Glenna Trout is een gewezen Amerikaanse politie-inspecteur en experte in face reading, een bij verhoren gebruikte techniek om van iemands gezicht zijn of haar karaktertrekken af te lezen. In Knack verschenen een aantal portretten van Belgische politici.
'Hij straalt visie en leiderschap uit. Dat zijn lippen naar de mondhoeken ietwat voller uitlopen aan de privékant dan aan de publieke, doet mij vermoeden dat hij met scha en schande geleerd heeft dat hij niet zo open kan zijn als hij zelf zou willen. Zijn privékant oogt in z'n geheel voller dan de publieke, maar dat komt deels door het perspectief van de foto. Zijn kin, breed en vrij stomp, wijst op vastberadenheid en geduld om z'n doel te bereiken.'
'Het perspectief is lichtjes gedraaid, maar de vorm en grootte van zijn publiek en privégezicht liggen erg ver uit elkaar. Mijn eerste indruk is die van een klasclown. Publiek is zijn kin puntiger en steekt ze meer vooruit. Ik lees daarin dat hij hier en nu de job wil klaren, en dat hij privé geduldiger is. In zijn ogen zit explosieve energie, die hij wat verbergt achter zijn sociaal masker. In zijn linkeroog zie je het beter: als hij boos is, kan hij ontploffen. Intelligent en visionair. Al duidt zijn neus niet op leiderschap. Als hij dat heeft, is het meer aangeleerd dan aangeboren. Zijn gezicht is weinig coherent.
'De lijnen die tussen neus en wang tot de lippen diep en vrij recht naar beneden lopen, wijzen op verantwoordelijkheidszin. Hij neemt de zaak serieus. Zijn ogen staan eerder zacht, en zijn hele gelaat verraadt meer schroom dan je bij een politicus zou verwachten. Intelligent. Snel en pragmatisch in chaossituaties.'
20-05-2014 om 18:58
geschreven door Gust Adriaensen
Gebedsactie voor de verkiezingen
Sedert enkele jaren organiseren het Gebedsnetwerk, Gebedsplatform Vlaanderen en Pray4belgium telkens een gebedsactie , een ganse week vóór de verkiezingen, van 19 tot 25 mei. Ons land heeft gebed héél hard nodig, aldus de organisatoren: 'Een land dat God, geloof en christelijke waarden buiten de politiek weert, oogst de vruchten hiervan… Maar het is beter om voor onze bestuurders te bidden dan over hen te klagen! '
VOOR DE EUROPESE, FEDERALE EN REGIONALE VERKIEZINGEN van 25 MEI 2014
“Allereerst vraag ik je te bidden, te smeken en te danken voor alle mensen, voor koningen en alle andere gezagsdragers…”. (1 Timotheüs 2:1-2)
GEBEDSONDERWERPEN
MAANDAG 19 MEI
Bid dat christenen de opdracht om voor de overheid te bidden (1 Tim. 2:1-2) ernstiger en trouwer mogen uitvoeren (we kunnen beter voor hen bidden dan over hen klagen).
Bid voor een sterkere bewustwording van de verantwoordelijkheid die God ons geeft voor ons land, dat we zoutend zout mogen zijn (Matt. 5:13). Bid dat christenen zich degelijk en biddend informeren over de standpunten van de kandidaten en dus een bewustere keuze maken.
Bid voor “moderne Daniëls”: christenen die de kracht en de wijsheid zullen hebben om zich in de politiek te engageren, en daar hun licht te laten schijnen (Matt. 5:16). Bid voor christelijke initiatieven in de politiek zoals C’axent, dat hun stem gehoord mag worden.
Bid voor christen/gelovige politici die je kent, voor Gods bescherming en vrede in hun gezin, voor wijsheid in moeilijke dossiers (Spreuken 8:16).
DINSDAG 20 MEI
Bid dat mensen met gezonde waarden en normen zullen verkozen worden, en de moed zullen hebben daar openlijk voor uit te komen (Matt. 10:32). Bid voor de juiste adviseurs rondom hen. Voor sterke profetische stemmen die een dam zullen kunnen opwerpen tegen de roep om absolute vrijheid waardoor alles wat heilig is omver gehaald wordt.
Bid dat er een nieuwe openheid komt om God te betrekken in politiek; dat humanisme en secularisme niet de “dominerende ideologie” zullen zijn; dat het taboe (van scheiding tussen privé-geloof en politiek) mag doorbroken worden. Dat bestuurders de kerken positief zullen waarderen en actief betrekken in het beleid.
Bid dat de verkozenen hun voorbeeldfunctie van een sereen, doorzichtig en corruptievrij bestuur zullen vervullen (met bijv. een ethisch verantwoord dienstbetoon): dat waarheid en rechtvaardigheid bovenaan mogen staan, en het belang van de bevolking zal primeren boven eigen belangen, belangen van partijen of lobbygroepen. Voor een goede samenwerking met alle bevolkingsgroepen.
20-05-2014 om 07:21
geschreven door Gust Adriaensen
19-05-2014
Het modellengevecht
Breaking news: 'Ook N-VA zit in het PVDA-model'
Peter Mertens, de baas van de PVDA, countert Bart De Wever, de baas van de N-VA, nadat deze laatste beweerd had, dat ook de S-PA in het N-VA-model zit.
Naar verluidt zou Mertens volgenderwijs gereageerd hebben op De Wevers annexatiepolitiek. 'Typisch Aantwaarps. Lulkoek. De waarheid is dat N-VA al lang in het PVDA-model zit!'
En als er nu één Vlaamse politicus is die geloofwaardig overkomt, dan is het toch wel Peter Mertens!
19-05-2014 om 16:24
geschreven door Gust Adriaensen
De goede manieren van Homans
Het moge voor iedereen overduidelijk zijn: De Wever en co. zijn de politici met de beste manieren van heel België. Dat blijkt nog maar eens uit het interview in De Standaard. Wie heeft slechte manieren? Dat is toch wel klaar als een klontje zekers! De sossen!! 'Die laten', aldus de fatsoenlijkste politicus van het Westelijk Halfrond, 'alle manieren achterwege. Ze zakken beneden de grenzen van het fatsoen.' Veel minder of helemaal niet duidelijk, is, wat Tobback allemaal dan wel heeft uitgespookt.
Maar dat de N-Va-kopstukken echte fatsoenrakkers en moraalridders zijn, blijkt ten overvloede uit de cartoon die Homans tweette (en na massaal protest weer verwijderde), met Di Rupo als slachtoffer. Een voorbeeld van goede smaak is die Liesbeth toch wel.
19-05-2014 om 12:28
geschreven door Gust Adriaensen
De meester van de misleiding
Een kritische lezing van het uitgebreide interview met De Wever in De Standaard van 19 mei, kan een beter inzicht geven in zijn debat- en interviewtechnieken. En die zijn niet altijd even fraai. Ook al beweert hij dat hij ongeveer de enige is, die het altijd netjes houdt.
Versluierd misprijzen voor Dehaene:
'Zijn ideologische bewogenheid had hij ingeruild voor loodgieterij.'
Gekoketteer met Calimero:
'Kent u veel fans van mij bij andere partijen?'
Creatie van vijandbeelden:
'Er zijn twee partijen -de PS en de SP.A- die nog veel harder (dan CD&V) tegen ons zijn.' 'De Groenen en de PVDA hebben voor het PS-model gekozen, dat is duidelijk. Zij zijn voorstanders van absurde belastingverhogingen.'
Annexatie van de 'traditionele' Vlaamse partijen:
'Voor het overige (behalve dus Groenen en PVDA) zitten alle Vlaamse partijen in het N-VA-model.'
Dubbele houding ten aanzien van debatten:
'Kris Peeters zocht constant de confrontatie.' (verwijtend, De Wever weigert uitgebreide debatten met Peeters)
'Ik daag Di Rupo uit om met mij in debat te gaan.' (De Wever verwijt Di Rupo dat de premier niet met hem in debat wil gaan.)
Nieuwe betekenis van zwijgen:
'Ofwel ga je het debat aan, ofwel zwijg je over je tegenstander.' (Terwijl heel het interview één afrekening is met de politieke tegenstanders.)
Ontkenning van eerdere uitspraken:
'Wij (De Wever en Homans) koketteren helemaal niet met onze persoonlijke ('bescheiden') afkomst.'
Kwaadaardig populisme:
'Wij zijn, in tegenstelling tot veel (?) linkse politici, geen zonen en dochters van ministers.'
Enz., enz........
Over de kern, het hoofddoel van de N-VA-ideologie en haar program, nl. de oprichting van de REPUBLIEK VLAANDEREN, evenwel geen woord, geen letter.
19-05-2014 om 09:25
geschreven door Gust Adriaensen
18-05-2014
De partij van de uitsluiting?
Tot verbijstering van mij en van vele anderen, vermoed ik, hoorde ik in De Zevende Dag, de N-VA-lijsttrekker voor de Europese verkiezingen, Johan Van Overtveldt, zeggen dat Griekenland uit de EU gestoten moet worden.
Kathleen Van Brempt (S-PA) en Guy Verhofstadt (Open VLD) konden hun oren niet geloven. Van Brempt merkte terecht op dat de Vlaamse nationalisten de enige partij in het Europa van de 28 is, die een lidstaat uit de EU wil knikkeren.
En Guy Verhofstadt zei dat na Griekenland, dan Portugal zou volgen, en daarna Italië, en dan ligt het Europese project op zijn gat, en verdampt de euro.
Van manieren is die meneer Van Overtveldt nog een beetje beschaafder, maar zijn ideeën zijn al even narrow-minded conservatief omtrent Europa als die Britse brulboei, die het bestond Herman Van Rompuy bij diens aanstelling tot president van Europa, te vergelijken met een natte dweil.
18-05-2014 om 12:13
geschreven door Gust Adriaensen
Pater Daniël Maes in Syrië
VIII.9
Vrijdag 16 mei 2014
Moslims en het christelijk geloof
Een van onze moslims en vluchtelingen heeft een in het Arabisch geschreven boekje gelezen, waarin nauwkeurig heel de wetenschappelijke uitleg gegeven wordt over de lijkwade van Turijn. Hij is er vol van. Gedurende verschillende avonden wil hij zijn vondsten meedelen. Telkens laat hij ons de bijbehorende foto’s zien. Het is merkwaardig dat pseudowetenschappelijke studies getracht hebben deze lijkwade in diskrediet te brengen door te beweren dat ze uit de Middeleeuwen stamt, terwijl er nu steeds meer verpletterende bewijzen zijn (ook van ‘ongelovigen’) die allen wijzen in de richting van Jezus’ kruisdood. Geen wonder dat die man graag in onze liturgische diensten meebidt en ook de eerste lezing in de eucharistie verzorgt. Bovendien behoort hij tot de groep vrijwilligers die we de “12 apostelen” genoemd hebben en die namens onze gemeenschap over heel Qalamoun hulp verlenen aan de mensen in nood.
Een wel erg merkwaardig gesprek, vlak voor de vespers, met een jonge sjiiet, vader van 2 kinderen en eentje op komst. Hij is ontgoocheld over de meeste jonge christenen rondom hem die hoofdzakelijk geïnteresseerd zijn in carrière, geld en ontspanning. Als ik vraag over Jezus te vertellen, zegt hij, weten ze niet wat zeggen. Ik vraag niet dat ze moslim worden maar dat ze christen worden, Jezus leren kennen en navolgen. Hij bewondert priesters en religieuzen, maar ze moeten ook de wereld vertellen over Jezus en het evangelie, zegt hij, anders gaat de wereld niet veranderen. Wij, moslims, houden van Jezus. Wie heeft ooit wonderen gedaan zoals Hij? Wij houden van Maria, de meest bescheiden en tegelijk de grootste van alle vrouwen. Waarom, zo vraagt hij, zie ik zo weinig christelijke vrouwen die haar navolgen? Tenslotte, zo zegt hij, zullen wij in onze Arabische cultuur overleven, ondanks het militaire overwicht van het westen, omdat wij geworteld zijn in het gezin en in God
Klinkt dit alles niet als de vraag van de Grieken aan de apostelen: “Wij zouden Jezus graag spreken” (Johannes 12, 21). En ligt hierin ook al niet een vervulling van de profetie waarin Jezus zegt dat het Rijk Gods zal ontnomen worden aan ongelovige joden (en lauwe christenen?) en gegeven aan een volk dat wel vruchten opbrengt? (Mt 2, 43). (Heel het indrukwekkend getuigenis van deze man is inmiddels uitgeschreven).
Na het avondeten willen de kinderen een “sketchke” doen, wat hier een onuitroeibare en telkens terugkerende bekoring is. Wij zijn door de oorlog heel veel spullen kwijt geraakt maar de hoeveelheid kleren die hiervoor gedurende jaren verzameld werd is er helemaal nog! De kinderen willen “klooster” spelen, waar twee meisjes hun aanvraag komen doen om in te treden. Een moslimmeisje van 13 is moeder overste. Eerst komt een mannequin zich aanbieden. Ze legt al haar sierraden en mooie kleren af om het eenvoudige habijt te dragen en simpele handenarbeid te doen. Dan biedt een fotografe zich aan. Ze krijgen de nodige uitleg over het kloosterleven en verrichten dan samen in grote ernst het liturgisch gebed. Allemaal net echt.
Magic Town
“Magic Town”, ’n hotel met 130 kamers, 18 suites en 32 appartementen in Zaidal op 5 km van het stadcentrum van Homs. Het wordt gebouwd door een jong Brussels-Syrisch echtpaar met twee baby’s. Al heet de man met zijn voornaam Jihad, hij is christen en hij is een vurige verdediger van Syrië, zijn volk, zijn leger, regering en president. Hij weet zich door hen beschermd. Hij vertelt dat het bedrijfsleven in hun buurt niet een dag verlet heeft gekend, maar wel verplaatst werd. Ook de school werd niet één dag gesloten, wel verplaatst. Natuurlijk werd er gemoord en verwoest in het centrum van de stad, wat ongeveer een vierkante km oppervlakte bestrijkt. En het zijn uitsluitend deze beelden die de wereld rond vliegen. En wie neemt nu dit positieve nieuws op? Onze Waalse vriendjournalist van Le Vif-Actualité-International vorige vrijdag.
Ondertussen blijven de mensen naar hun verwoeste huizen in het stadcentrum van Homs terugkeren. Je kunt nu straten zien vol met mensen, bijna zoals op de Meir in Antwerpen, maar dan beladen met pak en zak. Ze komen terug met een traan en een lach. Er is veel en diepe pijn om de dierbaren die vermoord werden en de vreselijke verwoestingen. Toch blijkt de algemene vreugde om de terugkeer nog groter te zijn. De mensen verwelkomen en omhelzen elkaar. Zij die getracht hebben gedurende 2,5 jaar ter plaatse te overleven vertellen hoe zij voor zichzelf en voor de anderen hebben trachten te zorgen, terwijl de rebellen hen als levend schild probeerden te gebruiken en ondertussen alles wat zij zelf nodig hadden stalen of vernielden. Talal al-Barazi, de gouverneur van Homs heeft meteen al alle directeurs en verantwoordelijken samengebracht om te overleggen hoe ieder de geleden schade officieel kan opmaken en hoe alles heropgebouwd kan worden. Zowat 70% is grondig verwoest. Sommige instanties werken al de klok rond voor de allernoodzakelijkste nutsvoorzieningen. Op een voormalig bloemenperk in een verwoeste straat zijn mensen ijverig bezig opnieuw bloemen te planten “uit dankbaarheid voor het leven”! En dan de verhalen over pater Frans van der Lugt! Mensen tonen fier waar hij geleefd heeft, waar hij vermoord werd en waar hij nu begraven is. Ze danken God om hem. Een moslimvrouw zei het zo: “We gaan nu nog meer van elkaar houden”. Zou er in België één stad, dorp of wijk zijn waar de mensen door zulk een G/geest bezield zijn?
Een mengsel van fantasie en oorlogspropaganda
Als ik af en toe een bericht kan lezen vanuit Vlaanderen, dan heb ik de indruk dat onze Vlaamse journalistiek over Syrië over het algemeen een mengsel blijft van fantasie en oorlogspropaganda. Ze spreekt over “rebellen” die “niet meer gesteund worden vanuit het buitenland” (tussen de regels lees je: “helaas”), terwijl de wapen- en rebellentrafiek bloeit als nooit voorheen. Over de “harde aanpak” door de president, terwijl president en leger vanaf het begin zo voorzichtig en systematisch mogelijk tewerk gingen om de bevolking te sparen. Daarom is meer dan 1/3de van alle slachtoffers bij de soldaten gevallen, een onevenredig hoog aantal!. Ook de bevrijding van Homs is trouwens weer het resultaat van onderhandelingen! Over de opruiming van de chemische wapens die een grote “strategische verzwakking” van Syrië zou zijn, (tussen de regels: “gelukkig”), terwijl het in deze oorlog nooit chemische wapens heeft gebruikt en het ook niet nodig had. Omdat destijds (en nu nog) Israël massavernietigingswapens bleef produceren, heeft Syrië zich toen laten verleiden om ook maar chemische wapens te maken. Nu is Syrië blij dat ze deze oude, gevaarlijke en voor hen onbruikbare rommel kunnen laten opruimen. Hiermee kan het westen zijn gezichtsverlies dan wat beperken. En nooit één afkeurend woord over de gruwelijke massaslachtingen en verwoestingen door terroristengroepen, integendeel, fier worden de criminelen getoond met hun bivakmuts, zware wapens en vlag als eerbetoon en aanmoediging. Tenslotte speelt een Vlaamse ‘specialist’ het klaar om op nauwelijks 1,5 blz. tien keer het woord “regime” te gebruiken voor het soevereine Syrië met zijn wettige regering en de huidige presidentsverkiezingen, die een mijlpaal zijn in de geschiedenis van de democratie, zoals alle drie overgebleven presidentskandidaten ook uitdrukkelijk stellen. En dan die ondertoon van: de bevrijding van Homs zal (gelukkig?) toch niet veel betekenen. In werkelijkheid is hiermee een zware slag toegebracht aan de Franse officieren, de Saoedi’s en de Amerikanen die terug naar Turkije moeten verhuizen en de terroristen die naar het noorden moeten vluchten. Bovendien is het centrale bolwerk van de rebellen in Syrië voor goed verleden tijd. Dat is ,ede de echte reden waarom Lakhdar Brahimi nu zijn ontslag geeft. Deze “bemiddelaar” namens Ban Ki-moon (de VN) en Nabil al-Araby (de Arabische Liga) moest er voor zorgen dat een “vredesconferentie” te Geneve een zogenaamde “overgangsregering” zou opzetten. Hoe mooi lijken de idealen van de VN en de Arabische Liga, om eigenlijk de soevereiniteit van Syrië te breken, chaos te brengen en dan de macht te grijpen. Met de bevrijding van Homs en de presidentsverkiezingen is dit minder dan ooit mogelijk. En wij zouden allemaal moeten mee treuren om het ontslag van deze marionet omdat ze Syrië nog maar voor de helft hebben kunnen verwoesten. De Franse oud-ambassadeur in Syrië, Michel Rambaud, schrijft in een striemende aanklacht tegen deze kopstukken van de zogenaamde “internationale gemeenschap” dat ze later kunnen uitroepen: “Wij wisten het niet”. Maar, zo vervolgt hij, de gruwelen die ze nu bewerken, kennen ze heel goed en hebben ze ook bewust gewild. “Systematisch hebben ze hun medeburgers bedolven onder dikke wolken van valse verklaringen, leugens, onwaarden en bedrog”. Ongeveer hetzelfde geldt voor onze Vlaamse (en westerse) journalistiek over Syrië, (met onze hartelijke dank aan de zeldzame uitzonderingen die niet de aandacht krijgen die ze verdienen).
Nachtmerries voor “de vrienden van Syrië”
Ze hebben Syrië flink verwoest, maar niet verslagen, zoals mediawerkgroepsyrie zeer
juist en degelijk heeft samengevat. En de Amerikaanse gezaghebbende onderzoeker Seymour Hersh blijft zijn onthullingen wereldwijd verkondigen. Amerika heeft met zijn CIA een soort “rattenlijn” opgericht waarbij de massa Libische wapens werden toevertrouwd aan Saoedi-Arabië-Turkije-Qatar om ze aan Al Qaida in Syrië te bezorgen. Ondertussen blijft Turkije onbeperkte steun verlenen aan Al-Nousra, ook met de zegen van de VS en de NAVO. En dat Erdogan de eigenlijke uitvoerder was van de vreselijke gifgasaanval in Ghouta (en elders!) is al wereldwijd bekend. Tenslotte is nu ook de eigenlijke reden bekend waarom Obama niet tot een militaire inval in Syrië is overgegaan. Generaal Martin Dempsy heeft de evaluaties van de verschillende afdelingen van de legerleiding overgebracht. Daaruit is gebleken dat de VS en de NAVO zich met een militaire inval in een avontuur storten waarvan de uitslag alles behalve zeker is omwille van de vastberadenheid van de Syrische president, gesteund door zijn volk, Iran en Rusland. De grootste nachtmerrie voor de zogenaamde “vrienden” zal nu wel de waarschijnlijke herverkiezing van deze president zijn. Vooral het Franse en het Turkse staatshoofd hebben drie jaar lang niets onverlet gelaten om hun Syrische collega te bedelven onder een laag modder, die ze nu zelf over zich heen krijgen. Parijs heeft de Syrische Ambassade verboden om de Syriërs in Frankrijk te laten meestemmen voor de democratische verkiezingen. Van een dictatoriaal regime gesproken! Edoch, het Franse volk zal spoedig François Hollande langs de riolen van de geschiedenis doorspoelen. En Turkije is eindelijk veroordeeld door het Europese Hof voor de rechten van de mens tot het betalen van 90 miljoen euro aan Cyprus om zijn verwoestende inval veertig jaar geleden. De neo-ottomaan Recep Tayyeb Erdogan is inmiddels omwille van de standvastigheid van Syrië de hysterie nabij, maar zal toch ooit vervolgd moeten worden als top-oorlogsmisdadiger voor zijn vreselijke verwoestingen en moorden in Syrië.
Allen naar de zetel van de UNO Veiligheidsraad!
Drie kanarievogeltjes die al jaren vrolijk zongen in hun kooitje in de binnentuin, hebben op de meest dramatische ogenblikken, evenals wij zelf, een meer veilige schuilplaats moeten zoeken. Twee hebben het oorlogsgeweld niet overleefd tot immense droefheid van de kinderen, die een tijd ontroostbaar waren. Ondertussen is het grootste gevaar geweken en hebben de kinderen de overblijvende kanarievogel met zijn kooitje boven mijn deur gehangen. ’s Morgens begint hij al vroeg aan zijn morgengebed en zingt gedurende heel de voormiddag zijn lofzang uit met psalmen en aanroepingen. Zijn twee stokjes zijn als de twee kanten van het koorgestoelte zodat hij zelf zonder ophouden van de ene naar de andere kant vliegt om het liturgisch gebruik van het alternerend bidden te vervullen. In de namiddag houdt hij het bij korte gezangen en enkele slotgebeden. En in de late namiddag is hij al vroeg zo goed als uitgeblust en bereidt zich voor om te genieten van een welverdiende nachtrust. Hij slaapt dan op één pootje, het andere pootje in zijn zij en een vleugel over zijn kopje. Bij iedere harde knal schiet hij echter wakker. Zo is helaas het gevaar voor deze ene overlevende nog niet helemaal geweken. Harde knallen, ontploffingen of schoten kunnen vroeg of laat nog leiden tot een fatale hartinfarct.
Het vermoorden van zowat 160.000 mensen en het verwoesten van een land door terreurbendes is voor de ‘internationale gemeenschap” geen voldoende reden om een algemeen verbod uit te vaardigen tegen de toestroom en de activiteiten van de terreurbendes. In Aleppo zijn ze er inmiddels in geslaagd 3 miljoen mensen zonder drinkwater te zetten als collectieve straf voor de bevolking, die de “islamitische revolutie” niet wil steunen en als één man achter leger en regering blijft staan. Dat is voor de UNO Veiligheidsraad zelfs geen veroordeling waard.
Maar beste dierenvrienden, het leven en het welzijn van onze kanarie kan wel een doorslaggevende reden worden. Kijk maar eens hoe Gaia zich nu wereldwijd inzet voor onze oermoeder aarde en bijzonder voor het dierenrijk. Daarom vragen wij dat Gaia zijn machtige invloed met oerkracht zou aanwenden om een spoedvergadering van de UNO Veiligheidsraad af te dwingen en met een wetsvoorstel te bekomen dat rebellengroepen voortaan de toegang tot Syrië wettelijk ontzegd wordt en de sluiting van de grenzen met Syrië daarvoor verzekerd wordt om het leven van onze kanarie te beschermen. Alle Titanen en Titanieden, Cyclopen en Zeegodinnen, Reuzen met de honderd armen en dierenvrienden uit de hele oude Griekse en de huidige heidense mythologie, laten we onder de machtige vleugels van aller Oermoeder Gaia optrekken naar de zetel van de UNO Veiligheidsraad! Denk aan onze arme kanarie in levensgevaar. Hij zal uit dankbaarheid een concert geven, weliswaar bij leven en welzijn! En wij zullen enthousiast lid worden van Gaia om op gelijkaardige wijze andere landen in oorlog te bevrijden van alle geweld tot heil van het hele dierenrijk. Ingerukt!
“Consuming the Word”
Onze Europese beschaving is zo veramerikaniseerd dat we onderhand evenveel Amerikaans als Nederlands spreken. De jeugd wordt op die wijze ook opgevoed. Nog voor ze goed kunnen praten, lezen of schrijven, hebben ze al een “laptop” om te “computeren” en spelen ze dag en nacht met een “mobile” (zeg: “moobaail”!), een “iphod” (aaipot!), “iphone” (aaifoon!), hun “facebook” (feejsboek!) of een “what ’s up” (wotsjep!) met nog een heel woordenboek van de laatste nieuwigheden, waar onze ouders in hun lang leven nooit één woord van gehoord hebben. In plaats van aan tafel te gaan, eten ze onafgebroken chips en ze worden ook steeds meer als een zak chips. Welnu, het is deze jeugd die ons plots de oneindige mogelijkheden van nieuwe horizonten leert. Hadden wij vroeger een stapel boeken nodig om een goede les te geven, zij toveren al wat je wilt met één klik tevoorschijn: de oorspronkelijke Bijbeltekst met alle mogelijke vertalingen en zo nodig de uitspraak er bij, een uitleg vanuit encyclopedieën, noem maar op…Wanneer ik van de ene oude computer naar de andere sukkel om iets klaar te krijgen en mijn “Microsoft” (maaikrosoft!) “Windows” reageert niet meer, dan is het een halve eeuw jongere medebroeder die het ding meestal weer aan de praat krijgt, met een weinig vingervlugheid.
Neen, de titel komt nu toch niet uit de wereld van de computer maar uit de Bijbel. We kregen het nieuwe boek bezorgd van professor SCOTT HAHN met de titel “Het Woord verorberen. Het Nieuwe Testament en de Eucharistie in de Primitieve Kerk”. Omdat de veramerikanisering al in onze tijd, lang geleden begonnen is, kan ook ik gelukkig het boek in de oorspronkelijke taal lezen en zelfs verstaan. Hartstikke mooi, om het eens in het Nederlands te zeggen. De Bijbel spreekt over het “eten van het Woord” (Ezechiël, Apocalyps) en Jezus zegt: “neemt en eet”. Hij heeft niet gezegd: “leest”. Het “Nieuwe Testament” had voor de eerste christenen niets te maken met een tekst en nog minder met een boek. Het “Nieuwe Testament” was het sacrament van de Eucharistie al een eeuw voordat het een boek werd. Welke apostel zou ooit een evangelie gelezen hebben? En het was de Kerk “pijler en grondslag van de waarheid” (1 Tim 3, 15), die in de Eucharistie het Oude en Nieuwe Testament tot leven bracht. “Voor het Oude Israël was de Tempel zo iets als de centrale bank, de heiligste ruimte, de plaats van het goddelijk bestuur en van de liturgische eredienst…It was Wall Street, the White House, Oxford, and the Vatican, all rolled into one” (blz. 125). Welnu, heel deze “Blijde Boodschap” is vervuld en aanwezig in de levende Persoon van Jezus Christus, het “Paaslam”, Hogepriester én Tempel, lang voordat het een geschreven “Evangelie” werd. In zijn vele brieven verwijst Paulus nauwelijks naar de woorden van Jezus maar als hij over de Eucharistie spreekt citeert hij Jezus letterlijk en uitvoerig.
18-05-2014 om 06:19
geschreven door Gust Adriaensen
17-05-2014
De 'auditeurs' van Terzake 14
Een onderdeel van het verkiezingsformat Terzake 14 op Canvas, is een zgn. audit, een doorlichting van de partijen, door een stelletje zgn. 'auditeurs', die zich voor hun 'doorlichtingswerk' teruggetrokken hebben in een gigantische, in nevelen gehulde, wat mysterieus aandoende fabriekshal. Ze komen even in beeld en aan het woord in het programma, and that's it.
Is me dat, met uitzondering allicht van professor De Vos, een zootje volslagen incompetente lapzwanzen. Aanvankelijk dacht ik dat het de bedoeling was van de programmamakers om wat eerder primitieve humor en vooral slapstick in het serieuze Terzake van Canvas te brengen. Maar nee hoor. Deze oelewappers worden zonder verpinken 'auditeurs' genoemd en hun toogpraat stelt wel degelijk een 'audit' voor.
Nog verbijsterender is dat professor De Vos dan een vrij uitgebreid zgn. 'auditrapport' uitbrengt, waarin hij dingen vertelt die je helemaal niet gehoord hebt in de zgn. auditwerkzaamheden van de politieke dwergen in de reusachtige hal.
De Vos vertelt wel geregeld interessante dingen, hij heeft kennis van zaken. En omdat hij van dat troepje onbenullen rond de tafel in de nevelen, niks maar dan ook niks wat zou kunnen wijzen op scherp inzicht, duidelijke analyse en relevante beschouwingen, te horen krijgt, maakt de Gentse professor dan maar zijn eigen verhaal, dat hij dan voorstelt als 'het rapport' van de 'auditeurs'. Kortom, een beschamend gedoe.
Waarom De Vos zich leent tot medewerking aan dit ondermaatse auditonderdeel van Terzake 14, dat je alleen maar kan vervullen met plaatsvervangende schaamte, roept vele vragen op. Hoe dan ook tast het de competentie en het sérieux van hoogleraar De Vos aan;
17-05-2014 om 13:01
geschreven door Gust Adriaensen
16-05-2014
Het geloof van Jean-Luc Dehaene
In een interview met Joël De Ceulaer:
'Zonder een hiernamaals is mijn leven zinloos. Ik zou moeilijk kunnen leven zonder perspectief dat het met de dood niet eindigt en dat je werkt naar een ruimer perspectief.'
16-05-2014 om 08:00
geschreven door Gust Adriaensen
15-05-2014
Jean-Luc Dehaene overleden
Jean-Luc Dehaene 1940-2014
15-05-2014 om 16:50
geschreven door Gust Adriaensen
De valse campagne
Het is m.i. een fundamenteel kenmerk van ons democratisch systeem dat kandidaten in een kiescampagne in debat gaan over hun maatschappijvisie en program met andere kandidaten en dat voor hun kiespubliek.
Er is in deze campagne iets merkwaardigs en verontrustends aan de gang. De voorzitter van de momenteel grootste partij van Vlaanderen, weigert zoveel mogelijk de confrontatie met topfiguren van de andere partijen in het Vlaamse Gewest.
De Wever verkiest het debat met de Waalse politici, in het bijzonder met de coryfeeën van de PS, boven de Vlaamse politici. Geen probleem ermee dat er in België ook gediscussieerd wordt tussen Nederlandstalige en Franstalige politici, tussen haakjes, zeker retorisch maar ook inhoudelijk bleek De Wever in het zgn. Nationale Debat een maatje te klein voor Magnette. Maar het eigen kiespubliek ontvluchten kan democratisch niet door de beugel en zou in de media met volharding aangeklaagd moeten worden.
Die ondemocratische opstelling van de N-VA-voorzitter past natuurlijk in het tactische en electorale plannetje van de partij: de keuze tussen het zgn. N-VA-model en het PS-model.
En dat is natuurlijk boerenbedrog, volksverlakkerij in het kwadraat. Waarom? Omdat er geen federale kieskring is. Wij kunnen niet stemmen voor Waalse politici. En de Walen kunnen niet stemmen voor Vlaamse.
De Vlaamse politici moeten voor de mensen die voor hen kunnen kiezen, duidelijk maken waarvoor hun partijen staan. Dat is het gezonde democratische spel. Bijna uitsluitend op een ander dan het eigen terrein gaan spelen voor een publiek dat geen enkele grip heeft op je politieke toekomst en tegelijk de mensen die wel door hun stem je politieke macht kunnen bepalen, ontlopen, is in democratisch opzicht uiterst verwerpelijk.
Het is een extreme uiting van misprijzen voor de Vlaamse kiezer!
15-05-2014 om 09:13
geschreven door Gust Adriaensen
14-05-2014
Rerum Novarum: Vlaamse kermis of nog wat meer?
Overal te lande organiseert in het bijzonder het ACW op 29 mei allerlei vooral ontspannende activiteiten, ter gelegenheid, zo wordt het dan genoemd, van RERUM NOVARUM.
Ter gelegenheid dus van Rerum Novarum. Ter gelegenheid van wat?
Een woordje uitleg is hier, denk ik, op zijn plaats. Want als 'Rerum Novarum' alleen maar twee onverstaanbare woorden is -het klinkt wel als Latijn-, dan gaat het enkel over verse pistoletjes en een ongetwijfeld mooie wandeling. En hoeft die 'ter gelegenheid van...' er niet bij.
RERUM NOVARUM (Over nieuwe dingen) is een in 1891 door paus Leo XIII geschreven encycliek. De encycliek houdt zich bezig met de situatie van de arbeidersklasse en formuleert in de vorm van een aantal uitgangspunten, de sociale leer van de Katholieke Kerk.
Uitgangspunten van de pauselijke encycliek waren een rechtvaardig loon, het recht op eigendom en solidariteit met de zwakkeren. Als instrumenten om deze doelstellingen na te streven, werden zowel overheidsingrijpen als de vorming van vakbonden genoemd.
In zijn uiteenzetting over overheid, industrie en arbeid leidt Leo XIII de Kerk het industriële tijdperk binnen. Zijn pleidooi voor vakorganisaties was niet alleen een vernieuwing binnen kerkelijke kring, maar ook daarbuiten. Leo's encycliek bevat een kritiek tegenover ongebreideld kapitalisme. Zijn voorgestelde samenwerking tussen arbeid en kapitaal inspireerde tot de vorming van vakbonden en onder meer verschillende vormen van corporatisme.
Voila, een pauselijke brief, die van enorm groot belang is geweest voor de ontvoogding en de rechten van de werknemers. Die encycliek en de daaropvolgende standpunten en teksten, tot en met de overduidelijke en sterke stellingen en bedenkingen van paus Franciscus in Evangelii Gaudium, maken de sociale leer van de Kerk uit.
Het moge duidelijk zijn dat die leer meer dan ooit van belang is en richtinggevend kan zijn voor al degenen die sociaal en politiek, de bescherming en de verdediging van de zwaksten in de samenleving, ter harte nemen.
14-05-2014 om 08:02
geschreven door Gust Adriaensen
13-05-2014
Een (bijna) vergeten Vlaamse heilige?
10 mei is de officiële kerkelijke feestdag van de heilige Pater Damiaan, alias Jozef De Veuster. Hij werd geboren in Tremelo (Vlaams-Brabant) in 1840 en stierf op Molokai (Hawaï) in 1889. In totale zelfvergetelheid had hij zich daar tot het einde toe ingezet voor de leprapatiënten. Hij zou zelf aan de ziekte sterven.
Op 11 oktober 2009 werd pater Damiaan door de paus heilig verklaard.
Natuurlijk blijft zijn naam erg bekend en de Damiaanactie is een actieve en gerespecteerde hulporganisatie. Maar er wringt bij mij iets.
Ik begrijp niet waarom er in kerkelijke kringen in Vlaanderen, in België, zo weinig aandacht geschonken wordt aan een heilige van eigen bodem en uit een recent verleden. Na de kortstondige hype rond de heiligverklaring, hoorde je nog amper iets over Damiaan. Niet op het hoogste echelon van de Belgische hiërarchie, niet in de parochies.
Ook dit jaar weer werd aan zijn feestdag op 10 mei, nauwelijks aandacht besteed door de Kerk. Waarom? Het is me een raadsel.
13-05-2014 om 09:10
geschreven door Gust Adriaensen
12-05-2014
Een confronterende oefening
Nu de sociaaleconomische programma's van de politieke partijen en hun concrete consequenties voor de verschillende bevolkingsgroepen, duidelijker en duidelijker worden, is het een interessante en confronterende oefening, die voorgestelde maatregelen eens naast de sociale leer van de Kerk te leggen en in het bijzonder naast de recente exhortatie Evangelii Gaudium van paus Franciscus.
Dan blijkt al vlug dat enkele partijen in het Vlaamse politieke landschap daar mijlenver van verwijderd zijn. Zij richten zich namelijk vooral op de rijkste en sterkste bevolkingsgroepen.
Maar ook een partij die de C van christelijk nog altijd in haar naam voert, en die beweert dat de christelijke waarden voor haar bestaan en werk, een essentiële inspiratiebron vormen, staat in sociaaleconomisch opzicht verder van de opvattingen en bekommernissen in Evangelii Gaudium, dan de zgn. linkse partijen.
12-05-2014 om 10:02
geschreven door Gust Adriaensen
11-05-2014
Maatschappijkeuzes
'De ideologie is terug', blokletteren de kranten. Dat is grotendeels te danken aan Rekening14, althans volgens De Standaard, de VRT en De Tijd, die dat grootschalig onderzoeksproject hebben opgezet met de faculteit economie van de Katholieke Universiteit van Leuven.
Nauwkeuriger zou zijn te stellen dat de ideologische verschillen tussen de partijen duidelijker geworden zijn. Want in essentie is politiek natuurlijk ideologie. Het gaat om de verschillende maatschappijvisies en -keuzes. Een politieke partij zonder ideologie, zonder maatschappijvisie, is zin- en doelloos.
Enkele interessante conclusies kunnen getrokken worden.
SP.A neemt in verband met de belastingen de verdediging van de lage en middeninkomens op zich. Groen mikt nog duidelijker op de allerlaagste inkomens.
Open VLD en N-VA geven het meest aan de hoge inkomens. Die partijen verhogen zo de kloof tussen de hoge en lage inkomens.
CD&V kiest niet voor de lage, maar ook niet voor de hoge lonen. De partij positioneert zich in het centrum.
11-05-2014 om 19:27
geschreven door Gust Adriaensen
De vernedering van Jambon
Het is niet de eerste keer dat een N-VA-topfiguur door partijkeizer De Wever publiek vernederd wordt.
Denk maar aan Bourgeois die 'voor zijn beurt gesproken had', toen hij al te duidelijk zijn minister-presidentambities publiek maakte. Nog erger kreeg Bracke het te verduren toen deze ex-socialist durfde te zeggen dat 'economie boven confederatie' gaat. Hij moest van baas De Wever publiekelijk door het stof kruipen en kreeg te horen dat hij, Bracke, 'een beetje stout was geweest'.
En nu dus ex-ondernemer Jan Jambon. Die zei in een interview met Het Nieuwsblad: 'Eerst je huis verkopen vooraleer je recht hebt op een leefloon'. Iets wat de N-VA-top ongetwijfeld denkt en overigens de beste concrete illustratie vormt van het hardvochtige economische program van de ultraliberale nationalisten.
Gechaperonneerd door superbaas De Wever, moest trotse Jan zich voor de tv-camera's verontschuldigen voor zijn, dixit Jambon 'misschien niet zo verstandige ' uitspraak.
Plaatsvervangende gêne bevangt me wanneer ik verstandige en zelfbewuste Vlamingen als Bourgeois, Bracke, Jambon... en ja, ook Vandyck die op een denigrerende manier het fractievoorzitterschap ontnomen werd (want te braaf), die opeenvolgende vernederingen zie slikken.
11-05-2014 om 12:25
geschreven door Gust Adriaensen
09-05-2014
Pater Daniël Maes in Syrië
Mar Yakub VIII/8
Vrijdag 9 mei 2014
De parfumdames
Sinds vorige zondag mogen we weer verwachten dat onze byzantijnse collega minstens op zondag de eucharistie kan komen vieren. Hij kwam vorige zondag al en nu is hij er weer. Tijdens de oorlog was ik de enige priester en vierde de Latijnse eucharistie. Voor de Arabisch-sprekenden en de gemeenschap die helemaal op de byzantijnse leest geschoeid is, soms een hele aanpassing. Er wordt in de Latijnse mis wel heel wat Arabisch gebeden en gezongen maar dat is toch lang niet hetzelfde
Deze derde paaszondag is gewijd aan de “myrophoren”, de mirredraagsters, die ik gemakkelijkheid halve maar parfumdames noem. Eigenlijk wil de liturgie hier de drie Maria’s eren: Maria, de Moeder van Jezus, Maria van Magdala en Maria, de vrouw van Clopas. Bovendien ook nog twee joden van de Hoge Raad. De eerste is Jozef van Arimathea, een van de rijken, die in de buurt een nieuw graf had, dat hij bereidwillig aan Jezus afstond. Daarmee heeft hij belet dat Jezus als een veroordeelde op een onbekende plek zou worden weggestopt. Hij heeft toen wellicht niet geweten dat hij de mysterieuze profetie van Jesaja van vele eeuwen voorheen, heeft vervuld: “Men gaf Hem een graf bij de boosdoeners en bij de rijken een laatste rustplaats” (53, 9). Verder was er Nicodemus die voor een kleine 33 kg van mirre en aloë gezorgd heeft. En dan was er natuurlijk nog Johannes, de geliefde leerling. Terwijl alle anderen uit schrik gingen lopen, zijn zij trouw gebleven tot op het meest dramatische moment van Jezus kruisdood. Zondag morgen in alle vroegte wilden ze het lichaam van Jezus dan balsemen. Vandaag wordt er in deze byzantijnse viering uit volle borst gezongen van begin tot einde. Op zich is er in een byzantijnse dienst al veel meer meezingen en meebidden van het volk. Omdat het nog volop paastijd is komen er bovendien enkele typische paasgezangen bij.
Water en zon
Over dag schijnt meestal de zon tot 22 graden terwijl het ’s nachts afkoelt tot 7 graden. Bij de lange stroomonderbrekingen is het een plezier om onze (mijn) frustraties in de kleine binnentuin in volle zon uit te werken. Er is werk genoeg: water geven, wieden, planten... Er blijven bovendien nog enkele zakken van amandelen over die moeten gedaan worden. Verder werd ook een grote lading takken van de lindenbomen verzameld. Het is oosterse linden, geheel anders dan die wij kennen, maar wel prima voor thee. Het aangename buiten- en tuinwerk wordt af en toe onderbroken door een flinke knal, een ontploffing of een beschieting. Dat is evenwel voor verderop. Het leger werkt verder aan de grote opkuis. Donderdag hebben we uitzonderlijk een extra flinke en zachte regenbui gekregen gans de voormiddag, als een welgekomen zegen over heel het terrein. Gelukkig scheen de zon ’s namiddags weer, want anders zouden we er misschien nog een Belgische depressie van kunnen overhouden.
Wat gepruts aan de keukentafel
De ellende van de lange stroomonderbrekingen wordt voorlopig nog erger. En het is over heel het land. Rebellen hebben blijkbaar zeer deskundig in heel Syrië aanslagen gepleegd, niet alleen op de elektriciteitsvoorziening maar ook op de gasvoorziening. Die mannen worden ook door een ruime en deskundige achterban gesteund, de zogenaamde “vrienden van Syrië”. En wij zitten er mee. Je weet nooit wanneer het licht uitgaat, het is altijd op een ander uur. Het is voor een halve dag of een bijna hele dag. We zijn gerust dat de Syrische regering er alles aan zal doen om dit zo goed mogelijk en zo vlug mogelijk te herstellen, maar dat blijkt niet altijd zo eenvoudig te zijn. Bovendien, de rebellen blijven bezig. Nu zijn deze aanslagen wellicht gepland als voorbereiding op de presidentsverkiezingen, waar het westen en zijn bondgenoten gloeiend jaloers op zijn en tegen iedere prijs willen boycotten. Ondertussen kunnen de media rustig verder gaan met hun leugens en beweren dat het allemaal de schuld is van de Syrische regering. Toen die gruwelijke gifgasaanslag in Ghouta gepleegd werd kon iedereen met een heel klein beetje kritische zin al weten dat dit nogmaals het werk van rebellen was, gesteund door de geheime diensten van het buitenland, om een militaire interventie tegen Syrië uit te lokken. Neen, onze zelf verklaarde Midden-Oosten specialist van de vrt, “die de ontwikkelingen in Syrië op de voet volgt” schreef meteen dat die aanval zeker van het nationale leger kwam, want de rebellen zijn daar totaal niet toe in staat. Deze mannen kunnen alleen maar wat prutsen aan de keukentafel, zo schreef hij. De mannen en kinderen die hier onlangs gekruisigd werden omdat ze hun christelijk geloof niet wilden afzweren zullen volgens hem waarschijnlijk ook wel eigenhandig door “de wrede Syrische dictator” gekruisigd zijn en daar krijgt deze journalist dan misschien nog een Amerikaans-Zionistische, Turkse, Saoedi-Arabische of Europese journalistieke onderscheiding voor, vanwege zijn trouwe volgzaamheid aan het voorgeschreven draaiboek. En na drie jaar hebben die media het warm water uitgevonden. Ze weten nu dat de stad Homs een spookstad is. Wie zou dat oude handelscentrum met olieraffinaderij toch verwoest hebben? Daar komen ze misschien na drie jaar ook nog achter. Inderdaad, wij draven nu even door. Immers, deze waanzin van de westerse media en politici moet ophouden. Zij scharen zich aan de kant van de moordenaars en verwoesters, die zo ongestoord kunnen verder doen. Zij zijn in hoge mate daaraan medeschuldig. In oorlogstijd hoort dit bij misdaden tegen de menselijkheid! Waar zijn onze idealisten, de jongens en meisjes, die zich onverschrokken aan de kant van de onschuldige slachtoffers stellen, verder en dieper kunnen zien en de echte misdadigers tot op het hoogste wereldvlak durven ontmaskeren? Dat zou een waarheidsgetrouwe, ethisch verantwoorde journalistiek zijn, die de wereldwijde oorlogsvoering van schimmige en gewetenloze imperialistische heersers in de kiem zou kunnen smoren.
De toekomst van Syrië is de toekomst van heel de wereld
Het laatste nummer van het tijdschriftje Hoor... 76 is bij sommigen inmiddels al in de bus gevallen, bij anderen komt het dan volgende week. Naast een uitgebreide informatie over zo wat alles wat met de hl. Hildegard van Bingen te maken heeft met alle nuttige informatie uit binnen en buitenland, bevat het nummer een reeks “ervaringen en beschouwingen” onder de hierboven aangegeven titel. Dit was oorspronkelijk bedoeld als een meditatie voor Goede Vrijdag 2014. Daarin vragen we ons af waar de blijvende haat en oorlog in alle menselijke samenlevingen eigenlijk vandaan komen, hoe die uiteindelijk overwonnen worde en hoe de uitslag in Syrië het verdere leven van heel de wereld zal bepalen.
Merkwaardige citaten, Pasen 2014
“Over enkele decennia zal hetgeen eens het Heilig Land genoemd werd omwille van de komst van het christendom op deze plaats van de wereld, nog slechts een vage herinnering zijn omwille van de afwezigheid van een noemenswaardige christenheid. Een Europa zonder wortels zal niet meer zijn dan een immense neoliberale economische markt, een schip zonder richting en zonder waarden, een aanhangwagen van het duo van Amerika-Israël en de petrodollars van de Golfstaten.” Georges Corm, prof. Universiteit van St. Jozef, Libanon.
“Met criminele onverschilligheid helpt het Westen bij de vernietiging van Syrië” Grieks-katholieke Patriarch Gregorios III Laham.
P. Daniël
09-05-2014 om 20:29
geschreven door Gust Adriaensen
De selectieve verontwaardiging van Hugo Camps
Onder de titel 'De voetbalwereld is sinds jaar en dag al even seksistisch als het Vaticaan', fulmineert Camps in De Morgen op zijn gekende pseudoartistieke en chaotische manier tegen de afwezigheid van vrouwen in de top van het voetbal.
'In de reguliere maatschappij wemelt het stilaan van vrouwelijke topmanagers, topchirurgen, vrouwelijke vakbondsleiders en bedrijfsstrategen. In het achterlijke voetbal kan dat niet', aldus Limburger Camps. Iedereen weet dat het 'gewemel' waarover Hugo het heeft, nog altijd niet te waar te nemen is. Maar overdrijving en gebrek aan basisresearch zijn nu eenmaal zijn kenmerken. Camps schrijft namelijk vanuit de buik.
Dat hij de voetbalwereld vergelijkt met het Vaticaan, is hem te vergeven. Iedere Vlaamse 'intellectueel', die in een katholiek nest geboren en getogen is, moet op alle mogelijke manieren en vooral te onpas, het Vaticaan en de Kerk in een slecht daglicht stellen. Waarom? Zij zitten nog altijd gevangen in dat verschrikkelijke, wereldwijde Vaticaanse web, wat bij hen geregeld tot acute bewustzijnsvernauwing leidt.
Camps had beter als titel gebruikt: 'De voetbalwereld is sinds jaar en dag al even seksistisch als de krantenwereld'. Het ontgaat hem -te druk in de weer om een beetje te googelen-, dat het tot augustus 2011 geduurd heeft vooraleer met Isabel Albers van De Tijd, een vrouw hoofdredacteur werd.
Wil Hugo Camps zelf eens nagaan of er sindsdien nog vrouwen naar de top van het Vlaamse krantenwereldje zijn doorgestoten? Kan hij op de redactiekantoren van De Morgen geen actie opstarten om binnen de kortste tijd een vrouwelijke hoofdredacteur te benoemen? Want Desmet, heeft die niet onderhand zijn beste tijd gehad?
09-05-2014 om 09:55
geschreven door Gust Adriaensen
07-05-2014
twitter@pontifex
Paus Franciscus:
'Een samenleving die kinderen en bejaarden in de steek laat, snijdt haar wortels door en verduistert haar toekomst.'
07-05-2014 om 17:30
geschreven door Gust Adriaensen
Hebben N-VA-kandidaten lange vingers?
Hebben N-VA-kandidaten lange vingers?
Zonder twijfel. Let er maar eens op. In het straatbeeld. Overal zie je min of meer gestrekte armen met aan de rechterhand twee gestrekte vingers, met name de wijs- en middenvinger. En die zijn onwaarschijnlijk lang. Er zijn bij andere partijen geen kandidaten te vinden die zulke lange vingers hebben!
Eerder deden eenvoudige N-VA-kandidaten er in hun landelijke omgeving en kennissenkring al hun beklag over dat de fotosessie om hun vingers op de gevoelige plaat te leggen, een ware marteling was. Stel je voor: de honderden kandidaten verzameld in één ruimte, in een lange rij aanschuiven naar de fotograaf toe, je rechterarm in de juiste hoek, met daaraan een passende hand en daarop bevestigd de twee reeds genoemde vingers. Opnieuw. En opnieuw. En nog eens opnieuw. Wanneer volgens de PR-baas, het schouder-, elleboog- of polsgewricht zich niet in de juiste verhouding, niet in het meest flatterende perspectief tot elkaar verhielden. Wanneer de vingerkootjes niet strak genoeg gestrekt waren.
Sommigen, zowel kandidaten als partners, maken zich ondertussen danig ongerust over de kramp in hun wijs- en middenvinger. Zal die nog wel ooit verdwijnen? Lopen ze de rest van hun leven met twee in kramp verstijfde vingers rond. Voorwaar geen prettig vooruitzicht!
07-05-2014 om 08:15
geschreven door Gust Adriaensen