordt zijn de dagelijkse agressie, onderdrukking, vernedering en pesterijen van een moe getergd volk. Ouders in Oost-Jeruzalem moeten voortdurend een verblijfsvergunning vragen voor hun kinderen, die om de minste reden kan geweigerd worden. Huizen van Palestijnen kunnen plots “illegaal” verklaard worden. Dan komt een buldozer onder politiebegeleiding. De familie heeft een kwartier tijd om wat spullen te nemen en hun huis wordt met de grond gelijk gemaakt. Daarna krijgt de familie de rekening gepresenteerd voor de afbraak van hun eigen huis op een grond die ze sinds hun voorvaderen bewoonden. Sinds ’67 werden er in Oost-Jeruzalem, het Over Jordaanse en de Gazazo 27.000 duizend huizen verwoest terwijl er tienduizenden joodse kolonisten bij kwamen. Voor Palestijnen is er geen sprake van het bekomen van een bouwvergunning. En de minste agressie vanwege Palestijnen is voor de zionisten een reden om nog meer in te palmen. MosheYaalon, minister van veiligheid, noemt dit nu de “etnische verplaatsing”. In het begin van de maand is Uri Ariel, minister van huisvesting begonnen met rellen uit te lokken op de tempelberg, gesteund door volksvertegenwoordiger MosheFeiglin. Ze krijgen de bescherming van politie en leger. Zij roepen openlijk op tot de afbraak van de Al Aqsa moskee en de heropbouw van de derde tempel. Zo kunnen ze dan meewerken aan wat Paulus schrijft over de antichrist “die zich zal neerzetten in Gods tempel en zich voor God uitgeven” (2 Tessalonicensen 2, 4). We leven in een apocalyptische tijd.

    De oplossing van bijna al onze maatschappelijke problemen(vervolg)

    Mijn pleidooi om moeders een officiële wedde te geven (7 nov) heeft enkele commentaren opgeleverd. Ze zijn het met me eens, maar geven toch interessante aanvullingen. Vooreerst blijken heel wat jongeren zich toch bewust te zijn van de huidige overconsumptie en de soms onnodig hoogtechnologische ontwikkeling. Er zijn nu goed draaiende kringloop- en zelfs weggeefwinkels. Vervolgens zijn er meerdere ouders die beiden werken, in een harmonische relatie leven en die een goede oplossing gevonden hebben voor hun kinderen, die gewoon thuis kunnen blijven. Verder is de wettelijke verplichting om ieder werk voor de beide geslachten open te stellen soms niet alleen vreemd voor vrouwen maar ook omgekeerd: een verpleger die als assistent werkt bij een vrouwelijke dokter of een jonge verpleger die bejaarde vrouwen komt verzorgen en wassen! Een moeder bevestigde dat het leven van sommige jonge koppels zo hectisch verloopt dat hun huwelijk wel op een echtscheiding moet uitdraaien. En ze moeten ook beiden gaan werken want de woonprijzen zijn waanzinnig hoog, zowel om te huren als om te kopen. Iemand geeft toe dat ze gek zou worden als ze alleen maar het huishouden zou doen, maar voegt er bij dat 40 uren “werken” en dan nog het huishouden moeten doen, er ook over is! Ik kreeg een mooie foto van een pas getrouwd koppeltje met de commentaar dat ze helaas het geloof van hun ouders hebben opzij gezet en uiteraard enkel burgerlijk getrouwd zijn “maar ik vind ze toch zo schattig”. Wanneer een moeder dit van eigen kinderen zegt, zal God hen zeker liefhebben. Mogen ze de weg vinden naar een leven vanuit de rijkdom van het huwelijkssacrament.

    Vele moeders blijken tenslotte wel thuis te willen blijven maar de verpletterende druk om alles te doen behalve moeder zijn is bijzonder groot. Naar mijn mening is deze druk wereldwijd veel sterker en ook bewust georganiseerd. Laten we niet naïef zijn. Het is gewoon de strategie van de “nieuwe wereldorde” die al lang geleden intens werd voorbereid en nu wordt doorgedrukt. Zo gaat het vijfjaarlijks UNO rapport World Survey of Women in Development 2014, gepubliceerd in oktober, fors in dezelfde richting verder: vrije toegang tot contraceptie en “veilige” abortus! De doelstellingen worden hierin schaamteloos vermeld: voor een “duurzame ontwikkeling” door een “vermindering van de wereldbevolking” (met meer invloed van de staat in de gezinnen, meer vrouwen in het arbeidsproces, een “volledige” seksuele opvoeding...). Dus, waar gaat het om? Het christelijk geloof, moraal, familie moeten afgebroken worden en vervangen door nieuwe (on)waarden. In Kenya protesteren de bisschoppen en katholieke dokters nu heftig tegen een verplichte inenting tegen tetanus, die door ambtenaren aan vruchtbare vrouwen onder politiebegeleiding wordt toegediend. Deze vaccinatie maakt vrouwen in feite onvruchtbaar. Of denk aan die fameuze bioloog dr. Eric R. Pianka, die in een toespraak (maart 2006) voor de Texas Academy of Sciencepleitte voor de uitroeiing van 90 % van de wereldbevolking door ebola (omdat andere ziektes, zoals aids, mensen veel te lang in leven laten!). Meen je dat zulk een man onmiddellijk werd opgepakt en in de gevangenis gestopt? Integendeel, hij kreeg een staande ovatie én een onderscheiding van deze Texas Academy of Science. Welnu, het is deze geest die nu leeft bij sommige grote wereldheersers. Zogenaamde armoezaaiers moeten verdwijnen om alleen enkele rijken overeind te houden.

    In de loop van de geschiedenis zijn er vele aanvallen geweest op het huwelijk. Nu willen internationale instanties hun macht misbruiken om de ideologie van de gender dwingend op te leggen. De wortels hiervan zijn vooreerst het marxisme met zijn illusie dat de mens zichzelf kan scheppen, verder een feminisme dat de rijkdom van de verscheidenheid wil vernietigen en tenslotte de vrijmetselarij die de plaats van God wil innemen en de mens opnieuw wil gaan scheppen naar hun eigen beeltenis.

    Moeten wij daar intrappen? Integendeel, wij moeten met alle mensen van goede wil een actie ondernemen om in de maatschappij krachtig het christelijk geloof, het leven, het huwelijk en het gezin te verdedigen:

    Respect voor het leven vanaf de ontvangenis tot aan de natuurlijke dood;

    Vrijheid van de ouders voor de opvoeding van hun kinderen;

    Bescherming en ondersteuning van huwelijk en gezin.

    P. Daniel

    21-11-2014 om 17:29 geschreven door Gust Adriaensen


    20-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'We mogen geen slaven van het geld worden'

    In een toespraak tot de deelnemers aan een Congres Sociale Leer, in de Italiaanse stad Verona, pleitte paus Franciscus voor moedige initiatieven om ons economisch systeem te herdenken en geen slaven van het geld te worden.

    Wij mogen ons niet laten ontmoedigen door de crisis, aldus de paus, maar wij moeten ons energiek richten op het herdenken van ons economisch model en van de wereld van het werk. We mogen de crisis niet gebruiken als een excuus om de roep van de armen en van al degenen die lijden omdat ze hun job verloren hebben , niet te horen.

    Geld creëert op zichzelf geen ontwikkeling, zei de paus. Het zijn de mensen die zorgen voor evolutie ten goede. 

    20-11-2014 om 21:25 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoeveel verdient een beginnend parlementslid?

     

     Dit staat op het meest recente loonbriefje van een beginnend Kamerlid:

    Jaarlijkse basisvergoeding aan 100 %: 53.511 €

    Indexaanpassing: x 1,6084

    Bruto jaarlijks: 86.067,09 €

    Bruto maandelijks: 7.172, 26 €

    Min pensioenbijdrage: - 609,64 €

    Min belastingen: - 2868 €

    Netto: 3695 €

    Plus forfaitaire onkostenvergoeding: 24.098,79 per jaar of 2008,23: + 2008 €

    Totaal netto maandelijks:

    5.703 €

     

    20-11-2014 om 10:35 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BelgiŽ scoort slecht in liefdadigheidsindex

    Uit een grootschalig onderzoek naar de liefdadigheidsgraad in meer dan 130 landen, blijkt dat België bijzonder slecht scoort. Die slechte score is des te pijnlijker omdat de Belgische bevolking tot de rijkste ter wereld behoort.

    De 'Globale liefdadigheidsindex' geeft het procent van de bevolking aan dat GELD gaf aan liefdadigheid, of VRIJWILLIGERSWERK verrichtte, of een VREEMDE  hielp.

    Op de eerste plaats prijken Myanmar en de VS met 63,7%.
    Dan volgen Canada: 60,3; Ierland: 59,7; Nieuw-Zeeland: 58,3; Australië: 56; Maleisië en het Verenigd Koninkrijk: 54,7; Sri Lanka: 54; Trinidad en Tobago: 53,7.

    Op de 12de plaats staat Nederland met 52,7 % en op de 28ste Duitsland met 41,7. Dat is maar iets beter dan Syrië, 40,7, en Haïti met 39,3 %.

    Zelfs het straatarme Kosovo gaat met 36,3%, op de 50ste plaats, nog vooraf aan België.

    Ons land staat op een beschamende 52ste plaats met 36% van de bevolking dat op een of andere manier aan liefdadigheid doet.

    We kunnen ons misschien troosten met de wetenschap dat wellicht het rijkste land ter wereld, Luxemburg, het nog slechter doet met 31% op de 65ste plaats.

    Is het gezegde: HOE RIJKER, HOE GIERIGER, dan toch waar? 

    20-11-2014 om 09:38 geschreven door Gust Adriaensen


    19-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst in de abdij
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wie samen met de abdijgemeenschap van Postel , genietend van de stilte, de schoonheid van de liturgie en de pracht van het winterse landschap wil toeleven naar het feest van de geboorte van Jezus Christus, krijgt daarvoor ook dit jaar weer de gelegenheid van 22 tot 25 december.

    Info: pater Benny Berrens, 014378121; gastenkwartier@abdijpostel.be; www.abdijpostel.be/kontaktcentrum.php .

    19-11-2014 om 19:23 geschreven door Gust Adriaensen


    18-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    Paus Franciscus:

    'Er is zoveel lawaai in de wereld! Laten we leren stil te zijn in ons hart en voor God.'

    18-11-2014 om 12:52 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pedante Vermeersch

    Mijn stukje omtrent de afrekening van Torfs met Vermeersch, beëindigde ik met de vraag: 'Benieuwd of Vermeersch, de man is al wel 80, nog de intellectuele veerkracht heeft om Torfs van antwoord te dienen.'

    Die vraag werd in de krant van vandaag positief beantwoord. Vermeersch kreeg zijn kolommen. Eigenlijk kon je er vooraf zeker van zijn dat er een repliek van Vermeersch zou volgen. Het is namelijk de reeds lang bekende tactiek van o.a. De Standaard een 'opiniemaker' of 'BV' aan het woord te laten, die een mening ventileert of een collega 'opiniemaker' / 'BV' aanvalt en daarna de 'aangevallene' of de 'andersdenkende' ook zijn ding te laten doen.

    Dus nu ook Vermeersch. Maar vuurwerk zit er niet in. Tegenover het sprankelende, badinerende, ironische, uitdagende discours van Torfs, kan Vermeersch alleen maar een oersaaie, tot in den treure reeds door hem herhaalde, pedante 'wetenschappelijke' argumentatie naar voren brengen. En waarbij op het persoonlijke vlak, de bekende filosoof nog maar eens de eigen 'masturbatiegeschiedenis' te berde brengt. Gênant.

    Torfs heeft gelijk. Vermeersch kan alleen maar redeneren vanuit de comfortabele, traditionele opvattingen over 'tijd' en 'ruimte'.

    18-11-2014 om 07:20 geschreven door Gust Adriaensen


    17-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bijbelnamiddagen in Retie

    U wordt in 2015 van harte uitgenodigd op zes

    Bijbelnamiddagen

    in 'De Mantel', Markt 8, Retie

    telkens op maandagnamiddag

    van 14 uur tot 17 uur.

    Inlichtingen bij

    Pater Nicolaas Gorts, abdij Postel, 014378121, nicolaasgorts@hotmail.com

    of

    Jeanne Vercauteren-Vandekeybus, 014378265, Juanitavdk2@hotmail.com.

    Deze Bijbelstudie is een initiatief van TJCII - Belgium.





    17-11-2014 om 20:28 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Torfs rekent af met Vermeersch

    In De Standaard van 15-16 november verscheen van de hand van Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, een boeiend artikel, dat door de redactie van de krant tot het genre van de 'essays' wordt gerekend.

    In zijn eens te meer erg lezenswaardige tekst houdt Rik Torfs een pleidooi tegen 'zekerheid'. De kerngedachte van Torfs is: Wie de ware weg heeft gevonden, is het spoor bijster. Hij vraagt zich niet langer af of hij gelijk heeft, enkel waarom dat zo is. Alleen maar zekerheid is uitzichtloos. We verliezen er veel door. Hoop en verlangen. Fantasie.'

    Maar vooral is Torfs' 'essay' een afrekening met een andere BV: filosoof Etienne Vermeersch. Door de subtiele ironie is het een afrekening met intellectueel een dodelijke afloop.

    De 'beroemde denker Etienne Vermeersch °1934', aldus Torfs, koos, toen hij 'voltijds' zijn geloof verloor, voor de zekerheid, dacht de ware weg gevonden te hebben. Maar op dat moment betrad hij 'een kleinere wereld, zoals een oude man die zijn prachtige landhuis met weidse horizonten opgeeft voor een benepen flatje in de binnenstad'. En: 'Vermeersch redeneert vanuit onze comfortabele menselijke categorieën ruimte en tijd. Er is geen plaats in het hiernamaals: ruimte. En hoe oud is de man die daar aankomt? Tijd. Zekerheid ontneemt ons bevrijdende speculatie'.

    Kortom, Vermeersch wordt hier neergezet, als een benepen denkend, gelijkhebberig mannetje, die van zijn fundamentalistische anti-Kerk- en anti-geloofopstelling, een statusindicator heeft gemaakt. En ja, Torfs zou daarin wel eens gelijk kunnen hebben.

    Benieuwd of Vermeersch, de man is al wel 80, nog de intellectuele veerkracht heeft om Torfs van antwoord te dienen.





    17-11-2014 om 10:03 geschreven door Gust Adriaensen


    16-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Geen enkel leven is meer waard dan een ander'

    PAUS: ‘GEEN ENKEL LEVEN IS MEER WAARD DAN EEN ANDER’

    Bron: CTV/RadVat

    ROME (KerkNet) – Paus Franciscus heeft zaterdag tijdens een ontmoeting met de Italiaanse Artsenvereniging, die haar zeventigste verjaardag viert, dokters opgeroepen tot de bescherming van het menselijke leven. “Wees bereid om moedige beslissingen te nemen, ook al is dat tegenwoordig moeilijk. Speel niet met het leven.” Franciscus bestempelde abortus en euthanasie als mensonwaardig en onderstreepte dat kinderen een geschenk zijn en geen recht.

    “Waar er een menselijk leven is, is het fout om het te doden om een menselijk probleem op te lossen. Dat kan onmogelijk als vooruitgang worden bestempeld. Doden betekent vandaag nog steeds hetzelfde als in de antieke oudheid. Het leven is altijd heilig. Het bezit altijd kwaliteit. Er bestaat geen enkel leven dat meer waard is dan een ander.”

    “We weten dat er in onze wegwerpcultuur vele oudere mensen in het verborgene worden gedood. Maar wij mogen niet vergeten dat euthanasie een zonde tegen God is. De eed van Hippocrates verplicht om het leven steeds te dienen. Maar het evangelie gaat nog een stap verder: het leven moet in elke situatie worden bemind, in het bijzonder als het in gevaar is of moet worden verzorgd. Ik roep u op samen te werken met artsen en instellingen die uw liefde voor het leven delen en die alles in het werk stellen om de waardigheid, de heiligheid en de onaantastbaarheid van het leven te beschermen.”

    16-11-2014 om 16:17 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Wees gerust, ik blijf niet altijd voorzitter'

    De Wever vindt het klaarblijkelijk nodig herhaaldelijk te beklemtonen dat hij niet voor eeuwig voorzitter blijft. En hij wenst daarbij de goegemeente 'gerust te stellen'.

    Dat zijn voor de publieke opinie vrij ridicule en totaal irrelevante uitlatingen. Als de voorzitter van zijn macht geen dictatoriaal misbruik maakt, nadelig voor de bevolking, kan het de goegemeente geen bal schelen of ene De Wever tot in der eeuwigheid voorzitter blijft van zijn partij. Het probleem zit hem in de partij, die al twee keer, op aandringen van De Wever, haar huishoudelijke reglement verloochent, om dezelfde voorzitter te blijven houden.

    Dat er evenwel 10% N-VA-ers waren die voor de andere kandidaat stemden, is veelzeggend. Totaal onbekend, ook  voor De Wever, zonder campagne, zonder profilering, , zonder ook maar iets dat op een serieuze kandidaatstelling wees, toch 2000 partijleden achter zich krijgen! Dat is een belangrijke minderheid die gewoonweg tegen De Wever is, veeleer dan voor de onbekende, ambitieloze andere kandidaat.

    16-11-2014 om 11:57 geschreven door Gust Adriaensen


    15-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.N-VA bekeert zich tot het royalisme
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Tijdens de viering van Koningsdag in het parlement, heeft parlementsvoorzitter Siegfried Bracke, N-VA, zich overduidelijk uitgesproken voor de monarchie en voor België.

    Bracke zei dat de monarchie zoals ze in ons land functioneert, 'een goede garantie is voor een stabiel en welvarend België.'

    'Wie zouden wij zijn', voegde de N-VA-parlementsvoorzitter eraan toe, 'om het te veranderen?'

    Deze uitspraken zijn bijzonder opmerkelijk omdat het in de partijstatuten ingeschreven hoofddoel van N-VA is, België op te doeken en een onafhankelijk republiekje Vlaanderen op te richten.

    ------------------------------------------

    ( Bekijk en beluister Bracke op de VRT - Ga naar fragment: Koningsdag gevierd in kathedraal en Kamer)

    http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/journaal#

    15-11-2014 om 20:05 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De regering van het Grote Begrijpen

     

    De regering van het Grote Begrijpen

    Zelden of nooit is er in de wereldgeschiedenis een regering geweest, die zoals de huidige Belgische federale regering,  op zo'n excellente manier uitblinkt in het BEGRIJPEN.

    De regering van het GROTE BEGRIJPEN.

    De minister van dit of van dat 'begrijpt' de 'ongerustheid' van de arbeiders, van de ambtenaren, van het leger, van de politie, van de jeugdbewegingen, van de zorgsector, van de vrouwen, van de mannen, van de spaarders, van de grote vermogens, van de cultuursector, enz., enz.

    'Begrip hebben voor' moet het gepatenteerde, officiële motto van de rechtse Belgische regering worden. In het 'begrip' is ze tot nu toe echt prima bezig! Proficiat!!

     

    15-11-2014 om 07:21 geschreven door Gust Adriaensen


    14-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/35

    Vrijdag 14 november 2014

    Als het licht uit gaat

    Onze kleine gemeenschap van vooral jonge mensen heeft weinig last van ziekten. Nu alles kouder begint te worden sluipt toch de verkoudheid af en toe binnen. Zelf ben ik twee jaar geleden in de Goede Week zwaar ziek geweest. Tot overmaat van ramp gaf een confrater me nog een oude kleine weegschaal, waarvan toen niemand wist dat ze ongeveer 5 kg lager noteerde. Bij de eerste weegbeurt schrok ik zodanig dat ik dacht dat het licht voor mij hier voor goed uitging. Hoewel het nog een erg gevaarlijke tijd was, hebben ze toch niet minder dan vijf dokters kunnen binnensmokkelen en ik ben er doorheen geraakt. Bovendien wordt ik sindsdien extra verzorgd. Voor een frater of een zuster, die ziek vallen, zorgen respectievelijk de fraters of de zusters. Toch zijn het de zusters die het nodige aanbrengen: warme dekens, aangepaste kleding, warme thee, medicamenten, aangepast eten, versnaperingen ... En zo is het onheil meestal na enkele dagen van de baan. De meesten gebruiken heel de winter door geen enkele verwarming op hun kamer, ook geen klein elektrisch vuurtje. Dit schijnt hen meer bestand te maken tegen de koude.

    De grote centrale in Homs was weer even in handen van de rebellen en daarmee hebben we enkele dagen slechts 4 uur stroom gekregen: 2 uur ’s nachts en 2 uur overdag. Een echte grote hindernis, die telkens de dagorde helemaal omgooit. Ondertussen heeft het leger de zaak weer in handen en krijgen we al wat meer stroom. Zelfs in de tijd van de grootste bedreiging vorig jaar hadden we nog een eigen motor zodat er altijd en overal een beetje verlichting was. We hebben daar ook onze laptops op aangesloten totdat iemand ons uitlegde dat het juist daardoor was dat alle batterijen na een tijd kapot gingen. Aan laptops hier overigens geen nood, maar ze zijn   oud of heel oud en dus meestal zonder batterij en iedere laptop heeft minstens één goede eigenschap. We hebben echter geen reden om te klagen en willen zo veel mogelijk de behoeftigen in eigen streek blijven helpen. Hierover heeft frater Jean het volgende verslag gemaakt.

    Armoede in Qara – een jaar na de bevrijding

    Sinds een jaar is ons dorp bevrijd. Daarvoor leefden we in een erg benarde situatie. Ons dorp, dat normaal een 20 000tal inwoners telt, was plots uitgegroeid tot een schuilplaats voor weggevluchte, bebaarde mannen met zware wapens en bedenkelijke ideologieën, uit Homs of Al Qousseir. Resultaat: 80 000 inwoners! De winkels bleven open maar angstige uitbaters werden lastiggevallen en sporadisch werd er iemand ontvoerd of vermoord. Lange gewaden, lange baarden, zware pick-up trucks met daarop stevige dosjka’s (een vaststaand machinegeweer) werden een normaal straatbeeld. In die periode konden wij het klooster niet verlaten; we waren toen aangewezen op de bescherming van God en zijn engelen, vooral omdat het leger en de plaatselijke politie het dorp al lang verlaten hadden.

    Maandag 17 november 2013, 6u30 in de ochtend: een man, druipend van de regen, komt ons toejuichen: “De slag is voorbij, het dorp is bevrijd!”. Hij heette Roech Allah, Geest van God. Wij waren al verschillende dagen verschanst in onze schuilkelder met twee families vluchtelingen en wisselden tijden van gebed af met knus samenzijn onder het geschal van heel zwaar machinegeweer en kanonschoten waardoor onze gebouwen enkele zware beschadigingen hebben opgelopen.

    Sindsdien heeft het dorp terug zijn oorspronkelijke bevolking van 20 000 Qari’s. De groentewinkels werken normaal, we hebben een nieuwe burgemeester en het leger controleert secuur wie binnen en buiten komt. Het is vooral dankzij onze groep vrijwilligers, “De XII Apostelen” zoals Pater Daniel hen graag noemt, dat het dorp terug zijn normale trend teruggevonden heeft. Na de bevrijding van het dorp hebben zij kosten noch moeiten gespaard om mensen te bevoorraden met voedselpakketten die aangevoerd werden uit het buitenland vanwege weldoeners, langs Moeder Agnes en Pater Daniel. Ondertussen zijn de vrijwilligers uitgegroeid tot een heuse groep van een 30tal man die nu officieel medewerkers zijn van de Rode Halve Maan in Syrië, afdeling Qara. Een deel van de hulpgoederen voor Qara komt dus van de Rode Halve Maan en ander deel van onze buitenlandse weldoeners. Ons nieuw gebouw is ondertussen een depot van voedselpakketten geworden, vandaag genoeg om 300 families voor één maand van voedsel en sanitaire hulpgoederen te voorzien.

    Onze regio is nu, God zij dank, veilig in tegenstelling tot andere plaatsen. Toch blijft de nood hier groot: de nijpende werkloosheid, de grote elektriciteitspanne waardoor de boeren geen water kunnen geven aan hun groenten en bedrijfjes niet langer open kunnen blijven, ... . Er is ook een groeiend tekort aan gas om te koken en mazout om te stoken (de winters kunnen hier bar koud zijn). Vaak leven de armsten in rudimentaire betonnen huizen ofwel in aarden huisjes. De voorbije week zijn twee van onze vrijwilligers bij de allerarmsten gaan aankloppen. Je moet ze vaak echt zoeken. Ze leven verstopt tussen de massa, beschaamd om hun armoede aan de grote klok te hangen. Dit is hun relaas:

    In de familie Kahil heeft de vader een kunstbeen tot aan zijn knie. Hij heeft geen werk. Zijn gehandicapte zoon moet luiers dragen en zijn medicatie alleen kost 10 000 SP per maand. In de Nasif familie heeft de papa een kanker aan zijn hoofd die druk zet op zijn oog waardoor die naar buiten uitpuilt. Zijn medicatie is erg duur. Om de twee weken moet hij naar Damascus voor een bloedonderzoek. Hij heeft drie kinderen. Zijn vrouw is werkloos. In een andere familie heeft een weduwe een kunstvoet die ze om de twee jaar moet vernieuwen. Ze heeft vier kinderen op school, en die brengen dus geen geld binnen. Ze leven in erg arme omstandigheden. Een andere weduwe heeft 3 kinderen die school lopen. Ondertussen verzorgt ze haar papa van 80 die volledig verlamd is en dure medicatie moet nemen.

    In het huis van de familie Nasif zijn papa en mama tegen de 70. Hun twee dochters zijn ziek, de ouders moeten hen naar de WC begeleiden. Ze zijn erg arm. Drie of vier andere families hebben geen vader meer. De kinderen gaan naar school en moeder is werkloos. Een ander bejaard koppel heeft evenmin een inkomen en hun dochter woont bij hen in. Hun zoon heeft een geestelijke achterstand waardoor hij niet kan werken.

    Zo zijn er nog vele verhalen. Tot nu toe hebben onze vrijwilligers dertien families bezocht. Door het contact met deze armen hebben zij en wij een nieuw vuur gekregen om ons daar echt voor in te zetten. Het is ook aandoenlijk om te zien hoe armen creatief worden in het helpen van elkaar. Met het geld en de goederen die vanuit Europa binnenkomen, zullen we proberen om die families te helpen. We willen op zijn minst hun medische verzorging garanderen en een elementaire voeding voorzien voorzien.

    Het feest van de bevrijding

    Nog altijd kan niemand geloven dat de duizenden rebellen dit klooster vorig jaar niet hebben ingenomen. Tweemaal kregen we deze dagen bezoek van iemand die toen bij ons was. We beschouwen elkaar als overlevenden. In het begin van dit jaar is de Libanese OTV (van de maroniet Michel Aoun) gekomen om een interview te maken en ons te vragen hoe we die belegering hebben beleefd en overleefd. Een van de hoger genoemde bezoekers vertelde dat hij die uitzending thuis gezien had en begon te wenen van aandoening. Daarom wilde hij de plaats en de gemeenschap nog eens komen bezoeken.

    Een scheur in de grote coalitie

    Van de “internationale gemeenschap” naar de “Arabische Lente” en met “de vrienden van Syrië” nu dus naar “de Grote Coalitie”, die Syrië naar het stenen tijdperk wil bombarderen om Daesh te sparen. En toch, er zijn kleine tekenen van een ietwat gunstige ontwikkeling in deze door het westen veroorzaakte hel (helaas met medewerking van Syriërs uiteraard). Zoals elders wilden de VS hier hun vrienden, de terroristische moslimbroeders aan de macht helpen. Omwille van de grote eenheid tussen volk, leger, regering, en president is dit in Syrië evenwel niet mogelijk. Het land meteen in een totale chaos storten zouden ze wel kunnen, maar dat brengt het buurland Israël te veel in gevaar. Zo hebben de VS, Israël en Saoedi-Arabië hun oorspronkelijk plan om de regering omver te werpen moeten opgeven (alhoewel Israël ijverig voort doen zoals nu in Daraa). Zij proberen hun belangen zo goed mogelijk veilig te stellen. Turkije en Frankrijk werken echter onverminderd verder aan het eerste doel. Turkije had de rijke provincie van Aleppo al flink ontmanteld, zodat president Erdogan en eerste minister Davoutogen Aleppo met zijn talrijke fabrieken, industriële centra en handel al konden beschouwen als Turks bezit. Nu geraken ze echter in paniek. Het Syrische leger blijft systematisch terrein winnen en deze overjaarse Ottomaanse heersers krijgen een nachtmerrie van de gedachte dat dit economisch hart misschien toch bij Syrië zal blijven, met bovenop het gevaar dat de Koerden een deel van Turkije gaan veroveren. Daarom vraagt Erdogan nu dringend aan Obama om niet alleen Daesh te bombarderen maar ook de troepen van al –Assad. En de Franse minister Laurent Fabius heeft op 3 november een brief geschreven als een noodkreet (verschenen in Frankrijk, Le Figaro, in Saoedi-Arabië en in Amerika) om Aleppo te “redden” uit het “regime” van Damascus. En zo zie je hoe terroristenleiders zich kunnen voordoen als heldhaftige bevrijders. En voor de bevolking zelf wordt de ellende alleen maar groter, terwijl Daesh steeds verder oprukt.

    Vrede en zelfbestuur voor het Palestijnse volk

    Internationale vrede zal grotendeels mede afhangen van het einde van de ellende voor het Palestijnse volk. Hiervoor dienen de zionistische leiders van Israël het Palestijnse volk zelfbestuur te gunnen, zich terug te trekken uit de bezette gebieden en op te houden met het voortdurend gebruiken van voorwendsels om weer een nieuwe oorlog tegen dit volk te beginnen. Dit alles is al lang en herhaaldelijk door internationale regels vastgelegd. Eigenlijk is het eenvoudig. Israël moet willen in vrede samen leven met een zelfstandig Palestijnse volk in een soevereine staat, maar dit is nu het laatste wat de zionistische leiders willen. De zionisten willen echter alles, en nog veel meer dan ze nu al hebben zoor zich en voor zich alleen. Daarom hadden vredesonderhandelingen tot heden geen enkele zin.

    In vrede samen leven met het Palestijnse volk is niet alleen de wens van de tienduizenden orthodoxe joden en hun rabbi’s maar steeds meer van menig Israëlische burger. Deze maand zijn al twee ministers uit de regering opgestapt uit onvrede met de extremistische politiek van Benjamin Netayahu en zijn onwil om echte besprekingen te voeren met de Palestijnen. Eerst was het Gideon Saar, minister van binnenlandse zaken en lid van het Likoud, de partij van de Netanyahu zelf en nu is het Amir Peretz, minister van milieu, (Hatnuah partij), die vindt dat Netanyahu niet de oplossing maar het probleem zelf is. De invloedrijke en ultranationalistische minister Naftali Bennett van economie (rechtse partij van het ‘Joodse Huis’) wil dan weer het tegendeel: nog meer offensieve oorlog en annexaties. Toch is er nu een bijzonder geluid te horen. Niet minder dan 106 oud-legergeneraals en toplieden van de veiligheidsdiensten roepen Netanyahu op om echte vrede te sluiten met de Palestijnen en een 2 staten oplossing te aanvaarden. Ze stellen dat Israël ruimschoots de middelen heeft om zich te verdedigen en zij kunnen het weten.

    Harde zionisten blijven de droom koesteren van een Groot Israël als een zuivere joodse staat, waarin geen enkele vreemdeling erkend hoeft te worden. Daarom werd voortdurend oorlog gevoerd en steeds meer Palestijns gebied veroverd. De VS betaalden zodat Israël een overweldigend militair overwicht bleef behouden en voor het herstel van de verwoestingen in de Palestijnse gebieden zorgde de Europese Unie. Ondertussen werd alle schuld gegeven aan de Palestijnen zelf, die door hun zogenaamd terrorisme Israël zouden bedreigen terwijl hun onderlinge verdeeldheid vredesgesprekken zogenaamd onmogelijk maakten. Deze voorwendsels worden nu door hoge Israëlische leiders ontmaskerd. Of zal de internationale gemeenschap toch eens wakker worden en Israël dwingen het internationale recht te eerbiedigen? Dan kunnen we na de val van de Berlijnse muur ook de afbraak van de illegale, 700 km lange Israëlische ‘muur van de schande’ vieren. Een feest van bevrijding voor het Palestijnse én Joodse volk, een vreugde voor gans de mensenfamilie!

    P. Daniel

    14-11-2014 om 22:14 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eric Antonis overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Geboren Turnhoutenaar Eric Antonis is in de leeftijd van 73 jaar overleden.

    Eric Antonis was de eerste directeur van cultuurcentrum De Warande in Turnhout. Later werd hij schepen van cultuur in Antwerpen.

    Eric Antonis was een inspirerende en dynamische persoonlijkheid die een belangrijke rol  heeft gespeeld in het culturele leven in Vlaanderen van de laatste decennia.

    14-11-2014 om 20:18 geschreven door Gust Adriaensen


    12-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het licht daagt (een beetje) bij Verherstraeten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Servais Verherstraeten, fractieleider van de CD&V, blijkt het begrepen te hebben: een zgn. 'rijkentaks' is onvermijdelijk vanuit rechtvaardigheidsoverwegingen én om de ondergang van de partij te vermijden.

    Dat inzicht mocht je ook verwachten van Verherstraeten, een bekwame, rechtlijnige, centrumlinkse, Kempense politicus, die tot de 'ACW-stal' gerekend wordt.

    Dat hij niet onmiddellijk ingaat op het voorstel van Groen en SP-A om een wisselmeerderheid te vormen en zo een vermogens(winst)belasting door te voeren, is begrijpelijk. Eerst binnen de huidige coalitie de geesten rijp maken en de realisatie van die taks nastreven. MR toont zich nu al bereid om samen met CD&V een voorstel grondig te bespreken.

    Maar het mag niet te lang duren. Als Open VLD en vooral de rechtse diehards van N-VA, de stuitende ongelijke verdeling van de lasten blijven verdedigen, dan moet een wisselmeerderheid het breekijzer worden. Een mogelijke invoering pas op het einde van deze bestuursperiode ,  zou nefast zijn voor de geloofwaardigheid van Verherstraeten. En de CD&V ligt dan al lang op apegapen en is niet meer te reanimeren.

    En dat zou voor heel wat competente en te respecteren CD&V-politici bijzonder spijtig zijn. En zeker voor Servais Verherstraeten.

    12-11-2014 om 07:41 geschreven door Gust Adriaensen


    10-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vermogenstaks onvermijdelijk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De verkoop van Omega Pharma met de fabuleuze winst van 1,4 miljard euro, zonder dat op die winst ook maar 1 euro belasting betaald moet worden, heeft de discussie omtrent de vermogenswinstbelasting naar een hoogtepunt gevoerd.

    Dat lijkt van de regeringspartijen CD&V het  best begrepen te hebben. Dat begrip wint veld, niet zozeer vanuit rechtvaardigheidsoverwegingen bij de partijtop, maar wel door de toenemende druk van de zgn. 'achterban' en uit schrik om te verschrompelen tot een partijtje van niks, als de partij de hardvochtige rechtse koers blijft volgen.

    Het is wel ironisch dat het precies dankzij de grote baas van Omega Pharma, Marc Coucke, is dat 'vermogenswinstbelasting' helemaal op het voorplan is getreden. Hij verkocht het bedrijf aan een Amerikaans, maakte die gigantische winst en kan daarvan ongeveer de helft in zijn eigen zak steken. ZONDER OOK MAAR 1 EUROCENT BELASTING. Dat leidde tot algemene, grote verontwaardiging en woede. En stelde de noodzaak van een vermogenswinstbelasting op scherp. Dus, MERCI meneer Coucke!

    Maar ook FOEI meneer Coucke!

    Want meneer Coucke blijkt een onbetrouwbare vindvaan te zijn, een gouden haantje op de toren.

    In april 2013 zei Coucke in 'Reyers Laat':

    'EEN VERMOGENSWINSTBELASTING MOET KUNNEN. EEN BEDRIJFSLEIDER DIE ZIJN KMO VERKOOPT VOOR VIJF MILJOEN, WEL, 1,25 MILJOEN IS VOOR DE OVERHEID. HET IS OOK DANKZIJ DE OVERHEID DAT IK MIJN BEDRIJF HEB KUNNEN UITBOUWEN. DAT IS EEN GEVOEL VAN EERLIJKHEID.4

    Toch mooi, niet. Eerlijke vent, die Coucke. Een voorbeeld voor alle bedrijfsleiders.

    En wat zegt diezelfde Coucke op 28 november 2014?

    'EEN MEERWAARDEBELASTING BETALEN? IK HEB 27 JAAR VAN DE NADELEN VAN BELGIË GEPROEFD. NEEM NU DE ENIGE TROEF NIET WEG. HET ALTERNATIEF IS HET IN DE INEFFICIËNTE BODEMLOZE PUT VAN DE BELGISCHE SCHATKIST TE STORTEN.'

    Ja, wadde! 

    10-11-2014 om 09:11 geschreven door Gust Adriaensen


    09-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst in duo
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Concert van 4-tune o.l.v. Bert Verdonck & Manteliusensemble o.l.v. Jos Cuppens

    op zondag 21 december 2014

    om 16 uur

    in de Sint-Martinuskerk Retie.

    Meer info op www.4-tune-koor.be

    09-11-2014 om 17:13 geschreven door Gust Adriaensen


    08-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De poenpakkers

    De schaamte lichtjaren voorbij...

    Of hoe op grote schaal belastingen ontdoken worden of niet betaald hoeven te worden...

    1. De Luxemburgroute: Agressieve fiscale constructies, die het Groothertogdom Luxemburg gedoogt, zorgen ervoor dat grote bedrijven en kapitaalkrachtige families in eigen land aan de belastingen ontsnappen. Enkele namen die ook bij ons erg bekend zijn:

    -HEINZ
    -IKEA
    -GBL
    -ABN-AMRO
    -APPLE
    -BNP-PARIBAS
    -PROCTER&GAMBLE
    -VOLKSWAGEN
    -Familie de Spoelbergh (AB Inbev)

    2. De steevast door de media als 'flamboyant' opgevoerde Marc Coucke maakt 1,4 miljard euro winst met de verkoop van 'Omega Pharma'. Op die winst (de helft voor de persoonlijke portemonnee van Coucke) hoeft geen ene euro belasting betaald te worden. Waarom? Omdat er in dit landje nog altijd geen meerwaardetaks bestaat. Coucke maakt het schandaal nog erger door op de meest hautaine manier heel ons politiek en administratief systeem te stigmatiseren: het is van nul en generlei waarde.

    Niet verwonderlijk dat deze feiten samen met de rechtse, hardvochtige maatregelen van de Vlaamse en de federale regering, de woede en de frustratie bij meer en meer mensen naar een hoogtepunt brengen.  

    08-11-2014 om 09:33 geschreven door Gust Adriaensen


    07-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/34

    Vrijdag 7 november 2014

    “Duzend en duzend soldaten, altijd iemands vader, altijd iemands kind...”

    Iedereen is blij dat de mannen van de Rode Halve Maan vrijdag een tweede sessie komen geven van drie dagen. Het zal nu een cursus E.H.B.O. zijn. Helaas, op het laatste ogenblik wordt van hoger hand beslist dat, voor de veiligheid deze cursus hier niet mag doorgaan. Het schijnt nu niet het moment te zijn om veel volk in het klooster binnen te laten. De cursus gaat door in hun centrum in Qâra en een frater gaat mee volgen als afgevaardigde van de gemeenschap. Blijkbaar vinden ook de deelnemers het bijzonder jammer dat ze niet hier mogen komen. Maar goed, de leiding van de Rode Halve maan komt zaterdagavond samen met ons recreatie houden, wat toch weer een bijzonder aangename ontmoeting is en een hechte band schept. Zondag is dan het examen voorzien.

     

    Omdat het Allerzielen is en op die dag iedere priester in de Latijnse liturgie driemaal een eucharistie mag vieren, besluit ik voor onze frater die ’s namiddags van zijn examen terugkeert, nogmaals de eucharistie op te dragen. Dit wekt bij anderen evenwel het verlangen om samen de drie vieringen mee te volgen. Af en toe vervalt immers een gezamenlijke gebedstijd omwille van een werk dat dringend moet gedaan worden. Nu willen we eens extra bidden voor onze overleden familieleden, vrienden, de vele slachtoffers hier, in heel het Midden Oosten en in zovele andere landen. En zo sluiten we de dag af met een eenvoudige (derde) misviering. Massa’s mensen zijn omgebracht of omgekomen en liggen naamloos in massagraven of kregen een plaatje: Only Known by God, alleen door God gekend. Toch hoort ook ieder van hen tot onze mensenfamilie. Onze Vlaamse veelzijdige cabaretier, Willem Vermandere, eert aldus de duizenden gesneuvelde soldaten van “de grote oorlog” in de Westhoek:

    “....

    als ge van ze leven in de westhoek passeert

    deur regen en noorderwinden

    keert omme den tijd als g' alhier passeert

    den oorlog ga j' hier were vinden

     

    ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt

    en 't graf van duizend soldaten

    altijd iemands vader altijd iemands kind

    duizend en duizend soldaten...”

     

    De champetters van de wereld

     

    Leugen, onrecht en oorlog blijven het cement van de ontwikkelingen in het Midden Oosten. Nu het stilaan winter wordt zullen nog meer gezinnen letterlijk en figuurlijk in de kou staan. We hebben deze week een dag samen gewerkt om hulpgoederen klaar te maken want onze vrijwilligers willen families in Damascus gaan bevoorraden. Het secretariaat van de UNO blijft plechtig verkondigen hoe groot de stroom van vluchtelingen in Syrië wel is en hoe dreigend de blijvende onveiligheid door aanslagen. Er wordt evenwel geen woord gezegd over de oorzaken: strijders uit 83 landen die getraind worden in Jordanië, Turkije en Saoedi-Arabië, onder toezicht van VS, Frankrijk en UK en die zonder enige moeilijkheid in Syrië geraken. Geen woord over de openlijke steun van Turkije aan de terroristen en de hulp van de NAVO aldaar. Geen woord over het feit dat de UNDOF (United Nations Disengagement Observer Force) in de door Israël bezette Golan niets doet om de terroristische acties te verhinderen. Dit alles om de wereld te doen geloven dat de hele ellende veroorzaakt wordt door Syriërs en Syrië zelf. De Syrische permanente vertegenwoordiger bij de UNO heeft het vorige week donderdag nogmaals duidelijk gezegd: Onze meest eerbiedwaardige instellingen van de VN hebben wel degelijk een moreel probleem! Ondertussen is er een nieuw fenomeen: er worden steeds meer Chinese jihadisten ingezet in Syrië. Ze komen hier langs Cambodja of Indonesië met behulp van de Turkse geheime diensten. In Raqqa hebben ze een eigen kwartier. Inmiddels zijn er van hieruit al een paar honderd kunnen terugkeren naar China om daar aanslagen te gaan plegen. Ook China en Rusland moeten uiteindelijk geteisterd worden door een islamitisch kalifaat. Of de huidige democratische president van de VS (nobelprijswinnaar voor de vrede !), die inmiddels met een republikeinse meerderheid in het congres moet regeren, dit terrorisme zal verminderen, valt te betwijfelen.

     

    De New York Times van 14 oktober publiceert een studie van de CIA over de voornaamste (preventieve!) terroristische operaties die wereldwijd onder leiding van het Witte Huis georganiseerd werden “om de Amerikaanse belangen te verdedigen”. Hieruit blijkt dat het beoogde doel dikwijls niet bereikt werd. Het gaat over aanslagen in Angola, Nicaragua, Cuba (mislukte moordpogingen op Fidel Castro, een ‘succesvolle’ ontploffing van een bedrijf waardoor 400 arbeiders werden gedood), Vietnam (meer dan 2 miljoen doden en 55.000 VS soldaten), Salvador, Guatemala, Irak, Libië, Syrië. Amerika overheerst de wereld en Israël overheerst Amerika. Als een dergelijk rapport over Rusland zou verschijnen, zou de “internationale gemeenschap” het land direct van de wereldbol willen vagen. Nu wordt eerder medelijden opgewekt omdat de ‘resultaten’ niet evenredig zijn met de kosten en de inspanningen. Vreselijk. Toch blijken vele mensen op aarde wel te weten wat er aan de hand is. Een internationaal onderzoek door Gallup (Worldwide Independent Network/Gallup International Association/WIN/GIA) heeft aangetoond dat Amerika beschouwd wordt als de grootste bedreiging voor de wereldvrede en de grootste terroristische staat. De Amerikaanse wetenschapper, linguïst, activist en professor aan het beroemde Massachusetts Institute of Technology, Noam Chomsky kan er niet mee lachen (Noam Chomsky, C’est officiel: les USA sont l’état terroriste nr. 1, mondialisation.ca, 29 oktober 2014). Champetters in onze dorpen hadden vroeger onbetwist gezag om verzoening, vrede en rust te brengen. De champetters in onze wereld zijn nu tot de tanden toe gewapende terroristische superstaten geworden.

     

    De oplossing van bijna al onze maatschappelijke problemen

    Verschillende generaties feministen hebben geijverd voor de gelijkheid van man en vrouw. Eigenlijk werd het een nivellering. Vrouwen moesten buitenshuis gaan werken en een betaalde baan krijgen, zoals de mannen. Daarmee groeide ook de dwaze opvatting dat een vrouw maar iets betekent als ze “werkt”, nl. in zoverre ze aan het economisch leven deelnam door een eigen beroep, een betaalde job. En daar zijn we met heel de maatschappij ingetrapt. In principe moet ieder werk nu wettelijk open staan voor vrouwen en voor mannen. Misschien heeft het gezond verstand in de praktijk toch nog enige invloed, zodat er, bij mijn weten, tot heden nog geen kasseilegsters, “houthaksters” of vrouwen zijn die in de koolmijnen werken als “koolputsters”. Mogelijk komt er toch nog een rapport dat deze ongelijkheid aanklaagt, wie weet.

    Mijn moeder zaliger (1909-1994) stond ingeschreven als “zonder beroep” en had dus in de huidige opvatting geen maatschappelijke waarde. Zij was een gewone huisvrouw, huismoeder of huishoudster. Zij was de trouwe, liefhebbende echtgenote van vader, die als eenvoudige handarbeider de enige kostwinner was van een gezin met negen kinderen. Samen waren zij een heel gewoon gezin uit de eerste helft van de vorige eeuw. In ons klein straatje woonde overigens nog een gezin met elf kinderen, ook met een moeder “zonder beroep”, die dus eveneens buiten iedere maatschappelijke waardering viel.

    We kunnen niet zeggen dat die oude goede tijd zoveel beter was dan nu. En het omgekeerde is evenmin waar. Iedere tijd heeft zijn goede en slechte kanten en we moeten trachten het goede te bewaren en het slechte te verwijderen.

    We moeten wel eerlijk toegeven dat er nu veel meer problemen zijn met de opvoeding van de jeugd dan vroeger. Af en toe verschijnt een alarmerend bericht dat het intellectueel niveau daalt. Jongeren die zich de hele nacht met boeiende computerspelletjes geamuseerd hebben, kunnen uiteraard overdag geen aandacht meer opbrengen op school. Leerkrachten klagen soms dat er meerdere kinderen met honger naar school komen, omdat hun ouders geen tijd hebben een maaltijd klaar te maken. Verder zijn allerlei soorten van pesterijen dagelijkse praktijken. Vele scholen hebben af te rekenen met drugsgebruik en drugshandel, wat een echte plaag is. Ook het seksueel gedrag van de jongeren biedt heel wat zorgen en regelmatig zijn er schoolmeisjes die plots in verwachting zijn. Tenslotte zijn er te veel jongeren, die wegens agressief of zelfs crimineel gedrag in jeugdgevangenissen terecht komen.

    Over de echtscheiding als plaag van onze tijd hoeven we geen verdere uitleg te geven. Het is een drama waar iedereen praktisch elke dag op een of andere manier mee te maken heeft. Zo worden ontelbare kinderen als het ware reeds op jonge leeftijd gebroken, naar twee kanten getrokken, ja “gekruisigd”. Ik was ooit diep getroffen door het getuigenis van kardinaal Christof Schönborn uit Wenen, die fel uithaalde naar de maatschappij omdat zij, volgens hem, aan het drama van de kinderen van echtscheidingen voorbijgaat. En hij kon het weten, hij sprak uit eigen ervaring.

    De “crisis van het vaderschap” is een ander modern fenomeen, waar beide ouders een full time werk hebben. Meestal heeft moeder dan toch meer aandacht voor de kinderen dan vader. Moe is moe maar ook pa is moe. Hij leest het dagblad en zoekt ontspanning voor zichzelf. En zo missen kinderen soms het gewone beeld van een vader, wat een van de oorzaken is van het ontstaan van homoseksualiteit.

    Wanneer beide ouders buitenshuis werken is er natuurlijk extra opvang nodig voor kinderen. Vandaar steeds meer vraag naar kindercrèches, alsook naar kinderopvang voor en na schooltijd. Ouderen, zieken, gehandicapten kunnen uiteraard nu ook niet in het gezin opgevangen worden. Daarvoor moeten geschikte opvanghuizen gebouwd worden. En die zijn er ook, met deskundig personeel en de laatste technische snufjes. En alle ziekenhuizen worden overstelpt. Aan de verzorging in een ziekenhuis gaat bovendien een hele stresserende voorbereiding vooraf. Het is het tegendeel van wat wij hier voor de oorlog konden meemaken. Ik ben in verschillende ziekenhuizen op bezoek geweest. Bij de inkom waren er enkele alkoven. Daar ging men met heel de familie en het zieke familielid binnen. De dokter behandelde de zieke als hij kon, zo niet schreef hij een briefje waarop stond waar je moest zijn. Er kwam een loopjongen en die bracht je naar de afdeling waar je geholpen werd. Ofwel werd je daar meteen geholpen ofwel was er iemand voor u. In ieder geval ging het heel vlot en eenvoudig. En alles gratis, behalve de medicamenten of sommige extra behandelingen. Ook voor ons, als vreemdelingen was het ziekenhuis gratis. Men vroeg niet eens uw naam. Het was voldoende dat je lid was van een religieuze gemeenschap in Syrië.

    Tenslotte is er nog het levensgrote probleem van de vergrijzing, beter gezegd van de “kale maatschappij”, want op een bepaalde leeftijd is er zelfs geen grijze of witte haar meer over. Wat al studies worden hieraan niet gewijd, met wat al voorstellen! Blijven werken tot 66 jaar of tot 67 jaar?

    Het beste middel om al deze en nog vele andere problemen efficiënt aan te pakken ligt in het krachtig steunen van de gewone moeders en de gewone gezinnen. De arbeid van een moeder thuis is economisch veel meer rendabel voor de maatschappij dan gelijk welk ander werk buitenshuis. Daarbij moet natuurlijk de trouw van echtgenoten met alle mogelijke middelen gesteund worden in plaats van echtscheidingen steeds gemakkelijker te maken. Wanneer het werk van een moeder naar waarde geschat en officieel betaald wordt en de eenheid van het gezin gesteund, valt de druk om buitenshuis te gaan werken vanzelf weg. Dan voelen vrouwen zich ook niet meer verplicht om te blijven werken “voor het pensioen”, ook al bleven ze liever thuis.

    Ziehier hoe onze grote maatschappelijke problemen hierdoor drastisch zouden verminderen of zelfs opgelost worden. Er zijn geen kindercrèches nodig, geen extra kinderopvang. De kinderen ontwikkelen zich op normale gezonde wijze. Geen nood aan drugs of vroegtijdige seks. Thuis hebben de kinderen de warmte van een gezin, de aandacht van hun moeder voor hun dagelijkse problemen, ze krijgen goed eten en ontspanning en een gezond beeld van een moeder en een vader in de maatschappij. Ik herinner me als kleine jongen dat de veter (wij zeiden ‘nestel’) in mijn ene schoen kapot was. Ik huilde om mijn onmacht en hulpeloosheid alsof de wereld verging. Mijn moeder had gezien dat het grootste deel van de veter nog lang genoeg was en herstelde met alle gemak het ongeval. Ik ervaarde toen een dankbaarheid en vreugde die ik nu nog kan voelen. Er zijn moeders nodig die het geduld hebben om de knopen van een jasje dicht te doen, totdat we het zelf kunnen. Welnu, dat zijn de echte levensproblemen van een mens die in de wereld stapt.

    Jeugdgevangenissen lopen leeg of verminderen. Ziekenhuizen en dokters kunnen rustig alle aandacht geven aan ernstige zieken want een moeder lost de meeste dagelijkse ziekteproblemen zelf op. Van de negen kinderen in ons gezin herinner ik mij dat alleen mijn jongste zus ooit in het ziekenhuis heeft gelegen. Ook onze dure paleizen voor ouderlingen kunnen verminderen. Na de dood van grootvader langs vaders kant, heeft grootmoeder nog lang en gelukkig geleefd, opgenomen in ons gezin. Al is dit op deze wijze nu niet meer mogelijk, de opvang van bejaarden kan veel minder “hoog technisch” en veel meer warm menselijk, familiaal. Laat me hier alle oprechte waardering uitspreken voor de inzet van het personeel van bejaardenhuizen, gehandicaptencentra, kindercrèches. Ook alle respect voor vrouwen die buitenshuis een eerbaar beroep uitoefenen. Als je echter aan een klein kind, een gehandicapte of bejaarde vraagt waar hij/zij het liefst verblijft, in een supermodern opvangcentrum met universitair gediplomeerd personeel ofwel thuis bij ouders, broers, zusjes, eigen kinderen en kleinkinderen, hoef je geen genie te zijn om vooraf te weten welk antwoord veruit het meest gegeven zal worden. Bovendien, als moeders de nodige hulp en steun krijgen bij de opvoeding van de kinderen zullen er van zelf ook grotere gezinnen komen, al hoeft het helemaal niet meer te zijn zoals een eeuw geleden. Daarmee zal geleidelijk onze “kale maatschappij” weer bevolkt worden.

    We hoeven echt niet terug naar de gezinnen van een eeuw geleden. We moeten wel onze opgedrongen, vernietigende ideologieën die de gezinnen afbreken afzweren. Een mens is geen onzijdig “gendertje” of onbepaald “hetje” als willoos individu verloren in een voor schimmige wereldheersers kneedbare massa. Een gezonde maatschappij kan alleen gebouwd zijn op gezinnen en families. Zij kunnen de voortdurende propaganda van een doodscultuur in allerlei variaties missen. Daarmee zal tevens het buitensporig gebruik van antidepressiva eveneens drastisch dalen.

    Wie denkt dat deze voorstellen al te vrome en voor onze tijd wereldvreemde wensen zijn, kan Maciej Giertych raadplegen. Hij is geneticus, oud Europarlementslid en nu ere voorzitter van de Poolse vereniging van de families. Vanuit zijn rijke menselijke en politieke ervaring schrijft hij precies hetzelfde: Un remède simple à la plupart de nos maux (Le Cep nr 68, juli 2014, blz. 39-52). Wie kan deze voorstellen eens overbrengen aan onze regering, eventueel met een diplomatieke verpakking of een politiek strikje? Waarvoor dank, namens de gewone moeders en hun gezinnen.

    P. Daniel

    07-11-2014 om 20:03 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    Paus Franciscus:
     
    'Onverschilligheid ten aanzien van noodlijdenden, in onaanvaardbaar voor een christen.'
     

    07-11-2014 om 15:05 geschreven door Gust Adriaensen


    06-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Standaardtaal versus tussentaal

    Zes jaar geleden reeds verwees ik op dit blog naar het boek 'Het einde van de standaardtaal' van Joop van der Horst.

    In dat boek 'Het einde van de standaardtaal', schrijft Joop van der Horst, hoogleraar Historische Taalkunde aan de KU-Leuven, dat de standaardtaal verdwijnt en plaats maakt voor een veel vrijere opvatting over taal. Er is niet langer één Nederlands, maar meerdere 'Nederlandsen' en het een is niet beter dan de andere, aldus van der Horst.

    van der Horst is een van de vele academici die de laatste jaren stellen dat de standaardtaal verdwijnt. Hieruit blijkt een merkwaardige opvatting over taal en taalevolutie. Het standaardtaalgebruik heeft namelijk nooit algemeen bestaan, niet in Vlaanderen en niet in Nederland.

    Het verschil met enkele decennia geleden is, zeker in Vlaanderen, de grote afstand tussen het toen nog erg streekgebonden informele taalgebruik en het nagestreefde standaardtaalideaal in formele omstandigheden. Het gevolg was dat er weinig Vlamingen waren die een vlotte, soepele algemene taal meester waren.

    Nu bewegen we ons inderdaad, naargelang van de sociale en professionele omstandigheden, op verschillende taalniveaus. Maar het blijft om allerlei, vooral ook praktische, redenen, uiterst belangrijk dat zoveel mogelijk mensen ernaar streven een accurate en aan de omstandigheden aangepaste algemene taal te gebruiken. Het is overigens een leerproces dat nooit helemaal af is.

    Bovendien is het vaak zo dat de taalgebruikers die de streektaal propageren en zich afzetten tegen de standaardtaal, dat eerder doen uit onmacht, menselijk opzicht of gemakzucht ten aanzien van het gebruik van AN. Zij vergeten daarbij ook dat het dialect dat zij koesteren en beweren te spreken, mijlenver verwijderd is van de dagelijkse taal van hun (groot)ouders en ofwel een naar het vermoede streekklanksysteem vertaald AN is, ofwel een soort van tussentaal geworden is, die nu eens wat verder van, dan weer dichter bij de standaardtaal staat.


    En ten slotte: het 'beter' of 'slechter' zijn van bepaalde talen, dialecten of taalvormen, is taalkundig gezien, onzin.

     

    06-11-2014 om 07:04 geschreven door Gust Adriaensen


    05-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoogste zelfdodingscijfers in Vlaanderen

    Het is opvallend dat beleidsmensen en hulpverleners in hun pogingen om een verklaring te vinden voor de enorm hoge zelfdodingscijfers in Vlaanderen, nooit als een van de mogelijke oorzaken het waardekader of het gebrek eraan van onze samenleving onder de loep nemen.

    De mensen worden gevangen gezet in een steeds sterker individualisme en materialisme. Niet alleen een religieus maar ook een humanistisch waardekader, wordt stelselmatig afgebroken, bespottelijk gemaakt, als waardeloos voorgesteld.

    Welke zingevingsmogelijkheden blijven er voor de nadenkende mens dan nog over?

    05-11-2014 om 21:01 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/32

    Vrijdag 31 oktober 2014

    Een polyvalent kamertje

    De twee fraters en ik hebben nog altijd heimwee naar de maanden van vorig jaar, die we samen moesten doorbrengen in onze schuilplaats. De zusters hadden hun onderduikadres en wij het onze. Dag en nacht werd gewaakt. Drie matrassen tegen de muur en middenin een tapijtje. Eentje had een volledige handleiding met het nodige materiaal gevonden om mozaïekjes te maken en begon ’s avonds te kappen. Na enkele kunstwerkjes heeft hij het toch opgegeven. Elk met een laptop op onze matras en boeiende dingen uitwisselen over bijbel, politiek of wetenschap met tussenin het mopje van de dag van de druivelaar van vorig jaar. Af en toe eens een grappige reportage of film. Ondertussen is het veel veiliger geworden en heeft ieder weer een klein kamertje, maar we missen ons samenzijn ’s avonds. En zo werd mijn slaap- en werkkamertje tegelijk gemeenschapsruimte, leslokaal, recreatiezaal, koffie/theeruimte, vergaderzaal, bergplaats... All rolled in one. In de hoek tegen de muur een bed. Tegen de andere muur twee boekenkastjes. Midden in de kamer een petrolvuurtje met een wiebelende bol vol petrol. Tenslotte twee tafeltjes. Eentje houdt er van om met een kussen tegen de muur op het bed te zitten en de andere twee hebben een tafeltje. En op de grond is er een kleine warmwaterkoker om af en toe een tas thee te zetten (als er stroom is). Vorig jaar arriveerde een container Italiaanse chocolade die in heel de streek werd uitgedeeld. Wij kregen ook ons deel en de zusters hebben ons met mildheid bedacht. Het eerste deel van de week zijn we ’s avonds onder ons, het tweede deel brengen we samen met de zusters door. En deze week hebben we onder meer gediscuteerd over de toespraak van Putin (zie verder), als je wil, een annex van de sociale leer van kerk en wereld.

    Grotere armoede en intenser geloof

    Sommigen van ons kennen en waarderen Samir Nassar heel erg. Hij is de maronitische aartsbisschop van Damascus die voor de oorlog veel Iraakse vluchtelingen in zijn parochies heeft opgenomen, waardoor deze merkelijk vuriger werden in het geloof. Nu geeft hij in een interview een schrijnend beeld. Wegens de oorlog die al meer dan drie jaar duurt is iedereen behoeftig. De mensen hebben al hun reserves opgebruikt en vinden gelukkig nog wat steun aan elkaar samen in de familie. De maronitische gemeenschap daar kan 300 à 400 families helpen. Onze vrijwilligers beweren dat in Damascus en Qalamoun niemand van honger moet sterven. Er worden grote hoeveelheden voedsel uitgedeeld: rijst, macaroni, bonen ... . De regering doet wat ze kan maar het land is geplunderd en verwoest en alle energie gaat nog naar het zuiveren van het land van alle rebellenhaarden. Vele families in Damascus leven in erg armoedige omstandigheden. Velen slapen in parken. Er is nagenoeg geen werk en dat maakt mensen moedeloos. (Hier in eigen streek wordt stilaan voor werkverschaffing gezorgd). Velen zijn gevlucht en de uittocht gaat verder. Daardoor moesten al drie parochies gesloten worden. Voor twee miljoen kinderen zijn er geen scholen meer en de scholen die er nog zijn zitten overvol. Ieder jaar mindert het aantal doopsels en huwelijken terwijl het aantal begrafenissen blijft stijgen. Je kan plots door een granaat getroffen worden en sterven. Mensen nemen extra tijd om elkaar na de misviering te groeten want het kan voor iedereen de laatste keer zijn.

    Kort nieuws

    De aanslagen die blijven doorgaan in Syrië lijken steeds meer op de laatste stuiptrekkingen van terroristen. Iedere week worden grote hoeveelheden strijders opgeruimd, grote hoeveelheden wapens in beslag genomen en overal worden tunnels ontdekt, soms diep onder de grond en lang. Onbegrijpelijk hoe dit allemaal ongemerkt kon uitgegraven worden en soms erg vakkundig. In Kobane (Ain al-Arab), tegen de Turkse grens dreigde Daesh 300.000 Syrische Koerden uit te moorden met behulp van Turkije, gespecialiseerd in etnische zuivering. Sinds de belegering van 16 september zouden er 815 mensen gedood zijn. Kobane houdt tot heden nog stand. Gelukkig wordt de dubbelzinnige rol van Turkije voor steeds meer landen duidelijk. Inmiddels kreeg Turkije slechts 60 van de 193 stemmen om kandidaat te worden van de VN Veiligheidsraad. De Hesbollah doet goed werk in Syrië en Libanon. Sayed Hassan Nasrallah, secretaris generaal, verzekert dat Daesh in de Beka en in Qalamoun geen kans meer krijgt om nog stellingen in te nemen. Ze hebben hier de groepen van Daesh afgesneden van iedere bevoorrading. Ze kunnen alleen in burgerkleding trachten te vluchten. Gunstig voor het hele Midden Oosten is ook dat Egypte stand houdt nadat het de diktatuur van de moslimbroeders heeft afgewezen. Aanvankelijk heeft Egypte nog getracht met de VS en het westen samen te werken (die de moslimbroeders jusit steunen) maar het zal nu moeten kiezen om met Rusland verder te gaanHet zal nu stilaan wel moeten kiezen. om met een meer betrouwbare partner, Rusland verder te gaan. Daarom werd het nu “gestraft” en werden 30 soldaten in de Sinai vermoord!

    Misschien is het je ontgaan maar vorige zondag werd in Brussel een nationale protestmars georganiseerd tegen de islamofobie. Ja, dat is tot hier doorgedrongen. Er zijn in België dus mensen die een meer positieve houding eisen tegenover de islam, op een ogenblik dat duizenden mensen worden verdreven, beroofd, verkracht, gemarteld, onthoofd of gewoon gedood in naam van de islam. Omdat er slechts een tiental deelnemers waren met dat soort vreemd geweten werd de mars een fiasco. Het betekent dat we van niets meer moeten verschieten. We moeten wel eerbied hebben voor de vele moslims van goede wil, die in vrede leven met iedereen.

    Ook meneer Daniel Keller, grootmeester van de loge, het grote oosten van Frankrijk (GODF) trekt nu aan de alarmbel want hij meent dat er een gevaarlijke anti-maçonnieke geest heers, vooral bij christenen en moslims. Immers, tegen het succes van het homohuwelijk, het “huwelijk voor allen” is een nog meer succesvolle beweging opgestaan, “Manif pour tous” en dat vindt deze bijzonder invloedrijke meneer erg. Vrijmetselaars kunnen de werkelijkheid van een geopenbaarde waarheid en het historisch feit van de menswording van Jezus en zijn kerk niet aanvaarden. Zij hebben een speciaal geloof, nl. dat ze zichzelf geschapen hebben en vooral dat zij de mensheid opnieuw moeten scheppen naar hun beeld en gelijkenis, waardoor deze logebroeders het toch wel heel druk hebben in hun werkplaatsen. Sommigen erkennen een god, die zij zelf gemaakt hebben, maar niet de God die hen geschapen heeft. Er zijn dus niet alleen in het westen, maar ook in het grote oosten mensen die het noorden kwijt zijn.

    Stop de trein van de dood

    De westerse beschaving lijkt steeds meer op een trein die met hoge snelheid naar zijn zelfvernietiging raast. Vanaf de oertijd wisten mensen dat bepaalde waarden de vaste en onwrikbare fundamenten vormden van hun geluk en van de samenleving. Welbewust werden deze waarden gekoesterd, al was het lang niet altijd met goed gevolg.

    Deze waarden zijn vooreerst het nederig besef en het aanvaarden van een God en Schepper, waaruit alle leven voortkomt. Verder werd het gezin erkend als de basis-cel van iedere samenleving. Een man en een vrouw trachtten in onderlinge liefde, blijvende, exclusieve trouw, en totale wederzijdse overgave zorg te dragen voor hun kinderen. Kinderen ontvingen hier de nodige warmte en veiligheid om hun eigen persoonlijkheid en creativiteit te ontwikkelen. Daarbij werd de verscheidenheid van de geslachten erkend als de meest creatieve vondst van de Schepper. Hierdoor zijn man en vrouw in onderlinge levensverbondenheid in staat, niet alleen om onbeperkt medescheppers te worden van nieuw menselijk leven maar ook van een onbeperkte verscheidenheid van mensen. Bovendien was de verscheidenheid van man en vrouw steeds een bron van aanvullende rijkdom en verrassende creativiteit. Zonder enige kennis van onze moderne embryologie wist Hippocrates al vier eeuwen voor onze tijdrekening dat het leven in de moederschoot heilig is vanaf de ontvangenis tot aan zijn natuurlijke dood. Men wist dat de waarde van een menselijke beschaving afgelezen kan worden aan de wijze waarop juist het zwakke menselijk leven gekoesterd en verzorgd werd. Het christelijke geloof zal dit menselijk aanvoelen voor goed in de geschiedenis van de mensheid verankeren. Zieken, gehandicapten, bejaarden werden zo veel mogelijk in eigen familie opgevangen en verzorgd, zoals wij zelf voor de oorlog nog konden zien op de luchthaven van Damascus. In Zaventem zagen we een menigte individuen die als mieren door elkaar renden. Heel velen waren alleen, anderen waren met twee en af en toe zag je een gezin. Bij aankomst in Damascus zag je vooral grote groepen mensen waarbij een jonge kerel een rolstoel duwde met een oude vader/grootvader/moeder/grootmoeder. Verder jonge vrouwen met een baby op de arm, enkele kinderen en tussenin liep nog een gehandicapt(e) meisje of jongen. Het was één grote familie die een familielid kwam afhalen. Meteen was ik dan genezen van de bewondering voor de wijze waarop wij in de westerse beschaving met verbluffende technische snufjes menselijke problemen weten op te lossen. Ik had geen enkele zin meer om hen te vertellen dat wij gehandicapten kunnen opvangen in gespecialiseerde instellingen met wetenschappelijk opgeleid personeel en dat wij paleizen van bejaardenhuizen hebben met de laatste technische snufjes voorzien en kindercrèches met pedagogisch verantwoord personeel.

    Verder kende iedere beschaving haar eigen manier om bijzondere zorg te besteden aan de bescherming van de onschuld van de kinderen en het behoeden van de zuiverheid van de meisjes. Jongeren werd geleerd dat de vruchtbaarheid een kostbaar goed was, waarop zij zich door zelfbeheersing konden voorbereiden om op de gestelde tijd hiervan ten volle te kunnen genieten voor hun eigen geluk en dat van heel de maatschappij.

    Onze beschaving heeft al deze waarden deskundig en bewust afgebroken. De teneur van de samenleving wordt bepaald door een sterke homocultuur, een LBGT lobby, een machtige gaia-beweging, een niets ontziende abortus- en euthanasiepraktijk, een baby-business, een onbeperkte manipulatie van het leven vanaf de bevruchting, een radicaal uitwissen van seksuele verschillen door een genderideologie. Tegelijk worden in de opvoeding een oeverloze vrijheid opgedrongen, die mensen depressief maakt en een democratie geleidelijk tot een dictatuur omvormt. De bedoeling is wereldwijd de band met de schepping en de Schepper door te snijden en te vervangen door nieuwe (on)waarden die door schimmige wereldheersers naar hun welbehagen kunnen gemanipuleerd worden. Zo wordt nu een mensheid als deeg gekneed tot een “nieuwe wereld(wan)orde”. Het resultaat van deze ontworteling is ongeluk, ellende en uiteindelijk de dood.

    Voor geëngageerde en moedige ouders

    Zo vele mensen van goede wil weten beter dan ik dat de westerse beschaving in een dodelijke impasse verkeert, maar ze weten niet hoe zich hiertegen te verzetten.

    Ziehier iemand die inspiratie kan geven: Farida Belghoul, een vrouw op rijpere leeftijd, van Algerijnse oorsprong, maar geboren en opgegroeid in Parijs. Ze begon als een militante tegen racisme en groeide geleidelijk uit tot voorvechtster van de gezonde traditionele waarden van de familie. Vorig jaar organiseerde ze de “journées de retrait de l’ école” (JRE) als protest tegen de ontwrichtende seksuele opvoeding op de school en de afbraak van de natuurlijke familie, bijzonder tegen de theorie van de gender. Het was een geniale vondst met onverwacht succes. Plots hielden een groot aantal ouders maandelijks hun kinderen voor een dag thuis. Het was een schok voor de scholen en de regering. De politie trachtte in te grijpen maar kon wettelijk niets doen. Zij is moslima maar geniet veel steun van christelijke ouders. De machtige beweging Manif pour tous, opgericht als protest tegen het “(homo)huwelijk voor allen” wil helaas niet met haar samenwerken omdat zij vindt dat het geloof in God de basis moet zijn. De Manif pour tous wil strikt areligieus blijven en verbiedt bv. dat mensen bij de optocht samen het rozenhoedje zouden bidden, wat zij juist toejuicht. Ze vindt trouwens dat Manif pour tous een verloren strijdis.De wet is al gepasseerd. Nu wordt gewerkt aan de wetgeving voor GPA (gestation pour autrui), het zogenaamde “draagmoederschap”. Zij noemt het “gestation pour argent”. En daarna komt de PMA (procréation médicalement assistée) voor “geprogrammeerde baby’s” wat onze verdienstelijke Vlaamse gynaecoloog A. Devos terecht mensonwaardige “veeartsenijpraktijken” noemt.

    Fadia reisde dit jaar naar Rusland om internationale contacten te leggen voor de verdediging van het natuurlijke gezin. Zij richtte de FAPEC op (Fédération autonome des parents engagées et courageux) voor geëngageerde en moedige ouders. Deze wil de ouders helpen om de echte waarden en het ware geluk aan hun kinderen door te geven. In plaats van de kinderen met de duurste laatste snufjes te laten spelen, liggend op het bed terwijl ze niets anders willen dan chips en cola, trachten ze hen met vaste hand te leren genieten van mooie muziek, echte kunst, een lekkere maaltijd in huiselijke sfeer en eenvoudige maar mooie kleding. Kinderen ontwikkelen op die manier een eigenwaarde, die hen sterk en gelukkig maakt , zonder slaaf te worden van een dwangmatige grijze nivellering. Farida doet er alles voor om ouders en kinderen aan te sporen zich te integreren in het goede van de Franse samenleving opdat iedereen zich zou inlijven en meewerken aan een goede opbouw van de maatschappij. Geen wonder dat zij vanaf het begin al tegenwind kreeg.

    De christenen en de kerk zouden de eersten moeten zijn om op eigen wijze “geëngageerd en moedig” de kostbare menselijke en christelijke waarden te verdedigen. Helaas mist de kerk dikwijls de moed van de eerste christenen die leefden in het heidense Romeinse rijk. Al waren de christenen een nagenoeg te verwaarlozen en vervolgde minderheid, zij verspilden hun krachten niet door zich aan te passen aan de algemeen aanvaarde normen en gebruiken, maar gingen tegen de stroom in. Zij bleven in geloof zichzelf. Zo werd het ideaal van een maagdelijk leven hoog in ere gehouden terwijl de heidense wereld dit als dwaas weghoonde. Vrouwen waren vrij om te kiezen voor huwelijk of maagdelijk leven. Veel nadruk viel op de onvoorwaardelijke huwelijkstrouw. Het christendom betekende voor de vrouwen een ware bevrijding. Toen het machtige Romeinse rijk instortte bleven kerk, kruis en christenen overeind. En zo zal het met iedere cultuur en beschaving gaan.

    Een wereldorde met nieuwe regels of een spel zonder regels?

    In het hotel van het bergstation Krasnaïa poliana, Sotchi, aan de Zwarte Zee, werd de XIe samenkomst gehouden van de internationale discussiegroep van Valdaï. 108 experts, geschiedkundigen en politieke analisten uit 25 landen discuteerden van 22-24 oktober 2014 over het thema: De wereldorde, nieuwe regels of een spel zonder regels? Hier werd geen wollige diplomatieke taal gebruikt om op indrukwekkende wijze niets te zeggen of om oorlogspropaganda te voeren. Men zegt open en vrijuit zijn mening. En Vladimir Vladimirovitch Putin was van de partij. Hij sprak klaar en duidelijk, beschaafd en rationeel. Er zijn nu al analisten die beweren dat de huidige politiek ingedeeld zal worden in de periode voor en na deze toespraak en dat Putin de rol toebedeeld zal krijgen als bewerker van de vrede tussen de volken, tot spijt van wie het benijdt.

    President Obama heeft vorige maand voor de VN, als een zelf verklaarde profeet, plechtig verkondigd dat onze wereld door drie grote gevaren bedreigd wordt: ebola, Rusland en het internationaal terrorisme! En Jens Stollenberg, secretaris-generaal van de NAVO stelt dat de internationale spanningen zo gestegen zijn dat er dringend nog meer en forse investeringen in defensie nodig zijn, alsof hij niet weet dat nog meer wapens juist de eerste oorzaak van onze onveiligheid zijn. Ziedaar de westerse arrogantie, die openlijk een willekeurig land brandmerkt om oorlog te kunnen voeren en de onbetwiste wereldheerser te worden of te blijven.

    Ziehier enkele gedachten uit de toespraak van Putin. Er doen zich altijd veranderingen voor in de geschiedenis maar nu beleven we op wereldvlak dramatische ontwikkelingen op politiek, economisch, sociaal, industrieel én media-vlak. Conflicten worden opgelost met bruut geweld, met oorlogen, die beginnen met opstanden, door grote mogendheden gesteund, om chaos te veroorzaken. De internationale instellingen zijn hierbij niet meer in staat de conflicten op te lossen. Internationaal recht wordt ofwel ontkend ofwel willekeurig uitgelegd zodat in feite alleen het militair overwicht beslist. Er is een eenzijdige wereldoverheersing van onze partners, de VS en hun satellieten, die het recht naar hun hand zetten, druk uitoefenen en de media manipuleren. De soevereiniteit van landen wordt in feite niet meer erkend. Landen die zich niet onderwerpen aan de ene wereldheerser worden als “onwettig” verklaard. De VS zeggen aan hun bondgenoten: wij hebben een gemeenschappelijke vijand (Iran, China, Rusland...), wij zullen jullie tegen deze vijand beschermen, maar jullie moeten wel jullie politieke en economische belangen daarnaar richten volgens onze orders. Politiek en economie worden dan vermengd en landen worden verplicht sancties op te leggen die uiteindelijk hen zelf meer kwaad doen dan het land dat ze willen treffen. Sancties zijn een obstakel maar in feite maken ze Rusland sterker en meer verbonden met Azië, BRICS...In Afghanistan werden extremistische groepen opgericht om tegen de sovjetunie te strijden. Hieruit groeiden de Taliban en al-Qaida, met westerse steun. We spraken met onze partners van de VS af, aldus Putin, om samen het terrorisme te bestrijden. Toch vielen ze eenzijdig Irak binnen en dan Libië. Waarom? In Irak stonden plots tienduizenden Iraakse soldaten en officieren op straat die nu in Daesh een nieuw leven vinden. Voor Syrië werden terroristen getraind, gefinancierd en bewapend om de regering te verdrijven. Wij hebben geïnsisteerd dat alle groepen die de centrale regering van Syrië bestrijden op de lijst van de terroristen zouden komen en als dusdanig behandeld zouden worden. Welk effect heeft dit gehad tot nu toe? Niets. De VS en hun bondgenoten bombarderen nu - zonder de toestemming van Syrië en zonder akkoord van de UNO – de groepen die ze zelf opgericht hebben en blijven steunen.

    Er is een nieuwe wereldorde nodig van onderlinge afhankelijkheid in plaats van een dictatuur van één wereldheerser. Over de belangen van de afzonderlijke landen moet onderhandeld kunnen worden zonder dat achter de coulissen al beslist is dat het land ontwricht zal worden. Luister ook naar wat hij zegt over Oekraïne. Heel de toespraak is het overwegen waard: http://www.vineyardsaker.fr/2014/10/25/lordre-mondial-nouvelles-regles-jeu-regles-discours-vladimir-poutine-au-club-valdai-24-octobre-2014/ . De periode van de “de-dollarisatie” van de wereld is voor goed begonnen. Toevallig of niet, op dezelfde vrijdag 24 oktober werd het protocol van de Aziatische Bank voor Investeringen in Infrastructuur (AIIB) door 21 landen ondertekend. Onder druk (!) van de VS konden Australië, Indonesië en Zuid-Korea (nog) niet deelnemen.

    05-11-2014 om 07:54 geschreven door Gust Adriaensen


    04-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beweging.net: een miskleun van jewelste
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Als de bliksem terug naar ACW

    'Beweging.net': wat? Geen kat die het weet, waarvoor deze onmogelijke combinatie van twee nietszeggende woorden staat.

    Een aantal maanden geleden achtten enkele topmensen van het ACW het nodig een nieuwe naam te lanceren. Dat heeft veel geld gekost en wat nog veel erger is: er kwam een draak van een naam te voorschijn. Beweging.net, stel je voor.

    Ondertussen is het overduidelijk geworden: de naam doet het van geen kanten. Hij ligt niet in de mond, hij leeft niet, hij zegt niets, hij is onzichtbaar.

    Wat meer is: de 'oude' naam ACW wordt nog altijd algemeen gebruikt. En terecht.

    Het is de hoogste tijd voor het ACW om terug te keren naar de naam ACW. Vol vertrouwen, met fierheid, assertief.

    04-11-2014 om 09:18 geschreven door Gust Adriaensen


    03-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Coene pleit voor machtsconcentratie banken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Luc Coene, de gouverneur van de Nationale Bank, is van mening dat minstens één Belgische grootbank moet verdwijnen.

    Die uitspraak riep terecht heel wat reacties op. Is het de taak van de gouverneur van de Nationale Bank om zich te bemoeien met het bankenlandschap en te pleiten voor een machtsconcentratie in een beperkter aantal grootbanken? Het gevolg laat zich raden: de doorsneeklant en spaarder lopen nog meer gevaar totaal onmachtig en verpletterd te worden in het raderwerk van de mondiale geldstromen.

    Een ding blijkt hieruit ontegensprekelijk: wat de gewone klant en vaak de gevangene van de banken verlangt en nodig heeft, kan de heer Coene geen euro schelen.

    03-11-2014 om 09:59 geschreven door Gust Adriaensen


    02-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het volkstribunaal

    Het hele door de media opgeklopte gedoe omtrent de benoeming van een priester tot pastoor van Middelkerke, laat een wrang gevoel na.

    De kranten, een mediageile advocaat en een burgemeester die een kans ziet om in het nieuws te komen, treden in de plaats van justitie. Het is hoe dan ook een blamage voor de rechtsstaat. Een advocaat kan het zich veroorloven het gerecht ervan te verdenken beïnvloed te zijn door een anders wat graag als machteloos afgeschilderde kerk. Een burgemeester tettert rond dat een en ander wel justitieel correct is, maar moreel onverantwoord. Zou deze burgemeester van iedereen die in Middelkerke in openbare dienst werkt of in contact komt met groepen mensen, verenigingen enz., het morele doopceel laten lichten?

    Wat een mediahypocrisie!

    Dat de betrokken priester in dergelijke sfeer besluit af te zien van de functie is begrijpelijk. Wanneer dat besluit evenwel genomen is onder aandrang van het bisdom, dan roept dat ook vragen op over de moed en de barmhartigheid van de Brugse bisschop.

    Als alles gerechtelijk in orde is en ook het bisdom van oordeel is dat de benoeming tot pastoor verantwoord was, dan zwicht men niet voor de druk van de media. Dat is vrij spel geven aan het door de gazetten en enkele plaatselijke politici opgezette zgn. volkstribunaal. Zij hebben in dezen de plaats ingenomen van ons rechtssysteem en van de instantie die over deze zaak ging, nl. het bisdom Brugge.

    De enige bekende Vlaamse intellectueel die het aandurfde heel die commotie kritisch te benaderen, was Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven. De anderen waren klaarblijkelijk te laf om hun nek uit te steken.

    Zou de bisschop van Rome in dergelijke situatie overstag gaan, zoals de bisschop van Brugge nu gedaan heeft? Ik kan het me niet voorstellen.

    02-11-2014 om 21:38 geschreven door Gust Adriaensen


    31-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Memento mori

    Memento mori

    Van veel dieper
    dan zijn verbrokkeld verstand
    zijn verwoest bewustzijn
    komt het kruisteken
    dat hij slaat bij aanvang
    van zijn laatste ademtocht.

    Het heelt
    het helpt.
    Hij glijdt
    onweerstaanbaar en moeiteloos
    weg uit dit leven.

    Wat blijft
    nog even?
    Een schamel lichaam
    dat ik groet
    hopend voor hem voor mij
    dat zijn geest voortleeft
    -ach, de schamelheid van taal-
    in eeuwigheid.

    ------------

    31-10-2014 om 08:42 geschreven door Gust Adriaensen


    30-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De neergang van CD&V

    Uit een studie over het ledenaantal van de politieke partijen blijkt dat CD&V sinds 2009, 20% van haar leden verloren heeft, en de laatste twee jaar moest de partij zelfs een verlies van 14 % optekenen.

    Daarmee wordt bevestigd wat ik op dit blog al herhaaldelijk geschreven heb: als lemmingen rent CD&V de eigen ondergang tegemoet.

    De verklaring ligt voor de hand: de partij heeft de laatste jaren tegen haar eigen kernwaarden in, tegen de bekommernissen en maatschappijvisie van een groot deel van haar leden en kiezers in , kartels en coalities gesloten met een rechts neoliberaal program.

    Met de huidige Vlaamse en federale regering bereikt CD&V het beschamende hoogtepunt van verloochening van eigen waarden en achterban. De implosie zal zich nu nog in een veel sneller tempo voltrekken.

    30-10-2014 om 09:14 geschreven door Gust Adriaensen


    29-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Meer empathie voor dieren dan voor migranten'

    Wouter Van Bellingen:

     

    'Als het gaat over dierenrechten, kan de Vlaming wel empathie opbrengen. Maar empathie voor gevoeligheden van mensen met een migratieachtergrond lukt niet'. Vlamingen hebben kennelijk meer empathie voor dieren dan voor migranten.'

    29-10-2014 om 09:13 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Veel te veel eigen-volk-eerst'

    Marc Eyskens:

    'Wanneer krijgen we eens een staatssecretaris voor migratie die in de Kamer zou aankondigen: 'collega's, het eerste wat ik wil doen, is pogen mij in de plaats te stellen van de immigrant en zijn levenssituatie aan den lijve te ondervinden. Ik wil een nacht doorbrengen met de daklozen in hun verloederde schuiloorden. Ik wil een dag gaan samenleven met asielzoekers in een gesloten centrum. Ook al zijn er misbruiken en is er profitariaat, toch zou ik nooit het lot willen ondergaan van deze sukkelaars. Er is in onze samenleving veel te veel hardheid en veel te weinig hartelijkheid. Veel te veel 'eigen-volk-eerst'- ideologie en veel te weinig erbarmen'.

    29-10-2014 om 08:59 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Wat goed is maken ze slechter'

     

    John Crombez over de nieuwe federale regering:

     

    'Wat goed is maken ze slechter, en voor wat nu al slecht gaat komt er geen oplossing.'

    29-10-2014 om 08:56 geschreven door Gust Adriaensen


    28-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Evolutietheorie verzoenbaar met het katholieke geloof'

    Volgens paus Franciscus zijn de evolutie- en de bigbangtheorie helemaal niet onverzoenbaar met het katholieke geloof. Beide wetenschappelijke theorieën vereisen zelfs het bestaan van een God, zegt hij.

    28-10-2014 om 18:20 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Ouderenreservaten'

    Onder de titel 'Rusthuis of Getto?' schrijft N-VA-politicus Lorin Parys het volgende:

    'Hoever moeten we meegaan in een verhaal waar we alleen willen sterven tussen mensen die heel erg op onszelf lijken? Het woonzorgcentrum van de toekomst lijkt immers verdacht veel op het getto van gisteren.

    Ik krijg het niet verkocht aan al de oud-strijders voor gelijke rechten dat hun moedig gevecht is uitgemond in een gemakkelijkheidsoplossing: een eigen ouderenreservaat voor elke denkbare doelgroep.

    Het is ironisch dat we onze bejaarden al wegstopten op eilanden zonder loopbrug naar de rest van onze samenleving, maar nu maken ze het zelf nog erger. Door op hun eiland ook nog eens kolonies met een hoge muur op te trekken die iedereen met een afwijkende visie uitsluit.'

     Inderdaad.

    28-10-2014 om 07:47 geschreven door Gust Adriaensen


    27-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vakbonden: broodnodig

    Tegenwoordig kent de antivakbondshetze op de internetfora weer een grote opstoot.

    Wel is het ontroerend én lachwekkend te constateren dat in vele reacties gestart wordt met de obligate zin: 'Vroeger waren de vakbonden nodig', en dan te vervolgen met :'Nu zijn ze overbodig' of 'Ze zijn ondemocratisch', of 'Het zijn zakkenvullers, profiteurs, enz.'. Bovendien zou er een omvangrijk en goor scheldwoordenboekje zonder problemen samengesteld kunnen worden.

    Als de ouders en grootouders van al deze vakbondshaters tot de werknemersklasse behoorden, dan hebben zij maar ook de huidige vakbondstegenstanders het aan de vakbonden te danken, dat de werkomstandigheden en de verloning gedurende de voorbije decennia enorm verbeterd zijn.

    Ervan uitgaan dat in een kapitalistisch systeem de vaak anonieme en onpersoonlijke kapitaalbezitters zich ook maar ene moer bekommeren om het 'werkvolk' , als er geen serieuze tegenmacht is, is een verbijsterend naïeve en totaal wereldvreemde opvatting.

    Nochtans wordt die klaarblijkelijk door velen gekoesterd en gevoed door partijen en politici die daarin een machiavellistisch middel zien om hun rechtse, kapitalistische natte dromen te realiseren.

    27-10-2014 om 13:25 geschreven door Gust Adriaensen


    26-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allerheiligen in de abdijkerk van Postel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op zaterdag 1 november is er om 10 uur in de eeuwenoude abdijkerk van de norbertijnen van Postel een pontificale Allerheiligenmis

    26-10-2014 om 18:44 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Taalslordigheid

    De strijd om het correcte gebruik van 'heten' en 'noemen' is beslecht. Althans in Vlaanderen. 'Hoe heet dat ding?', heeft het moeten afleggen tegen 'Hoe noemt dat ding?'. En het antwoord daarop is niet langer 'Dat heet een nietmachine', maar wel 'Dat noemt een nietmachine'. De overwinning van 'noemen' is nog wel niet officieel, maar vele jaren kan het niet meer duren of het gebruik van 'noemen' in plaats van 'heten' zal beschouwd worden als correct (Belgisch) Nederlands.

    Op te merken valt dat deze verandering in het gebruik van de twee werkwoorden niet gebeurd is onder invloed van de streektalen maar m.i. eerder het gevolg is van taalgemakzucht in de welig tierende tussentalen of het Verkavelingsvlaams.

    Ondertussen is het tot nu toe foutieve gebruik van de onderwerpsvormen in plaats van de voorwerpsvormen van persoonlijke voornaamwoorden  in volle opmars. Ook in de media. Vaker en vaker hoor en lees je bv. 'Voor zij die van mening zijn...', in plaats van 'hen' , 'Zij is groter dan mij...' en niet het correcte 'ik', enz.

    Ongetwijfeld speelt hier het vervagen van de grammaticale en syntactische kennis van onze taal een bepalende rol.

    Ook de juiste spelling wordt een groter en groter probleem. De gemiddelde taalgebruiker kan op veel clementie rekenen als het om spelling gaat. Maar dat mededogen maakt plaats voor ergernis wanneer je om de haverklap spellingfouten ziet in kranten, tijdschriften en, opvallend frequent, in de onderschriften bij de tv-programma's.

    Je krijgt warempel de neiging uit al deze vormen van 'taalverloedering' te concluderen dat met het rijker en zelfstandiger worden van Vlaanderen, de zorg voor een correcte en accurate algemene taal sterker en sterker vermindert.

     

    26-10-2014 om 08:03 geschreven door Gust Adriaensen


    25-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Winter van de wereld'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op 2 november stelt Willy Thijs zijn olieverfschilderijen, aquarellen en pastels, tentoon in de Foyer van GC Den Dries in Retie.

    25-10-2014 om 14:34 geschreven door Gust Adriaensen


    24-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/32+

     

    Vrijdag 24 oktober 2014

    Een marathon met een hoogfeest.

    Om de ellende van deze onrechtvaardige oorlog tegen het Syrische volk draaglijk te maken, worden voortdurend allerlei evenementen georganiseerd. Zo beleefden we zaterdag in Deir Atieh, een 20 tal km van Qâra verwijderd, richting Damascus, “de eerste marathon van Qalamoun”. Ziehier een heel speciale dag uit het leven van de gemeenschap Mar Yakub.

    De bezieler van onze vrijwilligers, die samen met zijn gezin tot onze gemeenschap behoort is inmiddels voorzitter van de Rode Halve Maan en moest “ambtshalve” aanwezig zijn. En zo werd met veel aandrang gevraagd dat heel de gemeenschap aanwezig zou willen zij.   Daar gingen we graag op in. Voor de veiligheid was ruimschoots gezorgd. We begonnen die zaterdag als naar gewoonte met een uur stille, gezamenlijke aanbidding, vierden de eucharistie en vertrokken. Onderweg leek alles ongeveer normaal, her en der gebouwen die beschilderd of versierd zijn met de Syrische vlag en het portret van de huidige president of van zijn vader. Ook zagen we vanaf het hoofdweg in de hoogte het grote hospitaal van Deir Atieh prijken. Men vertelde ons evenwel dat de rebellen binnenin heel wat verwoestingen hebben aangebracht naast het vermoorden van dokters en verplegend personeel. Dat is gelukkig hier voorbij.

    Heel Deir Atieh was in feeststemming. Overal jongens en meisjes in witte truitjes zwaaiend met de vlag van Syrië als verwelkoming voor de mensen die met auto’s en autobussen arriveerden. We werden naar de tribune geleid waar we mochten plaats nemen achter de gouverneur en – laat me maar zeggen – “de gestelde lichamen”; gezeten op de eerste rij. We werden eerst aan hen voorgesteld. Alle stoelen waren kunstig met wit doek bekleed in de vorm van een strik. We kregen een slokje koffie en er werden chocolaatjes aangeboden. Ondertussen was het een heen en weer lopen van bekenden die kwamen groeten. We zaten vlak voor de aankomst die versierd was met een grote menigte rode, witte en groene ballonnen. Een groep meisjes in kleurige lange gewaden verzorgden allerlei reidansen op gepaste muziek. Ze dansten de bekende eeuwenoude Syrische “dabké”, die mogelijk Jezus nog gedanst heeft. Echt de sfeer van een groot familiefeest.

    Onze frater David, die nog ooit in Colorado deelnam aan olympische zwemwedstrijden zou met de marathon meedoen, alsook een jongen en een meisje van onze vluchtelingen. Zij kregen het gepaste witte truitje met een nummer. De luidspreker kondigde een minuut stilte aan voor de overledenen van deze oorlog. Het is een vaste gewoonte om bij iedere plechtigheid “de martelaren” te gedenken en te eren. Dan volgde de nationale hymne met een dank aan president en leger, waarop een spontaan applaus uitbrak. En eindelijk was het zo ver. Een 250 lopers uit de omringende dorpen gingen vertrekken, netjes verdeeld in volwassenen met jongeren en kinderen, meisjes en jongens. Neen, het was geen 42 km. Het waren maar enkele kilometers, eerder een lange sprint. Bij de aankomst zegen de deelnemers niettemin languit op de asfalt neer, genietend van een stralende zon en happend naar adem. En onze David was 9e . Er is dan altijd iemand die ondeugend vraagt waarom hij niet eerst was, maar David had er geen moeite mee om zijn voorlopers alle lof toe te zwaaien. Om een jongen, die struikelde te sparen is hij zelf wel gevallen maar neen, dat was de reden niet. Hij vond dat er enkele zeer sterke jongeren bij waren. Wel werd hij meteen bij de micro gevraagd en David gaf zijn dankbare commentaar die over het hele terrein weerklonk. Daarna kregen de eersten, waaronder hij, nog gelukwensen en een herinneringsplakkaat uit handen van de gouverneur. En ’s avonds kwamen hij en wij warempel op het tv-nieuws.

    Wat een volksfeest daarna, met niets dan blije gezichten en hartelijke ontmoetingen van iedereen met iedereen! En wij maar iedereen feliciteren die een truitje droeg. En plots klonk het: moeder Agnes-Mariam is hier! Niet te geloven. Inderdaad, samen met zr. Carmel en een religieuze uit Italië, een zuster van een van onze zusters, die er in geslaagd is de nodige regelingen te treffen om een tijd bij ons te blijven. Er werd omhelsd, geweend, gelachen en honderduit verteld. Twee jaar en vier maanden hebben we elkaar niet meer gezien. Stel je voor, een abdij waar abt en prior of abdis en econoom al jaren afwezig zijn! En nog is het voor hen en ons niet veilig genoeg om definitief terug te keren. Toch werd nu van de extra veiligheid gebruik gemaakt om na afloop rechtstreeks naar het klooster te rijden. Zonder dat er iets geregeld was kwam dan de ene na de andere toe. Net in Mar Yakub teruggekeerd kwam eerst de bisschop toe. Even later kwam ook de pastoor van Qâra. Dan arriveerde de burgemeester. Er kwamen mensen die zelf lont geroken hadden of op een of andere manier verwittigd werden, terwijl de telefoon rood gloeiend stond. Eerst werd een rondgang gemaakt op het terrein en in de kleine binnentuin. Van buitenaf zijn de verschillende grote gaten en de beschadiging van de gebouwen goed merkbaar. Zr. Carmel heeft al vanaf het begin van de oorlog herhaald: voor mijn part mogen alle gebouwen instorten als er maar niemand van ons geraakt wordt. Alles bij elkaar waren moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel tevreden dat het niet erger was. Met haar gewone, uiterst praktische geest gaf moeder Agnes-Mariam meteen de nodige aanwijzingen. Zij was en is tenslotte niet alleen de architect maar ook de bouwheer van al deze gebouwen. In de kerk hielden we een geïmproviseerd dankgebed met de bisschop en de pastoor van Qâra. De bisschop vroeg of ik wilde voorgaan en ik vroeg of hij de slotzegen wilde geven en zo deden we het. Inmiddels was het al namiddag. De gemeenschap, onze vluchtelingen, de kerngroep van de vrijwilligers, allen verzamelden in de refter. Enkelen hadden een groot aantal eenvoudige maaltijden in het dorp gehaald: gevulde falafels met schotels groenten. Iedereen at terwijl langs alle kanten verhalen werden opgedist en wederzijds vragen werden gesteld. Ja, er schoten zeker nog 12 Bijbelse porties over, die nauwkeurig verzameld werden.

    In de namiddag waren nog enkele vergaderingen voorzien met mensen van buiten af. Voor het eerst heb ik nu meegemaakt hoe een bedrijf in gang wordt gezet. Er waren twee zakenvrouwen en een meneer en het ging over een tapijtenfabriek. Er is hier iets dergelijks geweest maar wegens de oorlog ligt het zo goed als stil. Het is de bedoeling dit opnieuw op te richten en uit te breiden. Moeder Agnès-Mariam stelde vragen en gaf raad. De taken werden verdeeld. Tot heden werd veel aandacht besteed aan hulpverlening door het geven van voedsel, kleding en zo nodig geld. Nu willen we eerder de mensen helpen door gelegenheden voor eigen arbeid te scheppen. Het bevordert hun creativiteit en waardigheid en zo kunnen ze voor eigen onderhoud zorgen. Er werd hen een beperkt bedrag toegezegd om met de noodzakelijkste investeringen te beginnen (met dank aan de weldoeners die ons blijven steunen). En als het eenmaal goed draait, zullen ze kwaliteit afleveren, handgemaakte tapijten, evenwaardig als Iraanse.

    ’s Avonds verzamelden we met vluchtelingen en enkele anderen weer in de refter. Enkele zusters brachten in hun nationale klederdracht liederen en voerden dansen op. Het groeide spontaan uit tot een lange avond van zang, spel en toneel. Iedereen was doodmoe maar niemand wilde eindigen. Ook de Arabische charismatische liederen zijn eindeloos. Uiteindelijk nam moeder Agnes-Mariam de bijbel en las Jesaja 6: het roepingsvisioen van de profeet met Gods oordeel over het volk, de bestraffing en de voorzegging dat er slechts een stronk, een heilige rest zal overblijven.

    Zondagmorgen vierden we allen samen de eucharistie met een zeer dankbaar hart. Op die fameuze zondag 17 november 2013, toen we echt in doodsgevaar verkeerden, hebben we de eucharistie gevierd en elkaar de vredewens gegeven alsof het de laatste keer was dat we elkaar op aarde nog zouden ontmoeten. Nu hadden we eerder een dankbaar en zeer hoopvol gevoel, al is de toestand in de wereld alles behalve rooskleurig. Moeder Agnes-Mariam nam nog uitgebreid de tijd om naar ieder te luisteren en met een gezamenlijk gebed namen we afscheid. Hopelijk, spoedig tot ziens.

    Kleine kroniek van een grote oorlog

    Ziehier hoe wij de oorlog tegen Syrië beoordelen, vanuit eigen ervaring en de inzichten van mensen die het kunnen weten. Het is goed mogelijk dat we ons hier en daar vergissen. Deze vergissingen zullen in elk geval veel minder groot zijn dan het bedrog en de oorlogspropaganda die u al meer dan drie jaar lang worden voorgehouden in dure reportages, betaald met uw eigen belastinggeld.

    Het verloop

    Hillary Clinton schreeuwde het begin 2011 uit: We hebben een Nieuw Midden Oosten nodig! De VS ging de Syrische regering omverwerpen onder leiding van haar als staatssecretaris, David Petraeus, directeur CIA, Engeland, Frankrijk, geholpen door Israël, Turkije, de golfstaten en vanzelfsprekend de NAVO. Deze beslissing was eigenlijk al genomen in 2001, na de aanslagen op de WTC torens (oorlog tegen respectievelijk Afghanistan, Irak, Libië, Libanon en Syrië, Soedan, Somalië en Iran). De legerleiding keurt een “uitgebreid Midden Oosten” goed en het staatssecretariaat werkt een “Arabische Lente” uit. De Atlantische pers wordt opgedragen te berichten over een “volksopstand” tegen een verschrikkelijke dictator, die kinderen martelt en baadt in het bloed van zijn eigen volk, Dit wordt zonder ophouden gevoed door de media van de Golfstaten, vooral Al Jazeera. “Special forces” organiseren in vier grenssteden opstanden (Dara, Homs, Idlib, al-Kamal) en onze pers spreekt van een bloedige onderdrukking door een wreed regime. De opstanden groeien samen met het uitmoorden van de bevolking en de verwoesting van het land. Er zijn Syriërs die uit ongenoegen met de rebellen meedoen, soldaten lopen over naar de rebellen, sommige Syriërs verlaten het land en stellen hun bezit in veiligheid. Dit is het enige moment in heel de oorlog waarin de “internationale gemeenschap” eensgezind vecht om de Syrische regering ten val te brengen. Het vervolg zal een kluwen worden van samenwerking en tegenwerking, waarbij elk zijn eigen belangen nastreeft.

    In 2012 begreep de Syrische bevolking uit de wrede moorden van de rebellen dat het een samenzwering was om hier een islamitisch emiraat te vestigen. Het wil geen omverwerping van de regering en protesteert tegen de leugens van het westen. Een groep Franse officieren is in de streek van Homs al bezig met de vorming van de IS en wordt opgepakt. Frankrijk moet onderhandelen om hen vrij te krijgen. De rebellengroepen worden talrijker en wreder. De media verhevigen hun propaganda tegen deze “wrede Syrische tiran”, steunen voluit de “democratische revolutie” en verzwijgen zorgvuldig de echte wreedheden in het land. Ze beschuldigen de christenen van het meeheulen met een dictator. Frankrijk weet meer dan honderd landen samen te brengen in de oorlog tegen Syrië onder de naam “vrienden van Syrië” (die later ook als een pudding in elkaar zakken en gereduceerd worden tot 11) terwijl Hillary Clinton en ambassadeur R. Ford zich engageren voor een nieuwe strijd zoals destijds in Nicaragua, door djihadisten te rekruteren. De vredesgesprekken van Geneve 1, met flinke Russische invloed, suggereren een politieke oplossing zonder regeringswissel in Syrië, wat voor rebellen onaanvaardbaar is. Alle latere pogingen zullen mislukken. Syrië eist dat eerst de rebellen het land uit worden gezet, de rebellen eisen dat eerst de regering opstapt. Op het terrein gaan de wreedheden voort onder het motto: De christenen naar Beyroet en de alawieten naar het graf (een slogan die in het Arabisch rijmt). Syrië krijgt van de internationale gemeenschap de schuld van alle ellende, zodat er bovenop nog allerlei sancties worden opgelegd. Europa doet gewillig mee.

    In 2013 houden volk, leger, regering en president nog steeds stand terwijl verschillende wereldleiders openlijk hun droom wereldkundig blijven maken, nl. dat het “regime” van al-Assad “spoedig”, “binnenkort” ten val zal komen. En Syrië werkt verder aan de democratisering van het land o.a. door vrije verkiezingen in het vooruitzicht te stellen en de erkenning van een meer partijen stelsel. Turkije organiseert samen met Israël en Frankrijk een overval op 11 alawitische dorpen van Lattakia, waarbij een menigte kinderen ontvoerd worden om als slachtoffertjes te dienen van een massale gifgasaanval die ze in Ghouta (Damascus) uitvoeren. Met 35 professionele video’s zorgen ze er voor dat de internationale gemeenschap Syrië aansprakelijk stelt voor deze aanschouwelijke gruwel. “Toevallig” was juist ervoor een indrukwekkende onderzoekscommissie van de UNO in Damascus neergestreken. Ze kunnen echter geen enkel element vinden van schuld van Syrië. Ze komen later nog eens terug en nu na een jaar en drie maanden hebben ze nog geen en verzint een aantal onzinnige “bewijzen” om Syrië alle schuld te geven. In ieder geval, het zo lang verhoopte moment is gekomen. Amerika stuurt oorlogsbodems, Fr. Hollande maakt zich klaar om bij te springen en wacht een hele dag op het beslissende telefoontje. Obama heeft echter van zijn legerleiding vernomen dat Iran heel hun oorlogsvloot op een minimum van tijd naar de haaien kan sturen en de Russen hadden al twee raketten, die de Amerikanen als voorboden afschoten prompt uit de lucht geplukt. Obama durft geen “strafexpeditie” te beginnen en moet ‘met de billen bloot’ terug naar huis. Gelukkig voor ons, die twee dagen en twee nachten met klein en groot gewerkt en gesleurd hebben om een veilige schuilplaats klaar te maken. Turkije, Frankrijk, de Golfstaten en vooral François Hollande   zijn razend. Rusland brengt de oplossing en stelt aan de VS voor dat de chemische wapens, (die Syrië niet gebruikt en niet nodig heeft) opgeruimd worden. Syrië aanvaardt graag dat die oude en gevaarlijke rommel uiteindelijk op die wijze verdwijnt. En zo is een al te groot en gevaarlijk gezichtsverlies voor de VS vermeden. Onze pers blijft weken, ja maanden onnozel deze zogenaamde westerse overwinning loven en schrijft over een “gevoelige verzwakking” van het Syrische leger en een president die ze op de knieën gekregen hebben. En het hoogtepunt van deze klucht: de club van de opruimers krijgt de Nobelprijs voor de vrede! Syrië gaat ondertussen systematisch verder met het terug innemen van het land en behaalt op de rebellen de ene overwinning na de andere. Het vrije Syrische leger (dat in feite noch vrij, noch Syrisch, noch een leger is) flikkert nog even als een uitgedoofde ster.

    In 2014 beslissen Obama en de twee secretarissen van landsverdediging Leon Panetta en Chuck Hagel (Hillary Clinton en D. Petraeus zijn inmiddels afgezet) dat een regeringswissel met eigen pionnen als koloniale controle (zoals in Irak) uiteindelijk in Syrië te moeilijk en te duur is. De Syrische president is inmiddels op democratische wijze door het volk in binnen- én buitenland met een overweldigende meerderheid herkozen, ondanks de grimmige boycot van het westen en sommige ondemocratische “regimes” zoals Frankrijk en België die het stemmen van Syriërs belet hebben. Onze pers blijft haar leugens trouw en vermeldt dat de stemming niet democratisch kon zijn omdat het land door een “burgeroorlog” verscheurd wordt en het grootste deel al in handen is van de oppositie, de Nationale Syrische Coalitie. In werkelijkheid hebben 11, 6 miljoen van de 15 miljoen stemgerechtigden kunnen stemmen en 88, 7 % daarvan stemden voor al Assad! Syriërs in binnen en buienland vieren dgen lang feest. De VS kijken de andere kant op en beslissen Irak in drie stukken te verdelen en de Koerdische regio af te scheiden van Syrië. Het “nieuwe Midden Oosten” is voor hen geen doel meer, maar een middel om hun belangen veilig te stellen. Daesh (ISIS of IS, islamitische staat) wordt opgericht in Irak en Syrië. Daarna wordt een grote coalitie gevormd om zogenaamd deze IS te bestrijden, zodat “de vrienden in Syrië” toch militair kunnen ingrijpen in het Midden Oosten. Hierbij zouden tot heden slechts 300 strijders uitgeschakeld zijn (een aantal dat Syrië alleen al in een week tijd uitschakelt!). De bombardementen van de brede coalitie zijn wellicht de grootste, duurste en meest inefficiënte operatie uit de geschiedenis. Syrië is het enige land dat werkelijk het wereldterrorisme bestrijdt.

    Vanaf juli 2012 tot juli 2014 zouden er volgens het Syrische leger hier 250.000 djihadisten gevochten hebben, waarvan velen gedood werden. Welk land zou hiertegen bestand zijn? Bovendien is het Syrische leger in vergelijking met dat van Israël of de VS niet erg modern, noch efficiënt en de soldaten hebben maar een heel kleine wedde, vergelijken met de vorigen en met de rebellen. De moed en de overtuiging waarmee deze soldaten hun volk en land verdedigen is echter een wonder op zich. Een van de (toen nog) al Nousra strijders die in Qousseir de slag tegen het leger verloren heeft, gaf hierover destijds ongewild een getuigenis door te zeggen dat hij zulke moedige, overtuigde vechters nog nooit ontmoet had.

    De belangen

    De VS ontdekten in 2000 in Syrië enorme voorraden gas (met hun National Energy Policy Development Group, NEPDG). Van toen af stond het vast dat Syrië op een of andere wijze aangepakt zou worden om het onder VS controle te dwingen.

    Israël blijft zogenaamd zijn nationale belangen verdedigen, op korte én lange termijn. Daarvoor voert het al 66 jaar zonder ophouden en intens oorlog, op kosten van de VS en anderen. Telkens breidt het zijn gebied een beetje uit en werkt het tegelijk aan het Grote Israël, van de Nijl tot de Eufraat. In de bezette Syrische Golan heeft het nu de blauwhelmen verdreven en vervangen door Al Qaida. Het wil het Syrische leger neutraliseren o. a. door de patriotraketten van de NAVO in Turkije en tevens het Egyptische leger neutraliseren. Het werkt aan een Koerdistan in Irak en een afscheiding van Zuid Soedan.

    Frankrijk hoopt het mandaat te krijgen over Syrië en heeft daarom (met de CIA) het vrije Syrische leger opgericht met de vlag uit de tijd van het mandaat in 1920 (groen, wit, zwart en drie sterren). Turkije wil het Ottomaanse rijk herstellen en heeft sinds 2012 al een administratie voorzien voor de “provincie van Damascus”. In het Ottomaanse rijk is voorzien dat bepaalde provincies mede door andere koloniale machten worden bestuurd. Hierdoor zouden in Syrië hoge Franse functionarissen kunnen geplaatst worden. De dromen van     Frankrijk en Turkije zijn goed verenigbaar. Deze twee blijven onverminderd de val van Damascus nastreven, terwijl de VS dit plan al hebben opgegeven. Inmiddels heeft Frankrijk zijn vreemdelingenlegioen naar hier gestuurd om samen met Daesh, dus als terroristen, tegen Syrië te vechten.

    Saoedi-Arabië en Qatar willen iedere lekenstaat uitroeien om hun islamstaat te vestigen. De enige echte lekenstaat in het Midden Oosten is nu Syrië. Ze weten echter goed dat hun islamitische heerschappij onmogelijk is als ze de VS niet blijven steunen.

    De vooruitzichten

    De VS vechten niet meer voor de omverwerping van de regering in Syrië, maar om hun strategische en economische belangen. Daarom hebben ze de Chinese olie-installaties in Irak gebombardeerd. De militaire uitbouw wordt steeds groter en de bevolking wordt steeds armer. Hoe lang zal het Amerikaanse volk aanvaarden dat het moet werken en leven om de rest van de wereld met bedrog, militair te onderwerpen? Anderzijds is er de oppermachtige wapenindustrie met een heel reeks dik betaalde haviken zowel bij de republikeinen als bij de democraten. De VS moesten zich terugtrekken uit Afghanistan en Irak. Ze begonnen onmiddellijk in het Midden Oosten en nu in Oekraïne om oorlog te voeren tegen Rusland. De wapenreuzen (Lockheed Martin, Northrop Grumman, Raytheon) hebben niets aan vrede, terwijl oorlog hen nog schatrijker maakt. Iedere modernisering in Rusland geeft hen de mogelijkheid de regering onder druk te zetten om nog meer te investeren in wapens. Desnoods organiseren ze zelf een aanslag om Amerika tot een oorlog aan te sporen. Zij weten hoe ze gouden zaken kunnen doen.

    Frankrijk zal zijn droom niet kunnen waarmaken, maar hoogstens kunnen vechten tegen landen die toenadering zoeken met China om een zekere westerse heerschappij te herstellen (Ivoorkust, Mali, Centraal Afrikaanse Republiek...). Inmiddels zijn de Franse politieke instelling langzaam maar zeker aan het inzakken zodat Frankrijk bij de volgende verkiezingen eindelijk zijn “republiek” kan begraven en terugkeren naar zijn koningschap en het geloof van Clovis. Ook Turkije lijkt zijn neo-Ottomaanse droom niet te kunnen verwezenlijken, zelfs niet met zijn stevig bondgenootschap met de moslimbroeders. Egypte schijnt er in te lukken de moslimbroeders voor goed opzij te zetten. Turkije, als lid van de NAVO zal zich moeten schikken naar de VS. Ook in het Turkse volk groeit een sterk verzet tegen de dwaze oorlogsvoering van zijn leiders.

    Saoedi-Arabië en Qatar zijn de miljarden die ze gul besteed hebben aan de omverwerping van de regering van Syrië voor goed kwijt. Ze kunnen hoogstens terroristen verder financieren en bewapenen om aanslagen te blijven plegen. Als ze toch zoveel geld hebben kunnen ze eventueel mee helpen betalen voor de heropbouw van Syrië.

    Israël blijft achter de schermen vechten voor de verdeling van Irak in drie gebieden. Het heeft al enthousiast de onafhankelijkheid van Koerdistan toegejuicht (zoals Zuid Soudan). Het is onwaarschijnlijk dat het in Syrië het Noorden kan losmaken en even onwaarschijnlijk dat het Zuid Libanon kan veroveren. Het moet ook stilaan rekening houden met eigen bevolking, niet alleen de vele orthodoxe joden die radicaal deze zionistische agressie verwerpen als tegengesteld aan het joodse geloof maar ook met de gewone joden die deze blijvende en groeiende agressie moe zijn. Het hoge aantal zelfmoorden in het leger, zorgvuldig verzwegen, is hiervan een teken. Israël brengt immens lijden in deze wereld maar het volk lijdt zelf ook erg. Het heeft wel bereikt dat Syrië erg verzwakt is en voor decennia teruggeworpen in zijn ontwikkeling. Dat is tevens de troostprijs voor de andere “vrienden van Syrië”. En door de opruiming van de Syrische chemische wapens is Israël nu de enige staat ter wereld met een uitgebreid geperfectioneerd atoombommenarsenaal (te land, in de zee en in de lucht) en een grote hoeveelheid chemische én biologische wapens. Een kernvrij Midden Oosten is niet voor morgen. Israël voelt zich militair oppermachtig om gelijk welke oorlog uit te lokken en gelijk wie tot de orde te roepen. Het protesteert heftig tegen het feit dat Erdogan openlijk de moslimbroeders (en dus onrechtstreeks Hamas) steunt, terwijl ook de VS de moslimbroeders steunen, met de bedoeling in het Midden Oosten zoveel mogelijk regeringen onder deze terreurgroep te brengen. In de VS is zelfs Mehdi K. Alhassam, moslimbroeder, lid van de nationale veiligheidsraad! Er zit dus wel degelijk een haar in de boter bij de “vrienden van Syrië” maar voorlopig is er nog meer boter dan haar.

    Irak is in feite al in drie stukken gevallen: voor de Koerden, de Soennieten en voor de sjiieten en de rest. Koerdistan zou eventueel als onafhankelijk staat erkend kunnen worden maar dan moet het wel weten uit te leggen hoe het komt dat hun gebied plots 40% groter is geworden. Het kalifaat kan nooit internationaal erkend worden. Het zou wel kunnen overgaan naar het soennitisch gebied, gewoon met dezelfde criminele leiders zoals in Libië gebeurde.

    Libanon was eens een christelijke land dat Israël door innerlijke verdeeldheid danig heeft kunnen verzwakken. Het kleine land is nu zeer kwetsbaar. Daesh kan hier als terreurgroep blijven streven naar anarchie, met de hulp van Israël.

    Rusland en China hebben economisch een stevig bondgenootschap gesloten (samen met de groeiende invloed van de BRICS) tot grote ergernis van de VS, die klaar staan om Daesh in te zetten en die landen te ontwrichten. Dat is nu de grote bekommernis van de VS. Abdul Rahman, de prins van Saoedi-Arabië financiert deze islamitische staat en kalief Ibrahim is de leider. Ondertussen zijn echter de voornaamste officieren Georgiërs, leden van geheime militaire diensten en Turkssprekende Chinezen. Moskou en Peking hebben dus niet veel tijd meer om in te grijpen en te beletten dat Daesh zo ver gevorderd is dat de ontwrichting niet meer tegen te houden is. De Russen en de Chinezen zullen vlug en drastisch moeten handelen, niet alleen uit medelijden met ons maar ook om henzelf. Ze hebben in het verleden echter bewezen dat ze het ook kunnen, door af en toe op het schaakbord een beslissende zet te doen die de tegenstrevers doet duizelen.

    Syrië is met zijn 200.000 doden een land van martelaars geworden en de infrastructuur is grondig vernield, terwijl de ontwrichting voorlopig nog blijft verder gaan... maar het volk leeft. Volk, leger, regering en president zijn meer een geworden. Dat is hun sterkte. Syriërs zijn nog duidelijker dan ooit voorheen één familie. Alles wijst er op dat het zijn soevereiniteit zal kunnen bewaren en geleidelijk de vrede en de harmonie kan herstellen. Het zal aan een lange materiele en geestelijke heropbouw werken. Rusland en Iran zullen helpen bij het herstel van de olieproductie en de gaswinning.

    En wij?

    In dit kegelspel van aardse machten zullen wij samen met de andere religieuzen, christenen en moslims op onze wijze trachten bij te dragen aan de geestelijke en materiele her opstanding van dit volk, vanuit onze roeping als religieuze gemeenschap. We willen meewerken aan een “Christelijke Lente” in dit land, dat de bakermat is van het christelijk geloof, zodat van het Rijk Gods en van Jezus gezegd kan worden: “Zijn faam ging uit over geheel Syrië en men bracht allen tot Hem die er slecht aan toe waren, die door velerlei ziekten en pijnen gekweld werden (vele Syriërs in nood), bezetenen (de mannen van Daesh, hun vrienden en broodheren), lijders aan vallende ziekte en lammen. En Hij genas hen.” (Mattheus 4, 24). En hopelijk groeit dan bovenop nog de eerste katholieke priesteropleiding in de geschiedenis van Syrië! Voor dit alles willen we ons leven geven. En als er toch duistere machten en hun handlangers Syrië alsnog in een totale vernietiging kunnen storten, dan nog blijven we leerlingen van Jezus Christus. Ook zijn aardse leven is, menselijk gezien, alles behalve schitterend geëindigd. Zijn kruisdood als levensoffer heeft echter de wereld gered. In zijn dood zijn alle onschuldige slachtoffers van heel de mensheid vertegenwoordigd. Hij nodigt ons uit niet aan de kant van de moordenaars te gaan staan maar de zijde van de slachtoffers te kiezen. Met Hem gaan wij door de dood naar het nieuwe leven. Uiteindelijk zal Hij wederkomen als enige Heer van de geschiedenis en Koning van alle volken. Maranatha.

    24-10-2014 om 14:14 geschreven door Gust Adriaensen


    23-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    To change the world we must be good to those who cannot repay us.

    23-10-2014 om 09:06 geschreven door Gust Adriaensen


    22-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Historica en auteur Patricia Carson overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op 13 oktober 2014 overleed in Gent Patricia Carson. Zij werd geboren op 5 maart 1929 in Groot-Brittannië.

    Haar sterven ging zo goed als onopgemerkt voorbij. Nochtans heeft deze historica een aantal boeiende boeken geschreven waarin ze haar grote kennis van en betrokkenheid op haar tweede vaderland, Vlaanderen, uitschrijft.

    The Fair Face of Flanders is wellicht haar bekendste werk. Het werd een echte bestseller die in vijf talen werd vertaald. Ook 'Flanders in Creative Contrasts - In Eindeloze Verscheidenheid' kon vele lezers bekoren.

    Dat laatste boek heb ik nog eens ter hand genomen. In een reeks hoofdstukken schildert Carson een portret van de Vlaamse geschiedenis. Haar uitgangspunt is dat Vlaanderen gegroeid is uit contrasten: land en zee, Latijns en Germaans, stad en platteland, rijkdom en armoede, efficiënt en inefficiënt, vrijheid en gezag, soepelheid en stijfhoofdigheid, enz.

    22-10-2014 om 14:36 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Enorme toename inkomensongelijkheid

    Uit internationaal onderzoek, blijkt, aldus Paul Magnette, dat de inkomensongelijkheid in ons land sterk toeneemt. In 1983 verminderde onze fiscaliteit de ongelijkheid nog met 23 procent, nu is dat slechts 15 procent.

    De spanning tussen het rijkste en het armste vijfde van onze bevolking wordt voortdurend groter. De rijkste 20 procent van de Belgische samenleving verzamelde in het begin van de jaren 2000 'slechts' 35,5 procent van het beschikbare inkomen, maar bezit wel 61,25 procent van het totale vermogen van ons land, oftewel drie keer meer dan hun demografische gewicht in de maatschappij.

    De armste 20 procent moet tevreden zijn met 9,10 procent van het beschikbare inkomen (minder dan de helft van hun gewicht) en met nauwelijks 0,14 procent van het nationaal vermogen.

    Het is duidelijki dat in de voorbije dertig jaar de groei niet ten goede is gekomen aan de maatschappij in haar geheel, maar vooral aan de rijksten. De 20 procent rijksten gaan met 51 procent van de groei aan de haal.

    22-10-2014 om 07:29 geschreven door Gust Adriaensen


    21-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jachttafereel

    Reeds voor negenen
    komen ze aangereden
    in hun chique sleeën
    die ze nonchalant parkeren
    op het erf van de boerderij
    bezit van een der heren.
    De pachter aanhoort
    aandachtig hun wensen.
    Dan trekken ze
    met hun zware laarzen
    de lege weitassen
    en de leren jassen
    losjes pratend
    de bossen en weiden in.
    De zenuwachtige honden
    nog rillerig op hun poten
    stoeien voor hen uit.
    Al spoedig zijn ze verzwonden
    in de oktobermist.
    Van dan af hoor ik geregeld
    de schoten echoën.
    Ze verscheuren de stilte van de straat.
    Tegen vijven
    zijn ze daar weer
    beladen met hazen en konijnen.
    Ze bespreken nog even
    met de boer de jachtresultaten.
    Twee staan er voldaan
    tegen de mesthoop te wateren.
    Dan verlaten ze
    in hun snelle wagens
    onze landelijke oorden.

    De boer heeft voor zijn gedienstigheden
    een konijntje gekregen.

    21-10-2014 om 21:01 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Flauwekul'

     

    Wat een arrogantie en pretentie spreidt De Wever tentoon wanneer hij laat uitschijnen dat hij en zijn partij de enigen zijn die 'bezig zijn met de problemen van deze eeuw' en dat hij zich niet bezig houdt met al die 'flauwekul' van de anderen. Overigens dateren de ranzige uitspraken van Francken over Marokkanen, Algerijnen en Congolezen wel degelijk uit deze eeuw. De Wever loopt bovendien het gevaar dat hij door het hardnekkige en domme vergoelijken van 'de jongen', diens aangebrande uitspraken tot de zijne maakt.

    De Wever vergist zich schromelijk wanneer hij denkt dat alleen maar in Wallonië de primitieve uitspraken van Francken (terechte) verontwaardiging oproepen. Zich hautain boven het democratische oppositiewerk plaatsen maar ook boven de evaluatie van Franckens gedrag door de coalitiepartners, getuigt van weinig democratisch aanvoelen en coalitiesolidariteit. Overigens zou hij, vooraleer het retorisch talent van Onkelinckx af te kraken als 'gekrijs' en 'onzin', bij zichzelf eens moeten nagaan op welke manier hij in het verleden en nu tekeergaat tegen politieke tegenstanders.

    Dat hij er zich in een interview over beklaagt dat de combinatie burgemeester-partijvoorzitter fysiek (en klaarblijkelijk ook psychisch)niet te harden is, zal op weinig medelijden kunnen rekenen. Niemand verplicht hem tot die cumulatie. Dat hij laat verstaan dat er in N-VA geen geschikte opvolger voor hem is, zegt veel over zijn ego en is vernederend voor de vele bekwame partijleden.

    En voor de goegemeente zijn die praatjes van De Wever gewoonweg 'flauwekul'.

    21-10-2014 om 08:34 geschreven door Gust Adriaensen


    18-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/31

    Vrijdag 17 oktober 2014

    Storm en stortvloed

    Vanaf september kan het af en toe eens regenen, wat telkens een weldaad is voor het terrein. Een oude man uit het dorp had ons verwittigd dat er zware regenslag zou komen, wat hij uit het gedrag van de bijen kon opmaken. En deze superintelligente honingzoete creatuurtjes   kunnen het weten, want zij hebben hun informatie rechtsreeks van het hoofdkwartier van de Schepper, zonder inmenging van een nieuwsagentschap. Zaterdag was het zo ver. Eerst viel er gedurende uren een zachte regen en toen brak er een ware storm los met een stortvloed van regen. Alles wat niet vast stond vloog door de lucht en een tank met water werd gewoon van het dak geblazen. De dijken die het water van de bergen moeten kanaliseren waren weggespoeld zodat wij de volle lading kregen. Het kleine beekje met het water van de bergen, dat door de binnentuin loopt, stroomde over en van de muren werden hier en daar stukken afgebroken of omvergeduwd. Meestal is de grond, wanneer het geregend heeft de volgende dag weer kurkdroog. Nu was dagen daarna heel het terrein en vooral de kleine binnentuin één modderpoel van bruine kleigrond en stenen. Hele rijen van kleine druivenstruiken op het terrein zijn ontworteld (de druiven zijn gelukkig al geoogst). En de volgende dagen viel er trouwens weer overvloedig regen. Dit hebben we in geen jaren meegemaakt, maar we waren er wel heel dankbaar om. Minder leuk was dat we enkele dagen bovenop de gewone stroomonderbreking ook nog onderbreking van telefoon en internet kregen. Hopelijk is het een tijdelijk probleem want anders kan ik jullie niet meer blijven teisteren met mijn wekelijkse vrije meningsuiting. Een goed gevolg is dat twee arbeiders op twee dagen tijd het hele dak van het atrium hebben hersteld.

    De tomatenoogst, die overvloedig geweest is loopt ten einde en de laatste granaatappels worden nu allemaal geplukt. De vijftien bomen in de binnentuin, die we zelf verzorgen, hebben vijfvoudig meer granaatappels opgeleverd dan op het terrein. Wat we zelf doen, doen we beter, soms toch. De rest is nu onder een modder bedolven of weggespoeld. Gedurende twee dagen hebben we samen de granaatappels verwerkt. De zoete pitten worden bewaard voor rechtstreeks gebruik. Van de rest (de zure) wordt een sap (concentraat) gemaakt dat in Libanon en heel het Midden Oosten erg gegeerd is om sla op smaak te brengen. Zorgen dat de gewassen voldoende water hebben is een van onze grote werkzaamheden maar deze keer heeft de natuur zelf hierin voorzien, en wel in overvloed. Het was voor ons een reden om eens extra in de eucharistie God te danken voor de oogst en het leven gevend water, naast onze blijvende smeekbeden om vrede en bescherming voor de christenen en andere minderheden in Syrië en het Midden Oosten, die langzaam blijven doodbloeden.

    Verraad aan eigen volk

    De Amerikaanse en Duitse media willen een oorlog uitlokken in Europa tegen Rusland. Het is een punt waarop wij niet meer terug kunnen en ik ga zeggen wat ik moet zeggen. Wat ik in het verleden gedaan heb is slecht, mensen manipuleren en propaganda voeren tegen Rusland. Ook wat mijn collega’s gedaan hebben in het verleden was niet goed. Zij zijn corrupt geworden om het volk te verraden, niet alleen in Duitsland maar in heel Europa... Ik ben heel bang van een nieuwe oorlog in Europa... Er zijn altijd mensen die op oorlog aansturen, niet alleen politici maar ook journalisten. We hebben ons lezerspubliek verraden. We hebben oorlogspropaganda gevoerd. Ik heb er genoeg van. We leven in een bananenrepubliek en niet in een democratisch land, waar we persvrijheid genieten” (Kurt Nimmo, Journaliste allemand de renom: Les médias de la CIA poussent pour la guerre mondiale, 9 oktober 2014, mondialisation.ca; infowars.com).

    Ziedaar de verklaring van Udo Ulfkotte, oud hoofdredacteur van een van de grootste Duitse dagbladen, de Frankfurter Algemeine Zeitung. Hij bekent ook zelf gewerkt te hebben voor de CIA. Hij legt uit hoe de macht van de CIA in de media wereldwijd begonnen is met “Mockingbird” (spotvogel), opgericht in 1948 door Frank Wisner, toen advocaat van Wall

    street. (Voor wie nog niet wist dat N. Sarkozy een agent van de CIA is en daarom president van Frankrijk kon/kan worden: deze Frank Wisner is de vader van de schoonvader van Sarkozy.) Hij was directeur van OPS (Office of Special Projects), een afdeling van de CIA, met het doel de media te gebruiken voor de belangen van de financiële elite. Hij schakelt Philip Graham van de Washington Post in. In 1950 heeft hij de invloed van de CIA al verzekerd in New York Times, Newsweek, CBS en vele anderen. Vanaf 1953 neemt Allen Dulles, directeur van de CIA de leiding over en weet door te dringen tot nagenoeg alle gezaghebbende media. Uit een rapport van een comité van het congres in 1976 blijkt dat Mockingbird nog steeds operationeel is. Is het verwonderlijk dat zovele politici gewoon marionetten zijn van de financiële machten?

    Voor de heersende elite van de financiële wereld en de VS is de oorlog het geschikte middel om hun nieuwe financiële wereldorde te vestigen. Verblind door een mateloze arrogantie willen ze door een oorlog Rusland ontwrichten (en uiteindelijk ook China). Terwijl de VS-Israël en hun bondgenoten en vooral de NAVO hun vernietigende oorlogen verder zetten, blijft Rusland werken aan zijn economische uitbouw. Na het gigantisch megacontract van 400 miljard dollar met China in mei van dit jaar werden zo pas nog een 40-tal contracten gesloten tussen Rusland en China.

    Wanneer mogen we een dergelijke belijdenis verwachten vanuit de Franse en Engelse pers? En vanuit onze Vlaamse journalistiek? Toegegeven, ik heb wel eens een zinnig artikel gelezen op het vrt-nieuws van een of andere onderzoeker van buiten af, over het ware gelaat van Israël, over Rusland, over de christenvervolging e.d. Over Syrië heb ik helaas nog niet veel meer gelezen dan de valse oorlogspropaganda tegen het volk, het land en zijn wettige regering, want zij moeten ook voor hen helemaal kapot en in de macht van het westen komen. Zo wordt het voorgeschreven door de CIA in de grote nieuwsagentschappen, waar ieder zijn nieuws komt halen. Doen jullie gewoon maar mee om niet uit de toon te vallen? Interesseert u de vernietiging van het Syrische volk niet? Of is er toch iemand die zijn nek eens durft uitsteken?

    Een breuk in de beschaving

    Sinds mensenheugenis worden de verschillende waarden van kennis, cultuur, morele levenswijze en geloof van generatie op generatie overgedragen. Zo worden kinderen als het ware verheven op de schouders van hun ouders. En plots wordt deze overdracht sinds enkele generaties          abrupt afgebroken. Dit is onze cultuurcrisis. De overdracht van waarden wordt zelfs beschouwd als een hindernis voor de vrijheid en de creativiteit van de jongeren. Vroeger moesten kinderen zwijgen als volwassenen aan het woord waren. Nu moeten ouderen zwijgen als jongeren praten, want zij hebben hun tijd gehad. Volwassenen mogen de kinderen niet beïnvloeden. Afbeeldingen van erotische spelletjes van kinderen krijgen nu de titel mee: laat de kinderen toch doen. Jongeren wordt geleerd twijfel te koesteren en kritiek te leveren op de opvoeding van hun ouders. Tegelijk worden de verschillen uitgewist. Daarbij komt nog de verandering van de taal die de band met de werkelijkheid verbreekt. Het meest vernietigende wordt zo als gewoon en aanvaardbaar voorgesteld. Een homohuwelijk heeft nooit bestaan, bestaat nu niet en zal nooit bestaan omdat het een vierkante cirkel is. Aan jongeren wordt nu geleerd dat ze aan twee vrouwen of mannen de naam moeder en vader moeten geven. Al hebben we waardering en zorg voor iedere geaardheid of moeilijkheid waarin een mens verkeert, de lobby die hiermee de waarden wil ontwrichten wijzen we radicaal af. Het onderscheid tussen waar en vals, tussen goed en kwaad wordt uitgewist en heeft geen betekenis meer. Alles wordt gedaan om ook de soevereiniteit van zoveel mogelijk landen uit te wissen. En alle mensen zijn plots individuen, afzonderlijke entiteiten, onzijdige “hetjes”, onbepaalde “gendertjes”. Zo gaat het al in de school, in het gezin, in de openbare instellingen en in de kerk. Vandaar de mislukking van de opvoeding, de verwatering van het hele sociale weefsel, de individuele vervreemding en het verdwijnen van de familiebanden. Het enige verschil tussen de mensen is hun nummer, een getal. Alle historische menselijke en christelijke waarden worden afgebroken tot op de bodem van een zinloze leegte. Hierdoor wordt de mensheid tot een vormeloze massa die door de heersers van een nieuwe “wereld(wan)orde” naar believen kan gekneed worden. Deze grijze massa vormt de beste consumenten voor gelijk wat aan hen wordt aangeboden. Neen, we moeten creatief een tegenstroom beginnen, de waarden met hun echte naam noemen en ook moedig doorgeven. Alleen zo kunnen jongeren de rijkdom van hun eigen identiteit ontdekken en beleven voor hun eigen geluk en het welzijn van de samenleving.

    En er zijn tekens van hoop. In Frankrijk zijn sinds 2012 jongeren en anderen massaal opgestaan om te protesteren tegen het feit dat hun erfenis gestolen wordt. Toen het “huwelijk voor allen” opgelegd werd, kwamen zij op straat in een “manifestatie voor allen”, die sindsdien alleen maar is blijven groeien. Zij willen deze “cultuur van de dood” niet, maar wel de rijkdom van de verscheidenheid die de natuur ons biedt. Op zondag 5 oktober 2014 waren ze met een half miljoen in Parijs terwijl het Franse “regime” krampachtig maar zonder succes al haar macht gebruikt en vooral misbruikt om dit volksprotest te breken. Bovendien duiken in heel het land voortdurend creatieve en onverwachte posten op van vreedzame “wakers” met hetzelfde doel. Een van de bezielers van deze “wakers”, een filosoof en tevens adjunct burgemeester van Versailles schreef bovenstaande gedachten uit op zijn manier: François-Xavier Bellamy, Les déshérités, ou l’urgence de transmettre, Plon, 2014.

    Een regiment olifanten en een schorpioen

    De IS (islamitische staat) blijft oprukken. Met hoe velen zijn ze eigenlijk in Irak en Syrië? Met 20.000 en enkele duizenden sympathisanten van andere terroristengroepen? Ze zijn geen staat, hebben geen internationale betrekkingen, officieel geen steun, geen leger, geen vliegtuigen. Wel vreemd, dat ze zo overvloedige toegang krijgen tot de media en het internet om hun propaganda te voeren en jongeren te lokken, die ook probleemloos bij hen kunnen aansluiten maar helaas niet meer kunnen terugkeren. Ook kinderen die als moordcommando’s worden opgeleid. En de naar schatting 3 miljoen dollar die ze per dag verdienen door gestolen olie met behulp van de internationale gemeenschap te verkopen wordt hen blijkbaar van harte gegund. Ze worden ook goed voorzien van het beste en nieuwste oorlogsmateriaal en krijgen langs “gematigde rebellen” steeds nieuwe voorraad.

    Ondertussen trekken de machtigste legers ter wereld op om zogenaamd IS te vernietigen. De VS, de golfstaten, Turkije, de NAVO (in het Frans inmiddels al niet geheel zonder reden ‘OTANazie’ genaamd) met jawel het degelijk vernietigingsmateriaal van de Belgische F 16’s, Canada... Een oppermachtig leger van olifanten tegen één schorpioen. En de propaganda gaat verder. Ook Nederland overweegt nu de “gematigde rebellen” in Syrië te komen helpen tegen de president, waardoor ze stralend de eenheid ontkennen van volk, leger, regering en president en dus meehelpen om het volk verder uit te moorden en het land te vernietigen. Heel de wereld moet in oorlog komen. En toch krijgen ze blijkbaar de IS maar niet uitgeschakeld. In schijnbare nederigheid wordt toegegeven dat IS onderschat werd zodat de legermachten zich hier nu met algemene goedkeuring vast kunnen installeren, tot hun spijt uiteraard maar toch, zeer graag gedaan. Wat hebben wij in Syrië en Irak toch geluk dat heel de wereld zo met ons is! Tot daar een prima scenario voor een tekenaar om er een boeiend stripverhaal van te maken. Nu over naar de werkelijkheid.

    De VS zijn al sinds 2001 bezig met o.a. Syrië te ontwrichten en ze zijn er in 2011 bijzonder efficiënt aan begonnen. Al drie jaar lang proberen ze een voorwendsel te vinden om militair in te grijpen. Saoedi-Arabië en Qatar, de grootste terroristensponsors en -leveranciers ter wereld waren razend toen de VS vorig jaar toch niet massaal Syrië konden of wilden aanvallen. En ze hadden alles zo goed geregeld met een menigte ontvoerde kinderen waarop ze een vernietigende gasaanval hadden uitgevoerd en waarbij heel de wereld met een beschuldigende vingen naar Syrië wees. Zo hoorde het. Zij hadden al miljarden besteed aan de val van Syrië en op het moment van de ontknoping ging het feest niet door. Turkije heeft de fabrieken in Aleppo, het economisch hart van het land ontmanteld, beroofd en heel zijn grens met Syrië gereserveerd voor terroristenkampen om het werk zo vlug mogelijk af te maken. De NAVO heeft sinds de grondige vernietiging van Libië alles gedaan om zogenaamd Turkije te verdedigen (!?) tegen Syrië. De NAVO beschermt de terroristenkampen en helpt actief de strijders hun missie in Syrië te volbrengen. Frankrijk heeft in Syrië zijn koloniaal bewind van 1920 tot 1946 gevoerd. Syrië is daarna met vallen en opstaan uitgegroeid tot een degelijke en echte seculiere staat, die geen geloofsstrijd kent. Syrië is een voorbeeld voor Frankrijk dat steeds meer een model van een democratisch-dictatoriaal regime wordt, dat de rechtmatige verzuchtingen van zijn volk in de kiem wil smoren. Toch beschouwt Frankrijk Syrië zonder enige reden als zijn vijand. Israël heeft al decennia illegaal de Golan van Syrië bezet, levert langs daar en langs Jordanië voortdurend vernietigende aanvallen, verzorgt de gewonde al-Qaida strijders en heeft ook maar één wens: dit land verpletteren zoals de Gaza, omdat het koppig zijn soevereiniteit blijft behouden. Voilà, dat zijn nu de “vrienden van Syrië” die ons komen helpen. Een bende wilde olifanten.

    De westerse beschaving heeft haar menselijke en christelijke wortels grondig verloochend. Nu moeten ook alle wortels in het midden oosten worden doorgehakt vooral door de uitroeiing van de christenen. Tien jaar christenvervolging in Irak, grondige verwoestingen en honderdduizenden doden waren geen reactie op wereldvlak waard. Drie Israëlische jongeren worden gedood en Gaza wordt verwoest met meer dan 2000 doden en een veelvoud aan gewonden. Gedurende meer dan drie jaar werden duizenden Syriërs onthoofd. Geen reactie. Twee Amerikaanse journalisten worden onthoofd en heel de wereld komt in oorlog. Neen, voor de internationale gemeenschap blijkt de IS gerust verder te mogen doen, zodat de etnische zuiveringen onverminderd kunnen doorgaan. Een totale vernietiging van alle volken die nog niet onderworpen zijn aan VS-Israël is in handbereik. Een wereldbevolking met de rijkdom van zijn eigenheid en verscheidenheid kan nu binnen kort vervangen worden door een wereld zonder historische wortels, een nieuwe wereldorde naar het beeld en de gelijkenis (maar wel onderworpen) van VS-Israël, tot heil van het Grote Israël, Wall Street, de wapenindustrie, het herstel van de Angelsaksische heerschappij en de glorie van het Ottomaanse rijk. Hoe de koek verdeeld zal worden is nog niet precies bepaald, maar dat komt wel, alles op zijn tijd. Als Bashar al Assad opgeruimd is, zo denken de wereldheersers, kan hun feest beginnen. In geweld worden allen aan elkaar gelijk. Een orgie van vernietiging.

    Er is hoop

    Gelukkig, mensen worden steeds meer wakker. Syrië blijft één. Rusland, Iran, China zullen zich niet laten doen. En de volkeren zelf komen ook in opstand tegen hun oorlogszuchtige leiders. En tenslotte zijn er nog de zware geestelijk wapens. Oktober is de maand van de rozenkrans. Eens werd het westen bedreigd door het oprukkende onoverwinnelijk gewaande Ottomaanse leger van de Turken. Aangespoord door paus Paulus V begonnen christenen in heel het westen de rozenkrans te bidden en in de zeeslag van Lepanto werd op 7 oktober 1571 in de vroege morgen in enkele uren tijd heel de Ottomaanse vloot door een veel kleinere vloot totaal uitgeschakeld. Het werd een keerpunt in de geschiedenis. Voor herhaling vatbaar. “Waarom zijn de volken roemoerig...? De heersers der aarde komen in opstand... tegen de Heer en zijn Gezalfde... Die woont in de hemel, Hij lacht, de Heer drijft de spot met hen” (psalm 2, 1-4).

    Nog een pittige afsluiter bij het einde van de bisschoppensynode te Rome. Dr. Thomas Hilgers is de stichter van het Pope Paul VI Institute en ontwikkelde een methode van NFP, natuurlijke familieplanning (Creighton Model; http:// www.popepaulvi.com) waarmee hij tevens al vele echtparen met problemen van onvruchtbaarheid kon helpen. Hij getuigde op deze synode en gaf een interview voor Zenit.org. op 15 oktober 2014, waarin hij zegt dat er in vele kerkelijke middens nog een te grote lauwheid heerst op dit gebied. Hij roept de kerkleiders op om de schoonheid en rijkdom van Humanae vitae en van NFP onverschrokken van de daken te verkondigen! Een leek die aan de bisschoppen vraagt dat ze nu stilaan eens moeite zouden gaan doen om hun eigen leer te begrijpen en te verkondigen.

    Langs deze weg ook een hartelijke groet van verbondenheid aan alle vrienden pelgrims die nu in Rome zijn om de zaligverklaring van Paus Paulus VI mee te maken.

    (Bijna) Heilige Paulus VI, laat vanuit de hemel nog eens een bazuinstoot horen zoals destijds met Humanae vitae, om de kerk van hoog tot laag uit haar slaap te wekken.

    P. Daniel

    18-10-2014 om 14:27 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paus Franciscus en de Wereldvoedseldag

    Naar aanleiding van de Wereldvoedseldag zei paus Franciscus het volgende:

    'Om de honger te verslagen, is het niet genoeg tegemoet te komen aan de noden van degenen die onfortuinlijk zijn of degenen die in een noodsituatie verkeren, te helpen door noodhulp en donaties. Het is daarentegen noodzakelijk het model van het hulp- en ontwikkelingsbeleid te veranderen...

    Het is ook noodzakelijk onze ideeën over werk, economische doelstellingen en activiteiten, voedselproductie en milieubescherming te veranderen. Dit is misschien de enige mogelijkheid om een echte toekomst van vrede op te bouwen, die tegenwoordig bedreigd wordt door de onzekerheid omtrent voedsel .'

     

     

    18-10-2014 om 12:08 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heeft Francken toegevoegde politieke waarde?

    De nieuwbakken staatssecretaris voor asiel- en migratiebeleid stelde zich een tijd geleden de vraag wat de toegevoegde economische waarde zou kunnen zijn van al die Marokkanen, Algerijnen, Congolezen... En in een ander berichtje dat aan zijn geest ontsproten was, had hij het in een homofobe context o.a. over 'kutmarokkaantjes'.

    Primitieve, onbeschofte én domme politicus moet die Francken toch wel zijn. En vandaag zonder twijfel een schande voor en een serieus blok aan het partijbeen.

    Francken is verbrand en kan als staatssecretaris niet echt nog functioneren. Als hijzelf niet in staat is de juiste conclusies te trekken dan moet voorzitter De Wever hem dwingen terug te treden. Francken is door zijn uitspraken een schande voor Vlaanderen en België, en elke dag dat hij langer aanblijft een serieus nadeel voor N-VA.

    Wat is de toegevoegde politieke waarde van staatssecretaris Francken? Niets, Rien, Nichts. Er is alleen maar toegevoegde politieke en partij-ONWAARDE.

    18-10-2014 om 10:06 geschreven door Gust Adriaensen


    16-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kies zelf de kleur van je Piet

     

    Het sinterklaasfeest is nog ruim anderhalve maand van ons verwijderd maar vooral in Nederland woedt al een hele tijd een heuse zwartepietenoorlog.

    Sommigen willen de Piet van Sinterklaas niet langer zwart. Als oplossing voor de strijd voor of tegen Zwarte Piet, wordt door zeer wijze Nederlanders naar voren geschoven: wees vrij in de kleurkeuze van je Piet.

    Daar zit wel wat in. Nederland zal de volgende weken nog kleurrijker ogen.

    Er zullen hopelijk nog wel Zwarte Pieten rondhuppelen. Maar ook rode, blauwe, groene, bruine, oranje, paarse, enz. En waarschijnlijk ook veelkleurige.

    Veel kans dat talloze kindertjes helemaal van slag zullen zijn!

    16-10-2014 om 19:51 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Lijken zijn meer dan afvalstof'

    Een tijdje geleden heeft de uitvaartsector de wens geuit om crematoria te laten uitdoven ten voordele van 'biocrematie', een milieuvriendelijke methode waarbij het lichaam opgelost wordt in alkalische vloeistof.

    Nadia Sels, docente cultuurgeschiedenis, verbonden aan UA en UGent, heeft daar wijze en fundamentele bedenkingen bij.

    Eerder had schrijver Bernard Dewulf zich al afgevraagd: 'Moet ik nu ook al milieuvriendelijk doodgaan?'

    Nadia Sels valt hem volmondig bij. 'Lijken zijn meer dan afvalstof', aldus Sels. 'Ze zijn de huid die we streelden en kusten toen ze nog warm was, de moederschoot waarin ons eigen lichaam vorm kreeg, de beeltenis van het liefste dat we kenden.'

    'Als argument pro biocrematie', gaat Nadia Sels verder, 'hoorden we de afgelopen dagen vaak dat erbranding en verrotting even huiveringwekkend zijn. Toch kan alleen een tijd die blind is voor symbolen het verschil minimaliseren. Dat zit hem niet zozeer in het proces zelf, maar wel in de culturele betekenis ervan. Of beterr: het gebrek daaraan. Daarin schuilt de echte gruwel.'

    En: 'Crematie gaat al mee sinds Homeros. Opgaan in vlammen was een reiniging door het zuiverste, meest goddelijke element. Begraven worden is dan weer vanouds de terugkeer naar Moeder Aarde, die het menselijke lichaam even hartelijk verwelkomt als de herfstbladeren. In welk symbolisch register kan biocrematie zich inschrijven? En neen, dat is geen bijzaak. WIE DE BETEKENIS VAN DE DOOD UITHOLT, MAAKT OOK HET LEVEN BETEKENISLOOS.' 

    16-10-2014 om 09:51 geschreven door Gust Adriaensen


    15-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goeie relaties tussen Shanghai en Antwerpen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Burgemeester De Wever in Shanghai:

     

    'Eerlijk gezegd, als je hier in China zit, ben je met andere dingen bezig dan het soort flauwekul waar men zich mee bezig houdt in politiek België.'

     

    Inderdaad.

    15-10-2014 om 15:28 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laurette Onkelinckx
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Laurette Onkelinckx in het Kamerdebat:

    Wat een retorisch talent!

    15-10-2014 om 14:53 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het diepste verlangen van Rik Torfs
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    'Ik wil niet tot mijn geslachtelijke dimensie worden gereduceerd. Laat mij alstublieft met rust, ik was ook liever een knappe vrouw geweest', vertrouwt Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, Vlaanderen en de rest van de wereld toe.

    Daarmee wil de gewaardeerde rector duidelijk maken dat hij zich stoort aan de discussie over de zgn. 'blankemannenregering'.

    Dat hij niet herleid wil worden tot zijn geslachtelijke dimensie, kan op veel begrip en instemming rekenen. Want die herleiding zou ook des professors brein delokaliseren, zoals moet afgeleid worden uit wat vooral vrouwelijke populistische wetenschappers soms over het mansvolk weten te vertellen.

    Wat veel vragen oproept, is evenwel de verzuchting: ik was ook liever een knappe vrouw geweest.

    De eenvoudige plattelandse logica, waarvan ik me gemakshalve graag bedien, -niet de strenge leer die indertijd aan de Alma Mater gedoceerd werd-, doet me uit die existentiële frustratie afleiden dat Rik Torfs zichzelf als een lelijke man beschouwt.

    Is dat terecht? Dat hij een man is, moge, zeker op het eerste zicht, duidelijk zijn. Maar is hij ook lelijk? Nee. Althans niet (veel) lelijker dan de gemiddelde Vlaamse man. Goed, hij heeft geen atletische figuur en zijn oogleden zijn, gaandeweg de jaren, meer en meer gaan doorhangen, duidelijk het gevolg van het lezen van te veel moeilijke boeken, waarvan hij de essentie op een toegankelijke manier meedeelt aan het gewone volk. Bovendien wordt hij bewonderd en aanbeden door talloze knappe vrouwen. Onbegrijpelijk dat de rector zich niet beter in zijn mannelijk vel voelt.

    Ik vermoed dat er iets anders speelt. Is het vermetel te stellen dat zijn wens om een knappe vrouw te zijn, een boutade is om de aandacht weg te trekken van zijn fundamenteel onbegrip voor de eisen van vrouwen (en ook mannen) om meer vrouwen op belangrijke posities te benoemen, of het nu de regering of andere instellingen betreft?

    Want Rik voelt zich natuurlijk persoonlijk aangesproken door al die commotie omtrent die 'blankemannenregering'. Niet zo lang geleden, bij zijn aantreden als rector, kreeg hij ook de wind van voren omdat er zo weinig plaats was voor vrouwen in de hoogste bestuursorganen van de Katholieke Universiteit van Leuven.

    Soms denk ik: was Torfs maar in de politiek gebleven. Hij zou een heerlijke politicus geweest/gebleven zijn en wellicht zich op zijn gemak gevoeld hebben in de voorzitterszetel van de Kamer. Dan zou ons ook ongetwijfeld de gênante vertoning met een klunzige Bracke bespaard gebleven zijn.

    15-10-2014 om 07:46 geschreven door Gust Adriaensen


    14-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De 'Belgianisering' van de N-VA
    De Echte Belgen: steunpilaren van Vorst, Belgenland en het Grote Kapitaal
    'De Wever moet even waakzaam zijn voor

    Bart Maddens en Jean-Pierre Rondas, prominente stemmen uit de Vlaamse Beweging, hebben geen goed oog in de federale regeringsdeelname van N-VA.'De Wever moet even waakzaam zijn voor "belgianisering" van zijn ministers als voor moslimradicalisering' , zeggen ze.

    Oppassen voor...? De Wever is zich al maanden aan het 'belgianiseren'.

     Het is toch overduidelijk dat de partijtop van N-VA zich al helemaal geconformeerd heeft aan het Belgische systeem, althans wat de rechtse, neoliberale, kapitalistische visie op de samenleving betreft. Die is vanaf 1835 inherent geweest aan België, of de socialisten en later de groenen in min of meerdere mate de politieke macht mee deelden of niet.

    De verloochening of de verdoezeling van de eigen partijstatuten en doelstellingen, waarop Rondas en Maddens wijzen, geven overigens aan dat het De Wever en co. in essentie niet te doen is om Vlaanderen en het zgn. Vlaamse volk. De romantische retoriek daaromtrent, het zich wentelen in de slachtofferrol, het leugenachtige en kwaadaardige discours over de 'hardwerkende Vlaming' versus de 'potverterende Waal', dienden alleen als electoraal lokmiddel. Met succes. De N-VA heeft zich in het centrum van de Belgische macht geïnstalleerd.

    Wedden dat je vanwege de N-VA-top nog maar heel weinig negatiefs zult horen over De Walen, dat er geen sprake meer zal zijn over 'de schande van de transfers'? De volksverlakkerij en de ondemocratische diabolisering hebben zich ondertussen al verplaatst en verengd. De Wever keert zich nu nog uitsluitend tegen de PS. En ongetwijfeld denkt hij daarbij ook aan de S-PA. Hij weet dat zijn afkeer en haat uitdrukken voor de 'socialisten' het goed doet bij een belangrijk deel van de bevolking.

    Zeggen dat het uitschakelen van bepaalde politieke partijen je voornaamste doelstelling is en je het meeste plezier doet, is een negatieve en destructieve opstelling en onwaardig voor een toppoliticus.

    Die haat voor alles en iedereen wat met socialisme te maken heeft, is altijd een van de opvallendste kenmerken van de asociale Belgische financiële cenakels geweest.

    14-10-2014 om 07:47 geschreven door Gust Adriaensen


    13-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De ontkerstening van Vlaanderen

    'De ontkerstening van Vlaanderen'

     

    In zijn maandagse column in De Standaard (13 oktober 2014) schrijft Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven het volgende, wat me uit het hart gegrepen is:

    'Er is iets wat( ik me vaak afvraag, maar waar ik nog nooit heb over geschreven. Hoe ging dat eigenlijk met die hordes katholiek opgevoede mensen, die zo vrolijk Vlaams hun geloof beleden? Hoe valt het te verklaren dat ze het natuurlijk, geruisloos, zonder pijn, zonder denken konden verliezen? Het gebeurde gewoon. De ontkerstening van Vlaanderen liep van een leien dakje.'

    Het is inderdaad een vraag, die velen, ook ik, zich al vaak gesteld hebben. Het moet een van de merkwaardigste cultureel-religieuze fenomenen zijn, die ooit geconstateerd werden. Ik constateer het fenomeen, begrijpen doe ik het niet. Op één generatie werd een gigantisch bouwwerk van opvattingen, rituelen, kunstwerken en de inspiratie zowel als de iconografische duiding ervan, weggeveegd.

    In tegenstelling tot Torfs, heb ik er al wel herhaaldelijk over geschreven (ik ben dan ook enkele jaartjes ouder) op dit blog en op diverse internetfora.

    Dat die ontkerstening 'natuurlijk, geruisloos, zonder pijn, zonder denken', zoals Torfs schrijft, gebeurde, geldt zeker niet voor iedereen. Wellicht is het bekendste voorbeeld daarvan BV Etienne Vermeersch, die van zijn afval van geloof en Kerk, zijn agressief handelsmerk maakte.

    Op 6 augustus 2011, schreef ik op dit blog:

    'Is het je ook al opgevallen hoeveel mensen, vooral vijftigers en zestigers,  er klaarblijkelijk een diepe behoefte aan hebben sterk te poneren dat ze niet (langer) gelovig en/of kerkelijk zijn? Ook al is dergelijk getuigenis vaak totaal irrelevant voor de situatie waarin de 'belijder' verkeert.Het fenomeen doet zich voor zowel in persoonlijke contacten als in het openbaar, en zeker wanneer het gaat om personen die denken de status van BV bereikt te hebben.

    Wat me intrigeert is de vraag waarom die uitspraken gedaan worden. Bijna allen zijn ze in een katholiek milieu opgegroeid. Vanaf de jaren zestig hebben ze bijna geruisloos de kerk de rug toegekeerd. Wijst het poneren van hun ongeloof en/of non-kerkelijkheid erop dat ze toch nog altijd worstelen met het opzijschuiven van waarden en gebruiken die ze van hun ouders en voorouders meegekregen hadden? Voelen ze zich spiritueel toch wel eenzaam en zoeken ze steun en bevestiging bij anderen? Zijn ze gegrepen door een vorm van bekeringsijver: de medemens ertoe brengen hun ongeloof en antikerkelijkheid aan te hangen?

    Het verschil met degenen die nog wel gelovig en/of kerkelijk zijn, is groot. In onze contreien lopen er niet zoveel mensen rond die duidelijk uitkomen voor hun geloof en kerkgemeenschap. Waarom niet? Menselijk opzicht? Onzekerheid? De druk van een areligieuze omgeving of een anti-kerkelijk cultureel klimaat?

    Is het niet de hoogste tijd dat degenen die gelovig en kerkelijk (willen) zijn, zelfbewuster daarvoor uitkomen? Hun kerkgemeenschap zichtbaarder maken? In de eerste plaats vanuit een positieve ingesteldheid en vanuit het besef van de spirituele en sociale waarde van het religieuze en kerkelijke. Maar ook vanuit democratische en culturele overwegingen. Het is niet goed dat de indruk wordt gewekt dat nog alleen maar ongelovige en anti-kerkelijke stemmen  weerklinken.
    '

    Voor de meesten zal wel gelden wat Torfs als conclusie schrijft: 'Het geloof moest niet eens worden afgeschud, het verdampte als een waterplas. Diep zat het niet, dat geloof. '

    En dan de typisch Torfsiaanse uitsmijter: 'Het is niet vermetel van het ongeloof hetzelfde te vermoeden.' Een terecht vermoeden.

    13-10-2014 om 18:13 geschreven door Gust Adriaensen


    12-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/30

    Vrijdag 10 oktober 2014

    Het “offerfeest”

    Zondag hangt er feest in de lucht. Het “offerfeest”, Aïd al-Adha, van de moslims wil het offer van Abraham herdenken. De kinderen krijgen een week vakantie alsook enkele vrijwilligers die een officiële baan hebben. In de eucharistie is er extra volk en iedereen wordt aan tafel uitgenodigd. In de namiddag worden we op onze beurt uitgenodigd bij de vluchtelingen,die in de nieuwbouw verblijven. Ook wie deze week in het dorp kwam, werd langs alle kanten uitgenodigd om van de gastvrijheid te genieten.We moeten echter voorzichtig blijven. Zolang het westen rebellen blijven bewapen, trainen en sturen, kunnen er overal aanslagen en ontvoeringen plaats vinden.

    In deze vakantieweek wordt ook de druivenoogst binnen gehaald. Een lange voormiddag in een brandende zon met alle beschikbare krachten leverde ruim dertigtal grote dozen druiven op en twee personen met een lichte zonneslag. In deze tijd van het jaar is de zon nog zeer sterk. En eigenlijk was het al wat laat om te plukken, sommige druiven zijn al aan het verdrogen. Verder wordt nu nog een hangende zaak beslist. In de kleine binnentuin zouden we graag kippen houden om dagelijks enkele eieren “bij de hand” te hebben. Dit was al lang geleden geopperd. Daarop kwam een ander voorstel om in de plaats daarvan eenden te houden. Zo hebben we gedurende enkele weken een ernstig debat gehouden: kippen of eenden? Kippen zijn gemakkelijker maar kunnen niet tegen de koude en worden vlug ziek. Eenden zijn vraatzuchtiger maar zijn ook sterker. Het resultaat van dit aanslepend bijna parlementaire debat eindigde in een typisch Belgisch compromis. Er komen twee kleine hokken: een voor de kippen, op de warmste plaats en een voor de eenden, bij het water. En daaraan is tijdens deze vakantieweek gewerkt. En wel op de wijze zoals de joden deden in Egypte. De stenen zijn van (zuivere, bijna witte) aarde en stro met water vermengd en gedroogd in de zon. Een kippenhok van Bijbelse kwaliteit.

    Zondagavond is er nog een kleine verrassing. Een van de vrijwilligers die zich dag en nacht voor iedereen inspant is jarig. Het is hier een onuitroeibare gewoonte om een verjaardag te vieren met een sketch en een gebak. De moeilijkheid is telkens iets creatiefs en humoristisch te vinden. Maar oefening baart kunst en iemand herinnerde aan een van de heldendaden van deze vrijwilliger waardoor meteen de vlam in de pansloeg. Ziehier het gebeuren. Begin november 2013 waren we hier in groot gevaar, omringd door een menigte zwaar gewapende bebaarde mannen. Het was nog voor de eigenlijke aanval op het klooster. Onze vrijwilliger zit samen met een ander in zijn klein kamertje rustig zijn koffie te slurpen terwijl ze door het venster de wacht houden. Plots zien ze twee zwaar gewapende mannen binnensluipen en een gebouw binnengaan. Onze vrijwilliger voelde zijn hart kloppen tot in zijn keel. Hij is echter een man van groot geloof en vertrouwen, met een sterke verering van het heilige Hart van Jezus, volgens de ingevingen van de heilige Faustina. Daarvan hebben we een afbeelding die hem bijzonder dierbaar is. Enkele dagen voorheen had hij nog gezegd, dat hij bij het bidden sterk het gevoel had dat Jezus ons beschermt. En nu komen twee gevaarlijke mannen binnen. Hij staat op, zegt tegen de ander dat hij hier moet blijven en dat hij zelf er naartoe gaat. En zo stapt hij, met kloppend hart en geheel weerloos naar die twee mannen. Ze richten hun geweer op hem maar hadden geen reden om zich bedreigd te voelen. Onze vrijwilliger begint met de klassieke vredegroet, waarop hij een aarzelend gebrom terugkrijgt. Dan spreekt hij rustig geforceerd maar vastberaden in deze zin: mannen als jullie hier zijn komt het leger alles plat bombarderen, dan zijn jullie dood en wij ook; bovendien zijn in dit gebouw gezinnen en kinderen opgevangen, die zijn bang van jullie wapens, jullie moeten hier vertrekken. Hierna draait hij zich om en stapt vastberaden weer naar zijn salonkamertje. Vanuit de verte kijkt hij met de grootste spanning door het raam naar de afloop. En inderdaad, na een tijdje ziet hij dat die mannen weer afdruipen. Oef! Tot daar het gebeuren. De sketch werd met gsm gefilmd en was overdadig uitgewerkt met hemelse stemmen, visioenen, en engelen.

    De kanker van een gewelddadig extremisme

    President B. Obama heeft de eigenlijke oorzaak van de chaos in de wereld gevonden en uitgesproken voor de hoge heren van de VN (24 september en 1 oktober): de kanker van het gewelddadig extremisme in de moslimwereld. Zoals steeds is hij meester in het acteren met korte zinnen en lange pauzen, met halve waarheden en grove leugens.

    Er is wel degelijk een probleem met de islam, de koran en hun talrijke moslimtradities. Er zit een dubbelzinnigheid in. Als je b.v. uit de koran de mooiste verzen haalt in verband met het christelijk geloof, Jezus en Maria dan sta je versteld hoe je hierin bijna gans ons geloof terugvindt: de maagdelijke geboorte van Jezus, de absolute zuiverheid van Maria, het lijden én sterven van Jezus (wat ze niet in de hun traditie erkennen). Jezus is de enige profeet die wonderen en genezingen verricht, enz. Bovendien zegt de koran dat, als er twijfel is, de vroegere geschriften moeten geraadpleegd worden, nl. die van de joden en de christenen. Helaas staan er ook mensonwaardige verzen in die oproepen om de “ongelovigen” (uiteindelijk alle niet-moslims) te doden. Van deze verwarring maken extremistische moslims misbruik om te zeggen dat de hele koran moet geïnterpreteerd worden vanuit deze radicale, zogenaamde latere verzen.

    Vele moslims zijn echter veel beter dan hun moslimgeloof, terwijl wij christenen meestal onder de maat van het christelijk geloof blijven. We leven hier al vanaf het begin in een grote harmonie met de moslims die meestal soennieten zijn. Het zijn zij trouwens die ons voor een flink deel hebben mee beschermd en blijven helpen, zoals wij hen helpen. Als zij naar de eucharistie komen, krijgen ze eventueel een ietwat aangepast preekje maar daarin wordt niets van het christelijk geloof verdraaid. Bij de communie kunnen ze naar voren komen en een kruisje vragen. Dikwijls vragen ze achteraf nog een zegen en een koordje met een kruisje of een ‘tientje’ met een kruisje. Zij mogen ook regelmatig een lezing verzorgen in het getijdengebed of de eerste lezing van de eucharistie. Zij komen naar ons, wij respecteren hen en verkondigen hen het christelijk geloof. En zij passen zich aan. Uit betrouwbare bron vernemen we dat menige moslim in Iran en Turkije nu bijzonder ontvankelijk is voor het christelijk geloof. De oogst is groot maar overtuigde arbeiders zijn er weinig. Indien België trouw zou blijven aan zijn eigenheid, zijn menselijke en vooral christelijke waarden dan zou er nu geen moord en brand moeten geschreeuwd worden om de huidige islamisering, die soms het christelijke geloof en de menselijke waarden verplettert. Ik spreek hier niet van democratie want de westerse democratie is nagenoeg waardeloos geworden en zit vol dictatoriale trekken. Neen, de huidige dramatische toestand in heel de wereld ligt niet en zeker niet alleen in de moslimwereld maar eerder in het westen, dat zijn joods-christelijke waarden heeft verloochend. De islam werd aangemoedigd om het christelijk geloof uit te schakelen en een Amerikaans-zionistische wereldvisie op te leggen. In deze wereldvisie en “nieuwe wereldorde” is het de macht die de wet uitmaakt en die landen naar believen kan onderwerpen en landsgrenzen verleggen. De enige norm is dat alle landen deze belangen moeten dienen, zo niet worden ze uitgemoord en verwoest totdat ze zich onderwerpen. Bashar al-Assad, de Syrische president weigerde in 2009 aan te sluiten bij het westers Nabucco plan om gas te vervoeren en zo de trouwe bondgenoot Rusland met zijn gazprom uit te schakelen. Hij wilde zich niet onderwerpen aan het Angelsaksisch imperialisme en mede daarom is er nu een blijvende oorlog in Syrië en het Midden Oosten. En iedere oorlog is de voedingsbodem voor “de kanker van het gewelddadig extremisme”. Oorlog versterkt het terrorisme. In het Brits debat op 25 sept. over het al of niet deelnemen aan de bombardementen in Irak, verweet het parlementslid Georges Galloway aan Jackie Smith dat hij destijds de oorlog van Blair en Bush gesteund heeft en dat nu 11 jaar later het terrorisme sterker is dan ooit. Hij voegde er bij: “Gij hebt één miljoen mensen vermoord”!

    Ziehier dan een erg onvolledig lijstje van het Amerikaans-zionistisch of Angelsaksisch “gewelddadig extremisme”: invasie in Panama (1989), in Irak (19991) in Somalië (1992-3), in Haïti (1994), bombarderen van Soedan en Afghanistan (1998), Servië (1999), invasie en bezetting van Afghanistan (2001), Irak (2003). Ondertussen, het genadeloos aanvallen met drones in Afghanistan, Pakistan, Yemen, Somalië. Nu worden alle mogelijke voorbereidingen getroffen om eindelijk Rusland en China te ontwrichten, te beginnen met Oekraïne. En de leiders van de NAVO zijn op iedere aanwijzing bereid als middeleeuwse vechtjassen om mee te helpen het gebrandmerkte land tot een slagveld te maken. De voorlopige kers op de westerse taart: de vernietiging van Libië, Syrië en het hele Midden Oosten om het klaar te maken voor het toekomstig “Groot Israël” van de Nijl tot de Eufraat. Er zijn christenen die met de Bijbel in de hand hierbij nog graag helpen. Israël mag alle internationale regels straffeloos blijven overtreden, al decennia lang. Na de verwoesting van Gaza met 2.200 doden en een veelvoud aan gewonden gaat Israël nu opnieuw illegaal in bezet gebied 2600 nieuwe nederzettingen bouwen. Wie spreek nu nog over de conventies van Genève of de UNO resoluties? De Hezbollah heeft op de grens met Libanon deze week wel het Israëlisch leger aangevallen en verdreven. Normaal is dit voor Israël genoeg om luid te protesteren en dan een oorlog te beginnen. Het zal deze keer wellicht niet gebeuren omdat danal te duidelijk wordt dat Israël samenwerkt met al-Qaida, zoals we hier in Syrië al herhaaldelijk gezien hebben. Inmiddels heeft Benny Gantz, stafchef van het Israëlisch leger al de mogelijkheid geopperd om militair tegelijk Libanon, Egypte, Syrië én Iran aan te vallen. Welk verschil is er dan nog met de IS of islamitische staat? Er is alvast weinig verschil wat de gebruikte methoden, motivatie, barbaarsheden, slachtoffers en illegaliteit betreft.

    De “kanker van gewelddadig extremisme” wordt niet uitgeroeid met nieuwe bombardementen en oorlogen, integendeel. Dat blijkt ook niet zozeer de bedoeling te zijn. Is het niet opvallend hoe vlot de IS toegang heeft tot de media en wereldwijd kan propaganda voeren voor zijn gruwelijke overwinningen? Het westen moet de waanzin van zijn militaire wereldoverheersing door “preventieve oorlogen” en de inzet van de IS als zijn bondgenoot afzweren. En Israël moet zijn arrogante dreiging van een zuiver joodse staat en een groot Israël opgeven, de inbreng van hun eigen vrome joden erkennen en in vrede en gelijkwaardigheid samenleven met alle anderen als één broederlijke gemeenschap. De gezaghebbende Amerikaanse rabbijn Shalom Lewis uit Atlanta (Georgië) maakt het nu nog bonter. Hij zegt dat alle moslims criminelen zijn en moeten uitgeroeid worden. Hij voegt er bij dat het beslist en definitief moet gebeuren. Neen, Israël en het westen moeten radicaal de tegenovergestelde weg gaan: met zijn rijkdom en creativiteit andere landen in hun eigen ontwikkeling en soevereiniteit daadwerkelijk helpen, in plaats van uit te buiten en te onderwerpen. En wie zegt dat zulks ook voor het westen economisch niet veel rendabeler zou zijn? Helaas beleeft nu de Amerikaanse wapenindustrie (Raytheon, Lockheed Martin, Northrop Grumman)gouden tijden. Daar liggen ze niet wakker van schommelende voedselprijzen, gebrek aan water, een algemeen slabakkende economie, een immense stroom van vluchtelingen of massamoorden, hun toekomst blijft verzekerd.

    12-10-2014 om 16:27 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De onvoorstelbare pretentie van Jan Jambon

    Jan Jambon (N-VA): 'Iedereen wéét diep vanbinnen dat we pensioenleeftijd moesten verhogen'

    De onvoorstelbare pretentie en arrogantie van een nieuwbakken federale minister. Vlaanderen zou massaal in opstand moeten komen tegen een Brasschaatse burgemeester die van de daken schreeuwt dat hij weet wat 'iedere Vlaming diep vanbinnen weet dat we(!!) de pensioenleeftijd moesten verhogen'.

    Afschuwelijk, een politicus die dergelijke indoctrinerende onzin wereldkundig maakt. En een gevaarlijk specimen van het politieke ras!

     

     

     

    12-10-2014 om 12:17 geschreven door Gust Adriaensen


    10-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Peiling negatief voor N-VA en Open VLD
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In de eerste peiling na de verkiezingen van mei 2014, georganiseerd door de De Standaard en de VRT, gaan de regeringspartijen N-VA en Open VLD vrij aanzienlijk achteruit. S-PA, Groen en CD&V zijn aan de winnende hand.

    De peiling werd afgenomen nog voor het federale regeringsprogram met o.a. de verhoging van de pensioenleeftijd tot 67 jaar, bekend was.

    10-10-2014 om 18:53 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De machtige-machteloze Kerk

    Onder het motto 'Enkel een machteloze Kerk kan aan de kant van de machtelozen staan', schrijft Pieter Bauwens, hoofdredacteur van Doorbraak, in Knack zijn bedenkingen neer over de macht van de Kerk, die tot misbruik leidde. De ondertussen reeds uitgedoofde commotieI omtrent de zgn. 'gedwongen adoptie' in een Limburgs katholiek tehuis, vele jaren geleden, vormt de aanleiding en de brandstof voor zijn artikel.

    Spijtig genoeg sluit ook Pieter Bauwens aan bij de mainstream, kritiekloze berichtgeving daaromtrent. Het gaat voor de journalisten én voor Bauwens, uitsluitend over de verantwoordelijkheid van de betrokken kerkelijke instelling en de Kerk. De Kerk over de hekel halen ligt nu eenmaal, zo denken de media, goed in de markt.

    Waardevolle bedenkingen formuleren over de 'macht van de Kerk', een 'mea culpa' slaan, pleiten voor verbetering van de kerkstructuren, enz.., mogen evenwel ons zicht op de historische werkelijkheid niet aantasten en mogen er niet toe leiden dat (katholieke) christenen, leken en geestelijken, voorgesteld worden (en zich ook zo gaan voelen) als te verafschuwen en uit te stoten pestlijders, zeg maar Ebolalijders.

    Het is inderdaad uiterst merkwaardig dat de vragen die spontaan, vermoed ik, bij vele mensen rijzen, omtrent het Tamartehuis, niet gesteld of beantwoord worden. Konden die vrouwen in ons administratief en rechtssysteem wel gedwongen worden hun kind af te staan? De geboorte van die kinderen werd door de burgerlijke stand geregistreerd. Hoe zit het met de verantwoordelijkheid van de gemeentebesturen en van de gemeentelijke administratie? Deze vrouwen hadden ouders, broers, zussen, wellicht ook nog partners. Wat met de verantwoordelijkheid van deze mensen? Eens te meer lijkt de Kerk een gemakkelijk alibi te zijn voor het falen en het gebrek aan verantwoordelijkheid van burgerlijke instanties en familieleden.

    Het is ergerlijk en ook dom, dat Pieter Bauwens, m.i. onbesuisd, aan dat alibi meebouwt. Schuld op zich nemen, die er historisch en in de feiten niet is of slechts gedeeltelijk, is destructief voor individu, organisatie en samenleving. Een 'machteloze' Kerk is niet hetzelfde als een onder morele schulden gebukte vereniging van bange mensen zonder zelfrespect.

    Het is de tactiek van de ECHTE MACHTIGEN van deze planeet om de in essentie grootste morele instantie (ondanks alle tekorten), de Kerk, onder 'schuld' te verpletteren, ze machteloos te maken, om zo de weg vrij te maken voor een nog sterkere uitbreiding van hun macht.

    10-10-2014 om 11:27 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Commissie Pensioenen neemt afstand van regeerakkoord

    Commissie Pensioenen neemt afstand van regeerakkoord

     

    De expertencommissie Pensioenhervorming,  heeft vragen bij de pensioenhervorming die in het centrumrechtse regeerakkoord wordt aangekondigd.

    De experts drukken erop dat de hervorming gepaard moet gaan met "geduldig sociaal overleg" en dat enkel met een "krachtig en vernieuwend werkgelegenheidsbeleid, met name voor oudere werknemers" langer werken mogelijk gemaakt kan worden. Die elementen vinden ze onvoldoende terug in de regeringsteksten.

    Ten gronde mist de commissie-Vandenbroucke een "structurele hervorming op langere termijn". Ze betreurt dat de nadruk is komen te liggen op 'leeftijdscriteria' (een verhoging van de pensioenleeftijd tot 67). De commissie is niet per se tegen zo'n verhoging, maar meent dat prioriteit moet gaan naar de lengte van de loopbaan. Afschaffing van de pensioenbonus, zoals de regering-Michel wil, gaat volgens de commissie in tegen het streven om mensen langer aan het werk te houden.

    (De Morgen, 10 oktober)

    10-10-2014 om 07:18 geschreven door Gust Adriaensen


    09-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Porsche: de kracht van verandering!

      Porsche: DE KRACHT VAN VERANDERING!! 

    http://www.standaard.be/cnt/dmf20141009_01311807

     En wat ritst de chauffeur van de Porsche en van De Wever van achter de ruitenwisser en gooit hij zo maar op de grond? Een boetebon wegens niet-betaald parkeren ? Staat er inderdaad niet vlakbij een parkeermeter? En is papier op de grond gooien niet strafbaar met een GAS-boete?

     

    Porsche: DE DYNAMIEK VAN RECHTS!!!!

    09-10-2014 om 20:41 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De ultieme zelfvernedering
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het gaat van kwaad naar erger met de CD&V.

    Nadat de partij meegestapt is in een rechtse, neoliberale, hardvochtige regeringsvorming, is ze nu terechtgekomen in een huichelachtige zelfverdedigingstactiek.

    'CD&V behoedde voor erger en rechtser', schreeuwt de partijtop van de daken. Sterkere zelfvernedering kan moeilijk bedacht worden. Of is het extreem cynisme?

    Wat is er overgebleven van de partij die zichzelf wat graag 'DE gezinspartij' liet noemen? Die beweerde garant te staan voor de sociale verworvenheden waarvoor onze ouders en voorouders hard gestreden hebben in de sociale beweging, in de vakbonden, in die partij zelf? Die het verplicht was aan haar christelijke inspiratie, onbevreesd op te komen voor de zwaksten in de samenleving?

    Weinig zelfrespect blijft over. Hoe kunnen kiezers en sociale verenigingen een partij nog aantrekkelijk vinden, die haar eigen kernwaarden verloochent en een in essentie laf en niet te bewijzen argument als 'zonder ons was het nog erger en rechtser' geweest, als enig verdedigingsmiddel naar voren schuift? 

    De CD&V-'achterban' heeft op het congres de kans, de rechtse partijtop af te straffen. Doet die achterban dat niet, dan is de CD&V geen christendemocratische beweging van de gezinnen en de sociale waarden meer, maar wel een rechtse, hardvochtige, materialistische partijmachine.

    09-10-2014 om 07:13 geschreven door Gust Adriaensen


    08-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schaam u CD&V!

    Gezinnen zijn de grote verliezers van deze regering.

    Schaam u CD&V!

    08-10-2014 om 11:08 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maar ťťn Nederlandstalige vrouwelijke minister?

    In deze rechtse regering, de zgn. 'regering van de verandering', komen de vrouwen, zoals de verwachtingen nu zijn, er maar bekaaid van af.

    Er zou slechts één Nederlandstalige vrouwelijke minister deel van uitmaken: Maggie De Block.

    1 op 7. Het wordt de hoogste tijd dat Miet Smet van zich laat horen!

    08-10-2014 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    07-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toppunt van ridiculiteit en opgeblazenheid

    Al heel wat dagen lees je geregeld in de pers dat er een regeerakkoord moet zijn voor vrijdag, want dan moet meneer De Wever naar Shanghai vertrekken.

    Dat is nu toch wel een toppunt van belachelijkheid, onverantwoordelijkheid en eigendunk.

    Hoe is het in godsnaam mogelijk dat de timing van regeringsonderhandelingen (mede) bepaald wordt door de agenda van de burgemeester van een stad? Om te gillen.

    Daarom gaan de onderhandelaars zich ook te buiten aan totaal onverantwoorde marathonvergaderingen. Momenteel zijn deze macho's (met daarbij ook vrouwen) al zo'n DERTIG uren aan het palaveren. Of er uit de kokers van die opgefokte politici nog veel zinvols kan voortkomen, is zeer de vraag.

    En dat alles om meneer de burgemeester het vliegtuig naar China niet te laten missen. Ja, wadde!!

    07-10-2014 om 18:23 geschreven door Gust Adriaensen


    06-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pontonbruglitanie

    De Pontonbruglitanie

    Brug der gedachtenis
    Brug der vrede
    Brug der vrijheid
    Brug der blijheid
    Brug van de unieke belevenis
    Brug van de nazomer

    Brug van de Nederlandse genie
    Brug van de Belgische genie
    Brug van de Schelde
    Brug van Antwerpen
    Brug van De Wever

    Brug der schelfies
    Brug der traagheid
    Brug van de overrompeling
    Brug van de chaos
    Brug van de wachttijden

    Brug van de zuchten
    Brug van de ontgoocheling
    Brug van de irritatie
    Brug van de woede
    Brug van de scheldpartijen

    06-10-2014 om 17:08 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    Paus Franciscus:

    'Gelukkige families zijn essentieel voor de Kerk en voor de samenleving.'

     

    06-10-2014 om 12:23 geschreven door Gust Adriaensen


    05-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Psychische ontreddering

    Uit de vijfjaarlijkse nationale gezondheidsenquête blijkt hoe belabberd het gesteld is met onze geestelijke gezondheid. In de leeftijdsgroep van 15 tot 24 jaar kampt 20% van de mannen en niet minder dan 40% van de vrouwen met psychische problemen.

    Allerlei mogelijke verklaringen worden naar voren geschoven: prestatiedruk, ratrace, perfectionisme, economische crisis, perspectiefverlies, individualisme, enz.

    Geen woord lees je evenwel over gebrek of verwaarlozing van religiositeit, over het wegvallen van het geloof in religieuze waarden en perspectieven.

    Dat gemis, die leemte zouden wel eens belangrijke oorzaken kunnen zijn van de enorme psychische ontreddering van velen.

    05-10-2014 om 20:08 geschreven door Gust Adriaensen


    04-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Auteur Ward Ruyslinck overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

    WARD RUYSLINCK

    17 JUNI 1929-

    3 OKTOBER 2014

    04-10-2014 om 08:29 geschreven door Gust Adriaensen


    03-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Matilde Vlaamser gekleed dan Bart
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Hoe charmant en empathisch is toch onze koningin.

    Zie haar toch waardig over de pontonbrug schrijden -koninklijke hoogheden schrijden- in haar -alle gazetten zijn het erover eens- 'opvallende' outfit. En geel bloesje en een zwarte rok. Asjeblief. Geen spatje rood. De echte Vlaamse kleuren.

    En Bart, ocharme Bart. Met zijn gele dasje en zwarte onherkenbare runeachtige figuurtjes, verdwijnt helemaal in het niet door de puur Vlaamsche omhulling van het fraaie lijf onzer koningin.

    Uit volle borst schreeuwen nu alle Vlamen, alle Antwerpenaars: 'Leve onze koningin-Vive la Reine-Es lebe die Köningin!!!'

    Terecht. Meer dan terecht.

    03-10-2014 om 22:00 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/29

    Vrijdag 3 oktober 2014                             

    Een sfeerbeeld

    Vrijdag is er heel de dag electriciteit. Of dit zo speciaal is? Ja, want al lange tijd hebben we slechts voor de helft van de dag stroom, altijd op verschillende momenten. Nu dus niet. Knopje indrukken en stroom, dag en nacht. Heerlijk. Vooral voor de keuken. We vernemen inmiddels echter dat er een zware aanslag op een gasvoorziening gepleegd is en er vermoedelijk tijdens de komende tijd geen gas zal zijn. En dan weten dat wij hier op een immense gasbel zitten, die wacht om ontgonnen te worden. Dus, we gaan dorre takken van het terrein verzamelen en hout zagen om ons in de winter te behelpen.

    Zaterdag nog een verrassing. We krijgen een olympische athlete op bezoek (gouden medaille van een heptatlon, Atlanta 1996, 7-kamp ?): Ghrada Cha’ah. Ik weet niet wat voor sport het is maar aan haar rijzige gestalte te zien zal het wel met lopen te maken hebben. Ze komt uit het christelijke Mharde, maar heeft het grootste deel van haar leven in Duitsland geleefd en spreekt ook nog goed Duits. Ze is hier met een hele groep. Een moslim legt nog eens met overtuiging uit dat christenen en moslims in Syrië één zijn. En maar fototjes nemen.

    Om mijn medebroeder niet alleen te laten gaan naar de tandarts ga ik dinsdag namiddag  mee. Het zijn altijd vrijwilligers die ons brengen en komen halen. Deze keer rijden we niet direct terug naar huis. Een van de vrijwilligers brengt ons naar het centrum van de Rode Halve Maan. Het is een mooi groot gebouw waar de hulpgoederen worden verdeeld. Meteen herkennen we overal vrijwilligers die al zo dikwijls bij ons waren. Samen met mijn medebroeder wordt ik er ontvangen alsof het een officieel bezoek gold. Overal lachende gezichten. Het meisje dat pas als verpleegster afgestudeerd is en met een vluchtelingengezin bij ons woont, blijkt hier ook te helpen. Ze willen ons natuurlijk Arabische zoetigheden aanbieden. Een tas koffie is echter niet mogelijk. Er is drie dagen geen stroom omdat er in de buurt toch weer een leiding opgeblazen werd. De hartelijkheid is er niet minder om. Ook als we terugrijden zien we overal bekenden die lachen en wuiven. Hierbij nog een vraag aan het westen, dat rebellen blijft opleiden en sturen om aanslagen te plegen: moet dit land echt kapot om de grote belangen van de “nieuwe wereldorde” te dienen?

    De volgende dag moeten we nog eens terug naar de tandarts en de terugtocht is weer gecombineerd met uitgebreide bezoeken. Eerst gaan we naar het orthodoxe kerkje. Een oude vriendelijke man komt met de sleutels en leidt ons rond. Het kerkje stamt uit de vierde eeuw met muurschilderingen van de 11e eeuw en het huidige gebouw is van na 1800. Beroemd zijn de vier muurschilderingen links: Johannes de Doper, de hl. Sergius, Maria die het Kind Jezus voedt en de hl. Theodotius. Tussenin is er een glazen kast waarin oude iconen bewaard werden maar die zijn door rebellen gestolen. Ook de muurschilderingen zijn beschadigd. Op een bepaalde plaats is de slogan van Daech aangebracht. We bidden samen voor de bescherming van dit land en volk. Dan maken we een wandeling in de binnentuin en krijgen overvloedig vijgen te eten. Er staat namelijk een oude en uitzonderlijk grote vijgenboom naast vele granaatappelbomen. Vandaar komt een familie, die iedere vrijdag met hun twee kleine kinderen bij ons naar de eucharistie komt, ons uitnodigen bij hen, op de vierde verdieping. Er is weer geen stroom maar toch zet de vrouw koffie voor ons, dank zij het gasvuur. Dit echtpaar zelf heeft de gewoonte om op woensdag en vrijdag te vasten. Vanop hun dak, boven de vierde verdieping zien we heel het dorp en daarachter zien we duidelijk ons klooster liggen en het anti-Libanongebergte. We bevinden ons midden in de christelijke wijk en zien ook de toren van de mooie St Michielskerk van onze byzantijnse priester.

    Op weg naar een Apocalyptische Lente

    Op 24 september werd de veiligheidsraad van de VN voorgezeten door B. Obama die namens de VS de rest van de wereld opriep om samen het terrorisme in Irak en Syrië, de IS (islamitische staat) te bestrijden. Applaus en algemene goedkeuring. Ziedaar wat Syrië al drie jaar vraagt. Syrië voegt er wel duidelijk bij dat de strijd tegen het terrorisme moet gebeuren met volledig respect van de soevereiniteit van het volk en het land. Voor de uiterlijkde schijn is alles in orde. Helaas, Saoedi-Arabië en Qatar financieren en trainen de terroristen van IS voor rekening van de VS, Israël herbergt IS op de Syrische Golan, de NAVO zorgt sinds 2011 voor de coordinatie van de djihadisten in Syrië en het westen blijft forse steun verlenen aan de “gematigde rebellen”, die uiteindelijk deel uitmaken van IS. Bvendien is de IS goed voorzien van speciale strijdkrachten en militaire raadgevers van de westerse geheime diensten. De officiële vertoning van de VN dient slechts om te bereiken wat het westen en zijn bondgenoten al jaren nastreven: een herschikking van het Midden-Oosten, het breken van de soevereine landen in afzonderlijke zwakke confessionele gebieden om tenslotte Iran te verzwakken en uiteindelijk Rusland en China te ontwrichten. Nu zitten we dus in de fase van de wereldwijd georganiseerde misdaad onder auspiciën van het hoogste internationaal gezag. Ron Paul, Amerikaans physicus, schrijver, voormalig republikeins congreslid en nu een van de mensen die nog het gezonde geweten van de VS vertegenwoordigen zegt het zo: Wij voeren oorlog zonder de oorlog te verklaren en wat wij doen is niet alleen illegaal maar vooral immoreel.

    De eerste resultaten van deze gezamenlijke strijd tegen het terrorisme zijn inmiddels bekend. De kapelaan van de enige Anglikaanse St. John’s Church in Irak, Andrew White zegt het simpel: de bombabardementen raken de IS niet, maar de infrasructuur van het land en de burgers. De IS wordt tijdig verwittigd en die gaat andere plaatsen veroveren. Gelijkaardige klacht komt vanuit Syrië. De olieraffinaderijen worden zo grondig vernield dat ze Syrië niet meer kunnen helpen. Om de huichelarij nog groter te maken zegt B. Obama dat hij de dreiging van het terrorisme in Syrië onderschat heeft. Het eerste objectief is nu Syrie helemaal vernietigen. De Amerikaanse journalist en schrijver William Engdahl zegt dat de IS gemaakt is door de CIA en de Mossad om een militaire interventie uit te lokken en de regering van Bachar el-Assad omver te werpen. Of Iran en Rusland dit allemaal gewoon zullen laten verder gaan, betwijfel ik. Rusland is nu een meester in het benutten van de stommiteiten en brutaliteiten van het westen en zou wel eens verrassend kunnen tussenbeide komen. Beiden zijn in elk geval trouwe verdedigers van de soevereiniteit van Syrië, weliswaar ook in hun eigen belang. In elk geval is met

    de leider van de leider van IS

    de leider van IS (islamitische staat)

    de huidige westerse bombardementen de Apocalyptische Lente begonnen.

    De leider

    van de leider

    van de leider van IS


     

    Synode over het gezin

    Volgende zondag begint in Rome de bisschoppensynode over het gezin, die de rijkdom van het christelijk huwelijk en gezin voor onze tijd in het licht wil stellen. Er moet dringend wat gebeuren om de vaste waarden van huwelijk en gezin wereldwijd te beschermen en de gezinnen op alle mogelijke wijzen daadwerkelijk te helpen en te steunen. Dat is helaas niet de gote verwachting van het kerkvolk, noch van de media. De aandacht gaat vooral uit naar twee hete hangijzers: de pastoraal van echtgescheidenen die opniew burgerlijk getrouwd zijn en de contraceptie die door de encycliek Humanae vitae van Paulus VI radicaal werd afgewezen. Het eerste zullen we later nog bespreken. Nu willen we licht werpen op de diepe kloof die contraceptie al een halve eeuw lang in het kerkelijk leven heeft veroorzaakt. Het is als een gapende wonde die nog steeds niet geheeld is.

    Velen verwachten dat de kerkelijke leer hieromtrent nu eindelijk wordt aangepast en hersteld, zoals de veroordeling van Galilei Galileo, maar dan geen 350 jaar later. Verschillende argumenten worden hiervoor aangehaald. De beslissing van Paulus VI is niet “collegiaal” genomen, zoals dit wel het geval was met de conciliedocumenten die door een grote eensgezindheid van het wereldepiskopaat tot stand kwamen. Verder zijn er nogal wat moeilijkheden om “de natuurwet” in te roepen, die in het verleden al te dikwijls is misbruikt voor wat niet tot de blijvende natuur van de mens hoort. Vervolgens heeft het concilie duidelijk gemaakt dat de laatste beslissing moet genomen worden door het geweten van de echtparen zelf, die evenwel zich moeten richten naar Gods wet en de authentieke kerkelijke leer. Een grote meerderheid van theologen en kerkleiders in het westen had/heeft geen moeite met “de pil” waardoor we ons kunnen afvragen of Paulus VI wel voldoende rekening gehouden heeft met de “geloofszin” van het kerkvolk. En dan tenslotte de grote ontdekking van deze pil zelf, een mijlpaal in de geschiedenis van de mensheid. Kan de Kerk deze revolutionaire medische ontdekking nog afwijzen wanneer de wereld deze zo enthousiast toejuicht? Ook onze Antwerpse bisschop heeft in een uitvoerige brief de voornaamste bezwaren uiteengezet die onder het kerkvolk leven. Het siert hem dat hij dicht bij zijn volk wil staan. Een bisschop moet inderdaad een “bruggenbouwer” zijn (pontifex). Toch moet hij ook een “opzichter” (episkopos) zijn, nl. iemand die een stroming in het licht van het evangelie juist weet te interpreteren en dat kan wel eens tegen de algemene opinie ingaan. En dit is nu juist het geval voor contraceptie.

    Al zijn hoger belangrijke elementen gegeven, de twee wezenlijke vragen zijn niet aan bod gekomen. De eerste vraag is: Waarin bestaat eigenlijk deze kunstmatige contraceptie? En vervolgens: Wat is in wezen de huwelijksgemeenschap? Deze vragen werden/worden ook geheel door de tijdsgeest verdrongen. De “pil” was zulk een ongehoorde ontdekking dat het Westen al vlug in een “contraceptieve roes” verkeerde. In debatten, conferenties, bezinningen, retraites... was “efficiënte” contraceptie het voornaamste en soms het enige thema. Er was geen aandacht voor de vraag: is dit ook moreel verantwoord? Het was de tijd van de hippies, van de absolute vrijheid, van de slogan “het is verboden iets te verbieden”. Alles mocht, alles kon. We hebben het op onze wijze als jonge priester van dichtbij meegemaakt. Het was de tijd van het “feestival van vrede, liefde en muziek” van Woodstock en het uitgebreide gamma van rockconcerten dat daarop volgde, alsook de tijd van de meirevolte van ‘68 te Parijs, van de humanistische psychologie, van de “golden sixties” (zie daarover onze bijdrage van enkele weken geleden: VIII/26). Het was de tijd van de splitsing van Leuven, waar iedereen die maar een beetje gezond verstand het dwaze van inzag. De grootkanselier en heel het epsicopaat, de eerste minister en de regering, het professorencorps... allen verwierpen ze deze splitsing. En toch werd Leuven gesplitst. Ik heb inmiddels de oorlog tegen Syrië te intens meegemaakt om nog te geloven dat deze splitsing enkel maar het resultaat zou zijn van een “spontane studentenopstand”.

    Toch waren er vanaf het begin kleine maar sterke tekens dat een veel grondigere en ruimere bezinning rond die contraceptie nodig was. De eigenlijke “vader van de pil” is niet de alom erkende Gregory Pincus maar een kempense gynecoloog, Ferdinand Peeters. Zijn onderzoekswerk werd in Amerika benut en leidde tot “de pil”. Welnu, toen deze kempense gynecoloog later de encycliek van Paulus VI las, was hij zo onder de indruk dat hij nooit nog beroep gedaan heeft op zijn ontdekking, wat hem tot eer strekt. Kenmerkend voor de beginperiode is ook dat aanvankelijk geen enkel farmaceutisch bedrijf het moreel verantwoord vond “de pil” op de markt te brengen. Toen er uiteindelijk toch een bedrijf mee begon en de eerste Belgische “pil” vier jaar later op de markt kwam, stond de bijsluiter vol listige leugens en vermeldde niet dat het een voorbehoedmiddel was. Onmiddellijk daarna was het hek van de dam en vonden farmaceutische bedrijven hier de goudmijn van hun leven en nagenoeg niemand bekommerde zich nog om morele, fysische, psychische, familiale, sociale of milieu-problemen. Vergeten we ook niet dat een van onze grootste geleerden op genetisch gebied, professor J. Lejeune van Parijs, zich altijd resoluut verzet heeft tegen “de pil” en wel op grond van zijn wetenschap én van zijn geloof.

    Vier jaar voor het verschijnen van Humanae vitae had een een Duitse arts, S. Ernst, voorzitter van de lutherse synode van Baden-Würtenberg, al een gelijkaardig en krachtig manifest tegen de “pil” geschreven en laten ondertekenen door niet minder dan 400 artsen en 40 universiteitsprofessoren. Ook blijkt niemand nog te weten dat onze Belgische primaat, die zowat de aanvoerder geworden is van het westers verzet tegen Humanae vitae, toen hij nog een jonge bisschop was, ten sterkste contraceptie heeft veroordeeld met een uitleg waarom de Kerk deze nooit kan goedkeuren. Ik heb met hem hierover een gesprek gehad toen hij al emeritus was en heb dit ook uitgeschreven. Paulus VI heeft in een aandoenlijke persoonlijke brief aan onze kardinaal hem hieraan herinnerd. Toen Johannes Paulus II de leer van Humanae vitae met heel zijn gezag bevestigde, werd hij door velen samen met Paulus VI weggehoond. Toch heeft een van onze grote Leuvense professoren zich eens laten ontvallen dat kardinaal Woytila een van de weinigen was die echt over contraceptie had nagedacht! En dat was ook zo. Eigenlijk was er op ieder wetenschappelijk terrein wel een enkeling die dieper en ruimer inzicht had, maar dit had geen enkele invloed meer op het wereldimperium van de contraceptie. Het feest moest en zou doorgaan.

    De wijze waarop de catastrofale gevolgen van “de pil” op fysisch, psychisch, moreel en sociaal gebied én milieu werden weggemasseerd is een thriller waard. Iemand die durfde suggereren dat de “pil” negatieve effecten had werd meteen afgeschreven. Toch was al in de jaren zestig hiervoor een groots onderzoek wereldwijd verricht en waren zowat alle mogelijke combinaties uitgeprobeerd. Het besluit was dat er onderhand geen ziekte meer over bleef die niet op een of andere wijze door “de pil” veroorzaakt of mede-veroorzaakt werd. En de onderzoekers waren stom verbaasd dat na die resultaten de pil niet gewoon uit de rekken gehaald werd. Integendeel, het feest ging nog enthousiaster verder. Pilcombinaties die hier dan toch verboden werden wegens te gevaarlijke neveneffecten vlogen naar de derdewereld, waar ze nog duurder verkocht werden! Dat heette ontwikkelongshulp.

    Wie kent ze nog: prof dr. Germaine Greer? Beter bekend als de hogepriesteres van het feminisme en hét boegbeeld van het anarchisme, waar haar eigen leven een voorbeeld van was. Met haar scherp verstand ging ze zich eens grondig toeleggen op de betekenis van de contraceptie in onze wereld en schreef er een kanjer van een studie over die vernietigend was voor contraceptie. Wat de bevrijding moest worden ontmaskert ze als de grootste onderdrukking van de vrouw. Sindsdien wil ze alles doen om deze verblinding uit de wereld te helpen. Met een schampere opmerking naar de Kerk toe zegt ze dat, indien de katholieke Kerk haar eigen leer geloofd had, zij al lang zou gedaan hebben wat wij nu moeten doen. Toen een Vlaamse krant in een weekend editie toch eens enkele negatieve effecten van de pil uiteenzette onder de titel “pil-moeheid” antwoordde een geleerde arts namens de farmacetische industrie: “Er bestaan geen slechte pillen, er zijn alleen slechte vrouwen” Hij legde uit dat vrouwen meer opgevoed moeten worden om contraceptie te gebruiken! Vanuit kerkelijke middens, de “basis” werd hieraan vlot meegewerkt. Onze meest gezaghebbende Vlaamse theoloog in Nederland, prof. dr. E. Schillebeeckx o.p. heb ik toen in een conferentie eens doodleuk horen beweren: “Als de pil verboden is dan mag ik ook mijn nagels neit knippen en mijn baard niet scheren!” Ook hij dacht dat de contraceptie zo iets was als een onschuldig aspirientje.

    Je vraagt je wellicht af waar ik al die losse beweringen haal. Wel, ik heb het allemaal uitvoerig uitgeschreven met de nodige documentatie en zou graag de mogelijkheid zien om het uit te geven: “Veilige contraceptie? Het einde van een mythe, het begin van Humanae vitae.” Hierin werd ik geholpen door een gynecoloog, een huisarts, een specialist in nucleaire geneeskunde en door enkele moeders en echtparen, deskundig in de wetenschappelijke, natuurlijke vruchtbaarheidsbeheersing. Enkele getuigenissen heb ik bij mijn werk gevoegd. Tot heden was het niet mogelijk een erkende uitgever te vinden. Vooral kerkelijke of christelijke uitgevers bleken dit (nog) niet aan te durven. Begrijpelijk. Vlaanderen kan mogelijk nog niet aanvaarden dat haar grootste professoren, theologen met wereldfaam en kerkleiders, als kinderen van hun tijd zich op dit punt vergist hebben. Ooit zal de confrontatie met de waarheid toch moeten plaatsvinden zonder dat ze de grootheid van onze kerkleiders en professoren wegneemt. Als iemand een weg weet om een uitgever hiervoor warm te maken, l     aat het me weten, waarvoor dank.

    Indien de synodevaders zich werkelijk inzetten voor een diepere en ruimere studie over contraceptie, zullen ze onherroepelijk uitkomen bij het inzicht en de moed van Paulus VI en zijn encykliek Humanae vitae. Ze kunnen daaraan uiteindelijk dan de lang verwachte en noodzakelijke verduidelijkingen en argumentatie voor onze tijd toevoegen. De grote Engelse benedictijn en kardinaal D. Hume zei het zo: Paulus VI heeft ons de juiste weg gewezen, maar de wegwijzer is onduidelijk. De wereld kon immers niet overtuigd worden met de nodige bewijzen, die opwogen tegen de verpletterende farmaceutische propaganda.

    Ik ben er gerust in dat de komende synode de verwachtingen van de farmaceutische industrie niet zal inlossen, en ook niet de verwachtingen van sommige gelovigen en zelfs niet van sommige bisschoppen. Ze kan wel bijdragen aan de genezing van een oude diepe wonde en de waarheid doen zegevieren. Daarvoor is enig inzicht nodig in het tijdsbeeld van de voorbije halve eeuw. Mijn werk wil hiertoe slechts een aansporing en hulp zijn.

    P. Daniel

    03-10-2014 om 11:37 geschreven door Gust Adriaensen


    02-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is Rik Torfs een 'bijzonder intelligent man'?

    Rik Torfs, onze alom gewaardeerde rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, vond het de hoogste tijd om nog eens van zich te doen spreken.

    De seksismewet is een lachertje en totaal overbodig, maakte hij wereldkundig. En de handleiding erbij, bijeengeflanst door enkele wereldvreemde ambtenaren, is om te gieren. De beste Belgenmop sinds de oorsprong der tijden.

    Daarmee wist Rik zich verzekerd van enorme mediabelangstelling én van de gepeperde kritiek van alle zelfbewuste vrouwen die Vlaanderen telt. En dat zijn er toch nogal wat. Wellicht was het Torfs vooral om dat laatste te doen. Kritiek van het Vlaamse vrouwenkruim bezorgt hem een intens genoeglijk gevoel, versterkt zijn gevoel van eigenwaarde en boetseert de ironische monkellach op zijn Kempens gezicht verder tot het vriendelijke én afstandelijke gelaat van de Wijze Man van Vlaanderen.

    Indra Dewitte, eens een niet onaantrekkelijk tv-gezicht, nu, spijtig genoeg, het adjunct-hoofdredacteursgezicht van Het Belang van Limburg, wond er geen doekjes om.

    'Rik Torfs', aldus Indra, 'is een bijzonder intelligent man, maar dat betekent niet dat hij geen onnozele dingen kan zeggen.'

    Dat is zonder twijfel een inhoudelijk sterke en stilistisch interessante mening.

    Zij roept evenwel een aantal vragen op. Waarom neemt Indra, ongetwijfeld een bijzonder intelligente vrouw, zo maar voetstoots aan dat Rik Torfs 'een bijzonder intelligent man' is? En hoe is het verklaren dat Indra Dewitte klaarblijkelijk nu pas tot het inzicht komt dat intelligentie en domheid in een en dezelfde persoon kunnen schuilen? Of heeft zij er nog niet over geprakkiseerd dat het misschien tot Torfs' trukendoos behoort door bepaalde uitspraken, door anderen als 'dom' gepercipieerd, zijn vermoede intelligentie nog veel sterker te etaleren?

    Hoe dan ook, de evaluatie van Indra Dewitte biedt stof tot boeiende overweging en interpretatie. Bijvoorbeeld ook deze: keer de scherpzinnige uithaal van Indra om. Er opent zich dan weer een andere wereld.

    'Rik Torfs/ Indra Dewitte is een bijzonder dom(me) man/vrouw, maar dat betekent niet dat hij/zij geen intelligente dingen kan zeggen.'

    Toch wel een aantrekkelijk wereldje, de Vlaamse intelligentsiamicrokosmos!





    02-10-2014 om 07:36 geschreven door Gust Adriaensen


    01-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De rangorde der waarden

    Mechelen: betoging tegen het afslachten van christenen en andere religieuze minderheden: 700 betogers.

    Brussel: betoging tegen het onverdoofd slachten van schapen: 7500 betogers.

    01-10-2014 om 19:31 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.N-VA: 'Het ACW moet harder bloeden'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ook in de federale regeringsonderhandelingen komen de afkeer en de haat van de Vlaamse nationalisten voor het middenveld en in het bijzonder voor het ACW, scherp tot uiting. De N-VA-partijtop wil de (financiële) scalp van de christelijke werknemersvereniging. Op die manier hopen de partijbonzen een lastige en belangrijke middenveldspeler uit te schakelen en vooral ook CD&V verder te reduceren tot een onmachtig partijtje van niks.

    Hoe het in godsnaam mogelijk is dat het CD&V-voetvolk, het kiespubliek, het blijft nemen dat de middenstanderspartijbazen Beke en Peeters, de partij meesleuren in een hardvochtig, neoliberaal, rechts avontuur, is onbegrijpelijk.

    Want wat er nog overblijft van het CD&V-electoraat, is grotendeels te vinden in ACW-kringen. En wat de regeringsonderhandelaars nu allemaal bedisselen, staat haaks op de maatschappijvisie en de belangen van dat kiespubliek. Gevolg: de vertrouwensbreuk tussen CD&V-top en christendemocratische kiezers wordt sterker en sterker.

    Ik kan het niet genoeg herhalen: als lemmingen holt de CD&V naar de afgrond!

    01-10-2014 om 07:39 geschreven door Gust Adriaensen


    30-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BelgiŽ: vijfde grootste ecologische voetafdruk

    De tien landen met de grootste ecologische voetafdruk per persoon zijn, in aflopende orde: Koeweit, Qatar, Verenigde Arabische Emiraten, Denemarken, België, Trinidad en Tobago, Singapore, Verenigde Staten, Bahrein en Zweden. Globaal wordt meer dan de helft van de ecologische voetafdruk veroorzaakt door uitstoot van CO2. Ook de EU als geheel stoot CO2 uit en consumeert natuurlijke bronnen alsof we meer dan één planeet hebben. Het Belgische aandeel weegt daarin door.

    Ongeveer de helft van de Belgische voetafdruk is gelinkt aan onze consumptie van energie in de huishoudens en de transportsector.

    "We hebben een groot patrimonium aan relatief oude, slecht geïsoleerde gebouwen waaruit veel energie ontsnapt. Bovendien dragen de lage bezettingsgraad van Belgische personenwagens, het dichte wegennetwerk, en de fiscale voordelen voor bedrijfswagens bij tot een hoger aantal voertuigkilometers per persoon en dus ook aan een hogere ecologische voetafdruk", zegt Damien Vincent, CEO van WWF-België.

    30-09-2014 om 07:39 geschreven door Gust Adriaensen


    29-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Krampachtig rooms-katholiek lekenforum

     

    In Tertio van 24 september 2014, uit Ivo Van Hemelryk, namens het rooms-katholiek lekenforum (www.katholiekforum.be), zich erg afwijzend ten aanzien van de brief van de Antwerpse bisschop Bonny, n.a.v. de synode over het gezin. Van Hemelryk stelt dat de Kerk moet ingaan tegen de permissieve tijdgeest in plaats van er in mee te stappen.

    De kritische en afwijzende bedenkingen van Ivo Van Hemelryk, bij de brief van bisschop Bonny, roepen op hun beurt heel wat vragen op.

    Verbindt Van Hemelryk niet veel te sterk concrete morele kwesties met geloof? Bijkomend ligt (en lag) de focus dan nog bijna uitsluitend bij morele kwesties omtrent seksualiteit en voortplanting. Waarom is er in sommige kerkelijke kringen duidelijk meer permissiviteit ten aanzien van materialistische aberraties, van bedrieglijke handelspraktijken, van fiscale en sociale fraude, enz.? Zou Van Hemelryk ook ervoor durven pleiten de communie te ontzeggen aan mensen van wie algemeen geweten is dat ze het niet zo nauw nemen met eerlijkheid, solidariteit en burgerplicht?

    Ivo Van Hemelryk laat in zijn artikel uitschijnen dat de Kerk eens en voorgoed concreet heeft vastgelegd wat een goede relatie en een gezonde voortplanting voor katholieken inhouden. Nog los van de overweging of het een taak van de Kerk is zich in te laten met zeer concrete en technische aspecten van de relaties tussen mensen, van seksualiteit, van procreatie, verliest de auteur uit het oog dat doorheen de eeuwen de kerkelijke opvattingen over ethische kwesties en in het bijzonder over voortplanting, seksualiteit en gezinsethiek, aan sterke veranderingen onderhevig waren. Een concreet voorbeeld uit een recent verleden. Tot voor zestig jaar waren, zeker in het landelijke Vlaanderen, (zeer) grote gezinnen meer regel dan uitzondering. Ik vermoed dat vele lezers van Tertio, net als ik, uit grote gezinnen komen, en dat in de generatie van hun ouders het aantal gezinsleden nog hoger lag. Dat hoge aantal kinderen werd door de Kerk als ethische norm gepromoot. Ondertussen is de benadering door de Kerk toch anders geworden. In Van Hemelryks logica kan zelfs de huidige officiële kerkelijke leer, ‘permissief’ genoemd worden.

    Naast het krampachtige en verstikkende van gedetailleerde normen en sancties, die geen rekening houden met de realiteit van concrete mensen en situaties, is de brief van bisschop Bonny een goed onderbouwd, bevrijdend en verfrissend werkstuk. Hij veegt de vloer niet aan met de huidige kerkelijke normering maar hij stelt er wel fundamentele vragen bij, uitgaande van de concrete, gelovige en kerkelijke mens en van de tijd en maatschappij waarin die mens leeft.

     

    29-09-2014 om 16:33 geschreven door Gust Adriaensen


    28-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wegwerpcultuur



    In zijn toespraak tijdens de seniorenontmoeting op het Sint-Pietersplein, keerde paus Franciscus zich tegen de wegwerpcultuur in de hedendaagse samenleving:

    “Kinderen worden weggegooid, jongeren worden weggegooid, omdat ze geen werk hebben, en ouderen worden weggegooid onder het mom van het handhaven van een evenwichtig economisch systeem. In het centrum daarvan staat niet de menselijke persoon, maar het geld. Wij allen zijn geroepen om deze giftige wegwerpcultuur tegen te werken! '

    'Een volk dat niet goed zorgt voor ouderen en hen niet goed behandelt is een volk zonder toekomst. Waarom? Omdat het dan zijn geheugen verliest en zijn eigen wortels uitrukt”, zei paus Franciscus

    28-09-2014 om 20:35 geschreven door Gust Adriaensen


    27-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bourgeois en het populisme

     

    . 'Gaat u ook op uw eigen wedde en die van uw medewerkers besparen?', vroeg een aanwezige professor, tijdens het gastcollege van minister-president Bourgeois aan de Gentse universiteit. 'Een populistische vraag', reageerde Bourgeois.

    Met permissie gezegd: een ontluisterende én veelzeggende reactie.

    Machthebbers confronteren met de toepassing op henzelf van maatregelen die zij voorstaan, is nooit populistisch. Integendeel. Het dwingt hen na te denken en zich te verplaatsen in de situatie van degenen die getroffen worden door bv. regeringsbeslissingen.

    Dergelijke terechte vraagstelling afdoen als 'populistisch', is een extreme uiting van een ondemocratische en denigrerende houding ten aanzien van de burger.

    Wat meer is, schermen met de slogan 'populisme' om vervelende vragen direct in de vuilnisbak te kieperen, is kenmerkend voor de politicus met dictatoriale neigingen, voor de politicus die van mening is dat hij 'een (politieke) god in het diepst van zijn gedachten is.

    27-09-2014 om 09:09 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Kerk: een gemakkelijke zondebok

    In de berichtgeving over de zgn. 'gedwongen adoptie' in het Lommelse tehuis Tamar, wordt uitsluitend gesproken over de verantwoordelijkheid van de betrokken kerkelijke instelling en de Kerk.

    Het is evenwel uiterst merkwaardig dat de vragen die spontaan, vermoed ik, bij vele mensen rijzen, niet gesteld of beantwoord worden. Konden die vrouwen in ons administratief en rechtssysteem wel gedwongen worden hun kind af te staan? De geboorte van die kinderen werd door de burgerlijke stand geregistreerd. Hoe zit het met de verantwoordelijkheid van de gemeentebesturen en van de gemeentelijke administratie? Deze vrouwen hadden ouders, broers, zussen, wellicht ook nog partners. Wat met de verantwoordelijkheid van deze mensen?

    Eens te meer lijkt de Kerk een gemakkelijk alibi te zijn voor het falen en het gebrek aan verantwoordelijkheid van burgerlijke instanties en familieleden.

    27-09-2014 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    26-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oude man op roltrap

    Oude man op roltrap

    Terwijl ik naar boven glijd

    kijk ik naar beneden
    diep in mijn verleden.

    Mijn jeugd is helder,
    lichtvlekken weet ik
    mijn rug beschijnen
    en almaar meer verdwijnen
    in een grimmig grijs,

    terwijl ik somber stijg.

    schrijver

    26-09-2014 om 22:47 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Economie als enge maatstaf

    De Septemberverklaring van 'Hart boven hard', slaat  vele spijkers met koppen.

    De grootste spijker met de stevigste kop, is m.i. volgende paragraaf:

    'Het regeerakkoord vertaalt ‘waarde’ in uitsluitend economische termen. De vele dimensies van het rijke menselijke bestaan – de lerende, de creatieve, de spelende, de zorgende, de sociale, de liefhebbende… mens – moeten plaatsmaken voor de economische dimensie.

    Het is intussen toch wel duidelijk dat het economische als enge maatstaf niet de fijnste en zeker niet de eerlijkste wereld oplevert?

    Kijk naar de rest van Europa. De massawerkloosheid piekt verder. De armoedecijfers stijgen. De ongelijkheid neemt toe. Vele jonge Europeanen kijken tegen een no future aan.

    De keerzijde van de medaille van ondernemersvriendelijkheid heet nu eenmaal ‘zelfredzaamheid’: iedereen dopt uiteindelijk zijn eigen boontjes. Ook werklozen, mensen in armoede, mensen met een leefloon… Ieder voor zich, is dat de samenleving die we willen?'

    Zeker de christendemocraten van CD&V zouden volmondig akkoord moeten gaan met deze analyse en vraagstelling. Althans, als de partijtop nog een beetje waarde hecht aan de 'christelijke waarden', de christendemocratische maatschappijvisie en het partijprogramma.

    En toch hollen Beke, Peeters, Crevits, Schauvlieghe, Van Deurzen, en co., weliswaar duidelijk vol gêne en  met een grimas op het gezicht, de harde, rechtse neoliberalen van N-VA, MR en Open VLD achterna. Hun eigen politieke ondergang tegemoet.

    Want de vervreemding tussen het christendemocratische voetvolk en de top, is reeds duidelijke voelbaar in steeds maar bredere geledingen.

    De weg die de partijbonzen hebben ingeslagen is de weg van het hardvochtige economisme, behalve voor de bedrijven en de grote vermogens. Niet die van de gewone christendemocraten in onze dorpen en steden.

    26-09-2014 om 11:14 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Hart boven hard'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Septemberverklaring

    Een alternatieve septemberverklaring

    Een welvarend land, met welzijn en geluk voor iedereen. Dat is waar regeringen en minister-presidenten voor gaan. In elke speech, bij elke legislatuur. Dat is waarom we ze hebben verkozen. Dat is waarop we ze te allen tijde kunnen aanspreken.

    Vlaanderen is ongerust

    In menige huiskamer en op vele werkvloeren groeit de ongerustheid, nu allerlei besparingsballons uitlekken. Besparen op onderwijs, wat betekent dat voor mij als leerkracht, student of ouder? Besparen op verenigingen, wat betekent dat voor onze sportclub of jeugdbeweging? Besparen op kinderopvang, water en elektriciteit, wat betekent dat voor ons gezin? Besparen op zorg en rusthuizen, wat betekent dat voor de oude dag?

    De ongerustheid groeit omdat elk doorsnee gezin in de hoek lijkt te staan waar de klappen vallen. Een gezin met twee kleine kinderen en concrete plannen om te verbouwen zal wellicht per maand al snel een paar honderd euro extra moeten neertellen. Zelfs de minister van Welzijn verklaarde “nachten wakker te liggen” van wat we de gezinnen vragen.
    De geluiden uit de federale regeringsvorming klinken niet veel beter.

    Wij, mensen en verenigingen van mensen, willen vandaag spreken, met één stem. Wij willen niet dat de een voor zichzelf uit de brand sleept wat de ander dan extra moet ophoesten. Wij geloven in een samenleving die alle mensen versterkt, en niet alleen de sterksten. Noem het onze eigen Septemberverklaring: hart boven hard!

    Iedereen de broeksriem aan, behalve…

    We zijn bezorgd. Meer zelfs, er is reden om behoorlijk boos te zijn. Vlaanderen lijkt wel te willen besparen om te besparen. En dat in alle flappen van onze portemonnee. In alle geledingen van onze samenleving. Meer inschrijvingsgeld voor de muziekschool of de sportclub? Niks aan te doen. Duurder kampmateriaal? Het kan niet anders. Duurder onderwijs en duurdere bibliotheken? Er is geen alternatief. Duurder openbaar vervoer? Er valt niet aan te ontkomen. Duurdere zorgpremie en rusthuizen? Het volk had maar niet zo grijs moeten worden. Want ja, ‘iedereen moet z’n steentje bijdragen’.

    Iedereen? Niet zo snel. Sommigen, de grote ondernemingen en de grote vermogens, worden net bevoordeeld. Voor ondernemers zijn er in Vlaanderen maar liefst 150 soorten subsidie. En kijk eens wat een verschil tussen de 33% vennootschapsbelasting en de reële aanslagvoet van 4 à 6% bij de grootste ondernemingen. Van zulke gunsten kan een gezin, een kleine zelfstandige of kmo alleen maar dromen. Er is dus wel degelijk een alternatief.

    Op zich is er niks fout met een gezond klimaat voor bedrijven na te streven. Zonder bedrijven geen jobs. Maar om van ondernemersvriendelijkheid nu hét criterium te maken voor een land waar het goed is om te wonen? Om het grote geld ongemoeid te laten, terwijl wij de rekening betalen van wat banken hebben verspeeld? Dat is toch verregaand. Een economie staat in dienst van mens en samenleving, en niet omgekeerd. Wij wensen zuurstof voor de samenleving, en niet dat alle zuurstof uit de samenleving naar de ondernemingen gaat. Het verenigingsleven, het onderwijs, de zorg, de cultuur, de diensten… zijn geen “last”. Integendeel, ze maken deel uit van onze rijkdom.

    Alles van waarde…

    Het gaat ons niet alleen om de besparingen. Het regeerakkoord vertaalt ‘waarde’ in uitsluitend economische termen. De vele dimensies van het rijke menselijke bestaan – de lerende, de creatieve, de spelende, de zorgende, de sociale, de liefhebbende… mens – moeten plaatsmaken voor de economische dimensie. Het is intussen toch wel duidelijk dat het economische als enge maatstaf niet de fijnste en zeker niet de eerlijkste wereld oplevert? Kijk naar de rest van Europa. De massawerkloosheid piekt verder. De armoedecijfers stijgen. De ongelijkheid neemt toe. Vele jonge Europeanen kijken tegen een no future aan. De keerzijde van de medaille van ondernemersvriendelijkheid heet nu eenmaal ‘zelfredzaamheid’: iedereen dopt uiteindelijk zijn eigen boontjes. Ook werklozen, mensen in armoede, mensen met een leefloon… Ieder voor zich, is dat de samenleving die we willen?

    De essentie van de sociale zekerheid en van het sociale weefsel is niet de liefdadigheid uit de tijd van priester Daens. Wel onderlinge verantwoordelijkheid: tussen jong en oud, tussen gezonden en zieken, tussen gezinnen met en zonder kinderen, tussen koppels en alleenstaanden, tussen werkenden en werklozen. Over sectoren en generaties heen. Want hoe groter de kloof tussen arm en rijk, hoe slechter iedereen af is. Ook de welgestelden.

    Alleen worden menselijke waarden als solidariteit en gelijkheid op de 191 pagina’s van het regeerakkoord amper twee keer genoemd. Als focus kan dat tellen.

    Waarom zou het logisch zijn om in naam van het ondernemerschap in te zetten op de vermarkting van overheidstaken? We moeten onderwijs, ziekenhuizen en gevangenissen niet vermarkten. Niet ons erfgoed, niet de natuur, niet het milieu, niet de lucht, niet de wegen, niet het water, niet de kunst. Waar winst het wint van waarde, wordt verlies het resultaat.

    Alle kleuren en horizonten

    Wij staan een open Vlaanderen voor. In ons dagelijkse leven is de wereld nog nooit zo dichtbij geweest. Het internet, de tv en relatief goedkoop reizen maken van de wereld ons dorp. In onze supermarkt, in onze straten, in het klaslokaal van onze kinderen, overal borrelt de smeltkroes van culinaire en culturele invloeden. De nieuwe mensenlandschappen van de 21e eeuw zijn globaal verbonden. In Brussel valt dat nog meer op. Daarom zou het wereldvreemd zijn om in Brussel en de Brusselse rand alleen maar te focussen op het Nederlandstalige. Het veeltalige en veelkleurige karakter van Brussel en Vlaanderen is een kans! En we weten: ook milieuvervuiling en de klimaatcrisis overstijgen de Vlaamse grenzen.

    Behouden wat goed is…

    Goed kiezen is ook kiezen voor het behoud van wat goed is. Onze regio wordt internationaal geroemd om zijn sociale voorzieningen en zijn zorg. Die kwaliteit wordt dag aan dag bewaakt én verbeterd door leden, vrijwilligers en professionals van maatschappelijke organisaties die samen een sterk middenveld vormen. Onze sociale zekerheid geeft waardigheid en kansen. Onze leerkrachten werken dagelijks aan een hoogstaand onderwijs, onze academici en wetenschappers aan grensverleggend onderzoek en vernieuwende oplossingen voor morgen. Omringende landen benijden ons het alomtegenwoordige verenigingsleven. Wie is in zijn jeugd niet in aanraking gekomen met sportclub, muziekschool of zomerkamp? Talrijke verenigingen brengen stemlozen in onze samenleving samen en geven hen een krachtige stem. Ons bibliotheeknet is fijnmazig. In musea en archieven komen we in aanraking met schitterend cultureel erfgoed. Onze cultuur- en kunstencentra, onze kunstenaars, theatermakers en musici verrijken ons leven met hun kunnen, dat ook in het buitenland op brede waardering kan rekenen. Onze openbare omroep brengt dagelijks nieuws, duiding en uitstekende programma’s in de huiskamer. Op heel die sterke dienstverlening werd de voorbije jaren al stevig besnoeid. Gaan we die kwaliteitsvolle zorg voor het leven, opgebouwd door een collectief van mensen, te grabbel gooien? ‘Meer doen met minder’ kan allang niet meer. Laten we in dit sterke aanbod blijven investeren.

    … en investeren in wat beter kan

    En ja, er is ruimte voor verbetering. We worden ongelijk geboren en ons onderwijs slaagt er nog steeds onvoldoende in om kinderen gelijke kansen te bieden. Te veel jongeren verlaten het onderwijs zonder middelbaar diploma. In Vlaanderen heeft 10% van de bevolking een inkomen onder de armoedegrens, in België 15%. Kinderen in armoede groeien op zonder fatsoenlijk toekomstperspectief. En wat te denken van de jeugdwerkloosheid? Voor één laaggeschoolde job zijn er tientallen jonge kandidaten. Een job vinden wordt zo wel erg moeilijk. Nee, het heeft geen zin om dan maar snel snel minder kwalitatieve mini-jobs en flexbanen te creëren. Daar is niemand mee geholpen. We staan met z’n allen stil in het verkeer – Antwerpen en Brussel staan in de wereldtop qua files. Het aantal astmapatiënten rond ring- en invalswegen stijgt. Om mensen aan te moedigen de auto te laten staan, moet het openbaar vervoer aantrekkelijker worden.

    Kortom, er ligt een waslijst aan uitdagingen. Of het nu gaat om onderwijs, wetenschap, werk of duurzame mobiliteit: vooruitgaan is investeren in keuzes die renderen op de lange termijn. Het kan toch niet verwonderen dat we daarop aandringen. De overheidsinvesteringen zijn de laatste 20 jaar gehalveerd. Meer autonomie voor de lokale besturen dreigt veeleer een financiële strop te worden. De regering zegt dat ze geen facturen wil doorschuiven naar de volgende generaties, maar wat heeft het voor zin vandaag te besparen op bijvoorbeeld het openbaar vervoer, met alle file-, milieu- en gezondheidsproblemen én kosten van dien? Dat zijn pas facturen voor onze kinderen. Vandaag investeren in mens en maatschappij levert vruchten op voor morgen.

    De lasten en de schouders

    “Wie gaat dat betalen?” hoor je dan. Econoom Paul De Grauwe en vele van zijn collega’s zeggen waar het op staat: “Als de economie niet goed draait en je begint te besparen, maak je het alleen maar erger.” De ervaring heeft geleerd: hoe forser de Europese Unie haar lidstaten dwong te besparen, hoe groter de catastrofe. Gaan we in Vlaanderen dan echt dezelfde fout maken? Nee, inderdaad, we kunnen niet alles betalen als de toplaag de dans ontspringt en jongeren, werknemers, gezinnen het gros van de inspanningen moeten dragen. Van de doorsnee Vlaming worden nu onevenredig veel inspanningen gevraagd. Maar wie hele dagen achter een scherm met beurskoersen aandelen koopt en verkoopt, betaalt daar amper belastingen op. Wat maakt deze vermogende aandeelhouder méér waard dan een gemiddeld gezin? Wij willen dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen.

    Samen voor hart boven hard

    Wij, mensen en organisaties van mensen die bekommerd zijn om elkaar, gaan voor andere, meer menselijke keuzes. Wij geloven dat gebundelde krachten die menselijke keuzes kunnen aanreiken. Dat werk start vandaag. We gaan de komende maanden informeren. We gaan het gevoel doorgeven dat het kan: de toekomst van onze kinderen, van onze welvaart en ons welzijn veiligstellen, én investeren in betaalbare en nog betere maatschappelijke dienstverlening en voorzieningen. Met aandacht voor maatwerk voor mensen van alle slag. Dat is écht vooruitgaan.

    We willen iedereen het gevoel geven dat hij of zij kan bijdragen aan een samenleving waarin hart boven hard gaat, als we ons maar verbinden. Solidair zorgen voor elkaar, dat is pas echt vertrouwen geven. Van de overheid verwachten we dat ze die aandacht deelt. En daar zullen we met alle ondertekenaars over waken. Wie gelijkheid, rechtvaardigheid en andere waarden van samenleven miskent, kan op ons verzet rekenen. Samen maken we het verschil. Onderteken mee op www.hartbovenhard.be !

    26-09-2014 om 09:03 geschreven door Gust Adriaensen


    25-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foto met achterachterkleinkind

    Foto met achterachterkleinkind

    Tien minuten,
    vader,

    voordat de blokkade
    in je halsslagader
    de hersenravage aanricht:
    je spraak
    meedogenloos
    ontwricht
    je rechterkant
    van mond tot voet
    verlamd,

    voordat het ziekhuis
    je thuis brutaal verdringt
    en jou herleidt
    tot de voederen
    te verschonen kind,

    voordat de angst
    dan weer verdriet
    bezit nemen
    van je geest, je hart,

    wordt de foto genomen:

    je gezicht, zo zacht,
    vergaart lichtg,
    straalt
    met z'n zevenennegentig jaar
    tot in het vijfde geslacht.

    25-09-2014 om 21:58 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De besparings/belastingsregering

    -Superminister van Besparing/Belasting, Bourgeois: 'Spaar de grote vermogens en de ondernemingen. Zit in de portemonnee van de gezinnen, de cultuursector en de middenveldorganisaties. Gebruik nooit het woord 'belasting'. De toekomst gloort voor Vlaanderen!'

    -Minister van Besparing/Belasting, Crevits: '193 miljoen minder voor onderwijs, moet kunnen. De toekomst gloort voor het Vlaamse onderwijs!'

    -Minister van Besparing/Belasting, Gatz: '32 miljoen minder voor de cultuursector, moet kunnen. De toekomst gloort voor de Vlaamse cultuursector!'

    (wordt misschien vervolgd)

    25-09-2014 om 09:34 geschreven door Gust Adriaensen


    24-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    Franciscus:

     

    'When a society lacks God, even prosperity is joined by a terrible spiritual poverty.'

     

    24-09-2014 om 15:02 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Vals en laf'

    Geert Van Istendael, schrijver:

    'De redenering van deze (Vlaamse) regering is even vals als laf: mijn rekeningen kloppen, maar ik laat lekker een ander betalen.'

    24-09-2014 om 09:47 geschreven door Gust Adriaensen


    23-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'De Groote Verandering'

    John Crombez:

    'Vlaamse gepensioneerden moeten voortaan betalen voor de bus, maar de parlementsleden van de meerderheid staan erop dat ze gratis met de tram blijven rijden.'

    23-09-2014 om 18:16 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De onstuitbare zelfvernietigingsdrang van CD&V
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Gezinspartij pluimt de gezinnen

    De Standaard berekende dat de regering Bourgeois met haar 'besparingsmaatregelen' vooral de gezinnen met kinderen treft.

    De extra kostprijs voor een gezin met 2 kinderen loopt MINSTENS tot tegen de 350 euro. De hoge inkomens en de ondernemingen worden maximaal gespaard.

    Van rechtse neoliberale partijen als N-VA en Open VLD waren dergelijke hardvochtige maatregelen te verwachten.

    Maar dat de CD&V, die zo graag uitpakt met het etiket 'gezinspartij', in dat antigezinsverhaal, willoos meesjokt, is onbegrijpelijk.

    Alleen partijen, die niet meer geloven in hun eigen kernboodschap of waarvan de partijbonzen totaal verblind zijn door machtsdrang, lopen op die manier hun eigen ondergang tegemoet.

    CD&V: niet langer de partij der christendemocraten, wel de partij der lemmingen.

    23-09-2014 om 07:19 geschreven door Gust Adriaensen


    22-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Grote NatuurenquÍte van Natuurpunt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     Natuurpunt organiseerde een uitgebreide enquête omtrent natuur en natuurbeleid. De resultaten werden pas gepubliceerd.

    Opvallende resultaten:

    • Niet minder dan 9 op de 10 ondervraagden vinden natuur op wandelafstand van hun huis belangrijk als bron van rust en inspiratie.
    • 8 op de 10 ondervraagden is gewonnen voor een radicale betonstop. Waar er bijkomende verharding wordt ingekleurd, moet elke vierkante meter gecompenseerd worden met een vierkante meter natuur.
    • De Vlaming verkiest een bezoek aan grootse, wilde natuur in Vlaanderen boven natuurgebieden in het buitenland.

    Om oog in oog te kunnen staan met een wild everzwijn zou de helft van de ondervraagden zelfs vaker naar een natuurgebied trekken.

    Er is nog geen sprake van eco-moeheid. Dat heel wat van onze planten en dieren met uitsterven bedreigd zijn, is voor 85 procent een zorgwekkend gegeven.

    Stadsbewoners zijn meer begaan met natuur en landschap dan bewoners van het platteland, zo blijkt. Ze zijn gevoeliger voor de toestand van bedreigde soorten zoals de bruinvis, de hamster of de veldleeuwerik en tonen zich enthousiaster over de terugkeer van soorten als de bever.

     

     

    Met de Grote Natuurenquête wilde Natuurpunt te weten komen wat de Vlaming denkt over het belang van natuurbescherming. Tussen 10 december 2013 en 5 februari 2014 bevroeg de vereniging 15.262 personen over wat zij van de Vlaamse natuur vinden. 65% van de respondenten was lid van Natuurpunt, 35% was geen lid.

     

     

     

    22-09-2014 om 12:26 geschreven door Gust Adriaensen


    21-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Grote Verandering
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    De Vlaamse regering heeft beslist zich terug te trekken uit de coöperatie Jobpunt Vlaanderen, de ze zelf oprichtte. De organisatie zou een te socialistische signatuur hebben.

     Deze maatregel past, zoals Marc Reynebeau in De Standaard schrijft, bij de opties van de nieuwe 'Zweedse' coalities, de Vlaamse en de in aanbouw zijnde federale regering:

    1. het aantal kabinetsleden opnieuw uitbreiden, terwijl het aantal ambtenaren sterk zal inkrimpen.

    2. de functie van de Bouwmeester opdoeken.

    3. hakken in de steunpunten die het beleid wetenschappelijk bijsturen.

    4. het ideetje om federale topambtenaren zonder meer politiek te benoemen- en dat terwijl de Vlaamse regering van haar ambtenaren eist dat hun dienstverlening niet alleen neutraal is, maar ook 'als neutraal' ervaren wordt.

    Conclusies liggen voor de hand, aldus Reynebeau: de politieke benoemingen zijn terug, overheidsfuncties worden geprivatiseerd, eventueel bouwpromotoren geplezierd.

    Kortom, waartegen in het bijzonder N-VA in het verleden altijd gefulmineerd heeft, haalt ze, nu de partij de macht heeft, door de grote poort binnen.

    Dat is nog eens een verandering, zeg!

    21-09-2014 om 08:45 geschreven door Gust Adriaensen


    20-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/27

    Vrijdag 19 september 2014

    14 september

    Het is vandaag om meerdere redenen een bijzondere dag. Op 14 september 2000 werd deze gemeenschap gesticht, nadat de ruinen van dit VIe eeuws klooster door moeder Agnes-Mariam en twee zusters waren heropgebouwd. Voor de kinderen was het vandaag hun eerste schooldag. Ze komen blij terug in hun helblauw uniform als kleine fiere soldaatjes. En op deze dag wordt zowel in Oost als West het feest van de Kruisverheffing gevierd, wat in de byzantijnse liturgie gepaard gaat met een uitvoerige kruisverering. Deze herinnert aan de inwijding van de heilig Grafkerk in Jeruzalem op 13 september 335. Volgens een oude traditie zou de heilige Helena in Jeruzalem het Kruis van Jezus teruggevonden hebben en een deel ervan naar Rome gebracht. De Syrische paus Sergius I (687-701) zorgde voor een passende verering door het volk.

    Vandaag komt onze byzantijnse priester die na de eucharistieviering de nodige gebeden en gezangen verricht terwijl we in de kerk een processie houden met een kruis, door brandende kaarsen verlicht. Daarna wordt het kruis vereerd, ongeveer zoals op Goede Vrijdag in de Latijnse liturgie. Het avondmaal houden we nogmaals in de sfeer van een volksfeest met enkele families op het voorplein, aan de kant van de tuin. In de tuin zelf was het nodige hout verzameld voor het vuurwerk ter ere van het heilige Kruis.

    Een kwalijke bijziendheid

    Aan informatie over de verschillende terreurgroepen in het Midden-Oosten, hun gruweldaden, hun verspreiding en de wijze waarop afzonderlijke landen deze willen bestrijden, ontbreekt het niet in de westerse pers. Tevens wordt gesuggereerd dat de volken in het Midden Oosten nog veel kunnen leren van de westerse democratie en vrijheid, vooral door een grondige scheiding van geloof en staatkunde. En dat is dan meteen de hoopvolle noot die uit deze “Arabische Lente” verwacht zou mogen worden.

    Wat echter meestal geheel ontbreekt is de vermelding dat de hele ellende vooral door het westen is veroorzaakt uit heerszucht en hebzucht. Dit wordt onmiddellijk afgedaan als een complottheorie, gebouwd op drijfzand. De vernietiging van de oudste beschaving en een 2000 jaar oud Mesopotamisch christendom met honderdduizenden doden in 2003 was echter niet het werk van fanatieke moslims maar van westerse christenen, Amerikanen en Engelsen, onder het voorwendsel van “vrijheid voor Irak” en de zogenaamde uitroeiing van massavernietigingswapens. Welnu, wat nu gebeurt is het logische gevolg en de bewuste afwerking ervan. Het land moet in drie stukken gebroken worden om het beter te kunnen overheersen. Indien het westen de werkelijkheid wilde zien dan waren de schuldigen van toen door het internationaal strafhof al lang veroordeeld voor misdaden tegen de menselijkheid en was er geen sprake geweest van de huidige opmars van de IS (islamitische staat).

    Dank zij gelijkaardige leugens werd Libië door het westen uitgemoord en verwoest, terwijl Khadaffi zijn straatarm land verheven had tot het 21e rijkste en het meest welvarende van Afrika. Om Tripoli aan te vallen en in één week tijd 40.000 mensen te doden was er geen toestemming van de Europese Raad nodig. Een onderonsje van Amerika, Engeland, Frankrijk en Turkije in Italië volstond. Neen de wereldheersers moesten ook daar het goud, de bank en de olierijkdommen hebben. Khadaffi wilde de inkomsten van zijn olie met zijn volk delen maar niet met de VS. Hij wilde ook een soort “Verenigde Staten van Afrika” oprichten en dacht daarbij Frankrijk als vriend te hebben. Sarkozy zal in de nabije toekomst niet in staat zijn om te blijven ontkennen dat hij grof geld ontving van de Libische leider voor zijn campagne. Was het echt de taak van de NAVO om Libië naar het stenen tijdperk te bombarderen en het land in de huidige uitzichtloze ellende te storten in dienst van de Angelsaksische overheersing? Is dit het respect voor het charter van de Verenigde Naties en voor de internationale regels? Is dit de Europese en westerse hulp aan een volk op weg naar zijn eigen ontwikkeling?

    En zo konden dezelfde heersers ook tegen Syrië een oorlog voeren onder het voorwendsel dat ze het volk moesten beschermen tegen de tirannie van een dictator, terwijl Syrië de meest harmonieuze samenleving kende van het Midden-Oosten. Zelfs nu iedereen weet dat het terreurgroepen zijn die het land uitmoorden en verwoesten gaat het westen driftig verder met het trainen, bewapenen en sturen van deze groepen. Ondertussen blijven moslims en christenen samen als één Syrische familie tegen deze westerse huichelarij protesteren en manifesteren, in heel het land én in het buitenland, week na week, al drie jaar lang.

    Zolang het westen zijn bedrog blijft verspreiden, zullen onschuldige volkeren en landen ten prooi vallen aan machtswellustige wereldheersers. En onze journalisten schrijven, blind voor de werkelijkheid, dat de strijd tussen moslimgroepen of geloofsgroepen zich van Syrië naar Libanon en Irak uitbreidt. Zo blijven de echte schuldigen buiten beeld en kunnen zij zich aandienen als de redders.

    Een alliantie voor zelfverdediging?

    Volgens artikel 5 is de kerntaak van de NAVO collectieve zelfverdediging. Dit klinkt evenwel erg eufemistisch zoals we bij de verwoesting van Libië en elders gezien hebben en nu bij de oorlog tegen Syrië. Het is vooreerst geen alliantie van gelijkwaardige partners, die eigen soevereiniteit en welvaart onderling bevorderen. Het opperbevel is immers in handen van een Amerikaanse generaal, die hoofd is van de Amerikaanse strijdkrachten in Europa. Verder zijn de geheime diensten in handen van Washington en London, die er voor zorgen dat er in de lidstaten niemand aan de macht komt die het Angelsaksisch imperialisme niet steunt. Charles De Gaulle zag dit duidelijk in en zette in 1966 64.000 NAVO-soldaten en -bedienden het land uit . Jacques Chirac bracht het land weer onder de militaire alliantie van de NAVO en Sarkozy   zorgde er voor dat het Franse leger definitief onder Amerikaans opperbevel kwam. Verder is de alliantie niet zomaar op verdediging gericht. Ze werd opgericht in 1949 als verdediging tegen de Sovjetexpansie terwijl het Warschaupact pas in 1955 ontstaan is. Na de ineenstorting van de Sovjetunie heeft Europa tegen de afspraak in, de landen van het Warschaupactgeforceerd binnengehaald en het wil nu nog Oekraïne binnen sleuren. De waarheid is dat de NAVO een vazal van Amerika en Engeland is om Europa in twee blokken te verdelen en Rusland zo veel mogelijk te benadelen. Hierbij is de NAVO overigens ook economisch erg actief. En van een financiële crisis is er blijkbaar geen sprake, vermits de NAVO in Brussel een nieuw centrum voorziet van 1 miljard euro. Moeten 500 miljoen Europese burgers geofferd worden op het altaar van de Amerikaanse macht en glorie? Is een oprechte dialoog niet vruchtbaarder dan het voortdurend uitlokken van voorwendsels om elders oorlog te kunnen voeren?

    Neen, wij doen niet aan politiek en engageren ons niet in welke politieke partij ook. Het is echter wel onze taak om de waarheid te blijven zoeken, hoe complex deze ook moge zijn. We moeten het heersende bedrog ontmaskeren en het sluipend vergif van de oorlogspropaganda in dienst van wereldheersers uitroeien. Waarheid en rechtvaardigheid moeten gelden voor gans de mensenfamilie.

    En de toekomst?

    Een waarlijk apocalyptisch beeld schetst dr. Nassib Hoteit (mondialisation.ca, 12 september 2014): “Kalief Obama geeft volmacht aan kalief Baghdadi langs de fatwas van de wahabitische takfiristen en vele inlichtingendiensten om uiteindelijk een ‘universeel Amerikaans kalifaat’ te vestigen, gesteund op Al Qaida en zijn filialen Daesh, Al Nousra, Boko Haram, waaraan nu een nieuwe Indische tak toegevoegd is door Al-Zawahari, in afwachting van andere takken in China en Rusland” Er zijn evenwel ook tegenkrachten. Sergueï Lavrov heeft vorige maandag op de conferentie over vrede en veiligheid in Parijs nogmaals de dubbelzinnige houding van het Westen aangeklaagd en openlijk verklaard dat Rusland zowel aan Irak als aan Syrië militaire steun zal geven om de IS (islamitische staat) te bestrijden. Hij voegde er bij dat Rusland daartoe de middelen heeft en ook de nodige motieven, omwille van gemeenschappelijke belangen. Syriërs – en ook de andere grootmachten - weten ondertussen wat een woord van Rusland waard is. Als de grootmachten willen kunnen ze de taken nog diplomatisch verdelen: de VS in Irak, Rusland in Syrië.

    Ondertussen gaat het Syrische volk samen zijn lijdensweg verder, vast besloten om te blijven standhouden tegen internationale machten die het land nog steeds willen vernietigen. Groot Mufti dr. Ahmad Badr-Eddin Hassoun deed in Tartous nogmaals een oproep voor een brede solidariteitsbeweging opdat iedere Syriër zijn medeburger zou helpen, vooral de families van de ‘martelaren” en de families die geen kostwinner, geen huis of geen inkomen meer hebben. En dat is de ware geest waardoor het Syrische volk zal standhouden. Het leger blijft in het land grote groepen rebellen uitschakelen en terrein winnen, al blijven ook de aanslagen doorgaan. In Adra werd een tunnel ontdekt van 11 m diep en 500 meter lang. Iedere dag worden er door het leger grote hoeveelheden wapens en sprinstoffen in beslag genomen. Ook blijven groepen rebellen zich overgeven.

    Wij zelf blijven ijveren, hopen en bidden opdat er eens weer vrede mag heersen in dit mooie land voor dit moedige en gastvrije volk. De kleine binnentuin geeft ons inmiddels een beeld van wat God met zijn schepping en verlossing voor de mens heeft bedoeld: leven en vruchtbaarheid in overvloed. Dagelijks wordt onze hoop gekleurd en gevoed door tomaten, courgetten, granaatappels, meloenen, druiven... Maar tegelijk moet het dodelijke onkruid van de islamitische staat uitgeroeid worden. Hiervoor zijn manifestaties goed maar niet genoeg. Een efficiente politiek moet de kalief en al zijn adjudanten daadwerkelijk oppakken en veroordelen voor hun gruwelen, hun inkomsten afsnijden, de toestroom van strijders verhinderen...Als de internationale organisaties dit niet doen, moeten politici in afzonderlijke landen daartoe initiatieven nemen en druk uitoefenen. Er is werk aan de winkel en het is zeer dringend.

    20-09-2014 om 08:44 geschreven door Gust Adriaensen


    19-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heeft Beke de trappers verloren?

    Er rijzen meer en meer vragen bij het parcours dat CD&V sinds de verkiezingen heeft gevolgd en in het bijzonder bij de opstelling en de maatschappijkeuzes in het Vlaamse regeerprogram en nu in de federale onderhandelingen.

    Heel wat politieke journalisten en wat belangrijker is, talrijke CD&V-kiezers, zijn van mening dat de partij haar ziel verraadt, haar ideologische uitgangspunten laat verwateren, haar maatschappijvisie verkwanselt en de overgebleven kiezers wegjaagt.

    Want een CD&V, die zo gemakkelijk meestapt in een hardvochtig, rechts sociaaleconomisch beleid, is niet langer de naam 'christelijk' waard en groeit weg van  het overgrote deel van de mensen uit de lagere en middenklasse, die voor de partij gekozen hebben.

    De onrust en de verontwaardiging in christendemocratische kringen wordt erger en erger. Wonderboys Beke en Peeters laten meer en meer pluimen. Het geloof in hen als betrouwbare gidsen smelt weg als sneeuw voor de zon.

    19-09-2014 om 08:42 geschreven door Gust Adriaensen


    17-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het marktgedreven fundamentalisme van de Vlaamse regering

    In een column wijst Marc Reynebeau erop dat het Vlaamse regeerakkoord kiest voor een 'marktgedreven overheidsbeleid', en in die logica uitsluitend ondernemers als scheppers van 'welvaart én welzijn' erkent. Vandaar dat minister Muyters 'in zijn ideologische wanbegrip' de syndicale keuze alleen als obstructie ziet.

    Een haarscherpe analyse. En het is dan ook uiterst verwonderlijk en verwerpelijk dat CD&V, die het electoraal hoofdzakelijk van haar linkervleugel moet hebben, zeg maar het ACW, (de anderen zijn al lang weg naar N-VA en Open VLD), daarin zo gemakkelijk meegaat en dat Vlaamse regeerprogram heeft goedgekeurd.

    Het ACW moet de partij dwingen serieus bij te sturen en wat het federale regeerbeleid betreft duidelijke eisen stellen. Of anders gewoon de stekker eruit. Wat ook beweerd moge worden, de CD&V-kiezers hebben niet gekozen voor een hardvochtig, ultrarechts sociaaleconomisch beleid!

    17-09-2014 om 18:38 geschreven door Gust Adriaensen


    13-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een lied voor vrijheid en sociale rechtvaardigheid

    Musici van over heel de wereld zingen een lied voor gelijkheid, vrijheid en sociale rechtvaardigheid.

     

    http://player.vimeo.com/video/55175112?v=0

    13-09-2014 om 09:17 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ongelijkheid

    De gewone burger betaalt tussen 35 en 45 procent belastingen.

    De KMO's betalen gemiddeld 30 procent belastingen.

    De multinationals betalen amper 5 procent belastingen.

    13-09-2014 om 09:06 geschreven door Gust Adriaensen


    12-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/26

    Vrijdag 12 september 2014

    Het Rood Kruis en de Rode Halve Maan

    We hadden juist afgesproken om in en rond het klooster uiterst voorzichtig te blijven en geen enkele onbekende binnen te laten, of er valt een groep van 35 mensen binnen. Geheel onverwacht. Vier hoofdverantwoordelijken van de Rode Halve Maan van hadden donderdag wel getelefoneerd om te overnachten van vrijdag op zaterdag. Pas donderdag avond zeer laat beslisten ze een driedaagse vorming te organiseren in het klooster voor een vrijwilligersploeg uit de streek. En dat kwamen ze dus vrijdag morgen vragen samen met heel de groep.

    Het werd een fantastische vorming, humoristisch en bijzonder grondig. Het begon al met een ludieke voorstelling. Als mensen willen samenwerken moeten ze elkaar leren kennen. Zo werd gevraagd dat ieder zich voorstelde en de volgende moest telkens de namen herhalen van zijn voorgangers, wat geen probleem was voor de eerste maar wel voor de laatste. Dan kwam de geschiedenis aan bod. De Zwitser Henri Dunant sticht in 1863-4 een humanitaire, internationale en apolitieke beweging, het Rood Kruis met het gekende symbool (omgekeerd dan in de Zwitserse vlag) om gewonden in de oorlog te helpen en hiervoor krijgt hij ook in 1901 de Nobelprijs voor de Vrede. Meteen is er al een eenheid met de Rode halve Maan voor de Arabische landen, ook met hun zetel in Genève. En zo dragen de hoofdverantwoordelijken op hun rood vest het embleem van Syrian Arab Red Crescent. Op bepaalde dozen die wij als humanitaire hulp toekrijgen staan het Rood Kruis en de rode Halve Maan naast elkaar. Hierna kwam nog een lange les over de vraag hoe je je moet gedragen als je ge bv door een wachtpost wordt tegengehouden, waarbij je niet weet of het terroristen of regeringssoldaten zijn. Erg nuttige tips recht uit de ervaring.

    ’s Middags (het is al half vier in de namiddag!) trekken we allen naar de kleine binnentuin waar iedereen wordt getrakteerd op een warme falaffel met kip, ter plaatse klaar gemaakt, zoals op de kermis. En ieder kan zoveel falaffels eten als hij wil, samen met een bekertje koffie of frisdrank. (Wees gerust, voor de kinderen en de bejaarde werd enkele uren voorheen al iets voorzien). Ondertussen kan iedereen met iedereen kwebbelen. Over het algemeen gebeurt dit “natuurlijk gescheiden”. De mannen staan of zitten samen als in een plechtige raad en de vrouwen zoeken ook elkaar op. Het is echter niet zo strikt. De vier plaatsen in de stevige schommel worden door de kinderen en de vrouwen ingenomen.

    Volgende onderwerpen werden deze dagen uitgewerkt. Wat is de nood van de mensen bij bepaalde rampen? Hoe krijg je een goed beeld van de behoeften? Wat zijn uw mogelijkheden om te helpen? Als je een voorraad hulpgoederen krijgt, hoe ga je die concreet opstapelen? Hoe zorg je er voor dat alles tot in de puntjes geregeld is vooraleer je aan de uitdeling zelf begint? Is de weg veilig? Heb ik alle nodige toelatingen bij? Hoe zet je een tentenkamp op voor mensen zonder onderdak? Is er een waterbron in de buurt? Is er een schuine grond zodat het vuile water wegloopt? Heeft iedere persoon 15 l. per dag? Vanwaar komt de wind zodat de vuilnisbelt op de goede plaats ligt. Er moeten “straten” voorzien worden zodat het vuilnis opgehaald kan worden. Dit alles werd telkens in groep uitgewerkt en iedere groep presenteerde met veel animo op een groot blad haar antwoord, terwijl de begeleider kritische vragen stelde. Een bijzonder levendig én leerrijk gebeuren. Het geheel werd geïllustreerd met ervaringen uit deze oorlog in Syrië. Er werden al 35 vrijwilligers van de Rode Halve Maan vermoord en meerdere wagens in beslag genomen. Ook werden filmpjes getoond van grote hulpacties in Afrika en Palestina. In 1991 zaten 30.000 vluchtelingen uit Irak vast in de woestijn, onder een brandende zon, omdat ze niet in Jordanië binnen mochten. Op 11 dagen tijd heeft het Rood Kruis – de Halve Rode Maan een tentenkamp voor hen opgezet, voorzien van water en elektriciteit. Water en sanitair zijn hierbij altijd de eerste grote noden.

    Zondagavond werden afspraken gemaakt voor een examen dat later volgt. Iedereen was erg opgetogen over deze driedaagse sessie in een sfeer zoals we vroeger bij de beste retraites hebben meegemaakt. Hoofdzakelijk jonge mannen, enkele jonge vrouwen, van hoog ontwikkeld tot ongeletterd, moslims en enkele christenen, die samenwerken in de grootste vriendschap en edelmoedigheid om mensen in nood bij te staan. De mensen namen afscheid met een dankbaar hart en een brede glimlach. De verantwoordelijken wilden ‘s avonds nog bij ons blijven in een gezellig samenzijn en blijven overnachten. Deze dagen geven iets weer van de vitaliteit en de wil van het Syrische volk om hun land terug op te bouwen en hun eigen volk weer op de been te helpen. We hebben hen heel hartelijk bedankt en gefeliciteerd. Maar hun erkentelijkheid tegenover de gemeenschap was niet minder groot. Toen ze maandag in de voormiddag vertrokken namen we afscheid alsof het onze broers waren.

    Heel die maandag hebben we ons als op een zondag gevoeld. We hebben trouwens in de eucharistie plechtig het feest gevierd van de geboorte van Maria. Een deel van de namiddag hebben we besteed aan een evaluatie: wat hebben we zelf geleerd uit deze praktische sessie en welke lessen kunnen we hieruit trekken voor het geval de toestand nog erger wordt en we ons echt moeten voorbereiden op nog groter lijden voor de bevolking? We waren het er allen over eens dat we deze dagen een nieuwe generatie van gemotiveerde jongeren hebben ontmoet die bereid zijn hun leven voor anderen in te zetten. Hierbij kijken ze niet naar de geloofsovertuiging of politieke standpunten. Zij helpen mensen in nood.

     

    Intermezzo: dieptepsychologie die hoogte mist!

    Deze vier “vormingswerkers”, die op elkaar inspeelden, enthousiasme, een positieve groepsgeest brachten en werkelijk nieuwe en nuttige dingen leerden, deden me denken aan de vloedgolf van “vormingswerkers” die de maatschappij en de Kerk na Vaticanum II heeft gekend (1965-1980). De inhoud was evenwel nagenoeg het tegenovergestelde. Deze mannen leerden zichzelf te vergeten om andere mensen in grote nood te helpen. De psychologie op het einde van vorige eeuw leerde met alle energie zichzelf te zoeken en eigen gevoel centraal te stellen. En daar zijn we nog lang niet van genezen, zoals blijkt uit het sterke getuigenis dat mijn halve eeuw jongere confrater hierbij voegt.

    Het ging om een geheel nieuwe stroming. Alles kon, alles mocht, waarom niet? Carl Rogers (1902-1987) een Amerikaanse psycholoog had een humanistische “niet directieve” methode uitgevonden die grote invloed had op de opvoeding en de persoonlijke ontwikkeling. Grondwet was “het is verboden iets te verbieden”, de mens is helemaal goed en hij zal zijn weg zelf wel vinden. Hij moet gewoon zijn eigen gevoelens en verlangens leren kennen, aanvaarden en volgen. Dit werd in groepstherapie massaal beoefend. Andere hogepriesters van deze stroming waren toen de ‘bedrijfsleider’ van de “zelfontplooiing”, Abraham Maslov (+1970), de marxist Erich Fromm (+ 1980) en de pediater Benjamin Spock (1903-1998). Deze laatste werd beroemd met zijn toepassingen op de omgang met kinderen. Zijn boek over de goede houding van de moeders tegenover hun kleine kinderen (The Common Sense Book of Baby and Child Care, 1946) vloog de volgende decennia met liefst 30 miljoen exemplaren de wereld rond! Daarbij denk ik onwillekeurig aan mijn enthousiasme over de synode over de evangelisatie en de apostolische aansporing van Paus Paulus VI “Evangelii nuntiandi” (1975). Ik was er vol van, schreef er een uitleg over met een praktische handleiding, kard. G. Danneels voegde er een voorwoord bij en Tabor gaf het uit. En wat denk je? Ik kon het zelfs aan de straatstenen niet kwijt. En deze pediater verkoopt zijn psychologische blunders met drie maal meer exemplaren dan de hele Belgische bevolking! Het zij zo. En wat was eigenlijk de inhoud van zijn wereldberoemd boek? Laat me het aldus ludiek samenvatten. Als uw kind van de stoel op tafel kruipt en zijn voet in de soeppot zet, laat hem toch doen. Hij zal van zichzelf wel leren hoe het moet. Als jij daar problemen mee hebt, dan is dat jouw probleem, niet het zijne! Toegegeven, het is een erg bondige resume, maar wel duidelijk.

    Deze humanistische psychologie heeft ongemerkt en geleidelijk het christelijk geloof en leven aangetast. Velen zagen overigens geen enkele tegenstelling tussen deze twee. Alles is door God goed geschapen, bemin en doe wat je wil, het strenge en moraliserende is door de Kerk uitgevonden, kwaad en zonde zijn eigenlijk moeilijkheden die je psychologisch moet oplossen, er is geen vaststaande waarheid of eeuwige norm... zo luidde de algemene redenering. De rijkdom en diepte van de menselijke en christelijke waarden, die de mens en de samenleving voorheen gevormd hadden, werden vergiftigd en de nieuwe levensstijl werd driftig overgenomen. Deze modetrend werd zo populair dat nagenoeg iedere organisatie, klooster of seminarie dergelijke humanistische psychologen ter hulp riep. De ene gemeenschap was daarin al “meer gevorderd” en “progressiever” dan de andere. Na een sessie “voelden” zovele mannen en vrouwen dat ze met de verkeerde vrouw of man getrouwd waren, religieuzen “voelden” dat ze in de verkeerde trein zaten, priesters “voelden” dat ze hun leven veel beter en anders konden inrichten. In plaats van kapittels organiseerden religieuze gemeenschappen dergelijke groepsdynamische sessies. En het resultaat is bekend. Op enkele decennia tijd waren de religieuze gemeenschappen met 2/3de geslonken, de seminaries liepen leeg en de stoelen in de kerken bleven onbezet. De meest gehoorde verantwoording voor deze drastische verandering van levensrichting was toen: “Ik wil mezelf zijn”.

    Deze hooggeleerde veldwerkers hebben uiteindelijk zelf wel “gevoeld” dat er toch iets mis was met hun erg lucratief bedrijf. (Zie het verhelderende artikel van dr. William Coulson, Confession d’un psychothérapeute in Le Cep, nr 14, jan. 2001, 54-69 en het vervolg van een prof. psychologie: William Kirk Kilpatrick, Du christianisme à la psychologie in Le Cep, nr 15, april 2001, 44-55). En dr. Spock bekende aan het einde van zijn leven dat hij in feite generaties terroristen gekweekt had.

    Neen, het christelijk geloof kan niet vervangen en zeker niet overtroffen worden door een succesvolle nieuwe trend. Jezus wees ons voor eens en voor altijd de juiste weg: verloochen uzelf, neem uw kruis op en volg Mij. Het klonk ook voor zijn toehoorders toen erg paradoxaal: wie zichzelf zoekt zal zichzelf verliezen, wie zich verliest zal zichzelf vinden. Dit is inderdaad niet geschikt als politiek programma voor de verkiezingen. De grootste christelijke psychologen uit de geschiedenis hebben het echter wel begrepen en zijn Hem gevolgd zoals de woestijnvaders, Franciscus van Assisi, St. Jan van het Kruis, pastoor van Ars en vele anderen. Zij ontdekten in hun leven de noodzaak van een geestelijke strijd tussen “de oude mens” en “de nieuwe mens”. Zij wisten de eerste te ontmaskeren en te verslaan om de tweede tot leven laten komen met Christus en zo in de diepste zin “zichzelf” te worden. Een simpele vraag. Zouden er tussen de menigte Franse psychiaters, “-peuten”, en “–logen” in de hele 18e en 19e eeuw deskundigen geweest zijn die het psychologisch inzicht en de bekwaam bereikt hadden van een ongeletterde pastoor van Ars (+ 1859), die alleen de evangelische wijsheid volgde? En Augustinus (+ 430) een van de grootste psychologen, was zich al bewust dat hij als kind slechte neigingen in zich droeg die moesten overwonnen worden. Mijn halve eeuw jongere medebroeders geeft hierna een spontaan persoonlijk getuigenis.

    Zondagavond hebben we nog lang met de hoofdverantwoordelijken van de Rode Halve Maan kunnen praten. Een van hen, een kerel van 21 jaar, van huis uit moslim, zei openlijk dat hij God ontdekt heeft in het helpen van mensen. Zo dikwijls heeft hij al oog in oog met de dood gestaan en telkens werd hij beschermd. Herhaaldelijk werd hun auto beschoten zonder dat zij zelf geraakt werden. Eenmaal werd hun wagen door een bom getroffen en opgeblazen, maar zij waren er juist uit. Hij drukte ook zijn afkeer uit voor de huidige islamistische gruwelpraktijken en zei dat hij het christelijk geloof boven alle andere godsdiensten waardeerde, juist omdat de kern ervan de oprechte liefde en de hulp aan de anderen is. Hij wilde graag bij gelegenheid eens een week met ons komen meeleven, waarin we hem uiteraard aangemoedigd hebben, waarop hij repliceerde: dan wil een hele maand komen.

    Viktor Frankl (+1997) had gelijk. Hij overleefde de concentratiekampen en stichtte de “logotherapie”, waardoor hij zijn patiënten niet de “zin van zijn therapie” wilde opdringen maar hen daadwerkelijk hielp om de “zin van hun leven” te ontdekken. Zelf vond hij dat een mens is zoals zijn oog, dat gemaakt is om anderen te zien. Een oog dat zichzelf ziet is ziek.

    Een spontaan getuigenis

    Gewoonlijk leest Pater Daniel mij de tekst voor die hij wil versturen in zijn wekelijkse brief. Deze keer voelde ik mijn bloed koken toen hij de ‘dieptepschylogie die hoogte mist’ aankaarte. Het gaat om een heresie[1] die in de Kerk is binnegesmokkeld rond 1960. Ik ben pas veel later geboren maar ik ben een kind dat slacthoffer is van die generatie die vooropstelt dat alles ‘bespreekbaar’ is. Toen ik Pater Daniel mijn eigen ervaring deelde over hoe diep ik gekwest werd door deze pschylogie, gaf hij mij de raad om er een korte getuigenis over te schrijven die zijn werkstuk zou aanvullen. Zo gezegd zo gedaan.

    Allereerst wil ik mijn bewondering uitdrukken voor alle mensen die met een gemeend hart geschoold zijn of werken in de pschylogie. Maar voor mij heeft die beweging alleen maar schade berokkent aan mijn identiteit. Rond mijn twaalfde ben ik in een lange periode van verdriet terecht gekomen (familiale omstandigheden). Nergens vond ik antwoorden, nergens vond ik een zekere houvast. Ik doolde rond als in een lange donkere hal. Binnenin voelde ik mij o zo leeg. Op zoek naar verklaringen heb ik verschillende psychologen mij behandeld. Ik wist geen raad met hun ‘ontvankelijke’ houding. Het kan wel deugd doen om te praten (men een vreemde!), maar daar blijft het toch niet bij. Uiteindelijk heb je nood aan liefde en vaste structuren rondom je heen.

    Dan maar een pschychiater opzoeken. De ‘wondermedicatie’ die zij mij voorschreven was ofwel zonder enig effect ofwel zo sterk dat ik ze niet zou willen geven aan mijn ergste vijand. Ik herriner mij dat ik, nadat ik een bepaalde medicatie had genomen ik op de tram in Gent als in een angstige droom was weggezakt. Onder invloed van diezelfde pillen probeerde ik mij te concentreren op de tv. Onmogelijk, omdatik 4 schermen zag. Ik heb die medicamenten maar snel opzij gelegd, wat geen waardering krijgt van de buitenwereld ‘omdat die mensen toch alles doen om je te genezen’.

    Als dat nog niet erg genoeg was heb ik kunnen proeven van een twee maand durend verblijf in een psychiatrisch hospitaal (verplichte opname). Verschrikkelijk. De eerste drie weken in een gesloten afdeling waar je verplicht wordt medicatie te slikken die je van naam noch datum kent. Van persoonlijke begeleiding was er amper sprake. Compleet ontworteld zit je daar in dat lelijke vierhoekig gebouw met binnentuin, volgestopt met medicatie zonder een mens van vlees en bloed die je bijstaat: bestiaal. En pas maar op voor een scheve schaats of ze leggen je drie dagen lam met een zware spuit. Van een dagprogramma geen sprake; gelukkig kon de familie op bezoek komen.

    Vervolgens naar een open afdeling waar je dag gevuld wordt door enveloppen plooien, groepssessies, tv-kijken, voetballen, in de cafetaria hangen en sigaretten roken. Om maar te zwijgen over de sociale sticker die je op je voorhoofd geplakt krijgt die enkel maar met zware tinner kan verwijderd worden (d.w.z. die pijnlijke periode uit je leven nooit vernoemen in een conversatie). Van een respectabele student wordt je op één dag gedegradeerd tot een 4e rangsparia – niet in het minst gedeeld door degenen die je daar ‘begeleiden’. Erg pijnlijk. Dank zij God ben ik er veilig en wel uitgekomen maar het is nog steeds met een heel groot verdriet en medeleven dat ik Jezus smeek die mensen te redden.

    Het is pas wanneer ik Jezus, onze Heiland, heb leren kennen dat de puzzelstukken op hun plaats kwamen. Ik was als een halve blinde die in een donkere kamer de stukken probeerde te verzamelen. Het Evangelie zegt: “Ontwaak, jij die slaapt, sta op uit de doden; en Christus zal over u lichten” (Ef 5,14). Welk licht? “Ik ben het licht van de wereld [zegt Jezus]; die Mij volgt, zal niet in de duisternis wandelen, maar het licht van het leven hebben.” (Jh 8,12). Toen Jezus als een handige en volleerde spelonkwerker in mijn duisternis (mijn persoonlijke hel) begon af te dalen en hier en daar zijn Licht op mijn donkere plekken begon te schijnen, kreeg alles terug zin, alles één perscpectief, alles één doel: Hijzelf. Hij is onze redding.

    Plots begon ik fundamentele waarden te begrijpen: een leven in eenheid met God, liefde voor de familie, liefde voor mijn vaderland, eer, trouw, werklust, waarheid ... De puzzel begon vorm te krijgen en Jezus is nog steeds bezig in mij die puzzel te vervolledigen, omdat het een levenswerk is om volledig mezelf te worden. Maar op ons ééntje kunnen we het niet, we hebben Hem nodig. Petrus zei het goed wanneer hij tegen Jezus zei: “Heer, naar wie zullen wij gaan? Jij hebt de woorden van het eeuwige leven”.(Jh 6,68).

    Psychologiëen die alles (trouwen of niet trouwen, kinderen krijgen of niet, euthanasie - zelfs voor de allerkleinsten! - of niet, abortus of niet, homosexualiteit of niet, ...) ‘bespreekbaar’ maken zijn een kanker voor de menselijke ziel. Als men de wet van God buitengooit en die vervangt door de grillen van de menselijke rede zijn we gedoemd om te dolen zonder licht. ‘Ieder heeft gelijk’, ‘laat toch maar’, ‘ieder heeft nu eenmaal zijn waarheid’ – niets beters om stilletjes te sterven in onzekerheid en innerlijke kommer en kwel. De wet van God staat onwrikbaar vast sinds het begin der tijden – geen enkele pschychologie kan die vervangen.

    Er is één waarheid, die is God en de Heer Jesus Christus, zijn Zoon, mens geworden om ons te redden. Het is dan ook met een grote smeekbede dat ik deze woorden wil beëindigen: “Laat u raken door het licht van de Hemel die zekerheid geeft in donkere dagen. Een licht dat ons vanaf nu al doet leven in het eeuwige leven. We zijn geroepen om zonen te worden van God en te leven in zijn aanschijn in de eeuwen der eeuwen. Zeg nu als u wil dit gebed: ‘Heer Jezus, ik geloof in U, kom mijn leven binnen en verander mij in uw beeld, maak mij heilig.’

    De wereld in zijn huidige vorm gaat voorbij. Laten we onze ogen richten op het leven dat komt na dit aardse bestaan. Denk niet dat het ophoudt in het graf! De serieuze gedachte dat we ooit voor God zullen staan en verantwoording moeten afleggen voor onze daden, is een realiteit die elke dag dichterbij komt. Waarom geen absolute zekerheid kiezen en geloven in Hem die gestorven is voor onze zonden? Hij die uit de doden is opgestaan om ons uit de klauwen van de dood te grijpen door ons te redden van onze zonden. Het Evangelie zegt immers: “De salaris van de zonde is de dood maar het geschenk van God is het eeuwige leven door Jezus Christus onze Heer”(Rm 6,23).

    Fr. Jean-Bauduin

    Weest waakzaam!

    De wereldsituatie blijft in dezelfde zin evolueren, het wordt alleen maar erger. Het westen is op een onverantwoorde wijze oorlog aan het voeren tegen Rusland en China om toch maar de wereldheerschappij te behouden. Onze EU en NAVO doen duchtig mee om daarvoor een deel van de wereld in een chaos te storten, in plaats van de soevereiniteit, de menselijke en christelijke waarden en de welvaart van eigen bevolking na te streven, zoals Rusland tracht te doen. Dat alle partijen ophouden met oorlog voeren en rond de tafel gaan zitten. Neen, ze vechten alsof ze de Sovjetunie van Stalin nog moeten klein krijgen. Onbegrijpelijk en onaanvaardbaar. Maar eerst moet Syrië kapot. Hiervoor is nu alles in gereedheid gebracht. Het bedrog is hierbij het voornaamste wapen: om “de bevolking te beschermen”, om “het land te bevrijden, zoals ze Libië “bevrijd” hebben, dat wil zeggen uitgemoord en totaal verwoest. Zelfs de patriarchen zijn deze dagen in Washington samen geroepen om hen duidelijk te maken hoezeer het westen bekommerd is om de bescherming van de christenen. Hoe zal het westen en zijn bondgenoten de christenen beschermen? Door he aan te sporen massaal naar het Westen te vluchten en door ondertussen Syrië en Irak in stukken te breken en definitief te vernietigen, zoals reeds lang beslist is. Mensen uit het Westen wordt toch wakker! Het Westen is echt het Noorden kwijt!

    Is het zo erg? Wij denken van wel. Daarom hebben we deze week tweemaal een extra avond van aanbidding gehouden. Eenmaal hebben we daarvoor samen de byzantijnse “Paraclisis” gezonden ter ere van O.L.Vrouw en daarna vrije aanbidding voorzien. We bidden opdat de machten van de duisternis gebroken worden, Maria de hiel van de slang verplettert en het Rijk Gods in Christus gevestigd wordt en wij ondertussen waakzaam en trouw blijven.

    * * * * * * *

    Graag bevelen we het familiefeest aan, volgende zondag in Scherpenheuvel:

    www.feestvandegezinnen.be

    Alsook de manifestatie tegen de islamitische staat

    27 september, Mechelen, Veemarkt, 15.00 u

    www.stopchristenvervolging.be; www.facebook.com/events/713497225352242/

    [1]“In de vroeg Kerk kreeg het Griekse haeresis een voslage negtieve betekins. Het woord betekende oorspronkelijk ‘keuze’, ‘geestelijke voorkeur’ en de verschillende filosofische scholen van toen dongen naar de erkenning als ‘heresie’, ter bevestiging van hun aparte positie op het forum van de ideeën. Maar in de christelijke gemeenschap was men niet in zijn schik met welke leerstellige apartheid ook en daarom kreeg haeresis in de kerkelijke woordenschat de betekins van een vals leerstelsel, dat door disidente groepen wordt gepropageerd en de verkruimeling van de gemeenschap in zijn ransel heeft.” P. TROUILLEZ, Van Petrus tot Consantijn, de eerste Christenen, Davidsfonds/Leuven 2002, p 115.

    12-09-2014 om 19:43 geschreven door Gust Adriaensen


    11-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Loonkloof tussen bedrijfstop en werknemers breder

    In 2013 verdiende een gemiddeld lid van het management 40 keer het wettelijke minimumloon. Vergeleken met 2003 is de loonkloof 11 procent breder geworden.

    Een gemiddelde CEO nam in 2013 zelfs 86 keer het minimumloon mee naar huis.

    11-09-2014 om 07:39 geschreven door Gust Adriaensen


    10-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Democratisering onderwijs mislukt

    Uit onderzoek blijkt dat de sociale herkomst in extreem hoge mate bepalend is voor het school lopen in het algemeen secundair onderwijs (ASO) en voor het al dan niet zittenblijven.

    Een 15-jarige bv., met arme ouders heeft minder dan één kans op vier om in het ASO school te lopen. Iemand met rijke ouders heeft bijna 90 procent kans.





    10-09-2014 om 07:00 geschreven door Gust Adriaensen


    09-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'We hebben de trein van de democratisering van het onderwijs gemist

     

     Oeso-onderzoekers hebben vastgesteld dat het diploma van ouders in België een grote invloed heeft op het diploma dat hun kinderen behalen. Zo heeft in Vlaanderen tweederde van de studenten met een hoger onderwijsdiploma minstens één ouder die ook een hoger diploma heeft, terwijl minder dan één op de tien een ouder heeft die geen diploma van het hoger onderwijs behaalde.

    Volgens de onderwijs-expert verbonden aan de Oeso, Dirk Vandamme, hebben we de trein van de 'democratisering van het onderwijs'  gemist. Als we immers de jeugd uit laaggeschoolde gezinnen onder de loep nemen, dan ligt het aantal jongeren dat de stap naar hoger onderwijs zet onder de 6 procent. Voor kinderen waarvan de ouders wel hogere studies gevolgd hebben ligt de kans om verder te studeren zelfs zes maal hoger. 

    09-09-2014 om 18:49 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laurent en Bart: beste maatjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Tot vertedering van de talrijke Antwerpse Belgicisten en royalisten, en tot ergernis van de enkele aanwezige Vlaamse nationalisten, konden prins van België en de baas van Vlaanderen duidelijk goed met elkaar opschieten.

    De 70ste verjaardag van de bevrijding van Antwerpen werd gevierd en prins Laurent en burgemeester-parlementslid-voorzitter-toponderhandelaar Bart zaten broederlijk naast elkaar op de tribune.

    Het humeur van de ene zowel als van de andere was, in tegenstelling tot de meeste andere dagen, duidelijk opgewekt en zonnig. Ginnegappend onderhielden ze elkaar over de blije, in Belgische drapeaus gewikkelde royalisten en over de tandenknarsende Vlaamse nationalisten met zwart-gele leeuwenpins op hun revers.

    Gaandeweg de plechtigheid viel ook sterker en sterker op hoe gelijkend de fysionomie van beide personaliteiten was, zeker wanneer Laurent de bril eens van zijn prinselijke neus nam, om de lachtranen uit zijn ogen te vegen.

    Naar verluidt hebben prins en burgemeester na de plechtigheid in de meest amicale sfeer nog talrijke bollekes gesavoureerd. Laurent, die, zoals bekend, een meester in het imiteren van tongvallen is, zou vrij schunnige moppen in het platste Aantwaarps gedebiteerd hebben, en Bart, zou, eveneens in het platste Aantwaarps, luidkeels de alombekende Antwerpse versie van den Brabançonne gebruld hebben. Beide acts genereerden uiteraard enorm veel jolijt, zowel bij de uitvoerders als bij het selecte groepje aanwezigen.

    Het moge duidelijk zijn: de prins heeft in de burgemeester een soulmate gevonden, en omgekeerd.

    Nog meer van dat, zou ik zo zeggen.

    09-09-2014 om 08:58 geschreven door Gust Adriaensen


    08-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/25  

    Vrijdag 5 september 2014

    Een aards paradijs met veel onkruid

    De kleine binnentuin is nu als een stukje van het aards paradijs, afgezien van het onkruid, de rommel en enkele schoonheidsfouten. Er groeit een overvloed aan groenten en kruiden: tomaten, courgetten, meloenen, pompoenen, bonen, peterselie, een soort sla ... De tomaten rijpen nu in overvloed. Er zijn verschillende vormen: de klassieke grote tomaten, de gerimpelde zoals een bokshandschoen, de kleinere peervormige en de heel kleintjes. Allemaal even smakelijk. Zij zijn “de vruchten van de aarde en het werk van onze handen”, zoals we dit iedere dag in de eucharistie zeggen van het brood en de wijn. En de vijftien granaatappelbomen beloven een grote oogst. Het is laagstam en de eerste is eigenlijk een dubbele. Met een vluchtige telling komen we bij die eerste boom al aan een tachtigtal granaatappels. Zoals al de rest, moeten ze wel regelmatig water krijgen. En dat is een groot werk. Er is een natuurlijke, ondergrondse reservoir, bronwater (meer dan 1000 m diep) maar de motor kan slechts water oppompen als er stroom is. Deze dagen is er meermaals gedurende bijna een hele dag geen electriciteit. Zo moeten we onze voorzorgen nemen door tonnen te vullen. Er is nog wel een klein beekje met water dat van de bergen komt en dat afgeleid werd door de tuin, maar gedurende het grootste gedeelte van het jaar is dit slechts een kleine hulp.

    Gewoonlijk is voor de fraters de voormiddag gewijd aan de studie en de namiddag aan handenarbeid. Maar ook onder de handenarbeid lopen ze dikwijls rond met een koptelefoon en luisteren naar een boeiende uitleg over een of ander bijbelboek of afzonderlijke schriftekst. De conferenties van dr. Hanh Scott en zijn ploeg van de universiteit van Stuebenville (Ohio) vallen hierbij erg in de smaak. Inspirerend en vernieuwend. (voor geïnteresseerden: http://salvationhistory.com). Zo genieten ze tegelijk van het Woord Gods én van de tomaten. Er is nog wel een andere beperking. Af en toe krijgen we een piek in de tragedie van de oorlog en mogen we niet in de binnentuin komen omdat er gevochten wordt. Zo was het ook deze week weer. De volgende dag echter was een van de moslimkinderen jarig en vierden we weer een volksfeest s‘avonds op het voorplein. Het meisje werd 6 jaar en moeder had drie verschillende soorten gebak voorzien. Het kon niet op. Het meisje mocht tweemaal de drie kaarsjes op de drie schalen met gebak uitblazen. En na het eten stak iedereen nog de handen uit de mouwen om enkele honderde zakken te vullen als voedselpakketten, die de vrijwilligersploeg de volgende dagen kan uitdelen. En zo leven wij voortdurend in het contrast tussen hemelse vreugde en helse pijn.

     

     

    Wie heeft gewonnen? Wie gaat er winnen?

    Bij een kermiskoers vragen we benieuwd wie er gewonnen heeft en bij de Olympische Spelen willen we weten wie de gouden, de zilveren en de bronzen medaille verdiende. In deze oorlog is er geen eerste en geen tweede. Hier verliest iedereen en heel de mensheid. Syrië heeft niet gewonnen maar wel stand gehouden. Het is op alle gebied zwaar gewond. Naast de doden en de miljoenen vluchtelingen onder een bevolking, die voorheen als geen ander volk, zelf vluchtelingen opving, zijn in heel het land talloze verwoestingen aangericht. Hiermee zijn meteen de veiligheid en de morele waardenvan voorheen weg. Moorden, verwoesten en stelen zijn massaal ingevoerde producten geworden. Tegelijk is de wil van het volk om in eenheid en vrede als één grote familie met elkaar verder te leven sterker geworden. De buitenlandse belagers hebben dit ideaal niet kunnen vernietigen, integendeel.

    Maar de ellende gaat steeds verder. Er zijn klassieke oorlogen zoals de invasie en vernietiging van Irak in 2003 en van Libië in 2011, wat tevens voorzien was voor Syrië. En er zijn “piraten”-oorlogen, waardoor de grote mogendheden terroristische organisaties, fundamentalistische islamisten vormen en inzetten om landen van binnenuit   te ontwrichten zoals in Afghanistan, Bosnië, Kosovo, Tjechenië, nu in Libië, Syrië en Irak. Het is een geniale, criminele uitvinding van de mogendheden om zelf het vuile werk niet te moeten doen. Het doel blijft steeds hetzelfde: de eigen belangen van het kapitalisme verdedigen. En dit draait om niets anders dan om macht en bezit. Door de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki heeft Amerika getoond dat het een supermacht is en tegelijk dat het voor eigenbelang zonder scrupules massa’s mensen de dood wil injagen. Welnu, de atoombommen van toen zijn nu de terreurgroepen van IS (islamitische staat). De foto’s van de colonnen van de IS die nu in Irak en Syrië binnenrollen tonen dat ze beschikken over het beste oorlogsmateriaal dat gloenieuw recht uit de Amerikaanse fabrieken komt en IS-strijders zie je met een Frans Famas geweer. Ondertussen zijn er in de politiek en de media nog voldoende marxisten van ver over datum, die blijven spreken van een “volksopstand” of een “Syrische president die zijn volk bombardeert”. Daarom kan IS ongestoord zijn wreedheden nog opvoeren. De “internationale gemeenschap” is alleen bereid de lijdende bevolking en zijn moedige leiders ter verantwoording te roepen en te straffen voor de ellende die ze zelf blijven aanrichten.

    In Oekraïne is er al geen sprake meer van een bestraffing van de schuldigen van het neerhalen van het Malaysische lijnvliegtuig MH17, omdat er ondanks alle inspanningen geen harde bewijzen te vinden zijn tegen Rusland. Zo is er ook al lang geen sprake meer van de bestraffing van de schuldigen aan de gruwelijke gifgasaanval hier in Ghouta, in augustus vorig jaar, omdat er geen enkel bewijs te vinden was tegen Syrië. Dat de “rechters” zelf de schuldigen zijn moet nu bedekt blijven.

    De “oorlog tegen het terrorisme” heeft het terrorisme niet uitgeroeid. Integendeel. Het ene land na het andere werd vernietigd: Afghanistan, Libië, Irak, Syrië... Het broeinest van het wereldterrorisme, Saoedie-Arabië, werd de grote en trouwe vriend van Amerika. Volgens stafchef en generaal Wesley Clark had stonden Libië en Syrië al in 2001 op de lijst van de landen die moesten ontwricht worden. Wat hier in Syrië nu gebeurt is dus al ruim tien jaar voorbereid. En het is tenslotte een kwestie van propaganda. Van “strijd tegen het terrorisme” ging het naar “Arabische Lente” over de “verdediging van vrijheid en democratie” en langs de “mensenrechten”. Zal dit ongehinderd verder kunnen gaan? Na de ineenstorting van de sovjetunie beloofde Amerika de landen van het voormalige oostblok, het Warschaw-pakt ongemoeid te laten. Onmiddellijk daarop deden ze het tegendeel. Land na land werd bij de NAVO getrokken om Rusland en China te omsingelen. En nu is tenslotte Oekraïne aan de beurt. Putin wil een diplomatieke oplossing voor een probleem dat hij zelf niet veroorzaakt heeft, maar wat hij wel geregeld wil zien. Het is immers zijn eigen voortuin. Toen Obama vorig jaar in een toespraak zei dat het Amerikaanse volk een “uitzonderlijk volk” is, waarover dan nog de zegen van God afgesmeekt wordt met “God bless America” antwoordde Putin in zijn historische speech van 11 september 2013: “Het is gevaarlijk een volk aan te moedigen zichzelf als uitzonderlijk te zien, om welke reden ook. Er zijn grote en kleine landen, arme en rijke. Er zijn landen met een lange democratische traditie en landen die hun weg naar democratie nog moeten vinden. Hun politiek is ook anders. We zijn allen verschillend, maar wanneer we de zegen van God vragen, mogen we niet vergeten dat God ons allen als gelijkwaardig heeft geschapen”

    Ondertussen leven we in de grootste verwarring. Is de strijd van het westen en zijn bondgenoten tegen IS louter schijn of ook echt? Steunen Turkije en Israël IS voor Amerika of tegen Amerika? Blijft Saoedi-Arabië de IS helpen of houden ze zich wat in, uit schrik dat hun eigen monarchie in gevaar komt?

    En er is nog een andere vraag. Zullen Rusland en China nog lang lijdzaam blijven toezien hoe het Westen land na land in een chaos stort om zo uiteindelijk Rusland en China van binnen uit te kunnen ontwrichten? Met behulp van de fundamentalistische islamisten kan in die landen gemakkelijk getracht worden demoslimbevolking op te ruien en de grootste chaos te veroorzaken. Gaan die landen dit lijdzaam laten gebeuren? Rusland heeft een zware les gehad met het marxistisch communisme, maar de Russische beer loopt weer vrij rond en heeft ook nog flinke tanden. China houdt zich hoofdzakelijk met eigen land bezig maar als men van buiten af zich daarmee wil moeien zou dat wel eens kunnen veranderen. En als we dan Chinezen op bezoek krijgen zal het met miljoenen tegelijk zijn. Na hun bezoek zou de wereldkaart er wel eens grondig anders kunnen uit zien.

     

    Waarom eigenlijk zoveel ellende in Gaza?

    Meer dan 350 “overlevenden” van de holocaust beschuldigen Israël van massamoorden in Gaza, aldus hun brief in de New York Times van 23 augustus 2014. Drie dagen later verbranden enkele rabbijnen hun Israëlisch paspoort voor de gebouwen van de VN in New York. Eén van hen, rabbi Yisroel David Weiss, woordvoerder van de Haredi gemeente (Monsey, New York) verklaart de volgende dag op press TV: “Wij zijn totaal tegen de bezetting en tegen alles wat zich in Gaza afspeelt en wij bidden iedere dag voor een snelle en totale ontmanteling van de zionistische staat van Israël”. Hij verwijt de zionisten dat ze wreedheden bedrijven, moorden, plunderen, stelen, wat een radicale schending is van de wetten van de Torah. Hij wil zonder bezetting in vrede samenleven met Arabieren, christenen en moslims. Trond Husley, hoofd van het ontwikkelingsprogramma van de VN voor Gaza zegt: “Ik was 2 jaar in Somalië en 5 jaar in Sierra Leone, Zuid Soudan en Oeganda maar de grondige verwoestingen die hier werden aangericht overtreffen al wat ik daar zag”. Hiermee verwijst hij naar de manier waarop Israël de voorzieningen van electriciteit en water, fabrieken en levensaders voor 1,6 miljoen mensen heeft verwoest. Het is duidelijk dat niet de Hamas de grote vijand is voor Israël. De blijvende aanvallen van Hamas zijn voor hen een welgekome aanleiding om iedere mogelijkheid van een zelfstandige Palestijnse staat te vernietigen. Een soevereine Palestijnse staat, die door Israël niet meer naar believen kan worden gecontroleerd, bestolen, bezet, gebombardeerd en uitgemoord, dat wil Israël tegen iedere prijs beletten. De Oslo akkoorden van 1993 en het stappenplan voor vrede van 2003 (van VS, UNO, Rusland en EU) die naar een Palestijnse staat verwijzen, hadden/hebben daarom geen schijn van kans.

    Een authentiek joods initiatief voor de wereldvrede

    In de media wordt bewust verzwegen dat er in het joodse volk zelf een sterke stroming is die radicaal ingaat tegen de huidige zionistische politiek en die concrete stappen voorziet voor de wereldvrede. Ik verwijs hier enkel naar een Jood van de Neturei Karta gemeenschap die voor de VCP (Vlaams Christelijke Partij) op 17 augustus 2014 in Tienen, een heldere uitleg heeft gegeven over het “Zionisme versus judaisme” en waarvan je de tekst vindt in de nieuwsbrief van de VCP , 1 september 2014 (http://vcp-vl.be/vcp_nieuwsbrief/vcp_nieuwsbrief.html).

    Over deze beweging in het jodendom schreven we reeds in onze aflevering VIII/20 en later: Neturei Karta International, Jewish United Against Zionism (www.nkusa.org).

    Deze niet met naam vermelde spreker zegt: “De staat Israël is zionisme” en de essentie van het zionisme is het joods nationalisme, dat lijnrecht ingaat tegen de grondbeginselen van het joodse geloof. Daarom hebben zionisten, aldus de spreker, geen enkel recht om het joodse geloof te vertegenwoordigen. En ziehier dan de concrete stappen die deze geloofsgetrouwe joden voorstellen: 1) De ontbinding van de “staat Israël” door de UNO, die erkent dat de beslissing van november 1947 om Palestina te verdelen en de staat Israël op te richten een vergissing was; 2) Aan het Palestijnse volk wordt de soevereiniteit over het land teruggegeven, inclusief het gebied dat nu ‘staat Israël’ heet. Hiervoor zijn onderhandelingen nodig met een voorlopige regering om te komen tot een definitieve Palestijnse regering; 3) De joden die er nu wonen kunnen met toestemming van de Palestijnse regering blijven wonen en volledig Palestijns burgerschap en gelijkheid vragen. Hiervoor moeten door de UNO wetten voorzien worden die deze procedure zo humaan mogelijk doen verlopen; 4) Het samen leven moet gebeuren zonder haat en wraak, wat ongelukkigerwijs nu het enige is dat Joden en Arabieren nog delen. We hopen alle mensen samen te kunnen zien leven in een goede verstandhouding en wederzijds respect,zoals dat het geval was in de vele jaren voor de zionistische ramp”.

    “Dit voorstel mag utopisch lijken, maar het is de enige serieuze mogelijkheid voor een vredevolle oplossing voor dit weerspannige probleem.”

    Tenslotte geeft de spreker vijf omstandigheden die hiervan het onmiddellijk gevolg zullen zijn: 1) De oorlog in het Midden-Oosten, de intifada, de Qassam rockets... zullen verleden tijd zijn, evenals de nucleaire dreiging van Israël en de “Israël-destructie-dreiging” van Iran. Immers, de ‘staat Israël’ is de oorzaak en het voornaamste motief van het terrorisme; 2) De onderdrukking van het Palestijnse vok zal ten einde zijn en hun waardigheid hersteld. “De gevangenis die Gaza is, zal geopend worden”; 3) Het antisemitisme zal wereldwijd sterk verminderen omdat het arrogante gedrag van de zionistische staat tegenover de “mensen van de naties” en tegenover de “Arabische subjecten” voorbij is; 4) “De astronomische sommen die de VS en andere landen uitgeven om het leger van de “Staat Israël” in stand te houden, kunnen gebruikt worden voor de ontmanteling en het vredesproces.” 5) De VS en de andere landen zullen bevrijd zijn van de “Zionistische Lobby” en weer in alle vrijheid hun eigen beslissingen kunnen nemen.

    Ik kan niet anders dan de grootste eerbied en waardering betuigen voor hen die zulk ideaal nastreven. Hiervoor wordt een radicale ommekeer gevraagd, wat de kern raakt van het joodse en christelijke geloof. In aansluiting hierbij dient nog een hoopvol teken voor onze tijd genoemd te worden: de groeiende groep van “messiasbelijdend joden”. En het zijn er vele miljoenen, vooral in Latijns-Amerika. Daar leven vele afstammelingen van de zogenaamde “maranen” of joden die onder onze “katholieke koningen” vanaf de veertiende eeuw verplicht hun joods geloof moesten afzweren. Velen trokken vanuit Spanje en Portugal naar Latijns-Amerika. Ze kunnen nu in vrijheid hun joods geloof en cultuur bewaren en tevens geloven in Jezus als de Messias van Israël, de Zoon van God en de Redder van de wereld. Maar dit is weer een geheel eigen verhaal. (voor geïnteresseerden: www.tjcii.org; www.tjcii.eu; www.tjcii.nl; www.tjcii.be).

     

    Is het zionisme in de huidige wereld een groot probleem, zoals de geciteerde joodse spreker zelf duidelijk maakt, de lauwheid van ons, christenen is mogelijk een nog grotere hinderpaal voor de wereldvrede. Als gist zijn kracht verliest hebben we geen brood meer. Als het licht uitdooft wordt alles donker. Daarom ter overweging dit citaat van Mgr. Amel Shimoun Nona, aartsbisschop van Mossoul uit een interview met de Italiaanse kra    nt Corriere dela Sera (20 augustus 2014):

    “Ons lijden is een voorspel van wat jullie christenen in Europa en het Westen binnen kort zullen ondergaan... Uw liberale en democratische principes hebben hier geen enkele waarde. Jullie moeten opnieuw de werkelijkheid van het Midden-Oosten onder ogen zien, want jullie nemen een groeiend aantal moslims op. Ook jullie zijn in gevaar. Jullie moeten moedige en harde besluiten nemen die tegen uw principes ingaan...De islam zegt niet dat alle mensen gelijk zijn. Uw waarden zijn niet hun waarden. Indien ge dit niet heel vlug begrijpt zult ge slachtoffer worden van een vijand die ge in uw eigen huis hebt opgevangen”

     

     

     

    Graag willen we volgende manifestaties en demonstraties tegen IS onder de aandacht brengen.

    7 september, Amsterdam, De Dam: 14.30 u – 16.30 u      

    27 september, Mechelen, Veemarkt, 15.00 u

    www.stopchristenvervolging.be; www.facebook.com/events/713497225352242/

    08-09-2014 om 14:59 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Groeiende inkomensongelijkheid

    Uit een analyse van de fiscale aangiften vanaf 1973 tot 2011 door De Standaard, blijkt dat de twintig procent rijkste huishoudens, ruim de helft van de inkomensgroei naar zich toetrokken.

    Door de sterke toename van hun inkomen ontvangt de rijkste twintig procent vandaag iets minder dan de helft van het totale jaarinkomen. Wie in 2011 een netto belastbaar inkomen van meer dan 40.399 euro had, behoort tot de rijkste 20 procent.

    De één procent allerrijksten verdient gemiddeld 126.565 euro en rijft zo niet minder dan 7,5 procent van de totale inkomsten binnen.

    08-09-2014 om 13:39 geschreven door Gust Adriaensen


    07-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Pestbelastingen voor gezinnen'

    In een artikel in Knack komt Bruno Tobback, na een analyse van de tot nu toe in het vooruitzicht gestelde maatregelen, die de nieuwe federale regering zou nemen, tot de conclusie dat de 'Vlaamse regering  met kleine pestbelastingen vooral op gezinnen zal wegen'

    De analyse van Tobback is correct. De gezinnen en de modale werknemers worden aangepakt, niet de grote kapitalen en de superrijken.

    Meer dan ooit moeten vakbonden en allerlei middenveldorganisaties zich verzetten tegen de antisociale maatregelen die de regeringsonderhandelaars in petto hebben.

    In het bijzonder CD&V zou zich dood moeten schamen over de ultrarechtse hardvochtige ultraliberale richting die ze in het zog van vooral de donkerblauwe, ultraconservatieve liberalen van N-VA uitgaat. Alsof de partij nog altijd niks geleerd heeft van het debacle van het kartel CD&V-N-VA.

    Als de christendemocraten dat suïcidale kartel niet hadden aangegaan, waren de Vlaamse nationalisten nog altijd een partijtje in de marge geweest.

    Dat in se verstandige politici zo dom kunnen zijn.

    07-09-2014 om 20:40 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een woord is een (geen) woord

    Lütgen , voorzitter van CDH:

    'Tijdens de campagne in de aanloop naar de verkiezingen hebben alle Franstalige partijen zich ertoe geëngageerd niet met N-VA rond de tafel te gaan zitten.'

     

    07-09-2014 om 18:16 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Scheepje van papier
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

    Een scheepje van papier

    Een scheepje van papier
    geladen met een kinderdroom
    drijft snel het beekje af.
    Geen rimpel in het watervlak.
    Tot in een bocht een tak
    de weg verspert
    'en 't schip te pletter slaat
    op deze klip'.
    Dit schijnt een beeld
    te echt en groots
    voor een scheepje van papier.
    Maar denk aan 't kind
    dat in zijn boot
    de wereld zag.
    Een pionier
    die storm trotseert,
    de golven klieft
    en op de brug
    nog steeds bevelen schreeuwt
    nadat zijn boot
    allang vernield vergaan
    een klonter pulp geworden is
    daar in de bocht
    precies waar hij 't bevel van 't schip
    zo stoer op zich genomen had.

    07-09-2014 om 07:24 geschreven door Gust Adriaensen


    06-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De domme arrogantie van topadvocaten

    In ons rechtssysteem heeft de verdediging haar rechten. Gelukkig maar. En de advocaten hebben de (goedbetaalde) taak alle wettelijke mogelijkheden te gebruiken om hun klanten vrij te krijgen of een zo klein mogelijke bestraffing uit de brand te slepen.

    Maar die taak verantwoordt geen domme, provocerende én arrogante stellingnames en uitspraken op het publieke forum.

    Wat topadvocaten, die de verdediging van de drugsfamilie Aquino op zich nemen, op de publieke opinie loslaten, in verband met de vermeende illegale methodes van het politieonderzoek, tart alle verbeelding.

    Een bloemlezing:

    -Jef Vermassen: 'Dit is het ergste wat ik in mijn carrière heb meegemaakt.' Hoe dikwijls zou Jef dat al gezegd hebben?

    -Sven Mary: 'Een zwarte dag voor justitie.' En op de terechte vraag van een journalist of een eventuele vrijspraak van de bende ook geen zwarte dag voor de gemeenschap zou zijn, volgde het choquerende antwoord van de advocaat: 'Noem dat maar collateral damage.'

    -Walter Van Steenbrugge: 'Wat de politie heeft gedaan, is erger dan wat de beklaagden hebben gedaan.'

    Ontluisterend. Op die manier versterken deze 'topadvocaten' zeer sterk het negatieve imago van het advocatengild bij het overgrote deel van de bevolking. De Orde van Advocaten zou deze tafelspringers streng tot de orde moeten roepen.  

    06-09-2014 om 09:25 geschreven door Gust Adriaensen


    05-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Synode over het gezin

    SYNODE OVER HET GEZIN

    Met het oog op de komende bisschoppensynode over het gezin in Rome heeft de bisschop van Antwerpen, Mgr. Johan Bonny, enkele persoonlijke beschouwingen en verwachtingen uitgeschreven. In zijn werktekst verwijst hij onder meer naar de antwoorden uit ons land en de buurlanden op de vragenlijst van Rome, op het Instrumentum Laboris van de Synode en op de recente Exhortatie van Paus Franciscus 'Evangelii Gaudium'. Zijn verwachtingen hebben zowel te maken met de kerkgemeenschap als met het gezin. Ze volgen een historische lijn die begint bij het Tweede Vaticaans Concilie en doorloopt naar de situatie van vandaag. Daarbij probeert de bisschop theologie en pastoraal zo dicht mogelijk bij elkaar te laten aansluiten. De Kerk als ‘een huis en een leerschool van gemeenschap’ is de rode draad doorheen zijn bijdrage. Dit is geen leerstellig document en geen pastorale brief. Met zijn werktekst wil de bisschop enkel een persoonlijke bijdrage leveren aan de gesprekken die tijdens de Synode moeten gevoerd worden.

     

    (Dubbelklik op de bijlage)

    Bijlagen:
    SYNODE_OVER_HET_GEZIN.pdf (224.5 KB)   

    05-09-2014 om 13:54 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het gepoker omtrent het premierschap

     

    Het in essentie beschamende gepoker omtrent het premierschap, is een gevolg van een al even beschamende afwijzing van verantwoordelijkheid. Het is opvallend dat door de gazetten daarover nauwelijks wordt geschreven.

    Logisch en democratischer zou inderdaad geweest zijn, mocht de grootste partij en van die partij de sterkste figuur, het premierschap toegekend gekregen hebben.

    Maar N-VA en De Wever vluchten de verantwoordelijkheid en vrezen in dat scenario een sterke terugval van hun electorale succes.

    Want stel je voor: de partij die het einde van België als hoofddoelstelling heeft, levert de eerste minister. Premier De Wever zou op het nationale en internationale forum voortdurend de lof van België moeten zingen en de belangen van België verdedigen.

    Onbegrijpelijk dat de andere partijen er niet sterker op aangedrongen hebben dat N-VA de premier zou leveren. Het zou de nationalisten in een bijzonder lastig en electoraal zowel als beleidsmatig nefast parket gebracht hebben.

    05-09-2014 om 08:00 geschreven door Gust Adriaensen


    04-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dichter Gerrit Kouwenaar overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

    Gerrit Kouwenaar 1923-2014

    Hoe lang duurt het in dit enige leven...

    Hoe lang duurt het in dit enige leven
    voordat me een ziel en een lichaam
    dood heeft gedacht?

    ik weet het niet ook al denk ik vaak levend
    maar droog als woestijnzand aan een vochtig wit bed
    bedolven onder dat zand

    een mens heeft maar één mens leven
    vandaar dat ik weet
    het duurt langer dan een lichaam van was
    met een speldenprik doden

    ik denk bijvoorbeeld
    koud is de winter met warme ronde centra
    partikels philip emanuel
    euclidische dronkenschap

    na de begrafenis gaan wij
    als paarden die de stal ruiken
    in marstempo huiswaarts

    de schildwacht rond het huis
    die de strijd voortzet weet van niets
    dan de kou van een lijf vol ervaring

    het leven verdedigt zich tegen een wereld
    waarin woorden waar worden
    als pijn

    (mijn zoon over 20 jaar dit lezend trekt
    de schouders op
    en jubelend ten oorlog)

    waar ben ik? zegt de ziende tot de blinde
    nadat de nacht is gevallen

    en de sneeuw ook zij valt en dooft het geluid
    in dit gedicht
    uit, vogels dalen af
    naar de wereld waarin ik leef
    en er is geen andere-

    04-09-2014 om 19:46 geschreven door Gust Adriaensen


    03-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verloochening en fundamentalisme

    Wat is dat toch met al die BV's, die het nodig vinden in elk interview te beklemtonen dat ze niet gelovig, niet religieus of niet kerkelijk zijn. Precies alsof dergelijke 'ongelovigheidsouting' een verplicht nummertje is, dat een zekere chic bezit, dat een hogere status verleent aan de BV in kwestie. Ik begin zelfs de journalisten ervan te verdenken dat zij het BV-ongeloof in hun schrijfsels smokkelen om ze een zweem van diepgang te geven. Ze vergeten daarbij dat ze, zonder dat daartoe aanleiding is, hun religieus, cultureel en sociaal opvoedingsklimaat verloochenen.

    Nu ook tv-kok Jeroen Meus weer. In een interview in De Standaard zegt Meus (of wordt het hem in de mond gelegd): 'Je begint met lief te zijn voor elkaar. Ik heb heel veel respect voor het individu. IK BEN NIET RELIGIEUS,VERRE VAN, maar een mens is toch een mens.'

    Wat de betekenis, laat staan de relevantie, van Meus' areligiositeit in de context is, dat mag Jeroen weten. Waarschijnlijk weet de journaliste, ene Lieve Van de Velde, het ook niet, en dient ze gewoon om de ondraaglijke lichtheid van dergelijke BV-interviews enig serieux te geven.

    Van de lichtvoetige BV-areligiositeit naar de agressieve antireligiositeit.

    Rector Torfs (hoera, Torfs is er weer met zijn maandagse columns) schrijft daarover pittige dingen neer.

    'De laatste jaren beleven we in Vlaanderen een merkwaardige trend', aldus Torfs. 'Allerlei denkers ontwaren een clash tussen religie en wetenschap. Religieuze gevoelens heten opeens onvolwassen en primitief te zijn.'

    En verder: 'Mogelijk als reactie tegen dominante katholieken vroeger en extremistische moslims van daag, ontstaat een nieuw soort WETENSCHAPSFUNDAMENTALISME.... De volledige vervreemding van elk religieus discours maakt Vlamingen stilaan onbekwaam om een diepgaand gesprek te voeren met het merendeel van de wereldbevolking, westerlingen inbegrepen, voor wie religieuze gevoelens wel degelijk een rol spelen.'

    Wie dit blog al enkele jaren leest, weet dat ik dat 'wetenschapsfundamentalisme' al geregeld over de hekel heb gehaald. Nu lees je het eens van een ander. En wat voor een ander! 

    03-09-2014 om 09:28 geschreven door Gust Adriaensen


    01-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'We moeten sexy durven te zijn'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'We moeten sexy durven te zijn!'

    Dat zegt Muyters, onze blitse Vlaamse minister van Economie (en ook nog Werk, Innovatie en Sport).

    Voorwaar een gedurfde uitspraak. Wat meer is, volgens Philippe is sexy zijn het beste wapen tegen de internationale concurrentie op economisch vlak.

    Nu gij, en dan ik weer.

    Je moet het hem wel nageven: Muyters zelf is met voorsprong onze sexyste minister, althans in de nieuwe Vlaamse regering. In de ouwe moest hij nog de duimen leggen voor Peeters, die meer glamour tentoonspreidde maar toch wel minder aaibaar was dan Muyters. Toen al.

    Philippe is zich pas bewust geworden van zijn enorme seksuele uitstraling na zijn effenaf schattige misrekening omtrent een aantal miljoenen helemaal in het begin van zijn ministercarrière. Het serieuze, en zeker het politieke, Vlaamse mansvolk bespotte hem. Philippe leed.Ecce homo. Maar het Vlaamse vrouwvolk sloot deze op zicht klunzige Antwerpse jongen met zijn naïeve snoet in zijn ruime hart.

    Zo werd Muyters zich meer en meer bewust van zijn enorme erotische uitstraling. De kracht ervan kan moeilijk overschat worden. Ze moet doordringen in alle Vlaamse economisch sectoren.

    Niet alleen politici, ondernemers en werknemers moeten planmatig aan een sexy imago beginnen werken. Maar zij moeten er ook voor zorgen dat onze economie sexy producten op de markt brengt.

    De redding en de bloei van onze eigenste economie, de Vlaamse, zullen afhangen van het sexyniveau dat door een gezamenlijke inspanning van alle hardwerkende Vlamingen bereikt kan worden.

    Je gaat me niet vertellen dat Poetin bv., zal kunnen weerstaan aan sexier Limburgse peren, geteeld door sexy Limburgse telers en hem op een schaaltje aangeboden door onze sexy minister van Economie bij uitstek, Philippe Muyters?

    Een sexy economie: waarlijk het ei van Columbus !  Gelegd door een minister, die van wanten weet. Ere wie ere toekomt.

    01-09-2014 om 10:57 geschreven door Gust Adriaensen


    31-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kan de gordiaanse knoop ontward worden?

    De aanduiding van de Belgische EU-commissaris is voor de federale onderhandelaars (CD&V, MR, N-VA en Open VLD) een gordiaanse knoop. Hem doorhakken zal zonder twijfel ernstige 'collateral damage' veroorzaken.

    Zetten we een en ander op een rijtje.

    Juncker eist van België een talentrijke vrouwelijke kandidaat met veel ervaring. Een vrouw zal een 'zware' portefeuille toebedeeld krijgen.

    De enige politica die daarvoor in aanmerking komt is Marianne Thyssen van CD&V. MAAR...

    Als Thyssen wordt voorgesteld, dan komt de positie van Kris Peeters als toekomstig premier serieus in het gedrang. En het premierschap én EU-commissaris in de korf van een partijtje als CD&V, nee, dat kan niet. Dat hebben ook Reynders en De Gucht scherp in de gaten. En vandaar dat zij toch ook nog hopen op een EU-portefeuille. MAAR...

    Deze heren zijn tot nader order geen dames. En als een van hen toch wordt voorgedragen, zal Juncker hen beschouwen als quantité négligable en hen met een zo goed als lege portefeuille de EU-woestijn insturen. Overigens zullen politici als Reynders en De Gucht, met een ego nog gezwollener dan dat van De Wever, zich niet tevreden stellen met een platte portefeuille. WAT DAN?...

    Het ballonnetje Gwendolyn Rutten is al opgelaten. Vrouw, wereldberoemd bij haar eigen (beperkte) achterban. Maar zoals het een ballonnetje past, zo onverdraaglijk licht. Het was al vlug in de verste verte niet meer te bespeuren. ZIJN ER NOG ANDERE VROUWEN TE BESPEUREN?...

    Het zal de onderhandelaars zweet, bloed en tranen kosten. Nu al lijdt België in Europa groot gezichtsverlies door het getalm.

    Wordt het uiteindelijk toch Thyssen? Waarschijnlijk. Maar dan voorspel ik een waar federaal slagveld. Kris Peeters denkt er in de verste verte niet aan zijn ambitie om premier te worden op te geven. Didier Reynders hoopt er nog altijd op eerste minister te worden. Charles Michel wil niets liever dan zijn partijgenoot Reynders bij de EU te parkeren, dan is Michel en een groot deel van de MR er van af. De Gucht denkt er nog niet aan in Berlare te gaan herenboeren...

    Bezig zijn met regeringsonderhandelingen? Een rotstiel is het!

    31-08-2014 om 14:17 geschreven door Gust Adriaensen


    30-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Charles Baudelaire 'De ogen van de armen'

    In Knack wijst Stefaan Pleysier erop dat heel wat steden de afschaffing van het bedelverbod omzeilen door plaatselijke politiereglementen en GAS-boetes. Het belangrijkste argument voor de steden is dat bedelarij beschouwd wordt als een bedreiging van de openbare orde en veiligheid.

    Uit een analyse en vergelijking van een aantal reglementen, concludeert Pleysier evenwel dat het gebruikte argument een dekmantel is om bedelaars uit het stadscentrum te verdrijven. Veel meer dan een bedreiging van de openbare orde en veiligheid wordt bedelen in onze steden gezien als ongepast en ongewenst, aldus Pleysier. Stadscentra staan in het teken van toerisme, consumptie en vermaak. De publieke ruimte wordt ingericht om dat doel te dienen en elke vorm van sociale frictie of storing te weren.

    In essentie gebeurt volgens Pleysier , in onze steden hetzelfde als wat Charles Baudelaire al zo lang geleden opriep in 'Les yeux des pauvres'. 

    ''s Avonds, toen je een beetje moe was, wilde je op de hoek van een nieuwe boulevard gaan zitten voor een nieuw café, dat nog vol gruis lag, maar zijn onvoltooide pracht al vol trots toonde. Het café schitterde. Het gaslicht zelf ontplooide er alle geestdrift van een debuut en verlichtte uit alle macht de verblindend witte muren, de schitterende spiegelvlakken, de vergulde sier- en kroonlijsten, pages met bolle wangen die door honden aan de lijn werden voortgetrokken, dames die lachten naar de valk die op hun hand was neergestreken, nimfen en godinnen die vruchten, patés en wild op het hoofd droegen, voorstellingen van Hebe en Ganymedes die met uitgestrekte arm de amfora met bavaroise of de tweekleurige obelisk van gemengd ijs aanboden; heel de geschiedenis en heel de mythologie in dienst van de vraatzucht.

    Recht voor ons, op straat, stond een man van een jaar of veertig met een vermoeid gezicht en een grijzende baard. Hij hield een kleine jongen bij de hand, en op de andere arm droeg hij een kleintje dat nog niet kon lopen. Hij speelde voor oppas en nam zijn kinderen mee om in de avond een luchtje te scheppen.
    Allen waren in lompen gehuld. Die drie gezichten waren buitengewoon ernstig en die zes ogen keken strak naar het nieuwe café, met een bewondering die even groot was, maar zich naargelang de leeftijd anders uitte.

    De ogen van de vader zeiden: 'Wat mooi! Wat mooi! Het lijkt wel of al het geld van de armen in deze muren is gestoken.'— De ogen van de kleine jongen: 'Wat mooi! Wat mooi! Maar in dat huis mogen alleen mensen naar binnen die niet zijn zoals wij.' — En de ogen van het kleintje waren zo betoverd, dat ze slechts een intense en sprakeloze vreugde uitdrukten.

    Chansonniers zeggen dat plezier de ziel goedmoedig maakt en het hart mild. Ze hadden die avond wat mij betreft gelijk. Ik was vertederd door die familie van ogen, maar ik voelde me ook enigszins beschaamd over onze glazen en onze karaffen, die groter waren dan onze dorst.

    Ik wendde mijn ogen naar jou, liefste, om er mijn gedachte in te lezen. Ik keek diep in je mooie en zo wonderlijk zachte ogen, in je groene ogen, waar de Grilligheid huist en de betovering van de Maan, en je zei:

    'Ik kan niet tegen die mensen daar met hun wagenwijd opengesperde ogen! Zou je de ober willen vragen ze weg te sturen?'

    30-08-2014 om 09:36 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vol tederheid

    Vol tederheid

    Zie ze aan:
    twee stralende baby's
    die energiek de ontdekkingstocht
    van hun glanzend nieuwe wereld
    beginnen.

    Een intens boeiende belevenis,
    soms ook wel schrikwekkend
    -daar niet van-
    ze slaan dan maar
    met overgave aan het huilen.

    Totdat goedmenende reuzen,
    wij allen dus, ze troosten,
    aan het lachen brengen,
    beschermend de handen
    op hun hoofdjes leggen,
    ze in de armen nemen
    en hun namen noemen,

    vol tederheid.

    30-08-2014 om 08:01 geschreven door Gust Adriaensen


    29-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/24

    Vrijdag 27 augustus 2014

    Geïmproviseerd avondfeest

    Zoals we in het begin van de maand al deden, hebben we deze week weer meermaals het avondmaal gebruikt op het grote voorplein, met enkele bevriende families uit het dorp en de vluchtelingen, samen een dertigtal personen. De trappen voor de deur van “het salon” dienen als zitplaats. Op een lage salontafel liggen fallafels, zelf gemaakte zachte kaas, tomaten, komkommers en nog wat pikante groenten. De fallafels worden gevuld en de kinderen serveren ze samen met een beker warme thee. Je hoeft maar even wat zout te vragen en de kinderen stormen met drie tegelijk naar de keuken om het gewenste te halen. Voor de rest lopen ze rond, spelen met een plastieken bal of fietsen. De moeders die te gast zijn willen ook voor een verrassing zorgen en laten hun kroost een nagerecht uitdelen: gekookte maiskolven, een soort witte en bruine pudding, een gebak. Het is een heerlijke zomeravond. De vrouwen tateren er lustig op los, de mannen eveneens, hoewel iets minder. Toch kunnen we niet lang genieten. We werden verwittigd dat er vanavond mogelijk gevochten wordt. We brengen heel de afwas naar de keuken, waar de fraters voor de afwas zorgen. Dit wordt door de vrouwen normaal niet aanvaard, zeker niet als ze zien dat er een abouna (’n priester) bij is. Het is echter al avond en zij moeten hun kroost naar bed brengen. Wij doen dus de grote afwas. Vroeger heeft iemand al eens opgemerkt dat hier alles in de grootste vrijheid verloopt, maar o wee, als de afwas niet gebeurt volgens de vaste gewoonte! Alles driemaal. De eerste maakt de schotels proper onder stromend warm water. De tweede schrobt alles met warm zeepwater. De derde spoelt af in stromend warm water en laat het drogen. Morgen is alles weer gebruiksklaar. Er zijn geen handdoeken nodig. Onder het zingen gaat de afwas goed vooruit. Het lijkt soms op een firma “van gooi en smijt”. Wees gerust, het meeste is in plastiek: borden, kommen, bekers...

    Plots weerklinken daverende kanonschoten. Hoe harder hoe beter. Dan weten we dat de rebellen op afstand worden gehouden. De binnenbel rinkelt, het is een teken om niet boven te blijven slapen. Nog een tijd horen we harde schoten, tot het stil wordt. Het geïmproviseerd avondfeest is met luid vuurwerk afgesloten.

    Brood en spelen

    Een vervolging uit de oudheid die sterk in de herinnering blijft hangen is die van de Romeinse keizer Nero (+ 68). Deze wereldheerser besliste dat de christenen moesten beschouwd worden als mensenhaters. Dat was voldoende om een massale vervolging te rechtvaardigen. Hij won de sympathie van het volk door christenen levend voor wilde dieren te werpen. De geobsedeerde massa genoot van deze bloedige sensatie terwijl er in de menigte een aantal individuen de haat tegen de christenen uitschreeuwde en zo dit gruwelijk spel bleef aanmoedigen.

    Al loopt iedere vergelijking mank, de overeenkomsten met de huidige situatie in Syrië zijn duidelijk. Wereldheersers beslisten dat de Syrische president, zijn regering en zijn leger moesten beschouwd worden als de ergste dictatuur ter wereld. Dit volstond om duizenden rebellen als wilde dieren naar Syrië te sturen, allen in geweld aan elkaar gelijk, enkel verschillend van naam. Al drie jaar lang. Onze (vrt en andere) journalisten blijven spreken van een “volksopstand” tegen het “brutale regime van Assad”, “dat kniehoog in het bloed” staat, wat leidde tot een “burgeroorlog” waar “iedereen tegen iedereen vecht”. Precies het tegendeel van de werkelijkheid. Anderzijds wordt de lof gezwaaid naar “de seculiere rebellen” en het “Vrije Syrische Leger” die het land willen bevrijden. Ook precies het tegendeel van de werkelijkheid. Journalisten, door jullie oorlogspropaganda staan jullie aan de kant van de moordenaars en worden jullie medeschuldigen. Als je niet weet wat hier gebeurt, raadpleeg dan de juiste informatie die je bv. bij mediawerkgroepsyrie kunt vinden of in de laatste uitstekende “Nieuwsbrief VCP” van 25 augustus 2014. Kom later niet zeggen: “Ja maar, dat wisten wij niet!”

    Voordeel of valstrik?

    De VN veiligheidsraad heeft eensgezind resolutie 2170 aanvaard waardoor iedere hulp aan IS (islamitische staat) en al-Nousra wordt verboden. Tegelijk zijn de VS begonnen met het bombarderen van stellingen van IS in Irak. Aan iemand die hierop kritiek wil geven, zou ik vroeger kwaad geantwoord hebben: voor sommigen is het ook nooit goed! De oorlog tegen Syrië heeft mij echter een schone schijn beter leren onderscheiden van waarachtigheid.

    Al meer dan drie jaar hebben westerse mogendheden en hun bondgenoten niets onverlet gelaten om de soevereiniteit van Syrië te breken door land en volk uit te moorden en te verwoesten. De schuld van alle misdaden wordt nog steeds handig in de schoenen van de president en het leger geschoven, door blinde journalisten ijverig overgenomen. En telkens opnieuw worden weer voorwendsels gezocht om een militaire inval te rechtvaardigen. Door de val van de president moet chaos ontstaan waardoor het westen hier de macht en de rijkdommen kan grijpen. Syrië ligt op de meest strategische plaats om heel het Midden-Oosten te overheersen. De blijvende weerstand van Syrië is de grootste hinderpaal voor de verwezenlijking van het Amerikaans-zionistische plan van het “Grote Israël” van de Nijl tot de Eufraat. En de ruggegraat van deze weerstand blijft Rusland.

    De inval in Irak in 2003 gebeurde onder het motto: “Vrijheid voor Irak”. Was dit zo? Wie is de grootste massamoordenaar geweest: Saddam Hussein of Georges W. Bush? Wil de UNO nu werkelijk de terroristen bestrijden om het Iraakse en Syrische volk te helpen? Waarom kwamen de VS niet toen de IS de ene na de andere gruwelijke overwinning behaalde terwijl Irak om hulp smeekte? Of toen bleek dat in koelen bloede 1.700 mensen werden afgemaakt in Mosoel en omgeving? Of toen de Yezidis en de christenen van alles beroofd hulpeloos aan de grillen van IS waren overgeleverd? Waarom kwamen ze niet ter hulp aan de vele duizenden vluchtelingen in de woestijn die nu omgekomen zijn door dorst en ontbering? Ondertussen voeren het westen en Europa de politiek van een “open deur” voor de emigranten uit Syrië en Irak, terwijl deze mensen in hun eigen land thuis horen. Bij zijn terugkeer uit Beiroet naar Bagdad hekelde deChaldeeuwse patriarch Louis Sarko deze huichelachtige politiek en zei dt het Westen en Europa spoedig geconfronteerd zullen worden met de terroristen die ze zelf gevoed hebben.

    De resolutie 2170 is een mooie verpakking maar zorgt er voor dat niemand ter verantwoording kan geroepen worden, laat staan dat de terroristen ook maar iets in de weg wordt gelegd. Waarom worden kalief Abou Bakr en al zijn medewerkers niet op de lijst van de internationale terroristen geplaatst, al hun tegoeden bevroren en voor het internationaal gerechtshof gedaagd? Turkije zorgt voor de grote doorstroom van de terroristen uit heel de wereld naar Syrië en Irak. De in Syrië en Irak gestolen olie wordt langs Turkije naar Europa gevoerd, wat een slordige 3 miljoen dollar per dag zou opbrengen. Waarom worden de havens, de luchthavens en de grenzen van Turkije voor terroristen niet gesloten en de verkoop van gestolen olie daadwerkelijk onmogelijk gemaakt? Saoedi-Arabië en Qatar horen tot de grootste leveranciers en financiers van terroristen. Waarom wordt hiertegen niets gedaan en blijven zij de grote vrienden van het Westen? En de spectaculaire opmars met de succesvolle invasies van IS is niet het resultaat van “wat gepruts aan de keukentafel”. Dit is slechts mogelijk dank zij gedetailleerde kaarten van de actuele toestand en een netwerk van feilloze communicatie. Wie kan hen die satellietbeelden anders geven dan de VS en de NAVO?

    Bachar Al Jaafari, de Syrische permanente vertegenwoordiger bij de UNO heeft honderden brieven met de nodige bewijzen, video’s, foto’s en documenten bezorgd aan de UNO en aan de betrokken internationale instanties om de misdaden van deze terroristen aan te klagen. Tot heden werd niet een van die brieven beantwoord. Deze UNO-resolutie maakt nu wel duidelijk dat Syrië en Irak geteisterd worden door terroristen. Ook dit zal evenwel in de media niets veranderen. Terroristen zullen straffeloos massamoorden blijven begaan en onze journalisten zullen deze moeiteloos blijven toeschrijven aan een Syrische president.

    Wat is het doel van deze UNO-resolutie en de VS bombardementen? Een goede indruk geven en verdoezelen dat de VS de terroristengroepen zelf hebben opgericht en bijven inzetten om het Midden-.Oosten aan zich te onderwerpen? En vooral, is dit niet hét voorwendsel om straks de lang voorbereide militaire inval in Syrië te kunnen verwezenlijken?

    Net had ik voorgaande zin geschreven of het Witte Huis laat al weten bij monde van Ben Rhodes (veiligheid) en Chuch Hagel (defensie) dat de luchtaanvallen niet tot Irak zullen beperkt blijven. Anderzijds laat generaal Martin Dempsey (stafchef) weten dat zij IS in Syrïe niet zullen aanvallen zolang niet duidelijk is dat zij rechtstreeks Amerika bedreigen. Maar ook dat is geen probleem. De moord op de Amerikaanse journalist James Foley is zo geweldig in de media opgevoerd dat het “de eerste terroristische aanval op Amerika” genoemd wordt.

    Wallid al-Moallem, Syrische minister van buitenlandse zaken geeft een uitgebreide persverklaring naar aanleiding van de UNO resolutie 2170. Op fijne en diplomatische wijze stelt hij hetgeen wij hoger opmerkten aan de orde. Hij is nu blij dat officieel erkend wordt dat deze organisaties schuldig zijn voor de in Syrië gepleegde misdaden. Waarom, zo vraagt hij, werden echter voorheen de tientallen massamoorden, die wij aanklaagden niet erkend? Er is regionale en internationale samenwerking nodig om de IS te bestrijden, wat de minister toejuicht, maar met wie? Hij verwijst naar een zo juist verschenen artikel in Washington Post waarin getoond wordt hoe Turkije de rode loper uitrolt voor IS. Verder controleren de VS en de NAVO nagenoeg alle landen waar de terroristen hun trainingskampen hebben. Als de VS en de NAVO zogenaamd al tientallen jaren het terrorisme bestrijden, hoe komt het dan dat het terrorisme in die tijd alleen maar sterker geworden is? Zo blijven voor hem alleen Syrië, Rusland, Iran en Irak over als bondgenoten om de terroristen te bestrijden. De Iraanse ambassadeur in Damascus, Mohammad Riza Shibani zei al aan de Syrische eerste minister, Wael al-Halqi, dat de bilaterale overeenkomstig in het licht van deze situatie zullen versterkt worden tot heil van de beide volkeren. En S. Lavrov, Russische minister van buitenlandse zaken heeft aan de VS al ondubbelzinnig laten weten dat iedere interventie in Syrië met volledige toestemming van Damascus en in samenwerking met dit soevereine land moet gebeuren, zo niet wordt het beschouwd als een flagrante schending van het internationaal recht. En Obama heeft de boodschap begrepen. Hij liet weten dat hij uit Syrië zal wegblijven. (Waarom heeft hij dat niet in 2011 gezegd en vooral gedaan?)

    De Stad Gods

    Het doel van de zogenaamde “vrienden van Syrië” is en blijft zijn soevereiniteit breken, president en regering ten val brengen om zelf de macht en de rijkdom van dit land in handen te nemen en de wereldheerschappij van het westen te verzekeren. Hiervoor was een militaire invasie bedoeld zodat het land naar het stenen tijdperk gebombardeerd kon worden, zoals Irak en Libië. Vooral Rusland belette dit. Ondertussen werden groepen rebellen gestuurd om het land te verzwakken door moorden en verwoestingen. Duizenden scholen, ziekenhuizen, medische centra, fabrieken, openbare voorzieningen werden vernietigd samen met de moord op duizenden mannen, vrouwen en kinderen, burgers, religieuze leiders en heel veel gewone soldaten. Als Syrië een verpletterende dictatuur was zouden soldaten niet een derde van het dodental uitmaken. Hoeveel Israëlische soldaten zijn er gesneuveld tegenover de meer dan 2000 Palestijnen in Gaza in een ruime maand tijd? Ondertussen werden volk, leger, regering en president steeds meer één in de strijd tegen dit internationaal terrorisme. Dan probeerden de “vrienden” “vredesconferenties” te organiseren met hetzelfde doel: de president vervangen door hun eigen zogenaamde overgangsregering. Ook dat lukte niet. De verzwakking van het land ging en gaat onverminderd door. Ook de aanvallen op de energievoorzieningen. Deze week hadden we een dag stroomonderbreking van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat! Dan organiseerden de “vrienden” een laffe gifgasaanval in Ghouta met een massa kinderen die ze twee weken eerder in Lattakia ontvoerd hadden. Bijzonder succesvol en met 35 deskundige video’s de wereld in gestuurd. Toch lukte het ook toen niet eensgezind de schuld aan Syrië te geven en met luchtaanvallen te beginnen. Wel gingen moorden en aanslagen onverminderd verder. En nu is er een nieuwe en nog grotere gruwel: de IS (islamitische staat) die al flink voorbereid werd in Irak en Libanon. Als IS werkelijk in staat is de verbinding te maken tussen Irak en Libanon door Syrië heen, dan kunnen ze het land hier naar wens in stukken breken. En toch, de “vrienden van Syrië”, gesteund door “de internationale gemeenschap” en tienduizenden tot de tanden gewapende terroristen hebben Syrië tot heden niet kunnen breken. Wij verwachten dat ook IS het niet zal kunnen. Hoezeer het land ook door deze drie jaar durende terreur erg verzwakt is, toch zijn volk, leger, regering en president meer dan ooit één en dat blijft de grootste kracht. Bovendien heeft Syrië inmiddels ook echte vrienden en sterke bondgenoten.

    De geschiedenis van de eerste eeuwen van onze tijdrekening is geschreven met het bloed van de christenen. Het Romeinse Rijk wilde zijn wereldheerschappij behouden. In 410 wordt evenwel Rome door Alaric geplunderd, waarmee de ineenstorting van de wereldmacht begint, volgens de profetie van Jesaia 33, 1: “Wee u verwoester... Als ge klaar zijt met verwoesten, wordt gij zelf verwoest”. Terwijl het Romeinse Rijk voor goed zal verdwijnen, blijft het Kruis overeind en zal de Kerk zich uitbreiden over heel de wereld. Het is deze Kerk die alle landen en instellingen van de Westerse beschaving heeft zien geboren worden en ook zal zien sterven. In die zin schreef Augustinus, een genie uit de westerse beschaving, zijn groots werk over “de Stad Gods”. Wanneer hij sterft wordt zijn bisschopsstad Hippo door de Vandalen belegerd. Hij heeft duidelijk gemaakt dat er doorheen het politiek bedrijf van deze wereld een andere geschiedenis loopt, die blijvend is. God is de Schepper en Heer van deze wereld en Hij heeft Jezus aangesteld als de enige Koning van het heelal. Goed bestuur kan enkel gebeuren in Zijn naam. Dat kwam ook de “maagd van Orléans” duidelijk maken voor haar land. Als kind leidde Jeanne d’Arc het Franse leger en bevrijdde Orléans en Troyes en liet Charles tot koning van Frankrijk kronen als de vertegenwoordiger van de echte Koning Christus, “omdat God het wil”. Zelf is zij de weg van de verwerping gegaan zoals Christus en stierf op de brandstapel in 1431 op 19 jarige leeftijd. Dit is geen vroom verhaal voor devote zielen maar warachtige geschiedenis en een handleiding voor ieder land in onze tijd. Waar God niet erkend wordt, is er geen vrede en wordt ook de waardigheid van de mens met voeten getreden. Daarom is de echte vraag: “Zal de Mensenzoon bij zijn komst het geloof op aarde vinden”? (Lc 18, 8).

     

    29-08-2014 om 15:54 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Een Thatcherregering in de maak'
     Marc Leemans, voorzitter van het ACV, waarschuwt voor een rechtse Thatcheriaanse regering, die er dreigt aan te komen

    Enkele citaten:

    -De Vlaamse meerderheidspartijen hebben eerst de kiezer verblind met beloftes en zijn die nu allemaal vergeten.

    'Er bestaan vandaag inkomens die te weinig worden aangesproken. Werknemers betalen 45 procent, bedrijven amper 11 procent.'

    'Het zou wel eens meer een rechtse dan een centrumrechtse regering kunnen worden.'

    'Het kan niet dat de opbrengsten alleen aandeelhouders ten goede komen en dat de werknemers er geen graantje van kunnen meepikken.'

     

    29-08-2014 om 14:41 geschreven door Gust Adriaensen


    28-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Christenen zijn non-conformisten'

    Abt Testaert van de Postelse norbertijnenabdij zei in zijn homilie ter gelegenheid van de viering van de heilige Augustinus, regelvader van de norbertijnen, dat de christenen non-conformisten zijn.

    Voortbouwend op de Bijbellezingen stelde de prelaat dat Christus navolgen je ertoe aanzet waarden te belijden en te beleven die haaks staan op wat de ‘wereld’ voorstaat en nastreeft. Dat maakt de christen dus onvermijdelijk tot een non-conformist.

    En toch mogen christenen de ‘wereld’ niet ontvluchten. Als zij een van hart en geest in de wereld getuigenis afleggen van hun geloof in de liefde, zullen zij vele mensen blijven aantrekken, aldus de abt.

    28-08-2014 om 14:52 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Het papiertje en de factuur'

    In De Standaard van 28 augustus verscheen volgende lezersbrief waarin de schrijver Unizo-topman Van Eetvelt over de hekel haalt en waarin gewezen wordt op de wijd verspreide praktijken van fiscale fraude in de ondernemerswereld. De voorbeelden die de briefschrijver aanhaalt zijn ongetwijfeld scherp herkenbaar zowel bij de ondernemers als bij de klanten.

    -----------------------------------------------------

    Het papiertje en de factuur

    'Van vele ondernemers is er geen mens die kan weten wat hun echte gemiddelde inkomen is.
    '

    De klaagzang van Unizo-topman Karel Van Eetvelt is karikaturaal, indien niet hypocriet (‘Een zure/dure les voor ondernemers’ DS 25 augustus ). Altijd wordt op de hamer van de respectloosheid geklopt, steevast is de kleine ondernemer het slachtoffer van fiscaal onrecht, immer is de fiscale ambtenaar een soort roofdier. Eigen ervaring leert dat dit op zijn minst genuanceerd moet worden.

    Het voorbije jaar hebben vier zelfstandige ondernemers werken in mijn huis uitgevoerd. Drie van hen gaven mij na de afwerking een papiertje met daarop het bedrag dat ik moest betalen. Pas na mijn verzoek kwam er een factuur. Slechts een onder hen vond het evident dat de werkzaamheden gefactureerd zouden worden. (Over het verdere verleden zullen we het maar niet hebben, de lijst zou immers te lang worden. Zelfs een lading tropisch hout kon zomaar geleverd worden). Van de drie zelfstandigen kan het inkomen niet precies bepaald worden, want zij werken ook elders met een papiertje.

    Tuinstoelen voor op kantoor

    Wat dan met de uitgavenzijde? De ervaring van de fiscus dat meer dan de helft van de gecontroleerde zelfstandige ondernemers privé-uitgaven als bedrijfsuitgaven boekt, is voor Karel Van Eetvelt duidelijk niet betrouwbaar (DS 28 mei) . De fiscus is immers niet eerlijk.

    Wat leren hier verhalen uit de eigen omgeving? De tuinstoelen komen in de boekhouding als kantooruitrusting terecht, de vele boeken van de echtgenote zijn handboeken voor de zaak, de gsm’s van vrouw en kinderen staan op naam van de firma, de kopies van zoonlief in Leuven worden gefactureerd.

    Een ondernemer neemt initiatief en vooral risico’s. Hij mag best een stevige boterham verdienen, een meervoud van wat ikzelf ontvang. Maar van vele ondernemers is er geen mens in dit land die kan weten wat hun echte gemiddelde inkomen is. Zowel aan de ontvangstzijde als aan de uitgavenzijde wordt er vals gespeeld. Mijn respect voor de ondernemer die mij zonder probleem correct een factuur bezorgde, is grenzeloos. Maar als Karel Van Eetvelt sympathie en respect voor zijn Unizo-leden wil, moet hij eerst de rest van de stal opruimen.

    Alle bovenstaande voorbeelden zijn uit mijn ervaring en omgeving geplukt. Vandaar dat ik mijn naam niet bekendmaak. Die onmenselijke fiscus zou weleens op ideeën kunnen komen.

    28-08-2014 om 08:00 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

     

    Paus Franciscus:

     

    'Christians know how to give. Their lives are filled with generous acts – often hidden – towards their neighbour.'

     

    28-08-2014 om 07:36 geschreven door Gust Adriaensen


    27-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De gastvrijheid van Delhaize Kessel-Lo

    Woonwagenbewoners vonden tot voor kort een standplaats op een niet gebruikt terrein van Delhaize Kessel-Lo.

    De wakkere directie van dat warenhuis heeft nu een gracht laten graven, zodat die mensen niet meer op het terrein kunnen. De VRT noemt die maatregel een 'creatieve oplossing'. Oplossing waarvan?

    Delhaize Kessel-Lo beklemtoont dat het niet de bedoeling is die woonwagenbewoners te 'verjagen', maar wel ze te 'ontmoedigen'.  Dat mag gerust het toppunt van warenhuisdirectiecynisme genoemd worden.

    Hopelijk reageren vele klanten van Delhaize Kessel-Lo tegen deze klaarblijkelijk primitieve Delhaizebazen, door de winkel links te laten liggen. Niet om ze te boycotten natuurlijk maar om ze te doen nadenken.

    Kwaadaardige domheid is klaarblijkelijk niet alleen besteed aan Landense burgemeesters maar ook aan Leuvense Delhaizebazen.

    27-08-2014 om 13:46 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De postjes

    Het zijn verschrikkelijke tijden voor Peeters, Thyssen, Reynders, De Gucht én hun respectieve partijkopstukken.

    Peeters heeft zijn zinnen gezet op het premierschap en gedraagt zich al als zodanig. Thyssen is kandidaat voor een commissarisjob bij de EU en wordt gelokt, verleid door Juncker met de belofte van een 'dikke' portefeuille. Maar de liberale 'familie', en zeker niet de MR, evenmin als de N-VA gunnen de 'kleine' CD&V, twee topfuncties, plus daarbij nog twee ministers in de federale regering. Het ziet ernaar uit dat CD&V in dat postjesgevecht de grootste averij, zeker op het persoonlijke vlak, zal oplopen. Kris Peeters zal het hem door N-VA beloofde premierschap niet opgeven. En dan wordt Marianne Thyssen het slachtoffer van Peeters' ambitie.

    Ook Reynders aast op een 'zware' portefeuille bij de Europese commissie. Hij wordt in die ambitie ongetwijfeld gesteund door zijn voorzitter Michel, die Reynders liever kwijt dan rijk is op het Belgische politieke toneel. Maar een MR-EU-commissaris plus zeven (!!) MR-ministers in de federale regering, is de schaamte ver voorbij, zelfs voor de vrij schaamteloze pokerspelers, die een zogenaamde 'Zweedse' (wat een belediging voor Zweden!) in mekaar aan het knutselen zijn.

    Bij dit geweld der 'groten', speelt De Gucht vooralsnog een bescheiden rolletje in de luwte. Maar ook Karel uit Berlare, lobbyt en spint en intrigeert... en hoopt dat door de houdgreep waarin CD&V en MR mekaar houden, er alsnog een commissarisjob bij hem in de schoot valt.

    Ondertussen verschijnen de twee co-formateurs om de haverklap als twee blitse, energieke, zonnige, wat overjaarse yuppies op het tv-scherm, kloppen mekaar amicaal op de schouders en verklaren met stralende gezichten dat ze er weer eens fel zullen tegenaan gaan. Kortom, typevoorbeelden van de 'hardwerkende Vlaming' en, nu ook, weliswaar tegen de diepste overtuiging van de Vlaamse nationalisten in, van de 'hardwerkende Waal', wat tot voor kort voor de Vlaamse diehards een contradictio in terminis was. 'Hardwerkende Walen', inderdaad. Althans wat de sociaal-economische geestesgenoten van de Waalse liberalen betreft. Het gespuis van de PS en Ecolo hoort daar natuurlijk niet bij. Die liggen nog altijd in hun hangmatten te profiteren van de 'hardwerkende Vlaming'.

    27-08-2014 om 09:16 geschreven door Gust Adriaensen


    26-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Belgikske nikske!' = 'Vive l'armťe Belge!'

     

    Het loont de moeite op de diverse internetfora de namen van de fanatiekste aanhangers van de Vlaamse nationalisten eens te leggen naast de ferventste verdedigers van de miljardenaankoop van gevechtsvliegtuigen. Daaruit blijkt dat die grotendeels gelijk zijn.

    Of hoe schreeuwers van 'Belgikske nikske!', zich ontpoppen tot schreeuwers van 'Vive l'armée Belge!'.

    26-08-2014 om 12:22 geschreven door Gust Adriaensen


    25-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Prioriteiten

    Groen en SP-A hekelen het voornemen van de regeringsonderhandelaars om miljarden te besteden aan gevechtsvliegtuigen en tegelijk flink te snijden in de zorgsector.

    In het bijzonder parlementslid Calvo van Groen stelt scherp het verschil in prioriteiten aan de kaak. De rechtse regering die in de steigers staat, maakt het de gezinnen, het sociale netwerk van de verenigingen en de werknemers moeilijk, en heeft klaarblijkelijk veel minder moeite met het voorzien van miljarden voor het leger.

    Terecht pakt hij ook CD&V aan. De partij van de gezinnen zegt op dezelfde dag: wij beknibbelen op de sociale uitgaven en wij zijn genereus als het om militaire uitgaven gaat.

    25-08-2014 om 19:37 geschreven door Gust Adriaensen


    24-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Groene jongen Herman De Croo
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

     

     

    (Het rendez-vous bij het prieeltje)

    (De Schone (?) en het Beest (?))

    ---------------------------------

    In de Helleboschzomernachtsessie met Goedele Liekens en  Herman De Croo in het DSWeekblad, schetst Herman De Croo (77) een ongenadig en vernietigend beeld van 'ons egoïsme'. Waarschijnlijk vergeet hij daarbij dat het kapitalisme en het neoliberalisme, waarvan hijzelf een grote voorstander is, zonder twijfel een van de grootste oorzaken van dat 'egoïsme' is.

    Lees de wijsheden van het Orakel van Brakel:

    'Het systeem slaagt er niet in om zelfbeschermend op te treden. Historisch zijn wij Byzantium waar ze discussiëren over het geslacht der engelen terwijl de Turken de eerste ladders tegen de muur zetten. De politiek helpt ons hier niet. We zijn een groepje mentaal verknechte profiteurs. We discussiëren over de prijs van de benzine, de woonbonus, de schaal van de belastingen. Maar we verzekeren ons niet voor de beschaving die wij al een goede halve eeuw genieten. We zijn zo egoïstisch dat we op korte termijn de nadelen van ons egoïsme niet zien.'

    En Herman gaat voort op zijn elan en etaleert vol vuur zijn milieubekommernis:

    'In Congo wordt elk jaar 4 miljoen kubieke meter hout vernietigd. Het gros daarvan gaat naar de houtskool voor onze vuurtjes. In dit tempo staat er binnen 50 jaar geen boom meer recht in Congo. En wij doen niets tegen die zelfvernietiging, tegen de opwarming van de aarde die dat mee veroorzaakt.'

    Ferm gesproken Herman! En nu maar hopen dat de opvattingen van vader De Croo, niet alleen maar opborrelden tijdens een zomernacht met Goedele Liekens, maar dat ze echt zijn en ook zoon Alexander beïnvloed hebben.

    Als dat zo is, dan kunnen we ons wellicht verheugen in een stevig groen hoofdstuk in het federale regeringsprogram!

     

     

     

     

     

    24-08-2014 om 16:04 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met spek schieten
    Wouter Torfs, de CEO van Schoenen Torfs, orakelt : 'Het welzijn van mijn magazijniers is mij véél dierbaarder dan mijn persoonlijke welvaart.'
    Nu is het goed mogelijk dat de heer Torfs bekommerd is om het welzijn van 'zijn' magazijniers. Maar wereldkundig maken dat zijn persoonlijke welvaart hem minder interesseert dan het welzijn van 'zijn' magazijniers, is totaal maar dan ook totaal ongeloofwaardig.
    Wat belet de heer Torfs, als het welzijn van 'zijn' magazijniers hem dierbaarder is dan zijn eigen welvaart, het loon van 'zijn' magazijniers, morgen te vervijfvoudigen? Als eerste kleine stap natuurlijk. Want de bekommernis om de magazijniers, die zoveel groter is dan de gehechtheid van de CEO aan zijn persoonlijke welvaart, kan nog veel duidelijker in concrete beslissingen van de CEO uitgedrukt worden!

     

    24-08-2014 om 07:13 geschreven door Gust Adriaensen


    23-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'De N-VA wil separatisme'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In een uitgebreid interview met De Standaard windt Bruno De Wever, historicus en broer van N-VA-voorzitter Bart De Wever, er geen doekjes om. Het ultieme doel van N-VA blijft : België kapot maken.

    Enkele citaten uit het interview:

    'Een buitenparlementaire Vlaamse Beweging is weggesmolten.'

    'Mijn broer (Bart De Wever) is God op dit moment binnen zijn partij. Hij kan zich alles permitteren, ook regeringsdeelname. Niemand gaat hem uitschelden voor volksverrader. Wie zou het ook durven?'

    'De basismilitanten van de N-VA willen een onafhankelijk Vlaanderen. Dat herstelbeleid, pfff, daar draait het eigenlijk niet om.'

    'Bij onafhankelijkheid verliest Vlaanderen hoe dan ook Brussel. De N-VA beseft dat denk ik. Volgens mij hebben ze Brussel al opgegeven.'

    'De N-VA wil breken met het romantisch Vlaams-nationalisme.'

    'In Vlaanderen kantelde het nationalisme toch altijd eerder naar rechts, vaak uit opportunistische overwegingen.'

    'Er is weinig of geen verschil tussen de Volksunie toen (de tijd van Schiltz) en de N-VA nu. Het doel van een groot deel van de achterban was en is hetzelfde: België kapot maken. Maar Schiltz was verstandig genoeg om 'Leve België' te roepen wanneer hij als minister niet anders kon. Net zoals mijn broer (Bart De Wever) verstandig genoeg is om de koning te bezoeken en daar niet moeilijk over te doen.'

    23-08-2014 om 08:27 geschreven door Gust Adriaensen


    22-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valt onze identiteit samen met consumptie?

    Naar aanleiding van de publicatie van het boek 'Ik daag u uit God -Leven met chronische pijn', geschreven door Anita Galle, publiceert Tertio een interview met zus en broer Anita en Erik Galle.

    Erik Galle zegt o.a. het volgende:

    'Een van mijn favoriete theologen, Maurice Zundel (1887-1975), heeft ingezien hoe een meerderheid van ons in de heersende ik-cultuur verstrikt zit. Toch stimuleert deze Zwitserse denker ons het vlakke niveau van consumentisme te overstijgen.

    Wie een zingevingskader bezit, is in staat zich letterlijk terug te trekken uit de mallemolen. Een gelovige visie helpt daarbij.

    Door alle discussies over ethische thema's dreigt menigeen te vergeten dat een christelijke oriëntatie ten diepste gaat over identiteit.

    Valt onze identiteit samen met consumptie? Of laten we iemand anders toe?

    ----------------------

    Anita Galle, Ik daag u uit God-Leven met chronische pijn, Halewijn, 14,95 euro. Bestelling is mogelijk via www.tertio.be.

    22-08-2014 om 13:38 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/23

    Vrijdag 22 augustus 2014

    De veiligheid

    De veiligheid in onze streek is zo goed hersteld dat we naar buiten kunnen als het nodig is. Al zijn de ziekenhuizen ook in onze buurt flink verwoest, in de omliggende dorpen zijn er weer voldoende deskundige medische zorgen, hier een oogarts, daar een tandarts. Zo heb ik zelf al enkele keren een tandarts kunnen bezoeken, begeleid door een van onze “vrijwilligers”, die goed op de hoogte zijn van de toestand. Het bezoek had iets van de sfeer van voor de oorlog. De voordeur van het huis van de tandarts staat wagenwijd open. Dan zijn er nog drie deuren in rechte lijn, allemaal wagenwijd open tot en met de deur van het kabinet. Iedereen kan binnen zonder bellen en zich meteen bij de tandarts even aanmelden. Neen, het zijn hier geen Afrikaanse toestanden en de tandarts beschikt, denk ik, zo ongeveer over alle moderne materiaal zoals in België. Wel is het allemaal veel huiselijker. De meesten gaan ook met twee of meer binnen: moeder en kind, twee meisjes, een oudere jongen met een kleinere broer... Ooit steekt een van de kleine kinderen zijn hoofdje door de andere (gesloten) deur en vraagt of hij iets mag nemen of doen, waarop mama, de tandarts met een luide lach antwoordt. De vaste telefoon rinkelt constant. De tandarts kijkt naar het nummer en laat de telefoon rinkelen. Haar man hoort bij de plaatselijke vrijwilligersploeg die mee zorgt voor de hulpverlening. Ik vermoed sterk dat zij vele uren werkt zonder die aan te rekenen. Ze is soenniet maar leest graag, zegt ze, in het evangelie dat ze van onze fraters heeft gekregen.

    Een harmonieus samenleven

    Een van de aangename eigenschappen van de Syrische maatschappij was steeds de harmonieuze samenleving. In deze lekenstaat wordt er over gewaakt dat iedere godsdienst beschermd wordt en dat ieder zijn geloof vrij mag beleven. Vanaf het ogenblik dat van buiten af de oorlog tegen Syrië georganiseerd werd, hebben wij geprobeerd uit te leggen dat er hier van binnen uit geen “godsdienstoorlog” of “burgeroorlog” ontstaan is. Dit paste niet in de westerse oorlogspropaganda en werd dus niet geloofd. Mogelijk nu nog niet. Toch is het zo. De huidige samenleving op de meeste plaatsen van het land is daar het bewijs van. Ook hier bij ons. Wij leven met christenen en soennieten samen. Een van de vluchtelingen heeft ondertussen spontaan de taak van portier opgenomen, wat wel degelijk een full-time job is. Moslims komen regelmatig en in alle vrijheid naar de eucharistie of het liturgisch gebed, waarop wij hen bij gelegenheid een of andere Schriftlezing in het Arabisch laten voorlezen. Af en toe nemen we samen het avondmaal op de grote binnenkoer, waarna de mannen en de vrouwen elk spontaan een groep vormen, terwijl de kinderen rondlopen of fietsen. De vluchtelingen helpen mee bij allerlei werk en zorgen af en toe ook voor een verrassing of een gebak. Kortom, zo hebben wij hier de samenleving voor de oorlog gekend en zo is het nu in volle oorlog nog.

    Alle aandacht gaat nu naar de wreedheden van IS, die volgens velen de ware aard van de islam openbaren. Best mogelijk. Deze week hadden onze moslims op een avond de behoefte ons eens uitgebreid uit te leggen dat die IS hun islam besmeurt en dat de islam zelfs in de oorlogsvoering een strikte code kent van respect voor de eigendom en het leven van anderen. Zij beweren stellig dat de barbaarsheid van IS en van al de andere terroristische groepen niet van hun islam komt. Ook dat is best mogelijk. Dan blijft wel de vraag: vanwaar komt het dan wel? Ondertussen laat “Le Salon Beige” met een video weten dat België al flink op weg is om een islamitische staat te worden (Vers un état islamique en Belgique, 21/8/2014). En België niet alleen. Het aanwerven van terroristen voor Syrië in europese landen verliep de voorbije jaren verdacht vlot. Zo is de recrutering van strijders voor de islamitische staat nu ook bijzonder succesvol. Allemaal toeval?

    Een ondraaglijke blik

    In Syrië is de vrede nog lang niet hersteld. Regelmatig wordt ons een foto getoond van een stralende jongeman die door terroristen inmiddels werd gedood. Tijdens en sinds de belegering van dit klooster vorig jaar november zijn hier vele mensen over de vloer geweest. Dikwijls vroegen ze of ze met de mensen van de gemeenschap op de foto mochten. Ook deze week toonde een moslim weer een foto met de mededeling dat die man werd gedood. Al sta ik zelf mee op de foto, ik kan mij die man dan toch maar vaag of niet herinneren. We hebben wel samen gebeden. Laat ons duidelijk zeggen dat wij zelf met eigen ogen nog geen gruwelen hebben gezien. In gevaarlijke ogenblikken zitten of zaten wij in een schuilkelder. Wel hebben wij vluchtelingen rondom ons die ons op hun gsm beelden tonen van hun verwoeste huizen en verhalen vertellen van mensen die gemarteld, vermoord en verminkt werden. En de beelden van gekruisigden gaan de hele wereld rond. Wat mij daarbij het meest aanspreekt is hun onzichtbare blik. Ze zijn geblindoekt. Hun moordenaars kunnen de blik van deze onschuldigen niet verdragen.

    Welnu, het is de blik van deze onschuldige en lijdende slachtoffers die ik voor ogen wil houden. Door onze aandacht echter alleen te richten op de misdadigers laten we hun beschermheren en opdrachtgevers buiten bechouwing. Een “complot” klinkt niet journalistiek genoeg en heeft in de openbare opinie geen plaats. Het is veel diplomatischer “geen partij te kiezen”. We willen ons ondubbelzinnig scharen aan de kant van de onschuldige slachtoffers. In hun naam wil ik het onrecht aanklagen van de westerse samenzwering die Syrië en heel het Midden-Oosten aan het uitmoorden en vernietigen is. In hun naam wil ik protesteren tegen de dwaling van het zionisme, die als sluipend vergif bij zovelen is binnen gedrongen, zelfs bij goede gelovigen. Omwille van de slachtoffers klaag ik de valse wijze aan waarop de laatste maanden een nieuwe oorlog tegen Rusland wordt gevoerd. Als de samenleving in Oekraïne zo corrupt, onvrij en ellendig is en als vele Oekraïners voor goed weg willen van de sovjetdictatuur en het stalinisme, zullen ze dan hun waardigheid, vrijheid en welvaart terug krijgen door nu dienaars te worden van de EU, de NAVO en Amerika, die niet ophouden oorlog te voeren? Syrië kan voor ieder land nu een voorbeeld zijn doordat het in eenheid vecht tegen iedere buitenlandse overheersing. Hierin past geen moderne dubbelzinnigheid met de grijze mededeling ”dat er van beide kanten geweld gepleegd wordt”. Wanneer een groep rebellen hier een dorp komt uitmoorden en het nationale leger lukt er uiteindelijk in om hen te overwinnen, dan zeggen we dat de enen een misdaad pleegden en de anderen een weldaad, zonder dat we daarbij het geweld op zich goedkeuren.

    Kalief, jood en agent van de Mossad: Simon Elliot?

    Wie vluchtig markante uitspraken van enkele invloedrijke zionistische leiders overloopt, krijgt een duidelijker beeld van de huidige oorlogen in de wereld. Ik heb al deze uitspraken niet zelf gecontroleerd. Ik heb ook maar op de lagere school nog met griffel en lei moeten leren schrijven. Ik weet echter zeer zeker dat de verschrikkelijke geest van “etnische zuivering” die in deze uitspraken naar voren komt wel degelijk de geest is waarmee Israël zich gevestigd heeft in Palestina. Wie dit bestrijdt kent de echte geschiedenis niet.

    Jabotinski, stichter van het “herwerkte zionisme” schreef in zijn “’Mur de fer” (1923): “Zionisme is een avontuur van colonisatie dat steunt op een machtig leger”. Hij legde verder uit dat geen enkel Arabisch dorp mag blijven en geen enkele Arabier (dus ook geen Arabische christen!). Moshe Dayan, minister van verdediging en buitenlandse zaken sprak op 12 februarir 1952 op Radio Israël over het “Israelisch Imperium”. Raphael Eitan, stafchef van het Israëlische leger (13 april 1983): “De Arabieren hebben geen recht, zelfs niet op één centimeter van het Grote Israël. Dat moeten we hen met absolute macht duidelijk maken, totdat ze voor ons kruipen”. Netanyuahu voor studenten van de Bar Ilan universiteit: “We moeten de Arabieren massaal uitdrijven en daarbij leren van China hoe daar manifestaties worden onderdrukt” (24 november 1989). In het bekendeAmerikaanse nieuwsprogramma CBS’s 60 minutes, verwees Lesley Stahl naar de half miljoen kinderen die gestorven zijn omwille van de sancties tegen Irak en stelde aan Madeleine Albright, staatsecretaris onder B. Clinton de vraag of dit dan de prijs waard is. Zij antwoordde letterlijk: “Ik denk dat dit een zware keuze is, maar de prijs – wij denken dat het de prijs waard is!” (19 mei 1996). Zij betwistte niet eens het hoge aantal gestorven kinderen. Ariel Sharon tot Shimon Peres : “Bekommer u niet om de druk van Amerika op Israël. Wij, joden, controleren Amerika en de Amerikanen weten dit” (3 oktober 2001). Ter afsluiting herinneren we er aan dat Al Qaida een uitvinding is van Jimmy Carter en zijn veiligheidsadviseur Zbigniew Brzezinski (1977-1981), die daarmee in Afghanistan tegen Rusland wilden vechten. (From the Shadows, Google Books, 2011, blz. 146). De voormalige Amerikaanse minister van buitenlandse zaken, Hillary Clinton, zei het met haar gekende arrogantie openlijk: wij, de Amerikaanse regering, hebben Al-Qaida gemaakt en gefinancierd En dat de senator John McCain al drie jaar naar hier komt om de zwaarste criminelen “geestelijk te begeleiden” kan met tekst en beeld overvloedig geïllustreerd worden (Th.Meyssan, John McCain, le chef d’orchestre du “prentimps arabe” et le Calife, reseau voltaire, 18 aug. 2014; Mouna Alno-Nakhal, A votre avis, les Etats-Unis ont-ils créé l’EIIL? Mondialisation.ca, 15 aug. 2014)

    De snelle opmars en de beestachtige wreedheden van de terroristen van IS (islamitische staat) in Irak worden in de westerse media beschreven als geheel onverwacht, omdat ze ieder ruimer of dieper zicht blijven weigeren. Ondertussen ontplooit zich een verschrikkelijke internationale samenzwering. De chaldeeuwse mgr Najim zegt in een interview met ZENIT (15/8/2014) onomwonden dat deze uitbarsting van barbaars geweld gewoon het logisch gevolg is van een bewuste strategie, ingezet met de inval in Irak in 2003. Sindsdien werden systematisch kerken in brand gestoken en christenen vermoord. In 2008 werd mgr. Farraj Rahho, bisschop van Mossoul, samen met zijn secretaris, diakens en priesters vermoord. In 2010 werden 37 christenen, samen in gebed, koelbloedig afgemaakt.

    Het gaat wel degelijk om een groots en vernietigend plan. Alle ogen zijn nu gericht op een nieuwe kalief. De volledige naam van deze kalief Abu Bakr Al-Baghdadi luidt: Ibrahim ibn Awad ibn Ibrahim Adri Arradoui Al Hosseini. Heel wat anders dan onze Vlaamse Tist Teunis of Jan Peters! Helaas, zoals ik deze laatste namen nu maar uitvind, zo beweren sommigen dat hij zijn naam uitgevonden heeft. Alles zou vals zijn. Hij zou gewoon Simon Elliot heten, een joodse vader en moeder hebben en een agent zijn van de Mossad, de Israëlische geheime dienst. Van 2004 tot 2009 logeerde hij in de gevangenis van Guantanamo. De Israëlische geheime dienst heeft hem gedurende een jaar een grondige opleiding in spionage gegeven, met specialisatie in psychologische en destructieve strategieën, niet zomaar een klein beetje, maar op de meest gruwelijke wijze.  Hij is klaar om binnen te dringen in islamitische of Arabische staten, die door Israël als vijanden worden gebrandmerkt. In nauwe samenwerking met de Amerikaanse, Britse en Israëlische geheime diensten kan hij op één bepaalde plaats, op veilige afstand van Israël, een organisatie opzetten die terroristen vanuit heel de wereld aantrekt. Het kalifaat zou oorspronkelijk bedoeld geweest zijn voor Egypte om de Syrische president omver te werpen, met wapens en logistieke steun van de VS, Engeland, Saoedi-Arabië en Qatar. Als zionistische emir van IS werkt hij aan de realisatie van het “Groot Israël”, de zionistische staat tussen de Nijl en de Euphraat, die heel het Midden-Oosten definitief moet overheersen. Deze operatie heet in geheime taal zoveel als “het nest van de horzel”. Ondertussen zijn zionisten er in geslaagd om de wereld wijs te maken dat het arme Israël dringend moet beschermd worden tegen die extremistische islamisten! (Simon Elliot, alias Al-Baghdadi, de père et mère juifs et agent du Mossad, croah.fr., 3 aug. 2014; Radio-ajyal.com; Egy-press; Geraldina Colotti, Révélations de Snowden: comment les USA aident Israël et recrutent les djihadistes de l’EIIL, mondialisation.ca, 10 aug. 2014). Een vriend stuurde volgende link in het Nederlands: http://www.palestinanieuws.nl/laatste-nieuws-palestina/isis-leider-albaghdadi-is-joodse-mossad-agent-simon-elliot/Een andere betrouwbare bron zegt echter dat de bewering omtrent zijn joodse afkomst ook een misleiding kan zijn om de aandacht wat af te wenden van Saoedi-Arabië.

    Is de kalief een jood of niet? Eigenlijk maakt het niet zo veel uit. Syrië, Irak, Libanon en het hele Midden-Oosten worden systematisch uitgemoord en verwoest om deze landen in afzonderlijke confessionele groepen te verbrokkelen. Deze uitroeiing is nu op kruissnelheid gekomen. Vooral de harmonieuze samenleving van Syrië, waarin de verschillende geloofsgroepen als één familie trachten te leven, is al jaren een doorn in het oog van Israël, dat precies het tegendeel nastreeft: een zuivere joodse staat, een Groot Israël, enkel voor zionisten, gebouwd op een militaire supermacht en niet op het joodse geloof. Hierbij speelt deze kalief als marionet van Amerika een grote rol. De EU en de NAVO zijn de gewillige dienaars van de belangen van Amerika, dat zelf geregeerd wordt door Israël, terwijl Israël de speelbal is van zionistische heersers. En de bevriende golfstaten met hun overcapaciteit aan terroristen doen voor hen graag het vuile werk, geobsedeerd door hun eigen fanatieke islam.

    De tijd van speculaties over een mogelijke complottheorie is al lang voorbij. We zitten midden in de werkelijkheid zelf en niemand weet of we dit zullen overleven. Internationale voedselprogramma’s of het opzetten van tentenkampen voor vluchtelingen lijken edelmoedig maar zijn in feite een uitbuiten en bestendigen van het lijden van de volkeren. Het moorden en verwoesten dienen radicaal gestopt te worden. Mensen horen thuis in hun eigen land en streek om hun eigen samenleving op te bouwen met de rijkdommen van hun land en de regeringsvorm die zij zelf verkiezen. Als de machtige internationale organisaties hiervoor niet zorgen hebben ze geen zin en geen gezag meer.

    Een oproep van oraprosiria

     

    Het is tijd om de wereld en de hemel wakker te schudden met een gebed voor Syrie! Laten we op 7 september 2014 een Gebedsdag voor de Vrede in Syrie organiseren samen met alle mensen van goede wil. Hierdoor herhalen we de historische oproep van onze Paus Franciscus op 7 september 2013 om het ondenkbare te realiseren. Opnieuw laten we een schreeuw horen voor de Vrede in Syrie opdat de fundamentalistische terreur,  die iedere dialoog uitsluit, zou stoppen en het gewonde Syrische volk  weer in vrede mag leven. Hoe deelnemen? Door het organiseren van gebedsmomenten en ontmoetingen met vrienden, familie en parochie, door dezelfde intentie verbonden met mensen over heel de wereld.

    http://oraprosiria.blogspot.it/2014/08/alziamo-al-cielo-la-nostra-voce-7.html

    https://www.facebook.com/events/624727687642014/

    22-08-2014 om 11:56 geschreven door Gust Adriaensen


    21-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verspilzucht van de partijen

     

    De politieke partijen hebben in de verkiezingscampagne van 2014 hun verspilzucht botgevierd.

    Niet minder dan 20.651.511 euro werd aan de verkiezingscampagne besteed. Dat berekende VIVES, het economisch onderzoekscentrum van de Katholieke Universiteit Leuven.

    De verspilziekste partij was N-VA met 4.507.945 euro. Dan volgen CD&V met 4.241.347 euro en Open VLD met 4.240.945 euro. SP-A volgt op afstand met 3.323.184 euro.

    21-08-2014 om 18:34 geschreven door Gust Adriaensen


    20-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoe zit het met de (bezoldigde) cumuls van Kempense politici?

    Op de site www.cumuleo.be zijn uitgebreide statistieken te raadplegen over de cumuls (2013) van alle Belgische politici inclusief de gemeentelijke mandatarissen. Boeiend om in te grasduinen. Een greep uit de korf van politici uit het arrondissement Turnhout:

                                        Aantal mandaten    Bezoldigd

    Verherstraeten             5                             4

    Celis                             14                           4

    Deckx                             7                           4

    Helsen                           11                          2

    Kennes                            5                           2

    Rombouts                        9                           2

    Smaers                            7                           2

    Taelman                          6                           5

    Van Dijck                        13                          4

     

    20-08-2014 om 09:01 geschreven door Gust Adriaensen


    19-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cumulerende politici

    Op de site www.cumuleo.be zijn uitgebreide statistieken te raadplegen over de cumuls van alle Belgische politici inclusie de gemeentelijke mandatarissen. Boeiend om in te grasduinen. Een kleine greep uit de korf van de Vlaamse politici.

    Bij de 7 politici die 16, 17, 18 BEZOLDIGDE  mandaten cumuleren, vind je 2 CD&V'ers, 2 N-VA'ers, 2 Open VLD'ers en 1 S-PA'er.

    Bij de partijvoorzitters cumuleert De Wever 12 mandaten waarvan 4 BEZOLDIGD, Rutten cumuleert er 8 waarvan 4 BEZOLDIGD, Beke 8 waarvan 2 BEZOLDIGD en Tobback 5 waarvan 2 BEZOLDIGD.

    De Vlaamse parlementsvoorzitter Peumans cumuleert 10 mandaten waarvan 5 BEZOLDIGD.

    19-08-2014 om 10:50 geschreven door Gust Adriaensen


    18-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jan Peumans over opleiding communicatiewetenschappen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans in een interview met De Standaard:

    'Ik kom veel jongeren tegen die communicatiemanagement studeren. En dan provoceer ik altijd: 'Ge zijt veroordeeld tot de armoede'. Ik studeerde trouwens zelf communicatiewetenschappen.'

    Ha ja, die Jan toch. Hij is ervaringsdeskundige. En iedereen weet dat Jan geen nagel heeft om aan zijn gat te krabben!

    18-08-2014 om 09:30 geschreven door Gust Adriaensen


    17-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De geloofsbelijdenis van Wilfried Marten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wilfried Martens in zijn memoires 'Luctor et Emergo':

    'Ik geloof in een persoonlijke God. Men hoeft mij niet te vragen of ik dit aanneem, of ik dit kan bewijzen en ook niet of ik dit hoop. Ik geloof het gewoon. Ik geloof in het hiernamaals. Iedere mens is geroepen tot transcendentie en na zijn dood blijft zijn ziel voortleven. Ik geloof ook in de gemeenschap der Heiligen.'

    17-08-2014 om 18:46 geschreven door Gust Adriaensen


    15-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/22

    Vrijdag 15 augustus 2014

    Lezers reageren

    Hoewel de meesten de handelwijze van Israël wel doorzien, zijn er toch nog een aantal die de zionistische politiek onvoorwaardelijk steunen. Zij denken dat het allemaal “bijbels” is en begijpen de ware evangelische boodschap niet. Zij denken ook nog dat judaisme en zionisme het zelfde zijn. (Voor geïnteresseerden: nu zondag om 15. u komt een ultraorthodoxe, anti-zionistische jood uit Antwerpen meer vertellen over zijn visie op Israël. Dienstencentrum, St. Alexius, Veldbornestr. 25, Tienen, op loopafstand van het station, info: 0499/223981). Iemand anders meent zelfs dat het buitensporig geweld van Israël gerechtvaardigd is omdat “alle kwaad uit de islam komt”. Natuurlijk is de dubbelzinnige islam ook bron van veel geweld over heel de wereld. Dit is echter slechts de helft van het verhaal. Extremistische islamisten doen dikwijls het vuile werk voor opdrachtgevers of worden door hen gesteund. Zo werkt Israël nauw samen met terroristen om o.a. Syrië te ontwrichten, waarvan de vele Israëlische wapens die hier gevonden worden overvloedig getuigen. De gewonde IS- en Al Nousra-strijders worden door Israëlische hospitalen met honderden opgenomen en verzorgd. In februari heeft een stralende Israëlische eerste minister hen ter aanmoediging nog bezocht in een veldhospitaal in de bezette Golan. Trouwens, Sharif al-Shaffouri de terroristenleider van “de brigade van de twee heilige moskeeën” (die hier in Daraa schuilt) en Kamal al-Labwani, algemene leider van de terroristische groepen in Syrië en lid van de zogenaamde Nationale Syrische Coalitie prijzen openlijk Israël      omwille van   de overvloed aan wapens die ze krijgen. Hetzelfde geldt voor Amerika. Volgens Richard Barrett, kenner van het terrorisme, is de nieuwe kalief, Abu Bakr al-Baghdadi slechts een marionet van de VS-administratie om het plan van “het Nieuwe Midden Oosten” te verwezenlijken. De Amerikaanse senator John McCain, die al drie jaar op “vriendenbezoek” gaat bij terroristenleiders in Syrië en Irak, heeft onlangs aan de Syrisch-Turkse grens deze meneer, de nieuwe kalief bezocht.

     

    Verder hebben sommigen van de Russische president een heel negatief beeld . Ieder zijn gedacht. Ik ken die man ook niet. Sommigen halen zelfs hemelse inspraken aan om hem terug te voeren naar het sovjet- en Stalintijdperk dat hij al lang heeft afgezworen. Nu zal ik natuurlijk nooit de hemel van onwaarheid beschuldigen, integendeel, maar de tekst van sommige “inspraken” of “boodschappen” lijkt mij rechtstreeks uit een CIA-oorlogspropaganda te komen. Laten we in deze tijd van verwarring nuchter blijven. Dat Syrië geen Irak of Libië geworden is en dat wij nog in leven zijn, hebben we, menselijk gezien, aan Poutin te danken. Voor sommigen is hij de oorzaak van alle ellende in Oekraïne en elders, zoals de media overvloedig uitkramen (dat alleen al zou een reden moeten zijn om erg kritisch te blijven!) Verschillende lezers vroegen naar de bewijzen dat het koelbloedig neerschieten van het lijnvliegtuig MH 17 boven Oekraïne met 298 doden als gevolg, niet het werk van Rusland is maar een welbewust geplande misdaad van de VS en Oekraïne, om een oorlog tegen Rusland te kunnen ontketenen, waar de EU en de NAVO zich kritiekloos bij aansluiten. De duidelijkste link hierover, met alle nodige gegevens, ontving ik zelf van een pientere nederlandse vriend. Wordt wakker: http://www.wijwordenwakker.org/content.asp?m=M26&s=M118&ss=P2528&l=NL. Wie heeft trouwens nu nog niet door dat media en politici al maanden propaganda voeren voor een oorlog tegen Rusland?

     

    Een voedselbank

    Zaterdagnamiddag wordt tot in de avond met de vrijwilligers, de vluchtelingen, de gemeenschap en de kinderen gewerkt om voedselpakketten klaar te maken. De zakken met suiker (uit Mexico), verschillende soorten rijst (o.a. uit Indië), fijne bonen ... moeten verpakt worden in plastiekzakjes van 1 kg. Verder zijn er wel een viertal soorten macaroni (o.a. uit Egypte) die al in kleine hoeveelheden verpakt zijn. De smeerkaas (uit Egypte) is, zoals bij ons, in doosjes van acht blokjes. De zwarte thee komt uit Sri Lanka. De twee soorten olijfolie in plastiekflessen komen uit Syrië, alsook de zatar (tijm) en de bokalen tomatenpuree. Op sommige verpakkingen staat WFP (World Food Pragramma) op andere het Rode Kruis en de Rode Halve Maan. Op zeker ogenblik roept een van onze “twaalf apostelen” dat het genoeg is. Nu worden grote plastiekzakken gevuld met elk van deze voedingswaren. Wanneer hierbij het gewone brood gegeven wordt is het een behoorlijk voedselpakket. Het is voor de gezinnen (2.500 personen) die net uit rebellengebied bevrijd zijn en waarvan we het verloop op afstand intens gevolgd hebben. Nadere gegevens zijn voor na de oorlog.

    Ieder vreemd land is ons vaderland en omgekeerd

    Thomas van Arezzo, een jonge westerse clericus, gaat in 1436 Grieks studeren in Constantinopel. Hij loopt een viswinkel binnen en de winkelier bezorgt hem een vis met een grote hoeveelheid inpakpapier. Tot zijn stomme verbazing ontdekt Thomas tussen al dat papier een nagenoeg gaaf bewaard handschrift “Aan Diognetus”. Hij brengt het naar het westen waar wetenschappers vaststellen dat het handschrift van de 13e of 14e eeuw is en de tekst zelf een brief uit het midden van de tweede eeuw. Een onbekende, vurige christen legt in deze lange brief aan een ontwikkelde en geïnteresseerde heiden, Diognetus, uit wat voor mensen de christenen eigenlijk zijn. Christenen, zo staat er, leven, huwen, wonen, werken gewoon zoals alle andere mensen. Met hun medemensen “delen ze hun goederen, maar niet hun huwelijksbed”. “Wat de ziel is in het lichaam, dat zijn de christenen in de wereld”. “Al ondervindt de wereld van de christenen geen onrecht, de wereld haat hen...”. En dan die onovertroffen paradox: “Elk vreemd land is hun vaderland en elk vaderland is een vreemd land.”  Hiermee tekent hij de christenen als pelgrims, die overal thuis zijn, maar zich nergens voor goed vestigen alsof het hun blijvende woonst zou zijn. Neen, zij trekken altijd verder naar een hemels vaderland.

    In dit licht zien we ook onze houding tegenover regeringen en staatshoofden, overeenkomstig de uitspraak van Jezus: “Geef aan de keizer wat de keizer toekomt en aan God wat God toekomt”. Christenen hoorden tot de meest loyale burgers van het Romeinse Rijk. Zij eerbiedigden het burgerlijk gezag maar aanbaden noch de keizer noch de afgoden. Zo erkennen wij het staatsgezag en bouwen ijverig mee aan een gezonde samenbleving, maar aanvaarden geen enkel absoluut gezag tenzij van de ene ware God. Zo worden zogenaamde democratische wetten, die in feite tegen de waardigheid van de mens in gaan, als immoreel en dus als ongeldig verworpen. Het is niet de openbare opinie die de bron is van het moreel goede of kwade. Als christenen nemen wij afstand van elke gemanipuleerde openbare opinie en trachten zelf waarheid en leugen te onderscheiden in regeringen of staatshoofden vanuit het respect voor de waardigheid van de mens, van heel de mens en van alle mensen. Wij willen loyale wereldburgers zijn maar geven aan geen enkel staatshoofd of regering het absolute gezag.

    De geplande uitbarsting van de oorlog tegen Rusland

    De VS, UK en Israël hebben een duidelijke dubbele strategie voor hun wereldheerschappij. Enerzijds willen ze een “New Middle East”, nl. een uitgebreid en door verbrokkeling verzwakt Midden Oosten. Vandaar de oorlogen (na het ‘succes’ in Libië) tegelijk in Syrië, Irak, Libanon en Palestina. Wij geloven niet (meer) dat de alles vernietigende en plotse opmars van extremistische islamisten “per toeval” gebeurt. Anderzijds willen ze Rusland isoleren van Europa. Vandaar de georganiseerde chaos en staatsgreep in Oekraïne en de druk op de EU en de NAVO om Rusland op alle mogelijk manieren te treffen. Leefde Oekraïne tot voor zes maanden, weliswaar met zijn eeuwenoude spanningen, toch als een rustige gebuur, na de westerse staatsgreep is het klaar om als één immense vijandige legerbasis gebruikt te worden. Rusland is tenslotte de enige macht die nog opgewassen is tegen het Angelsaksisch imperialisme.

    Hoewel we dit vroeger al schreven, willen we nu graag verwijzen naar een artikel en een video die hiervan een duidelijk geheeloverzicht geven (Th. Meyssan, Le début du basculement du monde. La stratégie russe face à l’impérialisme anglo-saxon, 11 aug. 2014, réseau voltaire; de video is Russisch maar geeft Engelse ondertiteling:                                             http://www.voltairenet.org/article185021.html). Ziehier slechts enkele gegevens hieruit.

    Zoals de dollar de betaalmunt werd voor de olie, zo zou de dollar de betaalmunt moeten worden voor de gas, de energie van de toekomst. De topontmoeting in Fortaleza (14-16 juli 2014, waarover we schreven in VIII/18) van de BRICS (Brazilië, Rusland, Indië, China, Zuid-Afrika) heeft echter beslist een monetair reservefonds en bank op te richten, onafhankelijk van de dollar. Door deze en andere beslissingen zijn blijkbaar alle duivels van het Angelsaksisch imperium losgebroken. Zij hebben de Raad van de Europese Unie verplicht Rusland te veroordelen met een economische oorlog als gevolg, zonder enig bewijs en zonder enige mogelijkheid van werderwoord vanwege Rusland. En er volgen sancties, terwijl Rusland inmiddels een half miljoen Oost-Oekraïners moet opvangen. Kortom, precies hetzelfde als hier in Syrië. Toen de gruwelijke gifgasaanval door de “vrienden van Syrië” zelf gepleegd bleek te zijn, volgden er nog extra sancties vanwege de EU jegens het Syrische volk. Over de echte schuldigen van die verschrikkelijke aanval wordt verder niet meer gesproken, evenmin als over de echte schuldigen van de moord op de passagiers van de lijnvlucht MH 17. Zal Nederland met zijn forse verklaringen één stap in die richting durven zetten? Ondertussen hebben de Angelsaksische wereldheersers hun grote voorraad terroristen van Al-Qaida al omgevormd tot een kalifaat. Dit moet de opstanden voorbereiden onder de moslimbevolking in Rusland en China en zo die landen van binnen uit destabileren.

    Midden volgende maand worden in Rusland gemeenteraadsverkiezingen gehouden. De “tegenkandidaten” worden vanuit het westen met forse bedragen gesponsord, tussen de Oekraïense vluchtelingen is al een leger van minstens 50.000 “vrijheidstrijders” aangeworven die zich voorbereiden in St. Petersburg, de stad van Poutin, waar zich tevens de grootste “oppositie” bevindt en Washington heeft al een nieuwe ambassadeur naar Moskou gestuurd, nl. John Tefft, dé specialist van opstanden, die met succes de revolutie in Georgië heeft georganiseerd én de staatsgreep in Oekraïne. Je kunt het allemaal nalezen en verder uitzoeken.

    Zelf weet ik alleen maar dat de toestand van de oorlog tegen Syrië radicaal het tegenovergestelde was en is van wat de media wereldwijd verkondigden. Dit inzicht vanaf het allereerste begin is alleen maar sterker geworden. Hetzelfde zie ik nu over heel de wereld terugkeren als een vervelend en vooral vernietigend model. Bij het begin van de crisis in Syrië werd overvloedig verwezen naar de vorige president, vader van de huidige, die inderdaad een massalachting had veroorzaakt. Dit was genoeg om alle geweld tegen Syrië te rechtvaardigen. Ondertussen heb ik echter mensen ontmoet die die bewuste periode hebben meegemaakt en begreep ik ook waarom Hafez al Assad erkend en geëerd werd als een man die een periode van welvaart en vrij harmonieus samenleven heeft ingeluid. Hier werd immers terreur gezaaid door de moslimbroeders. In 1980 werd de cadettenschool van Aleppo overvallen. Een brigade moslimbroeders selecteerde de kadetten en de 80 alawieten werden ter plaatse afgemaakt. Daarna werd een moordpoging op de president gepleegd met twee granaten. De ene schopte hij terug naar de moordenaars en de andere doodde een van zijn lijfwachten. Daarmee was voor hem de maat vol. De president liet de haard van verzet van de moslimbroeders in Hama uitroeien met wellicht 20.000 doden. Inderdaad, ook niet direct een voorbeeld van verzoening. Wat je hiervan wel moet onthouden is dat het overgrote deel van hun arsenaal uit Amerikaanse wapens bleek te bestaan. De Angelsaksische wereldheerschappij beschikte toen al over een grote voorraad extremistische islamisten die in heel de wereld worden ingezet.

    Mijn grote wens is dat onze Europese medeburgers in staat mogen zijn de leugens van politici en media te ontmaskeren, zo vlug de uitbarsting van geweld tegen Rusland van start gaat en dat de oorlogspropaganda in de kiem wordt gesmoord. Dat zou een geweldige overwinning zijn van de waarheid én van het volk. En mogen Europese politici, staatslieden worden en geen terroristenleiders of blinde meelopers die meehuilen met de wolven in het bos. Dat zij moed en visie tonen en contact opnemen met de Syrische regering, die nu de Europese landen veel kan leren. Een wederzijdse samenwerking zou voor beiden een heropleving brengen. Neem ook contact op met Rusland en sluit u aan bij de BRICS, de landen van de toekomst. Laat de NAVO niet misbruiken om nog meer landen te vernietigen en nog meer volkeren een onmenselijk lijden op te leggen tot glorie van het Angelsaksisch imperialisme en tot verdere afbraak van de eigen Europese Unie. Keer terug naar uw wortels van verzoening, samenwerking, solidariteit en eigen soevereiniteit. Zonder een herstel van deze menselijke waarden (die tenslotte de christelijke waarden zijn) wordt het samenleven van miljoenen mensen verder ondraaglijk.

    Christenen sta op!

    In Utrecht hebben moslimmannen vorige zondag een priesterstudent bedreigd omdat hij uit solidariteit met de vervolgde christenen van Irak een t-shirt droeg met de Arabische letter ‘n’ (een kuipje met een punt boven, verwijzend naar nazarener, christen, volgeling van Jezus van Nazareth).  We scharen ons achter deze priesterstudent en feliciteren hem met heel ons hart. De IS-barbaren brandmerken de huizen van christenen met dit teken waardoor meteen alles eigendom wordt van hun islamitische staat. Blijkbaar zijn in Frankrijk inititieven gestart van mensen die massaal met zulk een t-shirt hun solidariteit met de vervolgde christenen betuigen. De Franse afdeling van Kerk in Nood levert mooie t-shirts met dezeنer op (www.aed-france-.org/nous-aider/boutique). Dit kan in Vlaanderen dan ook! “Prijst u gelukkig als men u hoont om de naam van Christus: het is een teken dat de geest der heerlijkheid, die de geest van God is, op u rust.” (1 Petrus 4, 14).

    Stel u voor, moslims die openlijk de meest beestachtige handelwijze bij ons komen promoten en hen die hiertegen protesteren bedreigen! Laat de reactie ook bij ons creatief, positief en massaal zijn, door dergelijk teken of t-shirt overal te dragen en te vertonen.  Een ideaal motief voor de inzet van verantwoordelijken in parochies, christelijke verenigingen, ja, voor alle mensen van goede wil...

    Een doordenkertje

    Ziehier een citaat van Aldous HUXLEY, de Britse schrijver met een profetische visie, ruim tachtig jaar geleden, op onze technische, positivistische en veramerikaniseerde beschaving:

    “De perfecte dictatuur is een dictatuur die de schijn heeft van een democratie; een gevangenis zonder muren, zodat de gedetineerden er zelfs niet aan denken te ontsnappen; een systeem van slavernij waarbij de onderworpenen aan hun slavernij gehecht blijven, omwille van een mateloze consumptie en een oppervlakkig vermaak” (Brave New World, 1932).

    P. Danielن

     

     

    *   *   *   *   *

     

    Het innerlijk gebed - een schat uit de monastieke traditie

    Fr. Jean – Belg (28)                                                                              15 augustus 2014

    Hallo, deze week wil ik met jullie delen wat mij het meest geraakt heeft in mijn relatie met Christus. In de lente van 2008 heb ik zes maanden doorgebracht in het klooster van Mar Yakub omdat ik mijn eerste semester in mijn studies Journalistiek verknald had (later heb ik die studies afwerkt voor ik definitief naar hier teruggekomen ben). Ik ben hier in 2008 toegekomen, de 3e maart. De zusters hebben mij als een zoon ontvangen en mij de vrijheid gegeven. Ik bad en probeerde een rithme en een dagschema te volgen maar zonder veel succes. Ik was meer verloren en doolde van de ene naar de andere plaats, van de ene activiteit naar de andere. Ik werkte, at en bad wel mee maar zonder een grote innerlijke motivatie, we kunnen het ‘meedijen’ noemen. Dat drukte zwaar op mij: het gebrek aan een doel in mijn leven. Ik voelde me verloren en daardoor heel erg onderhevig aan alle soorten passies. Het is dan ook onmogelijk om onze zondige natuur te overwinnen zonder te weten waar onze thuishaven [ons doel] ligt.

     

    De 26e maart gaf Moeder Agnès-Mariam ons een onderricht over het innerlijke gebed. Het was de eerste in een reeks van drie, vier conferenties die mijn leven hebben veranderd. Het is hier dat de woorden van S Paulus hun volste mening kregen: “Hoe kunnen ze in Hem geloven zonder van Hem te hebben gehoord? Hoe kunnen ze over Hem horen, als niemand Hem verkondigt? En hoe kunnen ze verkondigen, als ze niet zijn gezonden? Het is zoals de Schrift zegt: Hoe lieflijk zijn de voeten van hen die goed nieuws brengen. (...) Geloof komt uit het horen van de boodschap, en de boodschap wordt gehoord door het woord van Christus.”(Rm 10, 14-17). Ik had nog nooit iemand zo horen spreken. Het woord van Christus in die onderrichtingen drong echt tot mij door en het was een zaadje dat is beginnen groeien. Het is dan ook mijn diepste vreugde om dat woord met jullie te delen opdat ik ook zou mogen delen in de zegeningen van het verkondigen van het Evangelie. Enthousiast probeerde ik het innerlijke gebed dus in mijn dagelijkse leven in te passen. Al snel begon ik de vruchten te proeven: een vredevolle aanwezigheid die niet met woorden te beschrijven valt en die mij nimmer verlaten heeft (alhoewel de Heer toelaat dat er periodes van droogte zijn). Ik heb Christus toen op een persoonlijke manier leren kennen. Ik wil die verschillende conferenties die mijn leven veranderd hebben met jullie delen; ik bid dat het woord van Christus in deze onderrichten jullie allen raakt en jullie aanzet om elke dag tijd te nemen om in stilte tot Jezus te bidden (zelfs al zou het maar 5 minuten zijn – al is een minimum van een half uur tot een uur aangewezen). Ziehier de integrale Nederlandse vertaling van haar conferentie van 26 maart 2008:

     

    Wat is het?

     

    Het verschil tussen het innerlijke gebed en het gesproken gebed is dat we in een gesproken gebed onze mond gebruiken om tot de Heer te spreken. Het innerlijk gebed daarentegen is een gebed [zonder auditieve woorden] in het binnenste van de persoon, gericht tot het binnenste, tot God die binnenin ons woont. Dat gebed berust dus op een waarheid die gebaseerd is op het geloof dat God in ons woont. Hoe is dat mogelijk wanneer we God niet zien? Dat komt omdat God Geest is, zijn aanwezigheid is een spirituele aanwezigheid. Hij is echt aanwezig maar op een manier die onze zintuigen overstijgt. Deze realiteit verplicht ons om met de Heer te handelen op basis van het geloof; dat is wat Jezus aan Maria van Magdalena zei wanneer zij Hem wou aanraken na zijn verrijzenis: “Raak me niet aan want (...) Ik ga naar mijn Vader en jullie Vader”. (Jh 20, 17). Hij gebood haar Hem niet aan te raken alsof Hij zei : “ Houd me niet vast in jouw dimensie die doods en onzeker is.” Wij leven in een dode dimensie, een dimense van overgang, van armoede. De Heer heeft na zijn Verrijzenis het dynamisme van de hemelvaart geïntroduceerd. Hij is toen men zijn lichaam in de hemelse dimensie binnen getreden. De relatie met de Heer is niet langer een relatie via de zintuigen maar één in de Heilige Geest. Daarom is het innerlijke gebed het in bezit nemen van de Heilige Geest. Hoe? Dat zullen we leren.

     

    Hoe beginnen?

     

    Om te bidden in de stilte, moeten we allereerst ons hart beschouwen als een tempel omdat de Heer aanwezig is in zijn tempel. Daar waar de Heer is, daar is zijn tempel. We zullen dus een innerlijke houding aannemen die ons doet beseffen dat we voor de Heer staan. Dat doen we op een nederige manier, we maken ons allereerst klaar om tot de Heer te spreken – en daarom zullen we dan ook eerst onze zonden belijden. We belijden onze zonden omdat we voor de Heer staan, we doen dat niet enkel om onszelf te vernederen. [Het gaat hier eerst en vooral om onszelf te zijn voor de Heer. We kunnen met Hem niet in contact treden als we niet helemaal onszelf zijn. In de psalmen van David zien we hoe hij zichzelf vernedert als hij tot God spreekt. Die houding is belangrijk. We zijn eerlijk tegenover God, we belijden Hem onze zwakheden, we verstoppen ons niet als Adam in de tuin van Eden; we gaan naar hem toe met een vertrouwvol hart als een zoon die naar zijn vader stapt][1]. Na het belijden van de zonden richten we onze aandacht – in een act of faith – tot Degene die daar is; het gaat om een innerlijke houding tot een reëele aanwezigheid zelfs al zie ik Hem niet.

     

    Moeilijkheden onderweg

     

    In het begin is het moeilijk om lange tijd die aandacht te bewaren. Het is dan ook goed om een boek te nemen, een foto, een landschap waarop we onze aandacht vestigen en van daaruit op te stijgen naar Hem die boven de zintuigen staat: de zintuigen gebruiken om de zintuigen te overstijgen; meditatie om te komen tot de contemplatie. De meditatie is een hulpmiddel (een boei) om onze aandacht te kunnen richten, de contemplatie is zwemmen in God’s oceaan zonder boei. Bijvoorbeeld:


    We hebben een tijd genomen om in stilte te bidden en we voelen ons verloren: we voelen niets, we weten niet wat gedaan. Dat is het goede moment om de boei vast te grijpen en een boek, een foto of een landschap te beschouwen om van daaruit te mediteren over hetgeen God voor ons gedaan heeft (de Heer is met mij, Hij houdt van mij, wat Hij allemaal gedaan heeft in mijn leven, zijn Verrijzenis, zijn vergiffenis ...) Tal van themas die onze aandacht kunnen vastgrijpen om op te stijgen tot Hem. [Hier moeten we noteren dat het erg belangrijk is om de Bijbel te lezen omdat de Bijbel vervuld is van de Heilige Geest. Laten we niet te ver gaan in intellectuele bespiegelingen om onze aandacht vast te grijpen. Het is beter naar de Bijbel te grijpen. De gebeden in de Bijbel zoals de Psalmen, het gebed van de koning Ezechias, het gebed van de koning Manassé zijn goudmijnen voor het innerlijk gebed. Als onze aandacht even weg gaat is het goed om een kleine passage te lezen en terug te duiken in de stilte]. Het is goed om deze oefening een lange tijd vol te houden om zo een gewoonte te creëeren om met Hem te blijven. De meditatie is bijna iets kunstmatigs maar het is hoogst noodzakelijk. Op een kunstmatige manier bewaren we onze aandacht om die tot Hem te richten.

     

    Het is hier belangrijk om de Heer te herinneren. De Syrische monniken spraken over de “herinnering van de Heer” (μνήμηΘεοῦ). Die woestijnvaders[2] richtten op die wijze dag en nacht hun aandacht op de aanwezigheid van de Heer. De meditatie is dus een tussenstap, een direct hulpmiddel om onze aandacht te vestigen om ons de aanwezigheid van de Heer te herrineren. Op deze manier begint de ziel (op een onzichtbare wijze) beetje bij beetje spiritueel dichter bij God te komen.

     

    De inhoud van de meditatie is niet belangrijk – de meditatie helpt ons enkel om spiritueel dichterbij te komen. Het gaat er niet om grootse dingen te mediteren: de hemel en de derde hemel te begrijpen of de tijd van het oordeel of nog de preciese samenstelling van de Drie Eenheid. Het gaat erom dichter bij God te komen door onze aandacht tot Hem te richten. Of ik nu een kleine Peugeot [d.i. een eenvoudige meditatie] of een Rolls Royce [een grote meditatie] gebruik maakt niet uit. Het gaat erom dat we dichter tot God gekomen zijn. Beetje bij beejte zullen we merken dat we in vrede zijn, tevreden zijn in ons binnenste. Soms komen de mensen mij zeggen: “Ik was in innerlijk gebed et ik voelde mij in vrede, ik wilde niet dat het overging”. Dat is de aanwezigheid van de Heer die de ziel begint te verwarmen. Wanneer we dat ervaren voelen we ons tevreden – we laten de medatie dan vallen. Het gaat er dan om simpelweg in de aanwezigheid van de Heer te blijven. [D.i. wat St. Jan van het Kruis de ‘verliefde aandacht’ noemt]. Het is de grote communie tussen de mens en zijn God – een communicatie in de Heilige Geest want het is die Heilige Geest die de eenheid bewerkt tussen God en mens.

     

    God is Geest

     

    Alle christenen zouden tijd moeten nemen voor het innerlijke gebed. Jezus zei aan de Samaritaanse vrow: “Er komt een uur, ja het is er al, dat de ware aanbidders de Vader zullen aanbidden in Geest en in waarheid.” (Jn 4, 23). God is Geest. Dat wil niet zeggen dat Hij een spook is, het is niet omdat we Hem niet zien dat Hij niet bestaat, integendeel. De Geest is een volmaakt wezen die geen nood heeft aan de materie om te zijn. De materie sterft, de Geest niet. De Geest is onsterfelijk en onbegrensd.

     

    Aan het werk


    Degene die naar het innerlijk gebed gaat is als degene die naar zijn werk gaat. We bidden niet in stilte, zomaar, zonder enige reden of motivatie. We doen het met een welbepaald doel voor ogen omdat het innerlijke gebed het in het werk stellen is van de souvereniteit van de persoon op zichzelf. Het is als een persoon die zijn huis binnengaat en die de sleutel heeft. Hij is de enige die de deur kan openen – hij opent, niemand sluit die voor hem, en wanneer hij die sluit kan niemand hem openen (cf. Ap 3, 7). Dat is de sleutel van David die gegeven werd aan de Kerk, aan ieder van ons. Souverein treden we binnen in ons binnenste om onze God te ontmoeten. Wanneer we met een dergelijke moed en beslissing naar het innerlijke gebed toegaan worden we opgebouwd. Ik geef elke dag een half uur aan die oefening. Het is een afspraak. En wanneer we een halfuur zeggen moeten we er geen minuten van afsnoepen.

     

    Hoe ons binnenste werkt

     

    In het begin is ons binnenste onbekend terrein. We moeten ons verwachten aan sensuele spanningen: weinig zin hebben, moe zijn, onszelf opjagen, vele vragen stellen, ons vervelen, angstig zijn. Dat zal allemaal gebeuren. Ten tweede zal onze verbeelding ons parten spelen. We willen wel stil zijn voor de Heer maar in onzelf is er een stem die niet ophoudt: herrineringen zullen opkomen, projecten voor de toekomst, duizend en één ding. Dat is de menselijke natuur, dat is niet erg. [Heilige Thérésa van Avila zei dat we niets kunnen doen tegen de verstrooidheid in het gebed]. Het gaat er dan om om een afstand te creëeren tussen onzelf en die verstrooiingen. In het begin zijn we allen als een kleine rots waaraan onze boot vasthangt. Ons bootje wordt dan vaak heen en weer geslingerd op de onstuimige golven. We leren dan om telkens onze boot vast te hangen aan onze rots van de aandacht. Ons rotsje is klein in het begin en de zee erg woelig, onze boot zal vaak lossen. Maar vanaf dat we ons gewaar worden dat onze boot weg is springen we het water in om het terug vast te hangen aan de rots van onze aandacht.

     

    Sommige mensen zullen zich afvragen of dit wel een gebed is? Hier speelt de intentie een allesbepalende rol: wat doen we daar in de stilte? Onze wil in dat gebed is om in de aanwezigheid te zijn van de Heer. Alles wat we doen in dat stil gebed heeft die intentie. Het is een groot gebed; want in dat gebed bereiden we ons voor om in communicatie te treden met onze Zielsbeminde. St. Jan van het Kruis noemt dit ‘aandachtig zijn aan God’. In die aandacht geven we God al de interesses van ons hart – het is een liefdesdaad. Als ik nu met jullie praat en jullie blijven er blauw blauw bij, dan zal jullie aandacht naar iets anders grijpen, jullie zullen niet naar mij luisteren. Het gaat hier om een spirituele aanwezigheid, geen fysieke. Jullie kunnen wel fysiek aanwezig zijn maar spiritueel kunnen jullie gaan [in jullie gedachten] waar jullie maar willen: naar Italië, naar België, naar Sadnaya. Aanwezig zijn is een spirituele ingesteldheid – de alchémie van het innerlijk gebed. Onze aanwezigheid verlicht door het geloof wordt een liefdevolle aanwezigheid. Het licht van het geloof creëert in ons het liefdesvuur. Op die manier kunnen we dus in de stilte onze liefde voor de aanwezige God uiten.

     

    Het is niet erg als we niet weten hoe we moeten beginnen, het is belangrijk dat we beginnen. We kunnen daar eenvoudigweg zitten en de naam “Jezus” herhalen en proberen dat onze aandacht niet te ver van Hem afwijkt. Geen stress, laten we de tijd nemen om ons op ons gemak te voelen; geen opgejaagdheid in het innerlijk gebed.

     

    Het is ook van belang om Maria in onze innerlijke tempel een plaats te geven, te beseffen dat zij de Ark van het Verbond is. Zij is in het hart van onze tempel en zij is het beeld van wat we ooit willen worden, zij is de Bruid. Elke ziel is mariaal en voor het huwelijk gemaakt. In het begin zal het innerlijk gebed zijn als een werk, maar later wordt zij een huwelijk. Dat is het doel van het innerlijke gebed: het huwelijk vieren met het Lam. Niets is groot genoeg om de mens te verenigen met zijn God dan zijn liefdevolle wil om aan Zijn roep te beantwoorden. Ik wens dat u in het innerlijk gebed van morgen de eerste vruchten zult proeven die u zonder ophouden zullen doen terugkeren naar die hartstochtelijke relatie met de Zielsbeminde.”

     

    Tot zover de woorden van Moeder-Agnès Mariam. Moge het woord van Christus u leiden tot een welgemeende oefening van het innerlijke gebed. En als u geen tijd zou hebben – alhoewel er niets zo belangrijk is dan hiervoor tijd te nemen – doe dan zoals ik: als we liggen te woelen op ons hoofdkussen is er niets zaligers dan onze gedachten en onze zorgen te laten varen en onze ogen te richten op ons binnenste en in stilte aanwezig te zijn tot de Eeuwige God die in ons woont.


    Hartelijke groeten,

    Fr. Jean-Baudouin

    [1] We kunnen onze zonden belijden in een persoonlijk gebed waarbij we in de stilte van ons hart alles vertellen aan de Heer wat op onze maag ligt en waar we Hem gekwetst hebben. Dat is een belangrijke eerste stap. Uiteindelijk gebeurt de volledige vergeving in het Sacrament van de biecht.

    [2]De Woestijnvaders hebben de traditie van St Antonius de Grote, opgevolgd. Ze leefden een verborgen leven in de woestijn van penitentie en gebed. Ze leefden vaak als een groep kluizenaars rond één spirituele vader.

    15-08-2014 om 15:11 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oorsprong feest Maria-Tenhemelopneming
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Na het concilie van Efeze (431), waar Maria de titel "Moeder van God" (Theotokos) kreeg toebedeeld, kende de Mariaverering een sterke opgang. De oudste feesten 'Maria Boodschap' en de 'Opdracht in de tempel' waren nog vooral op Christus zelf gericht. Later ontstonden feesten waarbij Maria als heilige werd geëerd: 'Maria Geboorte' en 'Maria-Tenhemelopneming'.

    Dit laatste werd in 582 door keizer Mauritius officieel in Byzantium ingevoerd. Op 15 augustus werd voor die tijd al de verjaardag van de kerkwijding van een aan Maria toegewijde basiliek op de weg tussen Betlehem en Jeruzalem gevierd.

    Rome nam het feest van Maria-Tenhemelopneming over in de zevende eeuw onder paus Sergius I.

     

    (Schilderij van Titiaan)

    15-08-2014 om 07:48 geschreven door Gust Adriaensen


    12-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robin Williams 1951-2014
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Filmacteur Robin Williams is op 63-jarige leeftijd overleden.

    12-08-2014 om 20:02 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leegloop en implosie dreigen voor CD&V
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De CD&V-top is in razend snel tempo het contact met en het vertrouwen van de partij-achterban aan het verliezen.

    Kan ook niet anders. Uit wat tot nu toe lekte uit de besparingsplannen van de Vlaamse regering, blijkt dat het 'middenveld' en zijn honderdduizenden vrijwilligers, eigenlijk van weinig waarde worden geacht. Als er moet bespaard worden, is de ook door de CD&V-top gehuldigde redenering, dan maar in de 'zachte' sectoren, economisch zijn die toch van weinig nut. Een tenenkrullende, puur mercantiele, stuitend materialistische instelling. Bovendien loopt de partij slaafs in het spoor van de Vlaamse Nationalisten, die de voorbije jaren met alle middelen, geprobeerd hebben het 'CD&V-middenveld' en in het bijzonder het ACW en de vakbond, dodelijke slagen toe te brengen.

    De CD&V-top heeft tegen het waarde- en gevoelskader van het overgrote deel van haar overgebleven kiezers in, de 'ziel' van de partij verkwanseld: een volkspartij die van 'gezin' en 'middenveld' haar waardevolle kernen maakte.

    Beter vandaag dan morgen, moet de top, zeker ten aanzien van haar mandatarissen, leden en bevriende middenveldorganisaties, volledige duidelijkheid scheppen over de besparingsplannen.

    Over politieke grenzen heen, moeten middenveldorganisaties en partijen, die nog wel bekommerd zijn om het sociale weefsel van de samenleving, de krachten bundelen, om het verzet te organiseren tegen een beleid dat er vooral een dreigt te worden van culturele en sociale barbarij.

    12-08-2014 om 09:52 geschreven door Gust Adriaensen


    11-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Groeiende onrust bij linkervleugel CD&V
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Nu meer en meer uitlekt (uitlekken want de partij die het al enkele jaren over 'verandering' heeft, vertikt het info daarover te verstrekken aan het parlement en de bevolking) over de besparingsplannen van de Vlaamse regering (N-VA en CD&V), groeien de onrust en de kritiek bij de zgn. linkervleugel van CD&V.

    Daarmee wordt de gegrondheid van de waarschuwing aangetoond, die ik een maand geleden op dit blog formuleerde.

    'Let op uw saeck CD&V', klonk het, want zoals lemmingen hollen de CD&V'ers de eigen ondergang tegemoet.

    'De collectieve zelfvernietigingsdrang stak enkele jaren geleden de kop op met het rampzalige kartel met N-VA. Het had desastreuze gevolgen voor CD&V en betekende een electorale triomf voor N-VA. Die partij zoog in de daaropvolgende jaren meer en meer traditionele CD&V-kiezers van de rechtervleugel -middenstanders, Boerenbonders, vrije beroepen...- naar zich toe.

    In de aanloop naar de laatste verkiezingen, leek het er even op dat CD&V haar lesje geleerd had. Zij probeerde zich te profileren als een partij met eigen identiteit en visie, zette zich af tegen het rechtse populisme van N-VA.

    Even maar, inderdaad. Want de verkiezingen waren amper voorbij of CD&V klonk zich, onder impuls van 'middenstanders' Beke en Peeters, vast aan de nog machtiger geworden Vlaamse nationalisten.

    Op die manier sleurt de rechtse CD&V-top de partij mee in de richting van een maatschappijvisie en een program die haaks staan op de maatschappij-opvattingen en belangen van een groot deel van het overgebleven electoraat, nl. de mensen uit de 'ACW-stal'.

    Ik geef het u op een blaadje: wanneer CD&V met N-VA regeringen vormt, zullen de christendemocratische programmakernpunten zeer duidelijk en scherp, ook in het politieke personeel, aanwezig moeten zijn, ofwel verdampt CD&V zo goed als helemaal, wordt de partij verder leeggezogen, versmacht door N-VA. '

    Het ziet er meer en meer naar uit dat de christendemocratische  regeringsonderhandelaars veel te sterk zijn meegehold in het hardvochtige rechtse verhaal. Als die tendens nadrukkelijker en nadrukkelijker bewaarheid wordt, kan CD&V gegarandeerd een kruis over zichzelf maken.

     

    '

    11-08-2014 om 08:20 geschreven door Gust Adriaensen


    10-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Bescherm de vervolgden in Irak'

    Paus Franciscus:

    'Ik vraag de internationale gemeenschap degenen die gebukt gaan onder het geweld in Irak, te beschermen.'

    10-08-2014 om 11:08 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onbetaalde reclame
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Allen in de weer voor de peer!

    Verkoop Poetin met genoegen een Limburgse peer tegen zijn Russische appel !! 

    10-08-2014 om 10:59 geschreven door Gust Adriaensen


    09-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Genocide



    'Kerk in Nood' heeft  een oproep gelanceerd om Irak niet uit het oog te verliezen.

    "Yazidi’s, christenen en diverse etnische soennieten en sjiieten worden standrechtelijk vermoord of worden, in het geval van vrouwen en kinderen, als slaven verkocht. Degenen die de mogelijkheid en de middelen hebben vluchten met alles wat ze kunnen dragen naar de woestijn en naar de bergen. Dit is iets wat het land in meer dan 1.000 jaar niet heeft gekend."

    De inzet is nochtans niet gering. De Chaldeeuwse patriarch Louis Sako schreef in zijn noodoproep dat niet enkel steden als Mosul en gebieden als de Ninevevallei, waar christenen eeuwenlang hebben geleefd, 'christenvrij' worden gemaakt, maar tegelijk worden ook alle sporen van die cultuur – inclusief enkele van de oudste nog bestaande kerken en kloosters en kostbare eeuwenoude manuscripten - uitgewist. President Obama sprak  over een 'genocide van de religieuze minderheden'.

    09-08-2014 om 08:37 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog veel rijker dan gedacht

    Uit nieuwe berekeningen van ECB-econoom (Europese Centrale Bank) Philip Vermeulen, blijkt dat het ene procent rijkste Belgische gezinnen, nog een veel groter stuk van de rijkdomtaart bezit dan werd gedacht.

    Tot die ene procent worden de gezinnen gerekend met een rijkdom van meer dan 2,6 miljoen euro. Welnu, die superrijken bezitten niet minder dan 17% van de rijkdom. Uit vroeger onderzoek bleek dat het ene procent van de superrijken ruim 12% van de rijkdom controleerde.

    De rijkdom wordt vaak sterk onderschat, aldus Vermeulen, omdat de rijken hun vermogen verborgen proberen te houden via allerlei offshoreconstructies.

    09-08-2014 om 08:27 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geen goed recept

    Nobelprijswinnaar Paul Krugman:

    'Lief zijn voor de rijken
    en wreed voor de armen,
    is geen goed recept voor economische groei.'

    09-08-2014 om 08:17 geschreven door Gust Adriaensen


    08-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/21

    Vrijdag 8 augustus 2014

    Christelijk zionisme. Deel 2

    De eerste reactie die ik op mijn vorige  uiteenzetting (over het christelijke zionisme) kreeg was een dankbare uitroep vanuit evangelische hoek: “het is goed dat evangelische christenen het ook eens horen van iemand anders!” Een ander beweerde dat met dit artikel voor het eerst in ons taalgebied eindelijk dit onderwerp onder de aandacht wordt gebracht. Anderen die niet het onderscheid kunnen maken tussen een wereldse politiek en het uitverkoren volk, hadden er (veel) moeite mee. Zij willen geen negatief woord horen over de politiek van Israël, maar begrijpen niet dat alle profeten heel de bijbel door zich met striemende aanklachten tegen het uitverkoren volk keren, omwille van het onrecht. Daarom werden de profeten ook vervolgd en vermoord (zoals de UNO bemiddelaar, die van Israël gerechtigheid eiste, vermoord werd; zie verder). Jezus heeft heel zijn aardse leven getracht zijn apostelen te bevrijden van een materialistische, overheersende interpretatie van het Woord Gods. Pas met Pinksteren kwamen ze tot inzicht. Kunnen christenen dan opnieuw een zionistische politiek gaan steunen, zogenaamd omwille van het Woord Gods? En daarmee onrechtstreeks (weliswaar onbewust) meewerken aan de uitroeien van de christenen?

    Hierbij nog een verduidelijking. Iemand meende ten onrechte dat ik Theodor Herzl (+ 1904) als een gelovige voorstelde. Ik heb wel verwezen naar een van zijn vertrouwelingen, nl. William E. Blackstone, een Amerikaanse predikant, die met zijn religieuze (waan)beelden heel veel invloed uitoefende, zozeer zelfs dat sommigen hem als de echte vader van het zionisme beschouwen. Op het einde der tijden, zo stelde hij, komt er een eindstrijd waarin de joden de uiteindelijke overwinnaars zullen zijn en tegelijk zich bekeren. Hij wekte een groot enthousiasme om een joodse staat te stichten. Herzl zelf was sterk getroffen door de pijnlijke veroordeling van Dreyfus (1894) in Frankrijk en hij wilde dat de stichting van een joodse staat voor het joodse volk de oplossing zou brengen. Daarvoor schreef hij “Der Judenstaat” (1896), organiseerde het eerste zionistisch congres in Bazel (1897) en was de stichter van de zionistische wereldorganisatie. Op dit congres werd beslist een joodse staat op te richten in Palestina. Hij zelf was atheist en leefde helemaal niet vanuit het joodse geloof. Hij liet zijn zoon ook niet besnijden. In die zin kan hij eerder een antisemiet genoemd worden. In Jeruzalem-west kreeg hij een berg en een monument, wat als bedevaartsplaats wordt bezocht en vereerd, helaas ook door vele onwetende christenen (waaronder ik destijds).

    Bij de “stichting” van de staat Israël hebben de zionisten zoveel onrecht begaan dat er een hoge UNO bemiddelaar werd aangesteld om het recht te herstellen tussen het Palestijnse volk en de joden. De Zweedse diplomaat graaf Folke Bernadotte werd met open armen door de zionisten als bemiddelaar aanvaard. Hij had immers gedurende W O II duizende joden gered. Deze graaf bracht echter zoveel onrecht vanwege de zionisten aan het licht dat de UNO resolutie 181 stemde: de 700.000 verdreven Palestijnen hebben het recht om terug te keren naar hun huis en grond, er moet een Arabische staat komen en Jeruzalem moet onder internationaal bestuur komen. Dit was echter niet naar de zin van de zionisten en graaf Folke Bernadotte werd op 17 september 1948 vermoord, op bevel van de toekomstige eerste minister Yitzhak Shamir. Daarop bevestigde de algemene vergadering van de UNO resolutie 181 en stelde in resolutie 194 dat de Palestijnen het onvervreemdbaar recht hebben op hun land en bovendien op schadevergoeding. Ondertussen ijverde Israel om opgenomen te worden in de schoot van de UNO. Daarvoor werd het verplicht eerst de moordenaars van de UNO bemiddelaar te berechten en te straffen. Dat gebeurde. Verder moest Israël beloven de UNO resoluties uit te voeren. Dat werd ook beloofd. Zo vlug Israël in de UNO zat werden de moordenaars vrij gelaten, de eigenlijke schutter werd de lijfwacht van David Ben Gourion (de architect van het zionisme, zie vorige berichten) en Israël heeft tot nu toe nooit één van die UNO resoluties uitgevoerd. Zo was het toen, zo is het nu. En er zullen nog lang genoeg hoge heren blijven die het “verdedigingsrecht” van Israël verdedigen en uitsluitend spreken over de inderdaad onaanvaardbare aanvallen vanuit Gaza, zonder ook maar één woord te reppen over de eigenlijke grond van de zaak: het mensonterend en ten hemel schreiend onrecht al 66 jaar lang.

    Nieuwtjes

    Het Nederlands Dagblad van vorige maandag (4/8/14) publiceerde een interview met mij (blz. 1 en 6). Wim Houtman heeft er een trouwe weergave van gemaakt. Dank je wel.

    Het driemaandelijks tijdschrift Solidarité Orient nr. 270 (april-mei-juni 2014) heeft een verslag opnomen van mgr. Jean Abdo Arbach, aartsbisschop van Homs-Hama-Yabroed. Daarin bespreekt hij uitgebreid de situatie in ons bisdom, waarin hij ook ons klooster vermeldt. In het tijdschrift wordt deze verwijzing echter weggelaten maar wees gerust, we bestaan nog. Bovendien, gewoon onvermeld blijven is nog het beste wat ons kan overkomen.

    Onze Belgische bisschoppen vragen om dit jaar op het feest van O. L. Vrouw Hemelvaart, 15 augustus, in alle parochies een speciaal gebed met omhaling te organiseren voor de christenen van Irak, Syrië en het Midden-Oosten.

    Oraprosiria organiseert op 7 september een wereldgebedsdag voor de vrede, bijzonder in Irak en Syrië. Deze dag wil een herneming zijn van de gebedsdag door de paus vorig jaar op dezelfde dag uitgeroepen.

    Het Syrische leger blijft in heel het land rebellenhaarden opruimen. Helaas blijven terroristen ook aanslagen plegen en daarbij vallen telkens weer meerdere soldaten. Regelmatig blijven groepen rebellen hun wapens neerleggen en beloven geen geweld meer te plegen tegen het volk en het land. Woensdag gaven 600 rebellen zich over in Daraa. Manifestaties om leger en poresident te steunen blijven in heel het land toenemen en de Syrische gemeenschappen in verschillende landen sluiten zich hierbij aan. Ondertussen blijven onze zelfverklaarde “specialisten van het Midden Oosten” het drie jaar oude, opgelegde deuntje over een dictator slaafs herhalen, zonder enig besef van het werkelijke lijden en de echte fierheid van een volk dat als één familie, - volk, leger, regering en president – de laffe internationale aanvallen weerstaat.

    Een dorpsbezoek

    Gedurende ruim twee jaar hebben we geen voet buiten de kloostergebouwen kunnen zetten, zeker als vreemdeling niet. Ons dorp van 25.000 inwoners groeide vanaf 2012 vlug uit tot 80.000 met vreemde bebaarde en zwaar gewapende mannen. Vanaf november vorig jaar werd het dorp gezuiverd door het leger. Nu zijn er in de omgeving nog enkele kleine groepen rebellen. In het dorp zijn de bewoners ongeveer allemaal teruggekeerd, winkels en bedrijfjes zijn weer open en de geest is geheel anders en veel beter. Wij kunnen nu zelf ook bv. naar de tandarts. Er is nog wel een wachtpost bij de inkom van het dorp. Er zijn slechts hier en daar sporen te zien van de gevechten en slechts op één kruispunt zijn alle hoekhuizen tot op de grond verwoest. De mensen zijn vriendelijk en groeten lachend. Het zijn trouwens onze vrijwilligers die voor ons vervoer zorgen en die mannen zijn goed gekend omwille van de veelvuldige hulp die zij verstrekt hebben. Veel winkels en huizen zijn beschilderd met de Syrische vlag: zwart, wit met de twee groene sterren en rood. Wanneer de rolluiken dicht zijn, zie je over heel de hoogte en breedte niets anders dan deze vlag. De oosterse gemoedelijkheid en gastvrijheid keert terug.

    Voorwaar, een vreugdevolle dag

    Dinsdagnamiddag valt plots een groep van ‘n vijftigtal jonge mensen binnen. De sfeer van voor de oorlog is ineens terug. Ze komen van het naburige Nabk en dragen een rood vestje met het embleem van de Rode Halve Maan. Telkens ze iemand van de gemeenschap zien, willen ze daarmee op de foto. In het atrium wordt er opgewekt gebabbeld en gelachen. Ze gaan om beurt even in de kerk kijken. Waarvoor komen ze eigenlijk? Ze willen ons uitdrukkelijk bedanken voor de hulp die zij en heel de streek kregen. Laten we duidelijk zijn. Wij (ik) hebben natuurlijk niet veel anders kunnen doen dan veilig binnen blijven en achter de schermen zorgen dat de hulpverleners hun werk kunnen doen.

    Moeder Agnes-Mariam heeft echter samen met zr. Carmel drie centra van hulpverlening opgericht: Mar Yakub (Qâra), Jaramana (Damascus) en Khrab (Tartous). Uiteindelijk zijn het de mensen buiten, jullie, die de hulp hebben gegeven en die langs en met het Rode Kruis, de Rode Halve Maan en andere organisaties kon verdeeld worden. Zo werd voor meer dan 2 miljoen dollar uitgedeeld, waaronder een mobiel hospitaal en een mobiele kliniek, 7 ambulances en tientallen containers. Verder heeft moeder Agnes-Mariam de verzoeningsbeweging Mussalaha opgericht en werd zij zelf vertegenwoordigster van zowel het Rode Kruis als het Vrije Syrische Leger, waardoor zij meerdere gevangenen heeft kunnen bevrijden zowel uit de gevangenissen van de regering als uit de handen van de rebellen. De concrete hulp aan mensen in nood werd natuurlijk gerealiseerd door onze ploeg vrijwilligers (onze “twaalf apostelen”). Kortom, deze hulpploeg uit Nabk wil ons hiervoor uitdrukkelijk danken. Op een bepaald ogenblik zijn ze allen neergestreken in onze refter. Daar geven ze ons een overvloed aan Arabische zoetigheden, snoeperijen en fruit. Meteen hebben we genoeg om onze talrijke gasten feestelijk te verwelkomen. Nadat de groep vrolijke vrienden vertrokken is, blijven er nog een tiental mannen over en hebben we de gelegenheid om elkaar wederzijds te danken en aan te moedigen.

    Deze avond worden de plechtige vespers van het hoogfeest van de Gedaanteverandering gezongen, met processie. Dit feest werd in het Oosten al in de zesde eeuw gevierd en in de vijftiende eeuw in de Romeinse kalender opgenomen. Het vormt hier een aanloop naar de Kruisverheffing op 14 september.

    En voor het eerst gaan we met allen op het voorplein het avondmaal gebruiken, samen met onze vrijwilligers en de vluchtelingen. Het heeft iets van de kermissfeer toen wij kind waren en de mensen voor hun huis op de straat zaten. De meesten zitten her en der op de grond. De kinderen spelen en lopen rond als een uitgelaten kudde. De meisjes maken van de gelegenheid gebruik om met een fiets rondjes te rijden. Het is in Syrië tot heden een soort ongeschreven wet dat vrouwen niet met de fiets rijden. De meisjes zullen dat eens gaan veranderen. En natuurlijk moeten de kinderen sketches doen, gevolgd door liederen en folkloristische dansen van de volwassenen vanuit hun land. Trouwens, tegelijk wordt de verjaardag van een van ons gevierd. Komt daar nog bij dat de verantwoordelijke van onze vrijwilligersploeg juist nu een telefoon krijgt van iemand die zegt dat hij een ambulance voor Qâra zal bezorgen. En zo was het een onvoorziene vreugdevolle dag en avond. Onze grootmeester van de Vlaamse Dichtoefeningen, Guido Gezelle schreef het zo in “Blijdschap” : “Ja! Daar zijn blijde dagen nog in ’t leven, hoe weinig ook, daar zijnder nog voorwaar...” En hij eindigt aldus: “o! Blijde stonden zijnder nog in ’t leven, en, ware, o God, Uw Hemel anders niet, als één van die, nog zou ik alles geven voor één van die, gelijk ik nu... ik nu geniet”.

    De machten van de duisternis...

    Er groeit wereldwijd steeds meer protest tegen de gruwelen van de fanatieke islamisten, tegen de islamitische staat, tegen het uitmoorden van christenen in Irak, Syrië, Libanon en tegen het verder uitroeien van het Palestijnse volk. In een brief aan de paus slaakt Louis Raphael I Sarko, Chaldeeuws patriarch van Babylon nu een noodkreet. Hij vraagt een onmiddellijke en grote actie van de “internationale gemeenschap” en van de supermachten. Hij vraagt ook dat ze hun standpunten zouden herzien. Hopelijk halen ze iets uit, maar het is te betwijfelen. En ze komen te laat. Het wordt tijd dat we de ellende van de mensenfamilie – de wereld, ons dorp! – ook in ruimer perspectief proberen te zien. Maakt dit allesgeen deel uit van de reeds heel lang geplande “nieuwe wereldorde”? We moeten dringend de duistere machten achter deze “nieuwe wereld(wan)orde” ontmaskeren.

    De ontwrichting van Syrië werd vanuit het buitenland nauwkeurig voorbereid, maar nagenoeg niemand geloofde dit toen. Het begon met herrieschoppers, zoals we zelf gezien hebben. Dan kwam het Vrije Syrische Leger, dat helemaal niet vrij, noch Syrisch, noch een leger was. Dan was er de Nationale Syrische Raad, die onmiddellijk door de “internationale gemeenschap” werd erkend als de enige en echte regering van het volk. In feite waren het verraders die zich door het buitenland lieten betalen en manipuleren om hun eigen volk en land uit te moorden en te verwoesten. Vlug daarna werd het de Nationale Syrische Coalitie, die in feite alleen zichzelf vertegenwoordigde. Syrië hield en houdt stand. Daarop werden allerlei terroristische groepen gestuurd: Al Qaida, dan de eigen tak voor Syrië, Al Nousra, dan de ISIS en nu de IS. De “internationale gemeenschap” riep op tot vrede, tot staakt het vuren, tot humanitaire hulp, maar bleef het Syrische volk en zijn regering bestrijden en zorgde er voor dat steeds meer rebellen het land konden uitmoorden en verwoesten. Protesteren tegen deze rebellen heeft dus weinig effect. Ze kunnen onmiddellijk van naam veranderen. Belangrijk is de verborgen machten aan het licht te brengen.

    Zoals we vanaf het begin zagen hoe de zogenaamde “volksopstand” in Syrië slechts een dekmantel was voor buitenlandse heersers om Syrië in hun macht te krijgen, zo kunnen we ook niet geloven in een simpele “volksopstand” in Oekraïne of elders. Telkens opnieuw zijn het buitenlandse machten die de toestand aangrijpen om chaos te veroorzaken en de machtsverhoudingen te herschikken.   Inmiddels staat het vast dat het lijnvliegtuig van de Malaysian Airlines MH17 op 17 juli 2014 niet door rebellen of Rusland werd beschoten maar door Kiev omgeleid boven het rebellengebied en daar door een Oekraïnse straaljager met raketten van dichtbij beschoten met honderden doden als gevolg. Het verhaal van de VS, de NAVO en Oekraïne die rusland de schuld willken geven is een monsterleugen. Geen nood, de oorlog tegen Rusland was al gepland en gaat toch door. En de EU als trouwste slaaf van de Amerikaans-Engelse wereldoverheersers zal alles doen om het Russiche volk zoveel mogelijk ellende te bezorgen, in plaats van aan te sluiten bij de BRICS, de landen van de toekomst en Poutin te steunen, de enige die de soevereiniteit en de christenen in het Midden-Oosten daadwerkelijk steunt en de christelijke waarden onverbloemd blijft verdedigen. Dat is in de ogen van de schimmige leiders van de “nieuwe wereldorde” ook zijn grootszte misdaad. En het zijn deze leiders die niet alleen de politieke wereld maar ook de mediawereld voldoende kunnen manipuleren om de schuld van de ellende te geven aan diegene die ze willen aanvallen. De brand in Syrië wordt nu overgebracht naar Irak en naar Libanon. En in Gaza staat het zo ver dat zonder veel moeite beslag kan gelegd worden op de grote gasvoorraden. Met nog wat geduld kan daarna dit Palestijns gebied ingelijfd worden om weer een stap dichter te komen tot een zuivere joodse staat. Ondertussen is er juridisch geen enkel beletsel. In Israël geldt voor niemand recht en gerechtigheid, behalve voor de joden zelf.

    Onze gerenomeerde en gedecoreerde journalisten schrijven over de werelddrama’s nog steeds in deze zin: “De interventie in Libië is Europa slecht bekomen” of men vertelt over de slechte Amerikaans-Engelse ervaring in Irak. Is dit geen puur zelfbedrog? Een reporter die een verslag gaf over Irak hoorde ik jaren geleden veel eerlijker zeggen: “In Irak hebben Amerika en Engeland een volledige overwinning behaald.” Als ze met een massa oorlogsvliegtuigen en bommenwerpers een land bestoken, uitmoorden en verwoesten zodat ze de heersende regering kunnen omverwerpen en zelf de leiding en rijkdommen in handen nemen, hebben ze dan niet wat ze gewild hebben? Of waren die bommenwerpers eigenlijk bedoeld om speelgoed voor de kinderen te brengen? Waren onze F 16’s geladen met voedselpakketten voor de Libische bevolking? Ook hier lijkt de EU de trouwste slaaf van deze duistere machten. In plaats van Syrië te steunen, dat door deze oorlog een bewonderenswaardige democratische ontwikkeling heeft bereikt, alsook een unieke eenheid van volk, leger, regering en president, zal de EU alles doen om de lijdensweg van het volk en het land dat door tienduizende terroristen wordt uitgemoord en verwoest, nog zwaarder te maken. Ondertussen gaan onze zelfverklaarde Midden Oosten specialisten maar door met de vogeschreven leugens over een gruwelijhke diktator met een wit pak (Ik heb die man nog niet anders gezien dan in een gewoon burgerpakt). En dan het verwonderd jammeren dat de “hoop” van de Arabische lente niet werd ingelost! Alsof de Arabische Lente voor iets anders bedoeld was dan voor ontwrichting, verwoesting en moord. Moeten we blijven liegen en zeggen dat de vernietiging van Irak bedoeld was “voor de vrede”, de oorlog tegen Libanon voor de bescherming van de christenen, de verwoesting van Libië voor de vrijheid van het volk, het uitmoorden van Syrië voor de democratie, de oorlog in Oekraïne voor de welvaart van het volk? Is het immense lijden van deze en vele andere volkeren niet welbewust gepland om langs een “creatieve chaos” een “nieuwe wereld(wan)orde” te scheppen, waardoor de machtigste bankiers en de bazen van de wapenindustrie hun wereldheerschappij steeds meer uitbreiden over landen met rijke energiebronnen?

    En het westen dan? In het westen wordt door dezelfde duistere machten een andere en tegelijk toch dezelfde oorlog gevoerd. De soevereiniteit van landen en volken wordt niet militair maar geestelijk gebroken. Daar worden de fundamentele waarden zelf, waarop het geluk van de mensheid van oudsher gebouwd is, vernietigd. Het zijn de eerbied voor het menselijk leven, van voor de geboorte tot aan de natuurlijke dood, de huwelijksliefde, de gelijkwaardigheid én aanvullende eigenheid van man en vrouw, een stabiel gezin met de trouw van vader en moeder, de waarde van een goede opvoeding als basis voor de welvaart van de samenleving, de soevereiniteit van elk volk, de eerbied voor de Schepper en zijn schepping... Het zijn deze oerwaarden waarop het geluk van de mensheid vanaf het begin gegrondvest is. Is er één gewoon kind ter wereld dat spontaan iets anders verlangt? Nagenoeg alles wordt nu misvormd of gebroken en vervolgens worden de ontwrichtingen dwingend opgelegd. En de grote internationale organisaties, in plaats van de menselijke waarden te beschermen, helpen aan de ontwrichting mee. Immers, dezelfde duistere machten hebben ook deze voldoende in handen. De mensheid wordt nu steeds meer geregeerd door dierlijke instincten en zelfs deze worden nog ontwricht. En er is geen internationaal gezag dat de fundamenten van het leven nog kan of wil beschermen.

    De laatste decennia hebben alle grote wereldleiders steeds nadrukkelijker de noodzaak verkondigd van een “nieuwe wereldorde”. Bij het begin van de ellende in Syrië schreeuwde de Amerikaanse minister van buitelandse zaken haar arrogantie uit: “We need a New Middle East!” Waarom en voor wie? Wordt het geen tijd dat we eens echt gaan uitzoeken wat hiermee bedoeld wordt, in wiens belang deze wordt opgelegd en hoe deze gerealiseerd wordt?

    Ziehier alvast een citaat dat ons op weg kan zetten:

    Het is totaal verkeerd te geloven dat de houding van Israël alleen maar het Midden-Oosten betreft. Vandaag is Israël militair actief in de wereld en wordt gedekt door het Angelsaksisch imperialisme. In Latijns Amerika waren het Israëlische agenten die de repressie organiseerden gedurende de staatsgreep tegen Hugo Chavez (2002) en de omverwerping van Manuel Zelaya (2009, president van Honduras). In Afrika waren ze overal aanwezig gedurende de oorlog van de Grote Meren en zij hebben de arrestatie georganiseerd van Mouamar el-Kadhafi. In Azië hebben zij de aanslag en de massamoord van de Tamiltijgers geregeld (2009), enzovoort. En telkens zweren Londen en Washington dat zij er voor niets tussen zitten. Overigens, Israël controleert talrijke media en financiële instellingen (zoals de Amerikaanse Federal Reserve)” (Th. Meyssan, Israël, qui est l’ennemi? 5 aug. 2014). Kwaad worden of blij zijn met dergelijke uitspraken heeft geen zin. Wij moeten weten of dit waar is.

    De schepping biedt ruimschoots genoeg om iedere mens op aarde te geven al wat nodig is voor leven en welzijn. En ze is gratis. Er is echter nooit genoeg om de grillen, buitensporige machtsdrang, hebzucht of waanzin van enkelen te voldoen. We hebben geen “nieuwe wereldorde” nodig, geen oud opgewarmd Angelsaksisch imperialisme, geen zionistische vrijmetselaarsheerschappij, geen barbaars kalifaat of welk zogenaamd “aards paradijs” ook. Ze brengen alleen maar onnoemelijk leed, armoede en dood. We zijn geroepen om te leven in de waarheid van de schepping. Daarvoor hoeven we alleen maar de handleiding van de Sdchepper zelf te volgen.

    08-08-2014 om 20:32 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verantwoorde interventie

    De VS hebben besloten tot een militaire interventie en humanitaire hulpverlening aan de vervolgde en met de (honger)dood bedreigde minderheden in Noord-Irak.

    Deze interventie is m.i. helemaal verantwoord. De IS-barbaren verdrijven en vermoorden al wie hun fanatieke religie niet aanhangt of zich er niet toe bekeert. In het bijzonder de christelijke en de yazidi-minderheden hebben het bijzonder hard te verduren. Het zijn weerloze burgers, mannen, vrouwen en kinderen, die omwille van hun religie en cultuur vervolgd en uitgeschakeld worden.

    Blijven wegkijken van dergelijke tragedie en genocide , betekenen een fundamentele ontkenning en ontwaarding van de westerse beschaving en waarden.

    Je kan veel kritiek hebben op de VS maar dat land is het toch maar weer dat iets probeert te doen aan het stoppen van het moorddadige IS-offensief. Terwijl tot nu toe de EU zwijgt als vermoord, laat staan een concreet initiatief neemt. Hopelijk vat de EU vlug voldoende moed om ook van zich te laten horen.

    08-08-2014 om 14:46 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pelgrimswandeling in Neerharen en de Maasvallei

     

    Pelgrimswandeling

    bij de start van het nieuwe werkjaar

    de Vreugde van het Evangelie

    zaterdag 6 september 2014

    Neerharen & de Maasvallei

    een organisatie van Werkgroep Pelgrimspastoraal

    i.s.m. federatie Lanaken & CCV-Hasselt

    -----------------------------

    Zaterdag 6 september, bij het begin van het nieuwe werkjaar,

    bieden we u een pelgrimswandeling (6, 11 of 16 km) aan

    vanuit Neerharen-Lanaken doorheen de schilderachtige Maasvallei.

    Het nieuwe jaarthema van ons bisdom is: “Naar buiten… met de vreugde van het Evangelie!”

    “De vreugde van het Evangelie” is de titel van een brochure van onze paus,

    waarin hij de christenen aanspoort om op een nieuwe wijze het geloof te beleven.

    Volgens de paus kunnen we de vreugde van het Evangelie op het spoor komen

    vanuit een hernieuwde ontmoeting met Christus als de Levende.

    De mooie natuur, de fijne tochtgenoten en enkele inhoudelijke opstapjes

    nodigen ons uit om ons te bezinnen over dit thema.

    Aan het begin en het einde van de tocht is er een gebedsmoment in de kerk van Neerharen.

    ’s Middags mogen we onze zelf-meegebrachte picknick nuttigen in café Maasvallei in Herbricht.

    Praktisch:

    * Voor de deelnemers aan de tochten van 11 en 16 km is er om 9.15 uur een startmoment

    in de kerk van Neerharen (Kasteelstraat 38, 3620 Lanaken).

    Voor de tocht van 6 km is er om 13 uur een startmoment in dezelfde kerk.

    * De deelnemers aan de tochten van 11 en 16 km picknicken in café Maasvallei te Herbricht.

    Ieder brengt zelf zijn picknick mee. Drank is ter plaatse te koop.

    * Om 15.30 uur komen de deelnemers van de drie tochten samen in de kerk van Neerharen, waar we afsluiten met een gebedsviering. Het einde is voorzien omstreeks 16 uur.

    Verdere info:

    Luc Herbots 0478/31.57.47

    Ria Ketelslegers 0479/80.28.72

    Jos Vanderlee 089/71.20.85

    08-08-2014 om 12:29 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    Paus Franciscus:

    'Als je materiële bezittingen verzamelt, zullen die je ziel roven.'

    08-08-2014 om 09:19 geschreven door Gust Adriaensen


    07-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Groote Oorlog (4)-Werbeek
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    De Grote Oorlog (4)-Werbeek

    Werbeek
    Omstreeks 1920
    ---------------------------------
    De oogst komt eraan
    het werk moet worden gedaan.
    Twee mannen ontbreken.
    Met elke houw van de pik
    snijdt de smart in het hart.
    --------------
    Tranen van verdriet
    om onherstelbaar verlies.
    Miljoenen treuren.

    -------------------------------------------------------------

    07-08-2014 om 09:12 geschreven door Gust Adriaensen


    06-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Groote Oorlog (3)-Ramskapelle
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    De Grote Oorlog (3) - Ramskapelle

    ...Twee broers van mijn vader sneuvelden tijdens WO I, de Grote Oorlog. Op hoge leeftijd vertelde hij soms over zijn broers en over de dag dat zij vertrokken. Hij schreide dan. ...

    ------------------------------

    %%%FOTO%%%

    .. ...Dossier Martin Victor Adriaensen, Legermuseum Brussel tué à Nieuport regiment: 10e Ligne, tombé au champ d’ honneur, mort pour la Belgique, Médaille Yser posthume, 25-5-1925, Chevalier de l’Ordre Léopold II avec palme, 11-8-1925 ...

    --------------------------------------

    Victor Adriaensen
    22 juli 1887-19 februari 1915,Nieuport-Nieuwpoort
    ------------------------------------------------------------
    Keek je hoopvol uit
    over de watervlakte
    toen een verdwaalde kogel
    je in het hart trof
    à Nieuport?
    Of stootte je op een Duitse bajonet
    in de moordende muizenval
    van een veroverde loopgracht
    à Nieuport?
    Maaide mitrailleurvuur je neer
    na weer eens een zinloos bevel
    en stierf je in de modder
    van de Vlaamse velden
    à Nieuport?
    Op het kleine soldatenkerkhof
    staat een zerk,
    jouw naam erin gekapt.
    Ramskapelle heet de plek,
    jouw eeuwige stek.
    Mijn vader schreit.

    06-08-2014 om 07:52 geschreven door Gust Adriaensen


    05-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Groote Oorlog (2)- Erneton-sur-Biert
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     ...Twee broers van mijn vader sneuvelden tijdens WO I, de Grote Oorlog. Op hoge leeftijd vertelde hij soms over zijn broers en over de dag dat zij vertrokken. Hij schreide dan. ...

    ----------------------------------------------

    Dossier Legermuseum Brussel: Joseph Charles Adriaensen: disparu à la retraite de Namur 1er régiment chasseurs de pied tombé au champ d’ honneur mort pour la Belgique Médaille de la Victoire Médaille commemorative 14-18, le 27 octobre 1924 ...

    %%%FOTO1%%%

     

    De Groote oorlog (2)-Erneton-sur-Biert

    Karel Adriaensen 26 augustus 1885-24 augustus (?)1914
    -----------------------------------------------------
    Scheurde een voltreffer
    jou aan flarden
    en herleidde hij je lijf
    tot verloren geraakte puzzelstukjes
    à la retraite de Namur?
    Verzoop je in een krater
    die al vlug gevuld raakte
    met oorlogspuin,
    een vergeten speld in een hooiberg
    à la retraite de Namur?
    Zag je nog even
    je vader, broer, je zus?
    Rook je nog even de Kempense lucht?
    Hoorde je nog even de gebeden
    in de kapel van het gehucht?
    à la retraite de Namur?
    Geen perk,
    geen zerk,
    geen naam,
    in die onooglijke vlek,
    in Erneton-sur-Biert.
    Mijn vader schreit.

    05-08-2014 om 09:43 geschreven door Gust Adriaensen


    04-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Grote Oorlog (1)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    De Grote Oorlog (1)-Werbeek

    ... Twee broers van mijn vader sneuvelden tijdens WO I, de Grote Oorlog. Op hoge leeftijd vertelde hij soms over zijn broers en over de dag dat zij vertrokken. Hij schreide dan. ...

    ------------------------------

    Mijn vader schreit.
    Tachtig jaar
    na het ontbranden
    van de Grote Oorlog
    ziet hij twee broers
    de ransels op de rug
    de uniformknopen blinkend
    in de augustuszon
    de straat van het gehucht
    uitgaan.
    Kussen wordt hier niet gedaan
    een handdruk is een vreemd gebaar.
    Hij staat, een kind van negen,
    op de opstal
    bij het oude huis
    en kijkt ze na.
    Keer op keer
    zien zij nog om
    onzeker, ver weg al,
    naar de bekende plek
    de vertrouwde mensen.
    Daar is de Mariakapel,
    daar loopt het spoor,
    daar is de halte
    daar is de buurttram reeds.
    Met het instijgen
    verdwijnen zij voorgoed
    uit het oog
    van de vader, de broers en zussen,
    onwennig en gelaten op een rij
    voor hun Kempense boerderij.
    Mijn vader schreit.

    04-08-2014 om 10:31 geschreven door Gust Adriaensen


    02-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Help de christenen in Irak!

    De christenen in Irak en in vele andere landen in het Midden-Oosten worden vervolgd en verdreven. Help ze door de petitie aan de VN en de Arabische Liga te ondertekenen.



    Link naar petitie: http://citizengo.org/de.9808-retten-wir-die-christen-im-irak

    02-08-2014 om 12:36 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Weg met de bloemen in 't Stad!'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dat blijkt de slogan te zijn van de Antwerpse schepen, CD&V'er Heylen, te zijn. Om te besparen wil hij het budget voor bloemen in de Antwerpse openbare ruimte schrappen. Hij stopt het geld liever in 'evenementen', wat dat allemaal ook moge zijn.

    Deze meneer Heylen is schepen van cultuur in Antwerpen. Zou je hem niet beter een 'cultuurbarbaar' noemen?

    (foto: Schepen Heylen in actie, toen hij nog niet verveld was tot cultuurbarbaar)

    02-08-2014 om 08:03 geschreven door Gust Adriaensen


    01-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/20      

    Vrijdag 1 augustus 2014

    Onder de heerschappij van het beest.

    In het begin van deze maand waren drie ontvoerde en vermoorde Israëlische jongeren het voornaamste wereldnieuws. De misdadigers werden niet opgespoord. Het blijft trouwens bijzonder onduidelijk wie deze misdaad eigenlijk heeft begaan of beraamd en met welk doel. Het leek ook niet nodig. Meteen kwam de VN Veiligheidsraad samen om een strenge veroordeling uit te spreken en het Israëlische leger kon beginnen. Op enkele dagen tijd werden honderden tot duizend Palestijnen gedood, duizenden gewond, huizen en grond verwoest. Deze komen boven op de duizenden Palestijnen die de enkele voorbije jaren al door Israël werden vermoord. Voeg hierbij nog de dagelijkse vernederingen, diefstal van water en grond... De overblijvenden zoeken nu dekking in het gebied dat nog niet wordt aangevallen. Het is de dichtst bevolkte plek ter wereld: 10.000 mensen per vierkante km. Raketten die op Israël worden afgeschoten en die nauwelijks doden veroorzaken, moedigen Israël aan om zijn “zelfverdediging” op te drijven, met de steun van het westen. Wie hierop kritiek levert wordt meteen van anti-semitisme beschuldigd, zo mogelijk gevolgd door een proces. De wereldwijde vervolgingen en moorden op christenen in Irak, Nigeria, Syrië, Libië, Pakistan, India, Kenia en elders komen slechts even in het nieuws als het gaat om duizenden christenen tegelijk. En Israël krijgt nog extra wapens, terwijl het al beschikt over een overvloed aan massavernietigingswapens (chemische én biologische én atoomwapens op het land, in de lucht en in de zee). Luidop wordt al een oplossing van het conflikt voorgesteld: alle Palestijnen verdrijven en Gaza definitief bij Israël inlijven. Er zijn immers rijke energiebronnen mee gemoeid. Ondertussen schieten Israëlische ordediensten op de westelijke Jordaanoever Palestijnse betogers dood en niemand vraagt hoe Israëlische ordediensten daar komen. Zij zijn totaal onwettig in andermans land aan het moorden. Er zijn wel een hele reeks UNO-resoluties die Israël veroordelen, de Palestijnen het recht geven om terug te keren en vergoeding te krijgen en Israël verplichten de joodse nederzettingen en de scheidingsmuur af te breken, maar nooit werd er enige sanctie aan verbonden. Israël hoeft niet eens de moeite te doen om die resoluties in vraag te stellen. Het blijft de Palestijnen verjagen en vermoorden, hun land verwoesten en met joodse nederzettingen inpalmen. Het probleem van terugkeer en vergoeding wordt opgelost door te zorgen dat de UNO resoluties meteen achterhaald zijn.

    Nagenoeg één jaar geleden werden 11 alawietische dorpen in Lattakia, Syrië, door terroristen overvallen, mensen werden vermoord, er werden verwoestingen aangebracht en een groot aantal kinderen werd ontvoerd. De UNO veiligheidsraad kwam daarvoor niet samen. Trouwens, de wereldpers heeft dit zelfs niet met één woord vermeld. Twee weken later werd een UNO onderzoekscommissie naar Damascus gezonden om een ernstig onderzoek in te stellen naar het gebruik van chemische wapens en de schuldigen te kunnen bestraffen. En kijk, de leden van de onderzoekscommissie zijn net toegekomen of er wordt, onder hun neus, in Ghouta, een verschrikkelijke aanslag gepleegd met chemische wapens. Onmiddelijk na die aanslag zijn hiervan al 35 uiterst professionele videos de hele wereld ingestuurd met dramatische beelden van stervende kinderen. Er worden geen vragen gesteld. Hoe komen zoveel kinderen zonder naam in nette kamers terecht, in een landelijke streek die wegens de gevechten al lang verlaten was? Wie krijgt zovele kinderen samen zonder moeder, zonder familieleden? Hoe komt het dat dezelfde kinderen in andere kamers terug te vinden zijn en in een andere houding liggen? De wereld huivert voor zoveel gruwel en stelt geen enkele vraag. De westerse luidsprekers van politiek én media verkondigen in alle toonaarden de schuld en de “verplettertende verantwoordelijkheid” van Syrië en meteen komen oorlogsschepen in aktie voordat de onderzoekscommissie één vaststelling heeft kunnen doen. De commissie kon geen enkel bewijs tegen Syrië vinden en maakte dus een uitgebreid rapport over de gruwelen. De overlevenden van de aanslag op de dorpen in Lattakia herkenden op de videos wel degelijk hun ontvoerde kinderen, maar dat was het vermelden niet waard. De commissie keert nog eens  terug naar Damascus maar vindt geen schuldige. Nu, na een jaar nog niet. De sancties tegen het Syrische volk worden ondertussen nog opgedreven en voor de rebellen die in bepaalde gebieden baas zijn, het volk gijzelen, hun huizen plunderen en hun kinderen ontvoeren of uitmoorden, heeft de UNO veiligheidsraad een resolutie voorzien om hen, tegen de regering in, van massale hulpgoederen te voorzien. Bovendien zorgt het westen er voor dat de “gematigde rebellen” voldoende wapens blijven krijgen.

    Ondertussen gaan de gruwelen van IS (islamitische staat) in Irak en Syrië gewoon verder. Vijftig Syrische soldaten, voor het merendeel ook maar gewone miliciens die hun volk willen beschermen werden vrijdag in Raqqa (de enige stad in Syrië in handen van rebellen) door IS onthoofd en hun hoofden werden in triomf rondgereden. Voor de UNO geen bijzonder probleem. De 160.000 doden in Syrië trouwens ook niet, tenzij om te misbruiken en Syrië nog eens te beschuldigen.

    De wereld zakt steeds dieper weg in een poel van leugen en bedrog, verwoestingen en massamoorden. Wat is er aan de hand? Is het een onevenwichtige verdeling? De enen worden geholpen en de anderen niet, de enen krijgen aandacht en de anderen niet. Ik denk dat er veel meer aan de hand is. We zijn gekomen in de tijd van de heerschappij van het beest en de draak, beschreven in hoodstuk 13 van de Apocalyps: “Toen liep de hele wereld het beest vol bewondering achterna en zij aanbaden de draak omdat hij aan het beest de heerschappij had gegeven” (v.3-4). We kunnen dit vertalen naar onze tijd toe. De “nieuwe wereldorde”, door duistere machten al lang intens voorbereid, is nu operationeel. Laten we vooraf zeggen dat er overal heiligen en helden leven, in alle internationale instellingen, in alle regeringen, in alle volken en landen. Er zijn echter nu ook duivelse machten werkzaam die duidelijk over voldoende invloed beschikken om internationale instellingen en regeringen volkomen naar hun hand te zetten. Zij beschikken over alle nodige middelen om willekeurig regeringen omver te werpen, landen te ontwrichten, volkeren uit te moorden of te herschikken om zelf de heersers te worden achter de schermen, de rijkdommen van het land te beheren en te verdelen zoals zij het wensen. Een land dat niet onder hun macht wil vallen wordt verwoest. Hiervoor kunnen zij de wereldopinie langs de media en de politici volkomen en naar believen manipuleren. Zij kunnen de gruwelijkste aanslagen plegen en er voor zorgen dat heel de wereld de schuld geeft aan de leiders van dat land dat ze willen aanvallen en ontwrichten. Of dit een gifgasaanslag is met een massa ontvoerde kinderen of een lijnvliegtuig dat wordt neergeschoten met honderden doden, het maakt niet uit.  Zij plannen nauwkeurig de aanslagen waar en wanneer ze willen en beslissen wie daarvoor gestraft zal worden. Dit verklaart ook hoe het mogelijk is dat zovele gerespecteerde internationale instellingen en organisaties meewerken aan één en het zelfde doel, nl. Syrië vernietigen, in plaats van het land te helpen. Zo breiden zij hun heerschappij met de “nieuwe wereldorde” verder uit.

    Het is moeilijk enig zicht te krijgen op de eigenlijke, concrete duistere machten in onze wereld. De “Islamitische Staat” en de organisaties van fanatieke islamisten horen er zeker bij. Verder beloofde Albert Pike (+ 1891) het Amerikaanse monument van de vrijmetselarij dat hij met zijn vrienden de volgende eeuw het geloof in God zou uitroeien en daarvoor drie wereldoorlogen organiseren: twee in Europa en een in het Midden-Oosten (‘Morals and Dogma...’ , 1871). Hij was ook een felle voorstander van de slavernij, op bijbelse gronden (Abraham en de aartsvaders hadden slaven!) En het Opperste Gerechtshof in het hart van Jeruzalem, door de Rotschilds gebouwd, is het meest schitterende en duurste monument van een vrijmetselaarstempel ter wereld. Alle symbolen zijn er aanwezig, van de pyramide met het al-ziende oog (zoals op de Amerikaanse dollar), die de bibilotheek herbergt, waarvan de top alleen voor de rechters toegankelijk is, tot de obelisk. De wandelgang beneden heeft de vorm van een kruis, bedoeld om met de voeten te treden. De uitwerking van alle aanwezige symolen zou ons nu te ver voeren.

    Leugen en bedrog moeten ontmaskerd en overwonnen worden door de waarheid. We willen beginnen in ons eigen christelijk midden, door als het ware de hand in eigen boezem te steken en een dwaling te onthullen. Dat klinkt ouderwets omdat wij zogenaamd “breeddenkend” geworden zijn, wat evenwel niet altijd zo positief is. De eerste christenen hebben vanaf de tweede eeuw dwalingen verwoed bestreden omdat zij nog een grote liefde hadden voor de zuivere boodschap van het evangelie. Onze tijd is oeverloos relativistisch. Bovendien bracht de strijd van de eerste christenen tegen ketterijen mee dat het christelijk geloof daarna helderder schitterde.

    Het gaat hier nu vooral over een dwaling in het Angelsaksisch taalgebied. Toch meen ik dat de invloed hiervan ook bij ons al te ver is doorgedrongen, terwijl er anderzijds veel te weinig aandacht is voor de echte rijkdom van het joodse geloof als de wortel van ons christelijk geloof. Het is mijn bedoeling de gevaren aan te wijzen en het goede aan te moedigen.

    Een verborgen verleider

    Een op vier Amerikaanse christenen is overtguigd dat het hun bijbelse plicht is de huidige staat Israël onvoorwaardelijk, dus materieel en militair te steunen. Zij zijn “christelijke zionisten”, die vooral behoren tot de evangelische christenen, de charismatici, de Pinksterkerken en vele mega-kerken in Amerika. De katholieke Kerk en de traditionele christelijke kerken zijn door deze stroming veel minder aangetast.

    De Anglikaanse dominee Stephen Sizer wijdde aan het christelijk zionisme tien jaar studie en meerdere boeken (www.stephensizer.com). Hij waarschuwt voor de dreiging die uitgaat van deze “ketterij” en besluit: “Het christelijk zionisme is de meest verspreidde, controversiele en verwoestende lobby binnen het christendom. Het is medeverantwoordelijk voor de blijvende spanningen in het Midden Oosten, de rechtvaardiging van de apartheidspolitiek van Israël, zijn colonisatie agenda en de ondermijning van het vredesproces tussen Israël en Palestina.” (Christian Zionism: The New Heresy that Undermines Middle East Peace, Revd Dr Stephen Sizer ). Uit zijn studies hebben we de meeste van de volgende gegevens geput.

     

    Het christelijk zionisme

    Een Chileens jezuiet, Emmanuel Lacunza (+ 1801) bracht eind 18e eeuw een vernieuwing op gang die eigenlijk tot nu toe nog hoogst actueel is. Pas decennia later werd zijn boek in Engelse vertaling uitgegeven door Edward Irving (Coming of Messiah in Glory and Majesty). Omdat het zo revolutionair was werd de naam van de jezuiet veranderd in Juan Josaphat Ben-Ezra. Hierin werd de vraag gesteld: hoe kunnen wij de Wederkomst van Jezus Christus verwachten wanneer in zijn Kerk niet eens het oorspronkelijke uitverkoren volk vertegenwoordigd is? Het was een herwaardering van de plaats van het uitverkoren volk in het licht van de wederkomst van Christus. De eerste Kerk was inderdaad een eenheid in verscheidenheid, bestaande uit gelovigen zowel uit de joden als uit de volkeren. Voegen we hier meteen bij dat hieruit de huidige bezieling ontstaan is voor de hoopvolle, charismatische, oecumenische wereldbeweging van gebed, boete en verzoening: “Op weg naar het Tweede Concilie van Jeruzalem” , waarvoor ook wij ons met hart en ziel hebben ingezet. En dat zullen we blijven doen (www.tjcii.be).

    Engeland kende vanuit dit “uitzien naar de wederkomst van Christus” in de 19e eeuw een sterke heropleving in protestantse middens. De Duitse historicus Alexander Schölch heeft aangetoond dat hieruit een “chiliastisch” (met grote belangstelling voor het 1000-jarig rijk) Anglikanisme ontstond, die de basis werd voor het christelijk zionisme. (‘Palestine in Transition). Hierbij werd een religieus met een politiek motief vermengd. Als we alle joden naar het Heilig Land terugbrengen en hen bekeren, dan zal Christus werderkomen en zijn 1000-jarig rijk (chiliasme) stichten, zo dacht men. Tegelijk wilden Frankrijk, Rusland en Engeland (en Duitsland) hun plaats in het verzwakte (en weldra instortende) Ottomaanse rijk veroveren en een ambassade in Jeruzalem vestigen. Frankrijk koos daarvoor de kant van de katholieken, Rusland die van de orthodoxen maar Engeland had in het Midden-Oosten geen protestanten en koos voor de joden, temeer omdat die heimelijk van plan waren baas te worden over de anderen. Zo hoopten de Engelsen de anderen te overheersen. Ze stuurden een voormalige rabbijn, inmiddels anglikaanse bisschop, Michael Solomon Alexander naar het cenakel in Jeruzalem om er een christelijke kerk op te richten en de joden te bekeren (1842-5). Dit lukte helemaal niet, maar het lukte hen wel katholieken en orthodoxen sterk te beïnvloeden, door te zeggen dan de kerk corrupt is en terug joods moet worden enz. Er werden verschillende kerken en verenigingen opgericht. In 1849 werd dicht bij de oude stad in Jeruzalem de “Christ Church” gesticht, die er nu nog is.

    Het zuiver religieuze motief was een edel doel: het joodse volk als uitverkoren volk erkennen, het helpen om zijn eigen joods geloof te beleven in het licht van de vervulling in Christus en samen met de “christenen”, de gelovigen uit de volken, de ene Kerk van Christus vormen en zijn Wederkomst verwachten. Helaas werd deze beweging meteen beïnvloed door een aardse streving van het zionisme, een politieke interpretatie van de bijbel om de wereldse suprematie van het joodse volk en land te promoten... Zo is het “christelijk zionisme” ontstaan, al een halve eeuw voor het joods zionisme.

    Een van de advokaten van Theodor Herzl (+ 1904, ‘Der Judenstaat’ 1896), de vader van het zionisme, was een christen zionist. Het christelijk zionisme werd een theologische en vooral politieke beweging die de meest extreme standpunten van de ideologie van het zionisme zou overnemen. De christelijke boodschap van liefde en rechtvaardigheid werd herleid tot een politiek van overheersing en militarisme. Zij beschouwen nu in hun kortzichtige en aardse interpretatie, het ontstaan van de staat Israël in 1948 en de verovering van Jeruzalem in 1967 eenvoudigweg als de vervulling van Gods beloften. We hebben vroeger al verwezen naar de joodse historicus Illan Pappe die de gangbare voorstelling van de stichting van de staat Israël grondig heeft ontmaskerd en de werkelijke gruwelen onthuld: “De etnische zuivering van Palestina” (Davidsfonds 2008). Wat er nu gebeurt in Gaza is gewoon de logische voortzetting hiervan.

     

    Er zijn in Amerika vele organisaties van christelijke zionisten (ICEJ, CFI, CUFI...) met grote invloed in de politiek. Er zijn minstens tien maal meer christelijke zionisten dan joodse zionisten, nl. zeker tientallen miljoenen. De Europese tegenhangers zijn niet minder actief. Een van de invloedrijkste Amerikaanse leiders is dominee John Hagee, die de stichter is van de Christians United for Israel, (CUFI, 2006) en van de Cornstone Church in San Antonio, Texas.Zijn wekelijks programma wordt in 200 landen door naar schatting 100 miljoen huisgezinnen beluisterd. Hij beweert iedereen die in de bijbel gelooft te kunnen omvormen tot een onvoorwaardelijke propagandist van Israël. Hij goochelt met woorden maar verwerpt in feite de echte religieuze, bijbelse boodschap van universele liefde en vrede.

    Ziehier de voornaamste politieke overtuigingen van de christelijke zionisten.

    1. Ze steunen een materiële welvaart voor Israël en rechtvaardigen daarom de racistische ‘Apartheid’ in politiek en media.
    2. Ze zijn partners van het “Jewish Agency” om Joden terug te brengen naar Israël.
    3. Voor hen strekt het land Israël zich uit van de Nijl tot de Euphraat en behoort uitsluitend aan de joden. Daarom moeten Palestijnen verdreven worden, de betrokken landen geannexeerd en de nederzettingen uitgebreid.
    4. Jeruzalem hoort helemaal en alleen aan de Joden toe.
    5. Zij steunen organisaties die de tempel in Jeruzalem willen herbouwen door op de tempelberg de “Dom of the Rock” en Al-Aqsa, het heiligdom van de moslims af te breken.
    6. Zij zijn tegen iedere vredesonderhandeling met de Arabieren. Ze beschouwen Palestijnen als vreemden die geen recht hebben daar te zijn. Daarom misprijzen ze ook de Palestijnse christenen, ondanks het feit dat zij de autochtone bewoners zijn en de kostbare band vormen met de eerste Kerk.

    Niet iedereen zet zich even radicaal in voor deze standpunten, maar deze motieven zijn wel algemeen aanwezig, bewust of onbewust. Hoezeer christelijke zionisten deze standpunten ook menen te kunnen verdedigen, ze zijn strijdig met de echte bijbelse leer en het christelijk geloof. Het is hier evenwel niet de plaats om dit uitgebreid te verantwoorden. In het besluit zal ik een korte samenvatting trachten te geven.

    Een van de gevolgen van de spiraal van het geweld is dat vijanden elkaars gedrag overnemen en zelfs vrienden worden. In geweld worden allen aan elkaar gelijk. Ook in de oorlog tegen Syrië is dit duidelijk geworden. Israël en fanatieke moslimmilities werken nauw samen tegen het Syrische volk. Christenen die zich aan de kant van de zionisten scharen kunnen we daarom hoegenaamd niet aanvaarden.

     

     

    Zionisme is geen judaisme

    Alle belangrijke religieuze rabbijnen hebben met de sterkste bewoordingen het zionisme veroordeeld als een misvorming van het authentieke joodse geloof en van het vertrouwen op de Almachtige. Voor hen is het een onaanvaardbaar nationalisme, militarisme en materialisme. Zij verwerpen de verovering van de “staat Israël” als het zich aanmatigen van een aards messianisme. Bovendien wijzen zij er op dat zionisten bij de verovering van het land in 1948 gruwelijke misdaden gepleegd hebben, die allen door de Torah ten strengste veroordeeld worden. Verder verwijten ze dat ze deze misdaden voor eigen volk en voor de wereld hebben verborgen, waardoor velen na WO II, in hun verblinding, het authentiek joods geloof verloochenden en zich aansloten bij het zionisme. Pas door de oorlog tegen Libanon in 1982 is hun ware aard geleidelijk ook in het Westen doorgedrongen.

    Uitgebreide informatie hierover geeft Neturei Karta International, Jewish United Against Zionism met uitvoerige verklaringen, verantwoordingen en studies van een eindeloze reeks religieuze rabbijnen. Je ziet ook massamanifestaties van orthodoxe joden tegen de staat Israël. Vermelden we hier slechts één verzameling: The Rabbis Speak Out met uitspraken van een zeventigtal rabbijnen, beginnend al van voor WO I. Al deze rabbijnen bevestigen dat het zionisme niet kan verzoend worden met het ware joodse geloof (www.nkusa.org).

    Standpunt van de kerkelijke hierarchie

    In 2006 hebben enkele kerkleiders in Jeruzalem een verklaring uitgegeven over het christelijk zionisme: de Latijnse patriarch van Jeruzalem, Michel Sabbah, Swerios Malki Mourad, aartsbisschop van het Syrisch orthodox patriarchaat van Jeruzalem, bisschop Riah Abu El-Assal van de Episcopaalse kerk van Jeruzalem en het Midden-Oosten en tenslotte bisschop Munib Younan van de Evangelisch Lutheraanse kerk in Jordanië en het Heilig Land. In deze zogenaamde “Verklaring van Jeruzalem” stellen zij o.m.: “Wij verwerpen radikaal de leerstellingen van het christelijk zionisme als een misvorming van de bijbelse boodschap van liefde, rechtvaardigheid en verzoening”. Verder verwerpen zij het verbond van christelijk-zionistische leiders en organisaties met de regeringen van Israël en de VS om hun heerschappij over Palestina op te leggen, waaruit onvermijdelijk een golf van geweld ontstaat, die de veiligheid ondermijnt van het Midden Oosten en van de rest van de wereld. Zij roepen iedereen op zich te bevrijden van ideologieën van militarisme, overheersing en annexatie en terug te keren naar het evangelie van Jezus Christus, die een boodschap is van universele liefde, verlossing en verzoening. Zij roepen op om te bidden voor het Palestijnse en Israëlische volk die beiden lijden als slachtoffers, de enen wegens de bezetting de anderen wegens hun militarisme. Hierdoor ontstaan verarmde ghettos, omsingeld door joodse nederzettingen. De illegale nederzettingen, de bouw van de scheidingsmuur en het inpalmen van Palestina ondermijnt het leven van de Palestijnse staat, van de vrede en de veiligheid in gans de regio. De verklaring van de patriarchen eindigt met een bijbelse aansporing. Duurzame vrede, veiligheid en verzoening zijn niet mogelijk zonder rechtvaardigheid. De roep om gerechtigheid zal blijven klinken: “God heeft u gezegd wat goed is, mens en wat Hij van u verlangt. Hij wil niets anders dan dat gij u houdt aan het recht, dat gij de trouw eerbiedigt en u tegenover uw God ootmoedig gedraagt” (Micha 6,8).

    Besluit

    Wij verwerpen het zionisme en zijn infiltratie in het christelijke geloof. Het is onverenigbaar met het authentieke joodse geloof en zeker met de christelijke boodschap. Wij houden van het joodse geloof. Het is de kostbare schat en bron van het christelijke geloof. Wij blijven trouw aan het Woord Gods. Voor ons is dit echter geen dode letter of een boek, maar Gods openbaring in de levende gemeenschap van gelovigen, naar het woord van de heilige Paulus: “Houdt u aan de overleveringen waarin gij door ons hetzij mondeling, hetzij schriftelijk zijt onderwezen” (2 Tess. 2, 15). In gans het “Oude Testament” zien wij het “Nieuwe Testament” verborgen aanwezig en in het “Nieuwe Verbond” zien we hoe het “Oude Verbond” tot volle ontplooiing komt, zoals Augustinus het zag en Vaticaum II het herhaalde.

    Het joodse volk is en blijft Gods uitverkoren volk. Jezus Christus, uit het joodse volk voortgekomen, geboren uit de Maagd Maria, heeft door zijn leven, lijden, sterven en verrijzen alle profetieën van het Oude Verbond in zich vervuld, niet volgens onze menselijke verwachtingen, op een materialistische, aardse wijze, maar op een onvoorstelbaar diepere, geestelijke en universele wijze voor het heil van heel de wereld. Hij is de Messias van Israël, de Zoon van God en de Redder van de wereld. Natuurlijke afstamming is niet meer beslissend. De ware kinderen van Abraham zijn niet de kinderen “naar het vlees” maar zij die ten volle Gods Woord aanvaarden en de vervulling ervan in Christus. Alle volken zijn nu langs het joodse volk en in Christus geroepen tot één uitverkoren volk, een heilige natie, een priesterlijk Godsvolk. Zo is er geen onderscheid meer tussen jood of heiden. De echte besnijdenis is niet die van het vlees maar die van het hart, nl. door het geloof in Christus. Hij is nu door zijn verrijzenis het Lam Gods, de nieuwe Tempel voor altijd. De oude offers en de oude tempel zijn voor goed voorbij en in Hem voltooid. Hij is het Hoofd van de Kerk, “pijler en grondslag van de waarheid” (1 Tim 3, 15). De ware gelovigen hoeven niet meer op te trekken naar het aardse Jeruzalem in een aards Israël. Allen kunnen overal God aanbidden in Geest en waarheid. Zij volgen het voorbeeld van de ware geloofsgetuigen die niet terugkeren naar het oude Jeruzalem maar op tocht gaan “naar een beter vaderland, het hemelse” (Hebr. 11, 15)

    De eerste volgelingen en apostelen waren Joden en werden, zoals de profeten, door hun eigen volk vervolgd of gedood. Daarna kwamen massaal gelovigen uit de volkeren die gedurende eeuwen de uitverkiezing van het joodse volk hebben verworpen en het joodse volk hebben afgewezen. De tijd is gekomen voor wederzijdse verzoening en herstel van de eenheid in verscheidenheid: één gemeenschap, het geestelijk Lichaam van Christus in de Kerk, gevormd door gelovigen uit de volkeren en gelovigen uit de joden. Het visioen van Paulus in Romeinen 11 zal zich voltrekken als het werk van Gods Geest: één olijfboom met twee takken. Onze wereld en ook ons land hebben dringend nood aan deze alomvattende geloofsvisie, evenwel zonder zionistische misvorming. Sluit u aan bij de gelovigen “Op weg naar het Tweede Concilie van Jeruzalem” . De basisteksten zijn: Handelingen 15, Romeinen 11 en Ephesiërs 2, (zie www.tjcii.be). Hier ligt een nagenoeg nog onontgonnen gebied. De oogst is rijp en wacht vooral op katholieke, goed gevormde en bezielde werkers met een juiste evangelische, oecumenische instelling en liefde voor de universele Kerk.

    Wij eren het joodse volk omdat het zulk een uitzonderlijke bedrage aan de menselijke beschaving heeft gegeven op nagenoeg ieder gebied. Het joods-christelijke geloof is de echte bron geworden van de westerse beschaving. Wij aanvaarden daarbij echter geen enkele misvorming of verenging van de universaliteit van de authentieke evangelische boodschap van Jezus Christus. Hij voorspelde de verwoesting van Jeruzalem en van de tempel en zo is het gebeurd. Hij heeft voorspeld dat haat, vervolgingen, verwoestingen, oorlogen en moorden zullen toenemen. En zo is het aan het gebeuren. Uiteindelijk zal Hij alle duivelse machten en de antichrist vernietigen en Hij zal Koning zijn over alle volkeren in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Van ons vraagt Hij ondertussen trouw te blijven aan zijn Woord, de liefde te bewaren jegens Hem en alle medemensen, onbevreesd te blijven getuigen van Hem en te blijven volharden in de beproevingen. Wij verwerpen iedere vorm van een aards, materialistisch messianisme waardoor het ene volk het andere overheerst. Christus is ons aller leven en onze enige hoop. Hij zegt ons: “Wanneer zich dit alles begint te voltrekken, richt u dan op en heft uw hoofden omhoog, want uw verlossing komt nabij” (Lc 21, 28).

    P. Daniël

     

     

     

     

     

     

    01-08-2014 om 22:31 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fraaie toekomstige coalitiepartner

     

    In een interview zei De Wever dat over Di Rupo niets positiefs te vertellen valt. Het gemak waarmee dergelijke leugenachtige veralgemeningen gedebiteerd worden én het gemak waarmee de meeste gazetten dergelijke onzin slikken, zijn gewoonweg verbijsterend en beschamend voor het ethische en intellectuele niveau van het politieke debat in Vlaanderen en België.

    En een fraaie toekomstige coalitiepartner is me die De Wever toch wel: de andere toekomstige partners CD&V, Open VLD en MR, ervan beschuldigen dat ze er niks van gebakken hebben!

    01-08-2014 om 09:19 geschreven door Gust Adriaensen


    29-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

    VIII/19

    Vrijdag 25 juli 2014

    Hulde en dank aan onze weldoeners.

    Vroeger hebben we reeds een voorlopig verslag gegeven van de wijze waarop de financiële middelen, die ons gul geschonken zijn besteed werden. Het ging onder meer om groot en zeer kostbaar materiaal zoals de twee mobiele hospitalen. Nu gaat het over de hulp aan afzonderlijke families en personen. Vanuit België en Nederland zijn vele containers verzonden die meestal niet tot bij ons konden komen. Vrijwilligers over heel het land verspreid, hebben gezorgd dat hetgeen specifiek voor ons klooster is, in bewaring wordt gehouden terwijl de noodhulp verdeeld wordt. Ondertussen kwamen hier wel trucks toe vanuit Rusland met hulpgoederen, die verzameld zijn door de Russiche orthodoxe kerk in samenwerking met het Rode Kruis en de Arabische tegenhanger, de Rode Halve Maan. Alles wordt deskundig en centraal geregeld door moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel. Dag en nacht spannen zij zich in om het lijden van de Syrische bevolking zoveel mogelijk te verlichten. Ziehier enige achtergrondinformatie en een kort verslag met enkele beelden. Dit is uiteindelijk enkel maar mogelijk dank zij jullie inzet, geldelijke en materiele hulp. Sommigen hebben zich, ook in België, dag en nacht ingespannen voor Syrië. Anderen hebben door geldelijke bijdragen geholpen. Aan hen allen is deze hulde en dank gericht.

    Daadwerkelijke humanitarie hulp

    In het begin van 2011 ontstonden er plots grote beroeringen in Syrië. Onze Libanese zusters hadden meteen de intuitie dat buitenlandse machten nu hier chaos wilden brengen zoals ze in Libanon hadden bewerkt. Deze zusters hadden namelijk de oorlog in Libanon meegemaakt en de vader van moeder Agnes-Mariam was een Palestijnse christen, afkomstig uit Nazareth en slachtoffer van de etnische zuivering door de zionisten. Het overwegend en zeer christelijke Libanon werd plots slachtoffer van massamoorden en verwoestingen. Land en volk werden in stukken verbrokkeld, de soenitische moslims waren nu in de meerderheid en het geweld kon overal en altijd uitbarsten. De zionisten hadden hun slag thuis gehaald en konden verder met hun militaire supermacht willekeurig het land blijven aanvallen en verzwakken wanneer ze maar wilden... tot nu toe.

    De allereerste intuitie omtrent de opstanden in Syrië, door het buitenland opgezet, werd door de gebeurtenissen steeds meer bevestigd. De manipulatie van de media was echter zo grondig voorbereid dat de waarheid voor de openbare opinie verborgen bleef. In deze omstrandigheden waren visie en moed van het allergrootste belang. Moeder Agnes-Mariam nodigde midden november 2011 een groep van 16 internationale onafhankelijke journalisten uit, om de toestand hier gedurende een week te komen

    waarnemen om dan van de waarheid te kunnen getuigen. De meesten hebben dit ook gedaan. Deze journalisten kwamen ’s avonds terug in ons klooster en deelden met elkaar en ons de ervaringen die ze op verschillende plaatsen in het land hadden opgedaan. Voor onszelf was dit een uiterst rijke journalistieke leerschool. De week eindigde met een druk bijgewoonde persconferentie in Libanon. Dit was een begin van een ommekeer in de bewustwording.

    Ondertussen stond moeder Agnes-Mariam al op de zwarte lijst zodat zij voor alle rebellengroepen een prioriteit werd, wat haar uitschakeling moest verzekeren. Samen met zr. Carmel is ze echter in een waanzinnige rit, net op tijd, onze gemeenschap Mar Yakub kunnen ontvluchten. Dit is inmiddels al meer dan twee jaar geleden (juni 2012). Sindsdien hebben beide zusters niet opgehouwden zich dag en nacht af te sloven om al het mogelijke te doen om het Syrische volk en land mee te helpen redden van de ondergang. Zonder vrees ging moeder Agnes-Mariam in op alle uitndogingen om te getuigen van wat er in Syrië werkelijk bezig was: in Rome, Brussel, Parijs, Genève, Londen, Ierland, Australië, Maleisië. Zij nam deel aan de pelgrimstocht van vrede, door enkele nobelprijswinnaars georganiseerd met een bezoek o.a. aan Syrië en Iran. Een zware opdracht werd een reeks conferenties doorheen de Verenigde Staten van Amerika, waar zij achtervolgd werd door een groep die haar conferenties trachtte te verstoren en haar persoon te belasteren. Onverschrokken ging zij openlijk de confrontatie aan, die meestal eindigde in een ontmaskering van haar belagers en een enthousiast applaus van het publiek. Tegelijk aanvaardde zij de uitnodigingen van allerlei tv-stations om in een uitgebreid interview de werkelijke toestand toe te lichten en op te roepen tot hulp aan Syrië. En geheel anders dan onze zelfverklaarde "Midden-Oosten specialisten", die vanuit hun luie zetel "de ontwikkelingen in Syrië op de voet volgen", om dan onze media verder te vergiftigen en gewoon de westerse oorlogspropaganda na te praten, was zij telkens, geheel onverwacht met een blizbezoek aanwezig op de plaatsen waar terroristen een aanslag of een massalachting hadden gepleegd. Zij was er om de werkelijkheid te zien, rechtstreeks contact te nemen met de slachtoffers en de hulp te coordineren. Is het te verwonderen dat er lastercampagnes tegen haar werden opgezet, waarvan sommigen met medewerking van buitenlandse regeringen en hun geheime diensten? In onze gemeenschap hebben wij al haar initiatieven gevolgd en telkens intens gebeden opdat zij de nodige kracht en bescherming zou krijgen om haar taak onvermoeibaar verder te zetten. Het ging er soms bijzonder gespannen aan toe. In Homs heeft zij een verzoening willen bewerken tussen rebellen en leger. Daarvoor wilde zij persoonlijk de hoogste rebellenleider zelf spreken. De wagen waarin zij zat werd tweemaal beschoten, toen zij er naartoe reed en toen zij terugkeerde. Zij bleef evenwel ongedeerd. Ook in Maadamyye (Damascus) was de bevolking er zeer erg aan toe. Het was door rebellen gegijzeld terwijl het leger hen trachtte te omsingelen. Ook daar nam zij het initiatief om een verzoening te bewerken. Zr. Carmel was zeer ongerust en uiteindelijk erg kwaad

    omdat de toestand daar levensgevaarlijk was. Moeder Agnes-Mariam keek zr. Carmel aan en zei: "

    Vertrouw op de heilige Geest" en zij stapte met een witte vlag door de vechtende linies, recht naar het hoofdkwartier van de rebellen, terwijl twaalf scherpschutters hun geweer op haar hadden gericht. Zij sprak met de leider van de rebellen en tenslotte werden duizenden mensen bevrijd. Ongelooflijk maar waar.

    Moeder Agnes-Mariam heeft twee verenigingen opgericht, een voor een nationale verzoening waarin tevens alle stamhoofden van Syrië vertegenwoordigd zijn en een voor humanitaire hulp. Alleen over de laatste geven we hier een kort verslag. Al hebben we geen enkel gezag om voor het wereldforum een voorstel te formuleren, toch doen we het. Wie de werkelijke inzet overschouwt van moeder Agnes-Mariam, gesteund door zr. Carmel en heel de gemeenschap van Mar Yakub gedurende gans deze oorlog, moet besluiten dat zij de Nobelprijs voor de vrede meer dan waard is, al zal dit wel het allerlaatste zijn dat de Amerikaans-zionistische wereldheersers zullen toelaten.

    In 2012 richtte moeder Agnes-Mariam het "

    Humanitarian Assistance Team" op met een grote groep vrijwilligers. Het zijn christenen en moslims die de mensen in de grootste nood, onafhankelijk van hun geloofsovertuiging trachten te helpen. Vele mensen die vroeger erg welstellend waren en nu in de diepste ellende verkeren, hebben de neiging zich eerder te verbergen dan zich te manifesteren. Het gebied van de hulpverlening is vooral de streek tussen Homs en Damascus. Het is een belangrijk maar ook beperkt gebied. Wij zijn ook maar beperkt. Wel is er nog een aparte groep die vanuit Tartous werkt. Er werd een poster gemaakt voor de vereniging met de naam van moeder Agnes-Mariam (Fadia al Laham), om duidelijk de verantwoordelijkheid voor de betrouwbaarheid van deze hulpverlening te garanderen. Dit vergemakkelijkt het werk

    van de vrijwilligers en geeft hen vertrouwen. Een gezin dat tot onze gemeenschap behoort en afkomstig is uit Damascus zorgt dag en nacht voor een goede coordinatie. In 2014 hebben ze 11.550 pakketten met voedsel en medische hulp kunnen verdelen in Damascus en de voorsteden, in Homs en Dar’aa. Bovendien hebben ze overvloedig lakens, matrassen, kleding en speelgoed kunnen uitdelen. Soms wordt ook geldelijke hulp gegeven. De kerngroep van deze vrijwilligers hebben we vroeger al eens "de twaalf apostelen" genoemd en worden nu ook officiëel erkend en gewaardeerd om hun deskundige en onbaatzuchtige inzet.

    Een van onze vrijwilligers overhandigt een truck voedsel en hygiënisch materiaal aan een vertegenwoordiger van de Syrische Vereniging voor sociale zaken, bestemd voor Adra, in de buitenwijken van Damascus, waar zwaar gevochten is.

    Vrijwilligers met hulpgoederen op weg naar Damascus.

    De burgemeester van Maadamiyye en zijn staf krijgen een truck met voedsel, hygiënisch materiaal, melk en chocolade. Eind 2013 werd dank zij de inzet van moeder Agnes-Mariam het beleg en de gijzeling van de bevolking gebroken en verlieten de rebellen de stad. In alle huizen was er ingebroken en vele huizen waren verwoest.

    Het team brengt voedsel en medische hulp, melk en chocolade naar Dar’aa, aan de grens met Jordanië (buiten het aangeduide vierkant op de kaart). Hier is de oorlog tegen Syrië eigenlijk begonnen.

    In de lente van 2014 werden de families van Ma’aloula geholpen, (mogelijk de oudste christelijke stad na Jeruzalem) waar nog de taal van Jezus, het Aramees gesproken wordt: voedsel, medische hulp, kleding, matrassen, lakens, verwarmingstoestellen, zeep, hygënisch materiaal (samen 2, 5 ton). De terroristen hebben de stad en kloosters grondig verwoest. Antoon, een jonge christen kreeg een revolver tegen zijn hoofd en moest moslim worden. "

    Ik ben christen en zal als christen sterven" was zijn antwoord. Hij werd vermoord en wordt nu als martelaar vereerd. De bevolking kan nog lang niet terug naar hun huizen. De verwoesting van Ma’aloula en zijn kloosters is een dolksteek in het hart van de gehele christenheid.

    In Abasyeen (Damascus) konden 100 families geholpen worden met voedsel en hygienisch materiaal, melk en kleding

    In 2014 werden in Damascus 15 auto’s met kleding uitgedeel, door Moeder Angès en zr. Carmel overgebracht vanuit Libanon.

    Vorige week vertrok een vol minibusje vanuit ons klooster naar Shel (in de buurt van Nebk), waar de terroristen weg zijn na vele huizen te hennen verwoest en geplunderd

    .

    Voedsel, hygienisch materiaal en 6oo dekens worden uitgedeeld in Jreijir (Damascus)

    Shel

    Voedsel en hygiënisch materiaal wordt uitgedeeld in Ma’amoura

    Ons eigen dorp Qara heeft een rijke geschiedenis. In de Middeleeuwen waren er meerdere kerken en zelfs een bisschopszetel. De centrale moskee was aanvankelijk een heidense tempel, daarna de St. Nicolaaskerk, volgens de traditie gebouwd door de heilige Héléna in de 4

    e eeuw. Het is voor deze centrale moskee dat wij met eigen ogen de opstand hebben zien onstaan. Wij wandelden met de pastoor vrolijk door het dorp, bezochten enkele zieken, baden voor hen en deden inkopen om dan samen met enkele jongeren in de pastorie te eten. Op een vrijdagavond was een groepje vreemde mannen wild aan het schreeuwen en ze filmden hun eigen protest. Erg ongemakkelijk liepen we vlug door de groep heen. En in november 2013 was het dorp door duizenden terroristen ingenomen. Na anderhalve maand gevechten met het leger waren de terroristen weg. Inmiddels was ook heel de bevolking gevlucht. Dank zij de hulp van onze groep konden de bewonders terugkeren. 5250 voedsel- en hygienische pakketten, 17.000 dekens en 10.000 materassen werden uitgedeeld. Hier ligt een deel opgeslagen in de St. Michiels kerk van onze byzantijnse pastoor, Deze kerk werd door terroristen van binnen grondig vernield maar is inmiddels helemaal hersteld. De rust is bijna teruggekeerd in het dorp en de bewoners zijn nagenoeg allemaal terug.

    Dorpsbewoners vullen de nodige papieren in

    De grote kerk van de (niet voltooide) nieuwbouw van ons klooster Mar Yakub doet dienst als opslagplaats: dekens, voedsel- en hygiënische pakketten werden van hier uit verdeeld in Qâra, Jrejir en Yabroud.

    Op onze grote binnekoer kwamen trucks toe met hulpgoederen vanwege de Russisch orthodoxe kerk, die mede door dorpsbewoners van Qâra worden gelost.

    Terwijl de plaatselijke kliniek in Qâra aan de kinderen de nodige verzorging verleent krijgen ze speelgoed. Zo komen de kinderen, die meer geïntersseerd zijn in het speelgoed dan in de medische zorg.

    Deze moeder bleef achter met vijf kinderen. Haar man is nog steeds vermist, de twee meisjes zijn ziek en de baby heeft kanker. Zij ontvingen matrassen, voedsel, hygiënisch materiaal, kleren, melk en geld voor de huur van twee kamertjes gedurende vier maanden.

    Dit zijn kinderen van de catechesegroep van de Zeitoun kerk van het Grieks Melchitisch patriarchaat in Damascus. Ze kregen voetballen.

    Dit is een arm druzengezin waarvan de vader gedeeltelijk verlamd is en een van de kinderen gehandicapt. De moeder kan als opdienster werken in een polykliniek maar moet nog van het ene hulpcentrum naar het andere om rond te komen. Ze verdient 8000 Syr. P. en heeft 30 000 S.P. maandelijkse kosten aan medicijnen.

    . Ons team kon hen de nodig hulp geven. Twee kinderen van deze familie zijn ziek. We konden hen medicijnen geven, geld en een rolstoel.

    Mar Yakub, Qara, Syria deirmaryakub@gmail.com

    29-07-2014 om 22:14 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tien pauselijke tips om gelukkig te zijn
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In een interview met een Argentijns weekblad heeft paus Franciscus zijn recept gegeven om gelukkig te zijn. Dat bestaat uit tien tips.

    1. Leven en laten leven

    2. Zich geven aan anderen

    3. Vriendelijk en nederig zijn

    4. Met de kinderen spelen

    5. Breng de zondag in gezinsverband door

    6. Help jongeren een job te vinden

    7. Draag zorg voor de schepping

    8. Vergeet snel het negatieve

    9. Respecteer hen die anders denken

    10. Zoek actief naar vrede.

    29-07-2014 om 11:19 geschreven door Gust Adriaensen


    27-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stoere taal van Miet
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Miet Smet: 'Studenten betalen voor Tomorrowland, dus kunnen ze meer inschrijvingsgeld ook wel aan'

    Stoere taal van Miet. Als ze A zegt, zal ze hopelijk de volgende dagen ook wel B en de rest van het alfabet zeggen.

    Een proeve. B. Miet en al haar gepensioneerde collega's parlementsleden en ministers, trekken een royaal pensioen. Ze kunnen het zeker met heel wat minder doen. C. Ook de huidige politici en regeringsleden worden door ons allemaal goed voorzien. Zij hebben ongetwijfeld financiële ruimte, om af te zien van extra voordelen en zeker van de uittredingsvergoeding. D. De CEO's en andere topmensen uit het bedrijfsleven kunnen zich superdure vakanties te water en te land veroorloven. Hebben ze nog wel van die exuberante bonussen nodig? E. Het vermogen van vele mensen is er ondanks de zgn. crisis, fors op vooruitgegaan. Dan kunnen ze toch ook wel wat (meer) vermogensbelasting betalen. F. De zwarte inkomsten worden nog op miljarden geschat. Dan kan er toch niks op tegen zijn dat die 'zwarten' nog steviger boetes aan hun broek gelapt krijgen. G - Z. Enz., enz.

    27-07-2014 om 20:47 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Ontzeg mensen de herinnering van een plaatselijke gemeenschap niet'

    'Ontzeg mensen de herinnering van een plaatselijke gemeenschap niet'

    De waarde van afscheidsrituelen binnen de eigen gemeenschap

    Er is in westerse landen een toenemende trend om begrafenisrituelen, ook religieuze, of begrafenissen tout court, af te handelen los van de (geloofs)gemeenschap waarin de overledene geleefd heeft. Of via begrafenisverzekeringen zelfs los van de nabestaanden.

    Dat leidt onvermijdelijk tot minder betrokkenheid, de erg beperkte aanwezigheid van vooral dan nog naaste familieleden bij begrafenisrituelen en tot een intenser isolement en een grotere anonimiteit en vervreemding.

    Een tendens die in de lijn ligt van het voorgaande, begint zich af te tekenen o.a. in Duitsland: mensen anoniem begraven.

    De aartsbisschop van Berlijn heeft zich daartegen gekant. 'Daardoor wordt aan mensen de herinnering van een gemeenschap ontzegd. Aan de manier waarop een cultuur met zijn doden omgaat, kunnen wij aflezen wat haar verhouding is met de levenden. Volgens de christelijke overtuiging heeft de mens echter een waarde die de dood overstijgt.'

     

    27-07-2014 om 08:01 geschreven door Gust Adriaensen


    26-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een liberaal gevecht op leven en dood

    Tot nu toe zijn de volgende kandidaten bekend voor de twee ministerposten die Open VLD in extremis kreeg toebedeeld in de Vlaamse regering:

    Alexander De Croo
    Jean-Paul De Gucht
    Sven Gatz
    Annemie Turtelboom
    Bart Somers
    Bart Tommelein
    Noël Slangen

    Voor enkelen die naast de postjes grepen wordt door Gwendolyn Rutten aangevoerd dat het allemaal zo vlug moest gaan dat ze niet op tijd hun domiciliëring naar Brussel konden overbrengen. Kom nou. Precies alsof die formaliteit van de eedaflegging en de andere rituelen niet verplaatst konden worden als Rutten echt haar zinnen op bv. Jean-Paul De Gucht had gezet.

    En de gazetten slikken die partijtopuitleg maar. Terwijl het duidelijk is dat het gaat om een bikkelharde strijd tussen verschillende liberale clans en om de versterking van Gwendolyns positie met voluit te vertrouwen volgelingen.

    26-07-2014 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    25-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een wonder op je pad...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op vrijdag 25 juli, feestdag van de apostel Jakobus, organiseerde de werkgroep Pelgrimspastoraal van het bisdom Hasselt, een pelgrimswandeling op de Via Limburgica en langs het Evermarduspad tussen Tongeren en Rutten. Een prachtige en zinrijke wandeling door het Haspengouwse landschap, met bezinnings- en stiltemomenten. De dag werd afgesloten in de basiliek van Tongeren met de pelgrimszegen:

    Moge de Heer
    jouw weg begeleiden
    en alles maken
    tot zegen en heil.

    Moge de Heer
    gedurende gans je pelgrimstocht
    door het leven
    je reisgezel zijn
    en steeds bij jou zijn.

    Moge Gods zegen op jou rusten
    doorheen je verdere leven:
    de zegen van de goede God,
    Vader, Zoon en heilige Geest. 

    Op 6 september is er een volgende pelgrimswandeling in Neerharen en de Maasvallei.

    Echt de moeite om eens deel te nemen. Inlichtingen kunnen verkregen worden bij Luc Herbots, 0478/315747, luc.herbots@pandora.be.

    ---------------------

    (afbeelding: pelgrimsstempel Evermarduskapel Rutten)

    25-07-2014 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    24-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlaams regeerakkoord gemiste kans voor armoedebeleid

    VLAAMS REGEERAKKOORD IS GEMISTE KANS VOOR PERFORMANT ARMOEDEBELEID

    Bert D'hondt van Welzijnszorg

    Bert D'hondt van Welzijnszorg Bron: Phk/Kerknet

    BRUSSEL (KerkNet) – Volgens het samenwerkingsverband ‘Ieders stem telt’ is het centrumrechtse Vlaamse regeerakkoord een gemiste kans om werk te maken van een echt en performant armoedebeleid. Daardoor dreigen de meer dan 600.000 Vlamingen in armoede grotendeels aan de kant te blijven staan. Te weinig en te vaag, zo luidt het bij ‘Samenlevingsopbouw’, ‘Uit de Marge’, ‘Welzijnsschakels’ en ‘Welzijnszorg’, die samen het samenwerkingsverband ‘Ieders stem telt’ vormen.

    Coherent armoedebestrijdingsbeleid

    Bert D'hondt, medewerker politiek beleid van Welzijnszorg: "Heel wat partijen maakten verkiezingsbeloftes om van armoedebestrijding een speerpunt te maken in de komende legislatuur, maar de visietekst geeft weinig antwoorden. Positief is dat er bij de hervorming van de kinderbijslagen een sociale toeslag zal zijn voor gezinnen met lage inkomens. Hoe dit gerealiseerd zal worden en of er geen nieuwe armoedevallen ontstaan, bijvoorbeeld bij grote gezinnen omwille van het afschaffen van rangtoeslagen, valt af te wachten. Ook bij de kinderopvang is er expliciet sprake van inspanningen voor de toegang van kwetsbare gezinnen. Een verdere automatisering van rechten, waarvan sprake, is een stap vooruit. Op andere domeinen wordt geen aandacht besteed aan mensen in armoede of valt te vrezen dat de vermelde maatregelen een negatief effect hebben. Op de woningmarkt is er geen sprake van een extra financiële ondersteuning voor huurders op de private markt of een uitbreiding van het aantal sociale huurwoningen. Bij tewerkstelling is er geen sprake van mensen in armoede. Op het vlak van onderwijs of gezondheid is geen sprake van ongelijkheid of de bestrijding daarvan."

    Armoede is geen keuze

    Toch blijft het samenwerkingsverband hoopvol: "Een regeerakkoord is geen beleidsnota. Er zullen nog veel maatregelen concreet uitgewerkt worden de komende weken en maanden en ook belangrijke dossiers zoals de kinderbijslag en woonbonus zijn nog niet uitgeklaard. Er is dus nog een kans dat alle excellenties uitgebreid werk maken van een horizontaal armoedebestrijdingsbeleid. Armoede is geen keuze, het is een schending van fundamentele rechten. Maar met wat nu bekend is, zal de armoede niet dalen en zullen de doelstelling van het ‘Pact 2020’ niet gehaald worden. Mensen in armoede verdienen meer ambitie."

    (Kerknet)

    24-07-2014 om 20:40 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De postjes en niets dan de postjes...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het wordt dikwijls gezegd en geschreven: als het op coalities aankomt, dan wegen uiteindelijk de te verdelen postjes het zwaarst. Kieper dan je ideologie, je visies, je met veel bombarie in de campagne en erna verkondigde eisen in de vuilnisbak en zorg ervoor dat je erbij bent.

    Het navrantste voorbeeld daarvan vind je nu bij de Vlaamse liberalen. Die roken en kregen de kans om deel uit te maken van de Vlaamse regering... en hopsakee, Rutten kon niet snel genoeg onder de dekens (met leeuwtjesmotief?) kruipen lekker dicht bij Beke en De Wever.

    Die twee heren hadden al een regeringsprogram na enkele weken  kant- en- klaar en waren niet geneigd om daar ook nog maar één jota aan te veranderen. Geen probleem voor Gwendolyn, die Wouter en Bart verzekerd had, dat al die programma's en partijstandpunten toch maar bullshit is, wat door haar bedgenoten met een begripvolle blik en een ironisch lachje werd beaamd.

    Zo gebeurde het dus dat de Open VLD deel kon uitmaken van de Vlaamse regering zonder ook maar enige inbreng gehad te hebben in het regeringsprogramma en dat mevrouw Rutten voor die prestatie door sommige 'bevlogen' liberale toppers, een 'mirakelvoorzitter' werd genoemd.

    De ware Vlaamse liberalen steeg het schaamrood naar de wangen en ze namen zich voor niet langer voor dergelijk 'tot postjes gereduceerd liberalisme' te kiezen.

    24-07-2014 om 08:09 geschreven door Gust Adriaensen


    22-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Groen: 'CD&V kiest voor een conservatieve coalitie'

    Björn Rzoska, fractieleider van Groen, is van mening dat CD&V 'volop kiest voor een conservatieve regering op Vlaams en federaal niveau'.

     'CD&V steekt de progressieve stemmen in haar rechterzak om conservatief beleid mogelijk te maken. Vele progressieve kiezers die voor CD&V hebben gestemd, moeten zich vandaag bekocht voelen', besluit Rzoska. 'En door met de coalitiepartners van de Vlaamse regering front te vormen voor federale onderhandelingen, speelt ze ook nog eens volop in de confederale kaart van N-VA.'

    22-07-2014 om 20:30 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Massaal aan de antidepressiva

    Professor Nuyens (KUL-UA):

    'Ruim een miljoen Belgen slikt elke dag antidepressiva. Dat is 30 procent meer dan gemiddeld in Europa en bijna even hoog als in Zweden, Finland en Denemarken.'

    22-07-2014 om 09:08 geschreven door Gust Adriaensen


    21-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De martelgang van de koningin
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Ons vaderland, ons dierbaar land der Belgen is in het bezit ener koningin die de wereld ons benijdt. Zo knap, zo charmant, zo lief, zo vol empathie, zo stijlvol. Ik verheel u niet dat ik een boontje voor haar heb. En samen met mij, vermoed ik, de elf miljoen andere Belgen.

    Vandaar dat ik op deze Nationale Feestdag verontwaardigd ben, woest. Haar schoenadviseurs zouden met onmiddellijke ingang met klikken en klakken, met heel hun schoenenwinkel aan de deur gezwierd moeten worden.

    Ik ben vervuld van een diep medelijden met Hare Koninklijke Hoogheid. Heb je gezien hoe ze gedwongen werd, moeizaam en gedwongen onelegant op haar eindeloos hoge hakken over de Brusselse kasseien te strompelen?

    Wie haalt het in zijn hoofd dat onze aimabele koningin, nota bene moeder van vier kinderen, aan te doen. De lieve glimlach bleef weliswaar op haar nobele gelaat. Maar zij leed, haar gewrichten wrongen tegen, uit heel haar lichaamstaal sprak een immens ongemak, dat zich ook onmiddellijk verspreidde in de harten en de lijven van alle ware Belgen.

    De schoenenstylist die Mathilde dergelijk schoeisel aan de koninklijke voeten heeft gepraat, moet een stilettohak in zijn hersenpan gekeild gekregen hebben.

    Maar vind troost Hoogheid, in het medeleven van uw volk! En ik ben er zeker van: eens de deur van het paleis achter u dichtgevallen was, hebt u die ondingen weggezwierd en heeft koning Filip die lekker zittende muiltjes aan uw sierlijke voeten geschoven.

    En niet vergeten: sla die schoenenadviseur-van-mijn-botten in de ban!

    21-07-2014 om 18:22 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in SyriŽ

     

    VIII/18

    Zondag 20 juli 2014

    Is niets meer “heilig”, dan is ook niets meer “veilig”

    De erkenning van het heilige blijft onuitroeibaar aanwezig in iedere samenleving. Het verdwijnt niet, het verplaatst zich. De Franse Revolutie wilde het religieuze en het heilige voor goed uitroeien en het hoogtepunt van de “laïciteit” vieren, door de “Verlichting van de opperste Rede”. In de geschiedenisboeken wordt dit tot nu toe nog beschouwd als een vooruitgang in de menselijke beschaving. In feite was het een terugkeer naar de oertijd. Een vrouw werd op een hoge troon geplaatst in de kathedraal en iedereen moest niet zomaar de rede erkennen maar de “Godin” van de Rede aanbidden. De leden van de ISIS (in ’t Frans EIIL, in het Arabisch Daesh), voorlopig herleid tot IS (islamitische staat), wellicht de meest beestachtige groep, hebben eveneens de onweerstaanbare drang om hun duivels gedrag te rechtvaardigen als zijnde heilig: Allahoe Akhbar.

    Ook al schijnt de westerse beschaving het heilige grondig opgeruimd te hebben, dit is slechts schijn. Een begrafenisdienst in een crematorium is niets anders dan een slechte copie van een begrafenisdienst in een kerk, maar dan nagenoeg zonder inhoud. Of kijk naar het verloop in een modern ziekenhuis, dat de gebruiken van het ritueel uit onze middeleeuwse kathedralen probeert toe te passen. De personen met witte jassen zijn als de priesters en hebben de leiding. Zij mogen komen op plaatsen die voor anderen ontoegankelijk zijn en die als “het heilige” beschouwd kunnen worden. Het gewone volk moet in stilte op de voorziene plaasten wachten. Of denk aan het verloop van het WK voetbal, dat volgens strikte liturgische voorschriften is georganiseerd..

    De vernietiging van het Syrische volk en land, van het Iraakse volk en land, van het Palestijnse volk en land, de uitroeiing van christenen, de etnische zuiveringen zoals nu in Oekraïne en elders, de algemene ontwrichting van nagenoeg alle morele waarden in het Westen, de vernietiging van de menselijke waardigheid en leven, van huwelijk en gezin, van de soevereiniteit van volk en land... het vormt allemaal samen één geheel: de strijd tussen de duivelse machten en het Rijk Gods. De eersten willen de glorie en de macht van mensen verheerlijken. De kenmerken hiervan zijn leugen, verdeeldheid, onderdrukking, verwoesting, moord en zelfvernietiging. Het tweede geeft waarheid, eenheid, blijvende vreugde en leven. Deze strijd tussen goed en kwaad en de vermenging van beiden, zullen blijven bestaan tot aan het einde der tijden.

    Het heilige behoort alleen aan God toe. Een samenleving die zichzelf het heilige toeëigent, verwordt tot een heidense, dierlijke barbarij, zoals de Franse Revolutie bewezen heeft. Dan zijn samenlevingen in staat om mensen te slachten en gelijk wat, zelfs beesten te aanbidden. De ontkenning van de heiligheid van God is de zelfvernietiging van de mens. “Toen liep de hele wereld het beest vol bewondering achterna en zij aanbaden de draak omdat hij aan het beest de heerschappij had gegeven” (Apocalyps 13, 3-4). De Apocalyps komt steeds dichter bij.

    Humanitaire hulp… voor wie?

    Er is herhaaldelijk en druk overleg gepleegd over het verlenen van hulp in die gebieden die door “de oppositie” worden gecontroleerd. Syrië heeft het daar moeilijk mee. De “internationale gemeenschap” maakt hiervan gebruik om nog eens Syrië te beschuldigen en te zeggen dat “het regime” zijn eigen volk uithongert. Zo wil ze Syrië dwingen onafhankelijke humanitaire hulp toe te laten. Inmiddels werd door de VN Veiligheidsraad unaniem resolutie 2165 aanvaard om langs bepaalde grensovergangen met volledige erkenning van de Syrische soevereiniteit hulp te bieden. Hoe zich dit concreet zal uitwerken laat ik nu terzijde. Ik wil slechts de dubbelzinnigheid die achter deze lobby schuilt aan het licht brengen.

    Bachar al-Jaafari, Vitaly Churckin en Li Baodong, de permanente vertegenwoordigers van respectievelijk Syrië, Rusland en China, hebben voor het wereldforum duidelijk en volkomen eensgezind de vinger op de wonde gelegd. Als humanitaire hulp gepolitiseerd wordt, is ze een verkapte vorm van hulp aan het terrorisme. Iedere hulp aan een land dat tot de UNO behoort moet, volgens internationaal recht, met toestemming van die regering gebeuren. Vijftien Syrische en Arabische juristen hadden in een brief hieraan al herinnerd. Een aantal landen blijven echter alle mogelijke middelen aanwenden, zelfs “humanitarie hulp”, om Syrië te ontwrichten.

    Tegen Syrië wordt een soort wereldoorlog georganiseerd door wereldheersers met tienduizenden terroristen uit meer dan 80 landen. Hoe kunnen honderden jongeren uit Frankrijk, Engeland, België en duizenden uit Tunesië, Saoedi-Arabië en van elders zonder paspoort of enige voorziening hier “toevallig” komen moorden? Ook in België kun je openlijk en zonder enig probleem alle informatie en hulp krijgen. En nu hebben we weer een triestige primeur in Vlaanderen. Een “jihad-expert”, “een onderzoeker” aan twee gerenommeerde universiteiten krijgt alle ruimte en medewerking voor zijn haatcampagnes tegen Syrië en het aanwerven van nieuwe strijders. Het ziekelijk gedoe van deze gedrogeerde geest wordt fier in een weekblad uitgesmeerd. Ondertussen zijn de 500 miljoen dollar van Obama juist bedoeld om de gebieden van deze rebellen uit te breiden en te versterken want deze noemt hij “bevrijde gebieden” waar hij nu de vrede wil “stabiliseren”. Dat deze “gematigde rebellen” al 33 leden van de Rode halve Maan (hier de tegenhanger van het Rode Kruis) hebben gedood wordt verzwegen. Moeten we blij zijn omdat er zovelen “gematigd” werden omgebracht? En dan maar ijveren voor “humanitaire hulp”! Wanneer je bij uw gebuur stiekem de kraan van de wasbak in de keuken gaat opendraaien en je komt daarna met emmer, dweil en aftrekker mee helpen, ben je niet alleen een huichelaar maar vooral een lafaard. Draai de kraan terug dicht en de problemen zullen vlug opgelost zijn. De ellende van het Syrische volk werd en wordt veroorzaakt door de rebellen, in dienst van buitenlandse wereldheersers. Wanneer de “internationale gemeenschap” eensgezind haar terroristen hier opruimt, is er meteen rust en kan het land zich vlug herstellen. En dit willen sommigen juist tegen iedere prijs beletten.

    Na de aanslag van 11 september 2001 in New York zei generaal Wesley Clarck openlijk dat “wij” (G. Bush met zijn militaire raadgevers) besloten hebben in vijf jaar tijd zeven landen aan te vallen (waaronder Syrië, Irak, Libië en niet Saoedi-Arabië, waar de meeste vermeende terroristen vandaan kwamen!) . Alles is te beluisteren op youtube. De zogenaamde strijd tegen het terrorisme was daarna maar een voorwendsel om landen die de opperheerschappij van de bankenindustrie niet erkenden en de WTO (World Trade Organisation) weigerden te tekenen, aan te vallen en te onderwerpen. En zo zijn we heel ver verwijderd van een edelmoedige humanitaire hulp.

    Apocalyptische toestanden ...

    We beleven alweer een spectaculair wereldnieuws: een nieuw kalifaat met een kalief voor de 21e eeuw. De volle naam van deze zelfverklaarde kalief luidt: Abu Bakr al-Baghdadi al Hussayni al Qurashi. Hij geldt als de opvolger van Mohammed, “de emier van de gelovigen”, laten we wat oneerbiedig zeggen “de superplus van de mohammedanen”. Die man trekt echter niet alleen alle religieuze maar ook politieke macht naar zich toe. Zijn kalifaat begint bescheiden (?) in Irak maar met de bedoeling dit uit te breiden tot de “omgeving” en uiteindelijk tot heel de wereld.

    Voor fanatieke moslims schijnt een kalief en een kalifaat de grote droom te zijn. Het moet een “theocratie” worden volgens “de weg van God”, waarbij zij zelf echter hun onmenselijke wetten opleggen. Zij dromen van een soort wonderlijk herstel van een gouden periode van de islam als wereldoverheersing. Een dergelijke “gouden periode” als ze ooit bestaan zou hebben, was in hoofdzaak te danken aan de christenen, zoals Philip Jenkins in zijn schitterende studie over de duizend jaar van “het vergeten christendom” aantoont. En de beginperiode was al getekend door bloedige strijd (632-661). De eerste kalief Abu Bakr wees zijn opvolger zelf aan: Omar. Er ontstond echter grote onenigheid en deze werd vermoord, evenals de twee volgenden: Osman en Ali. Daarna komt een langduriger kalifaat van de Omeyyaden van Damascus (661-750), van de Abassiden van Bagdad (750-1258) en van Cairo (1261-1517). Er volgen nog kalifaten in Noord-Afrika, Egypte en Cordoba en uiteindelijk zullen de Ottomanen eeuwen lang hun kalifaat vestigen (1517-1924) totdat Kemal Atatürk in 1924 dit Ottomaans kalifaat voor goed zal afschaffen en de Turkse republiek stichten, waarvan hij de eerste president wordt. Een internationaal congres in Cairo (in 1926) wil echter de oude glorie herstellen, wat evenwel niet lukt. Het eindigt met een algemene oproep om het kalifaat te herstellen.

    En hieraan heeft dus meneer Abu Bakr enzovoort, in Irak gevolg gegeven. Ook nu is er echter vanaf het begin weer strijd. Trouwens voor de ongeveer 15 % van de moslimwereld, de sjiieten, kan de kalief geen soenniet zijn. Zij volgen Ali, de neef van Mohammed. Bovendien, Abu Mohammad al-Jolani, de leider van al-Nousra kondigt aan dat hij zijn eigen kalifaat sticht en zijn eigen Islamitische staat van Damascus (al-Shamaan), omdat zijn tegen-kalief miljoenen dollars van hen zou gestolen hebben. Dat er veel geld mee gemoeid is, wisten we al. De eerste financieringen van allerlei terroristische groepen gebeurde heimelijk en tactisch langs diplomaten en zakenmensen. Dan veroverden ze zelf inkomsten van de gestolen olie, drugshandel, verkoop van aller kostbaarste historische stukken of langs kidnapping. Sinds 9/11 zijn er voldoende fondsen vrij gemaakt voor “de strijd tegen het terrorisme” en dit gaat vooral naar... terroristische groepen. Het koppige Syrië dat de soevereiniteit van zijn volk en land blijft verdedigen is hierbij het internationaal doelwit. Als de vernietiging van Syrië niet lukt, beginnen ze opnieuw in Irak en Libanon. Of het nu de droom is van een wereldkalifaat, van een zionistische wereldoverheersing, van een “nieuwe wereldorde” of een “New Middle East”, een vrijzinnig Europa op grond van de rede, iedere aardse heerschappij is gericht op menselijke glorie en wordt slechts bereikt door het uitmoorden en onderdrukken van massa’s mensen en het vernietigen van landen. Nogmaals apocalyptische vooruitzichten.

    Een strijd tegen de BRICs?

    Tegelijk worden er ook zaadjes van hoop uitgestrooid. Daags na het voetbalfeest werd in Fortaleza de 6e top gehouden van de BRICS (Brazilië, Rusland, Indië, China, Zuid-Afrika) om “zaadjes voor een nieuwe financiële structuur” te zaaien, die meer onafhankelijkheid biedt van de wereldbank (ik blijf weigeren dit woord met hoofdletter te schrijven!) en het IMF en meer de belangen van de betrokken landen zal dienen. Tegelijk kwam er een krachtige verklaring tegen landen die het internationaal terrorisme in Syrië blijven steunen.

    Het is niet toevallig dat het nieuwe kalifaat zich uitstrekt aan de grenzen van de kernlanden van de Brics, nl. Rusland, Indië en China. Is dit een onderdeel van dezelfde strijd van het westers imperialisme om in deze landen fanatieke moslims aan te wakkeren?

    Onze Argentijnse en Duitse paus hebben mogelijk met spanning de wedstrijd om de wereldbeker voetbal kunnen volgen, waarbij uiteindelijk de laatste de eer van de overwinning behaalde. Geef ons dan maar een dergelijke “westerse” wedstrijd voor onze twee pausen in plaats van alle gruwelen van deze terroristen.

    Syrië viert feest

    Er wordt op dit ogenblik in onze streek nog zwaar gevochten en er zijn meerdere jonge soldaten door terroristen gedood. De gruwelen houden niet op. Toch is er goede hoop dat de streek zal gezuiverd worden van rebellengroepen dankzij de heldhaftige en systematische inzet van het leger. In het oosten van het land is het nog moeilijker. Toch gaat Syrië zijn weg van onafhankelijkheid verder. Op 16 juli heeft de president de eed afgelegd. Het werd een groots feest in Damascus met een lange toespraak, herhaaldelijk onderbroken door luid applaus en lachende gezichten. Het nalezen van de toespraak van de president is de moeite waard.

    De president prees het volk dat zo eensgezind blijft in de strijd tegen het internationaal terrorisme en buitenlandse heersers die “hun democratie” willen opdringen. Hij dankte de twee andere presidentskandidaten om hun inzet. Hij prees de moeder die al vanaf vijf uur ’s morgens aan het stemlokaal stond met een foto van haar vermoorde zoon, de gewonde soldaat die in zijn rolstoel ging stemmen en de honderdjarige vrouw die wilde deelnemen aan de verkiezingen. De westerse kolonialisten met hun handlangers hebben de verkiezingen willen boycotten maar ze hebben gefaald. Zij willen ons tot slaven maken in eigen land, zei hij, maar het volk heeft zelf de leiding genomen en gesproken. Deze overwinning is echter te danken aan het bloed van onze martelaren. Hij sprak ook over het beleid in de toekomst. Hij wil iedere onnodige confrontatie met het westen vermijden maar de huichelarij blijven ontmaskeren. Landen die nu volop het terrorisme steunen, zullen er vroeg of laat zelf slachtoffer van worden. Hij wil iedere buitenlandse inmenging blijven afwijzen en resoluut het terrorisme bestrijden. Tegelijk wil hij verder werken aan de onderlinge verzoening en de heropbouw van het land.

    Over heel het land werden nogmaals spontane volksfeesten gehouden. In Sweida organiseerde een afdeling van de revolutionaire jeugd een feest om de “overwinning van alle Syriërs” te vieren. In Lattakia was het de Nationale Studentenvereniging. In Tartous de raad van bestuur van de gezondheidsdienst die voor hun gebouwen een meeting hield met een toespraak van de directeur Yassin Ibrahim, die zijn hoop uitsprak op een spoedige terugkeer naar de veiligheid van het land. Ook het volk van de Golan stuurde een hartelijke felicitatie naar de president en prees hem als de leider van Syrië én van het Arabische verzet. En bij deze gelegenheid organiseerde het Syrisch Amerikaans Forum in New Jersey een “Ramadan fast-breaking” (Iftar) om zijn solidariteit te betonen met het Syrische volk en de president, in hun strijd tegen het terrorisme.

    Daags na de volksfeesten heeft de IS een zeer zware aanslag gepleegd. In Palmyra werden honderden mensen gedood, de gasleidingen en energievoorraden ontwricht waardoor ook wij voorlopig erge stroomonderbrekingen zullen hebben en een oliebron veroverd. Het is de duivelse reactie op de vreugde en de vrijheid van het volk. Het ziet er ook naar uit dat de eenheid van het volk uiteindelijk zal overwinnen. Het leger zal ook hier systematische de leiding terug overnemen.

    Mar Yakub viert feest... midden een diepe pijn

    In deze sfeer van oorlog en pijn hebben we zaterdag mijn gouden priesterjubileum gevierd. Ik had niets gezegd en niets gevraagd omdat we tenslotte nog steeds in oorlog leven, maar blijkbaar werd de bisschop verwittigd. Maandag kwam hij onverwachts een kort bezoek brengen om te zeggen dat hij wil voorgaan in de eucharistie, Mgr. Jean Abdo Arbach. Hij is van Yabroud maar was jarenlang bisschop in Argentinië en van daar een goede vriend van de huidige paus. Met mijn vlekkeloze spierwitte norbertijnentoog was ik wel erg ver verwijderd van de clochardskledij van onze ordestichter Norbertus, die een ruwe pij droeg van ongeverfde wol. Ik zal de paus zeggen dat gij hier zijn concurrent zijt, grapte de bisschop.

    Het misformulier werd genomen van de grote profeet Elias (die voor morgen op de byzantijnse kalender staat). Hiermee wilde de bisschop tegelijk de patroon van het monastieke leven en van onze gemeenschap vieren. De bisschop was getooid in schitterende witte en versierde gewaden, abouna Georges en ik in het goud. Het feestgewaad voor mij was door de zusters voor deze gelegenheid ook gemaakt. De bisschop hield een feestrede. Hij deed natuurlijk ook een dringende oproep om te blijven bidden dat God ons het zware juk dat op Syrië en ook op de Syrische christenen drukt zou verlichten, wegnemen of ons de kracht geven het te dragen. Zulk een byzantijnse pontificale dienst is erg feestelijk en de bisschop heeft een prachtige zware stem. Als kleine kudde van nauwelijks twintig mensen vormden we werkelijk de Kerk van het Midden-Oosten. En we hadden geluk. Pas op het einde van de dienst viel de stroom uit. Ik dankte de bisschop en beloofde voor hem te bidden en God te vragen dat Hij hem de eventuele overdrijvingen jegens mij welwillend zou vergeven, waartegen hij lachend protesteerde.

    Ook de receptie was fijn verzorgd met allerlei versnaperingen en versieringen. Trouwens, vanaf ’s morgens vroeg werd ik al verwend. Een laptop voor mijn deur produceerde heerlijke Hildegardgezangen om wakker te worden. De fraters hadden voor een typisch Belgisch ontbijt gezorgd: zacht gekookt eitje met geroosterd (echt Europees) brood, een glas frisdrank, een tas warme melk en een kommetje rijstpap. Ik had er wat moeite mee, wetend dat zovele mensen nog in nood zijn. Gelukkig kan inmiddels in onze streek goed voor de gezinnen gezorgd worden. Bovendien, als ik niet gezond blijf hebben ze met mij nog veel meer last.

    Het middageten was op zijn Belgisch: kip met fritten (hand made!). De zusters hadden voor de gelegenheid hun habijt afgelegd en ieder had zich in de mooiste nationale klederdracht getooid: Bretoens, Portugees, Chileens, Venezolaans, Syrisch, ook de kinderen. Werkelijk prachtig. In de loop van de middag bracht ieder een lied of een dans met de bijbehorende uitleg. Kleurrijk en inspirerend. En ’s avonds werd in de kleine binnentuin een warme falaffel met een tas thee verorberd in een ontspannend en gezellig samenzijn. Op de muur werd een grappige film vertoond en voor mij was een mooie hangmat geïnstalleerd, zodat ik al liggend en wiegend alles kon volgen. In de oude monastieke traditie werd aan gouden jubilarissen de “baculum senectutis”, de stok van de ouderdom, gegeven. Ik moet eerlijk toegeven, een hangmat ligt mij veel meer. God zij dank voor deze mooie dag.

    21-07-2014 om 08:20 geschreven door Gust Adriaensen


    19-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Leert van mij: ik ben zachtmoedig en nederig van hart'

    'Leert van mij: ik ben zachtmoedig en nederig van hart, (Mat. 11, 28-29)', voor paus Johannes XXIII, die op 27 april jongstleden heilig werd verklaard, was dit de kern van Jezus' boodschap.

    Als wij Jezus nu eens aan zijn woord zouden houden, zoals de heilige paus Johannes dat gedaan heeft? Als wij nu eens bij Hem in de leer zouden gaan?

    Die uitnodiging, die oproep formuleert prelaat F. Testaert van de Postelse norbertijnenabdij in het laatste nummer van 'Molenijzer', het contactblad van de abdij van Postel.

    'Wat veel mensen uitput', aldus de prelaat, 'ook priesters en kloosterlingen, ook christelijke ouders, is dat ze hun tijd moeten verdelen in duizend en één projecten. We hebben moeite om te kiezen tussen God en de wereld, tussen de wil van God en de onze, tussen het geestelijk leven en het materieel succes. Als we het juk van Jezus op onze schouders zouden nemen, in plaats van het juk dat we menen te moeten dragen; als we de wil van God zouden zoeken en niets anders, dan zou het leven veel eenvoudiger zijn! God vraagt ons nooit twee dingen tegelijk. Hij eist niet meer van ons, dan wat we dagelijks kunnen doen. Wij zijn het, die onze tijd overbelasten door valse verplichtingen aan te gaan, omdat we ons elven niet echt willen laten vereenvoudigen door God.' 

    (Molenijzer, driemaandelijks tijdschrift, Abdij norbertijnen Postel-Mol
     jaarabonnement voor België 12 euro, voor Nederland 15 euro
     rek. BE95 4194 0102 0458)

    19-07-2014 om 16:06 geschreven door Gust Adriaensen


    18-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ReŁnietanka

    Reünietanka

    Oud-leerlingendag.
    De lentebloesems geuren.
    Stralende ogen.
    Een gordijn schuift voor het nu.
    Mannen worden weer jongens.

     

    (Een tanka is een van oorsprong Japanse dichtvorm, bestaande uit 5 verzen van respectievelijk 5, 7, 5, 7, 7 lettergrepen)

    18-07-2014 om 07:17 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    'The Church, by her nature, is missionary. She exists so that every man and woman may encounter Jesus.'

    18-07-2014 om 06:58 geschreven door Gust Adriaensen


    16-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Arco-affaire und kein Ende

    1. De Europese Commissie is een politieke instantie, net zoals de regeringen van de EU-lidstaten. Het is geen rechterlijke instantie.

    2. Politici en ook nogal wat forumdeelnemers, die zich meestal erg tot fanatiek eurosceptisch opstellen, beschouwen de uitspraak van de EC nu als een onfeilbare Europese goddelijke be- en veroordeling.

    3. Tegenstanders van de staatswaarborg beschouwen het ACW, naargelang het in hun kraam past al dan niet als een bank.

    4. Men kan regeringsbeslissingen aanvechten -dat gebeurt ,gelukkig maar, in een democratie voortdurend, maar een democratische beslissing moet waarborgen bieden voor degenen voor wie ze bedoeld is. Anders ondermijnt de democratie zichzelf.

    5. De tegenstanders stellen zich ondemocratisch op, door de scheiding tussen uitvoerende en rechterlijke macht te betwisten. Een regeringsbeslissing moet uitgevoerd worden tenzij de rechterlijke macht die beslissing on(grond)wettelijk verklaart. Dat is tot nu toe niet gebeurd.

    6. De motieven om de regeringsbeslissing aan te vechten, zijn duidelijk persoonlijk en politiek gekleurd. Ze hebben naar mijn mening weinig te maken met respect voor onze democratische instellingen. Uit vele reacties blijkt dat de weerstand ingegeven is door een vorm van negatieve en rancuneuze afgunst in de zin van 'ik niet, dan gij ook niet'. Anderzijds is ondertussen glashelder gebleken dat de actie van parlementslid Dedecker de politieke agenda diende om de invloed van het ACW en het middenveld te ondermijnen. De zware beschuldigingen van fraude en schriftvervalsing heeft hij na de verkiezingen, nu zijn partij en CD&V zowel Vlaams als federaal in hetzelfde bed willen duikelen, ingeslikt en hij zwijgt als vermoord over het Arco-dossier..

    7. Uit heel wat forumreacties spreekt ook veel clementie en begrip en vertrouwen voor de (groot)banken, hun ondanks de crisis nog enorm royale bezittingen, de exuberante verloning van hun topmensen, de kritiekloze acceptatie van de miljarden staatswaarborg, hun ondeskundige, risicovolle, louche internationale, financiële machinaties, enz. Daarentegen ventileren nogal wat mensen hun afkeer en wantrouwen voor in het bijzonder het christelijke middenveld. Klaarblijkelijk is er voor hen veel aan gelegen dat middenveld voorgoed te vermorzelen en monddood te maken.

    16-07-2014 om 21:48 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is de Europese Commissie een onfeilbare Europese god?

    Journalist Pironet van Knack hekelt onder de melodramatische titel  ' Arco: hoe politieke akkoorden belangrijker zijn geworden dan rechtspraak', nog maar eens de regering die de staatswaarborg voor de Arco-coöperanten goedkeurde en ook de huidige minister van financiën, Geens krijgt ervanlangs.

    In het artikel wordt evenwel uit het oog verloren dat het de democratische beslissing van een democratisch functionerende regering was om een staatswaarborg goed te keuren. Pironet is klaarblijkelijk van mening dat dergelijke beslissing van nul en generlei waarde is. Op die manier wordt het vertrouwen van de burger in de regering ondermijnd. Bovendien stelt Pironet de Commissie voor als een rechtsinstantie, wat ze bij mijn weten niet is. Het is, net als de regering van de lidstaten van de EU, een politieke instantie.

    Merkwaardig is ook dat in deze zaak door journalisten en politici die vaak erg kritisch zijn ten aanzien van de Europese Commissie en haar gezag in vraag stellen, die Commissie in de Arco-affaire beschouwd wordt als de onfeilbare, te gehoorzamen (machts)instantie, als een soort van Europese God.

    Leterme heeft er enkele dagen geleden terecht op gewezen dat wat die Co