NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Kunstdealer wordt priester: interview met Patrick van der Vorst
  • Statistiek bewijst: religie versterkt sociale betrokkenheid
  • Klungelig en onverantwoordelijk
  • Pater Daniël Maes in het Syrische klooster Mar Yakub
  • Pint(en) te veel, zware gevolgen
    Zoeken in blog

    Archief per jaar
  • 2019
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • -0001
    RASP

    28-06-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes in het Syrische klooster Mar Yakub

    XIV/25

    Vrijdag 28 juni 2019

    Vakantiegenoegens

    Onze dag eindigt doorgaans met  1 à 1,5 uur gezamenlijke recreatie, die afgesloten wordt met een kort gebed in de crypte of in de kapel van de nieuwbouw om God te danken voor deze dag, om vergeving te  vragen voor wat niet goed was en om de zegen te vragen. In de zomer is het prachtig om buiten te zitten. Onze twee favoriete plaatsen zijn boven op de trappen van de nieuwbouw en aan de schommel bij de  inkom. Deze week had er eentje een soort quiz voor iedereen voorbereid. Over heel de grote binnenkoer, gymnastiekoefeningen en andere. Binnen de  gestelde tijd zoveel mogelijk prestaties et alles eindigde met een stoelendans. Heerlijke gymnastiek.

    Een andere avond hebben we onze  gasten aan het woord gelaten. De jonge  Zweedse journaliste vindt dat haar land behoort tot de meest decadente landen (op gebied van homo-lobby, abortus, zelfdoding, euthanasie, genderideologie…). Ook de christelijke gemeenschappen (overwegend lutheraans) zijn betreurenswaardig helemaal “maatschappelijk correct”, afgezien van enkele kernen die als “conservatief” worden bestempeld. In Malmö, de derde grootste stad van het land zou nog maar 10% autochtone Zweden wonen. In Malmö worden 140 talen gesproken! Reeds als jong meisje was ze geïnteresseerd in Syrië, de wieg van het christelijk geloof. Op 15 jarige leeftijd voelde ze een drang om weerstand te bieden aan de morele verwording en de medialeugens en begon  haar eigen krant. In Zweden wordt de “alternatieve pers” gefinancierd, ook al schrijft ze dingen die niet algemeen aanvaard worden. Ze hield vol, ondanks herhaaldelijke bedreigingen en merkt nu dat de gewone pers steeds minder geloofd wordt en dat de alternatieve pers steeds meer aandacht krijgt. We kunnen haar jeugdige moed en enthousiasme alleen maar aanmoedigen. Een Nederlands journalisten echtpaar vertelde dat zaterdag in Nederland een debat gehouden werd over de financiering van bepaalde rebellengroepen in  Syrië. Terwijl dit allemaal vaag behouden wordt in de media hebben zij die groepen met naam opgezocht en ook met hun leiders aangegeven en tevens een reeks foto’s ter plaatse gemaakt van de  gruwelen die ze gepleegd hebben. Deze foto’s hebben ze aan bepaalde politici bezorgd.

    Zondag in de namiddag trokken we nog eens naar de voet van het Antilibanongebergte  om er een wandeling te maken en uiteindelijk rond het geïmproviseerd houtvuur te zitten, thee te maken, te vertellen en te zingen. Op maandag komen steevast enkele  jongeren van S.O.S. Chrétiens d’Orient helpen. De groep wordt steeds internationaler: een Franse jongen  en meisje, een Italiaan en een Syriër. Nu was er “hun aalmoezenier” bij. Het is een jonge priester, pater Augustin-Marie Aubry van de Fraternité Saint-Vincent-Ferrier, ‘n 40 j geleden gesticht door pater Louis-Marie de Blignières in de geest van de Spaanse priester Vincent Ferrier (+ 1419), vurige prediker van de eindtijd en de heilige Dominicus (+ 1221). Het is een nieuwe gemeenschap met  het vuur van de eerste dominicanen voor deze tijd. Pater Aubry vertelde ons tevens over de laatste bedevaart van Parijs naar Chartres en de wonderlijke ontmoetingen en bekeringen die tijdens die drie daagse plaats vinden. Uiteindelijk zullen ook vele Europese religieuze gemeenschappen moeten kiezen tussen het organiseren van een probleemloze begrafenis  of een pijnlijke maar hoopvolle, radicale herbronning.

    Zomeroogst. De laatste kersen zijn  geplukt en de knoflook is binnen. De oogst van de  abrikozen is begonnen en de kleinste abrikozen zijn eerst rijp.  Voorlopig worden alleen de abrikozen die van de bomen gevallen zijn opgeraapt. Ook de moerbessen zijn rijp. Om deze te plukken moet je plastiekkleding aantrekken want deze bessen geven veel sap en vlug  ben je over heel je lichaam bloedrood. Inmiddels is ook de oogst van de kruiden begonnen o.m. van de excellente citroenmelisse.

    Er zijn ook voortdurend vakantiegangers. Een weduwe met twee kinderen die tijdens haar moeilijke periode  een lange tijd bij ons verbleef en nu  enkele vakantiedagen wil nemen voor de kinderen. Een weduwe met drie kleine kinderen uit Ma’aloula die alles verloor door de terroristen. En de meisjes willen graag die kinderen opnemen in hun spel of werk.

    De derde weg voor een “goede dood”

    Tot in het recente  verleden kon de moderne geneeskunde het leven van een ongeneeslijk zieke  nagenoeg onbeperkt rekken door steeds nieuwe operaties,  ingrepen en  behandelingen. En ze deed het ook. Dit noemen we “therapeutische hardnekkigheid” of het aanwenden van middelen die een zeer grote belasting  betekenen voor de stervende en in verhouding geen weldadig resultaat bezorgen. Alleen wordt het leven hiermee verlengd. Dit wordt nu terecht algemeen verworpen. 

    Inmiddels is er de wettelijke mogelijkheid van de euthanasie. Het begon met de Oregon  Death with Dignity Act in de  VS in 1997. Nederland volgde in 2001 en België heeft sinds 2002 zijn euthanasiewet. Onder bepaalde voorwaarden is het wettelijk toegestaan iemand die wil sterven te helpen bij zijn  zelfdoding. Uitvoerig zou nagegaan kunnen worden of de strikte voorwaarden nageleefd worden en vooral hoe die in de praktijk niet nageleefd worden. Verder kan nagegaan worden in  hoeverre de controle achteraf  efficiënt werkt en vooral niet werkt. In dit  artikel willen we echter onze aandacht vestigen op  een meer wezenlijke vraag: kan onze beschaving met haar zeer uitgebreide medische mogelijkheden niets beters bieden aan stervenden en ongeneeslijk zieken dan deze twee mensonwaardige oplossingen? Missen we   creativiteit en moed om een echte kwaliteitsbegeleiding te geven aan mensen die gekomen zijn aan het belangrijke ogenblik waarop ze hun aardse leven voor goed afsluiten?

    Deze maand juni verscheen hierover een verzameling van kostbare en deskundige getuigenissen  dat de samensteller, professor Timothy Devos (hematologie KUL) me zelf toestuurde en dat ik nog net voor ik uit België naar Syrië terugkeerde dankbaar mocht ontvangen: Timothy DEVOS e.a., Euthanasie, l’envers du décor. Réflexions et expériences de soignants, Préfaces de Jacques Ricot et de Herman De Dijn, Editions Mols, 2019 (met achteraan een klein lexicon met uitleg over de betekenis van de verschillende  termen). Het is een profetisch boek, geschreven door mensen die hun leven wijden aan de dienst aan de  stervenden. Het zijn mensen die niet op de vlucht slaan wanneer ze  voor het aanschijn van de  dood van hun patiënt gekomen zijn. Zij hebben de moed en de  creativiteit om met hem/haar op weg te gaan tot aan het einde  van de  aardse tocht. Tevens  maken ze duidelijk wat tot heden te zeer verborgen bleef, nl. de talrijke onaanvaardbare “neveneffecten” van de huidige euthanasie.

    De praktijk van euthanasie lijkt op een stroom die steeds meer buiten zijn  oevers treedt. Deze wordt te vlug aangeboden, ook wanneer ze illegaal is (blz. 31 van het  hoger vermeldde boek). De verdedigers ervan doen graag beroep op het absolute zelfbeschikkingsrecht van de patiënt. Dit is echter een mythe, die geen enkele steun heeft in de werkelijkheid. Wie dit toch voor zich opeist moet zich even afvragen welke inspraak hij gehad heeft in de allerbelangrijkste aangelegenheden van zijn leven: tijd, plaats en omstandigheden van zijn eigen ontstaan. Of we fysisch sterk of zwak zijn, intellectueel begaafd of niet, muzikaal, technisch, handig of niet, rijk of arm…in niets hadden we ook maar de minste inspraak, zelfs niet in het feit van ons bestaan.Wiehierover ernstig nadenkt en dan een absoluut beschikkingsrecht voor zich opeist, kan niet anders dan ofwel volkomen in verwarring geraken, ofwel dankbaar zijn leven aanvaarden als een geschenk, een mysterie dat hem van elders wordt toevertrouwd. En het christelijk geloof werpt hierop kostbaar licht. We zijn allen als een unieke persoon geschapen, naar Gods beeld en gelijkenis, die Liefde is. Allen hebben we hierdoor dezelfde menselijke waardigheid, die door niets of niemand kan afgenomen worden.  Er is beperktheid, kwaad en zonde in  ieders leven. Onze verlossing en voltooiing  vinden we in Jezus Christus door met Hem lijden en sterven te doorleven en zo omgevormd en deelachtig te worden aan het eeuwige leven en geluk van God zelf. Gods beeld kunnen we nooit verliezen, Gods gelijkenis zijn we voor goed verloren door de zonde. Door onze omvorming in lijden en sterven met Christus, herwinnen we de gelijkenisvan Christus, die de icoon van de  Vader is. Zo kunnen we uiteindelijk delen in Gods oneindig geluk, waarvoor we geschapen zijn en waarnaar we allen in het diepst van ons wezen een verlangen bewaren. Als mens zijn we  immers een onstilbare stroom van (op aarde  nooit totaal vervulde) verlangens. Leven, lijden en sterven blijven voor ons een groot mysterie, maar ze zijn niet irrationeel. 

    De “zelfdodingen met assistentie” in Oregon, de eerste jaren na de legalisatie, bleken zich voor de helft te beroepen op deze drie motieven: de  omstandigheden van zijn   dood zelf in handen willen nemen, zich zelf klaar achten om te sterven, de rest van zijn leven als zinloos beschouwen (blz. 114-115). Hieruit blijkt de moeilijkheid om zijn  leven te  beschouwen als een gave van hoger. Men denkt alles zelf in handen te moeten en kunnen nemen, wat een illusie is. Dan worden ouderdom, onvolmaaktheden, lijden en sterven steeds minder geduld. Zp geraakt onze samenleving verblind is door persoonlijk, uiterlijk succes en wordt tevens een belangrijk aspect van ons mens zijn verdrongen. Lijden, kruis en sterven horen bij ons menselijk bestaan. Ieder lijden is  “menselijk” en een leven zonder  lijden kan zelfs niet menselijk genoemd worden. “Onmenselijk lijden” bestaat dus eigenlijk niet. Er zijn wel onmenselijke handelingen waardoor anderen onrechtvaardig  lijden, maar dit lijden zelf is  niet onmenselijk. Tenslotte horen geboorte en dood bij het leven zoals de twee oevers van dezelfde stroom. We moeten uiteraard wel alles doen wat mogelijk is om het lijden te verzachten, weg te nemen en te vermijden. Wie meent dat lijden en sterven helemaal uit het menselijk leven kunnen en moeten weggenomen worden, maakt een gevaarlijke vergissing. We moeten al het mogelijke doen om het lijden te  verzachten of weg te nemen en wat overblijft met zoveel liefdevolle zorg als mogelijk is omringen. Door ons lijden en sterven samen met Christus worden we  omgevormd tot de “nieuwe mens” en het Leven van de Verrezen Heer, zoals ons  christelijk geloof het leert.

    Tot onze blijde verrassing  wordt aan het gedachtengoed van Viktor Frankl (+ 1997) uitvoerig aandacht  besteed (blz. 158-173). Hij is de stichter van de derde Weense school, de logotherapie, die zich niet wil verliezen in de zin van een of andere therapie, maar een therapie van de zin van het leven wil aanbieden. In het concentratiekamp kwam hij tot de overtuiging dat ieder leven onvoorwaardelijk zinvol is. Hij koestert de gedachte van Dostoïevski, nl. dat men zijn  lijden waardig moet zijn. Hij  is ook een meester van het relativeren en van de humor. Volgens hem heeft de dieptepsychologie vooral hoogte nodig. In de verantwoordelijkheid voor eigen daden ligt voor hem de waardigheid van het menselijk handelen. Daarom stelt hij voor dat  de VS aan de  westkust het standbeeld zouden oprichten van de  “verantwoordelijkheid” tegenover het standbeeld van de  “vrijheid” aan oostkust.

    De originaliteit van dit boek ligt in de  sprankelende  getuigenissen van toegewijde dokters en verzorgers die beseffen dat onder  de  vraag naar euthanasie van hun patiënten vele andere noden verborgen liggen, waaraan niet voorbijgegaan mag worden.  Het gaat niet alleen om lichamelijk leed, maar ook om psychologisch, spiritueel en sociaal lijden. De vraag naar euthanasie is dikwijls een schreeuw: Laat me voelen dat ik nog waardevol ben! (blz. 35). “Wie lijdt wil begeleidt worden, zelfs al wil hij sterven” (blz. 81). Deze gewetensvolle verzorgers bieden weerstand aan euthanasie en nemen hun volle verantwoordelijkheid door iets veel beters aan te bieden: palliatieve zorgen. Zij willen dat er geïnvesteerd wordt in kwaliteitszorg (blz. 105). Zij maken duidelijk dat ze de patiënt nabij zullen blijven tot het einde, dat zijn/haar leven waardevol blijft, dat zij daarbij veel lijden kunnen verzachten en alle onderliggende zorgen willen ter harte nemen (blz. 26 en vv). “Hoe natuurlijker het sterven, hoe natuurlijk ook het rouwproces zal zijn” (blz. 43).  De palliatieve zorgen zijn er geenszins  op gericht om het leven te  verkorten of te verlengen maar het is een manier om waardig en menselijk te leven tot het einde  toe. “De geneesheer is er om soms te genezen, dikwijls te verlichten en altijd te troosten” (blz. 69). Zijn taak is: hoop geven en het leven beschermen ook  van hen die euthanasie vragen. Het zijn vooral de resultaten van deze levenshouding die zo indrukwekkend zijn. Een patiënt vraagt euthanasie maar krijgt in de plaats daarvan uitgebreide palliatieve zorgen en leeft nog drie jaar. Hij zegt dat hij maar wat blij is dat ze destijds op zijn vraag naar euthanasie niet zijn ingegaan (blz. 29). Een dame van  50 jaar, die 32 medicamenten per dag neemt en 4 zelfmoordpogingen heeft ondernomen eist, gesteund door haar man, euthanasie. Ze krijgt daarentegen de nodige palliatieve zorgen. Na aanvankelijk heftig protest aanvaarden ze wat hen wordt aangeboden. Uiteindelijk sterft de vrouw vredevol in de armen van haar man. Een week later komt de man de dokter bedanken met een doos pralines en vraagt hem of, als zijn tijd gekomen is, hij ook op deze wijze mag begeleid worden. Deze derde weg van palliatieve zorgen omvat tevens palliatieve sedatie, die het bewustzijn vermindert en de pijn verlicht. Deze sedatie wordt telkens opnieuw op punt gesteld en is meestal van voorbijgaande aard. Zij is geenszins gericht op de verkorting van het leven. Zowel palliatieve zorgen als palliatieve sedatie zijn onverenigbaar met euthanasie.

    Dokters die euthanasie plegen worden veelal in de openbare opinie geprezen. Gemakkelijk wordt gezegd dat zij medelijden betonen met hun patiënt, dat zij respect hebben voor zijn/haar mening, dat zij verdraagzaam zijn … Is dit werkelijk zo? Is een dokter die euthanasie pleegt geen deserteur, die voor zijn eigenlijke taak van verzorger en begeleider tot het einde,  op de vlucht slaat? Is hij niet een technieker die de praktische vraag van zijn klant  uitvoert of een functionaris  in dienst van een  mensonwaardige wet? Hij durft de confrontatie niet aan met het mysterie van het leven, het lijden en de  dood. Hij ontvlucht zijn persoonlijke verantwoordelijkheid van zorgdrager voor het leven. Is dit bovendien niet een nieuwe vorm van paternalisme in de  geneeskunde, wat men juist in onze tijd wil vermijden? Omdat men zijn onmacht tegenover het sterven van zijn patiënt niet kan erkennen, wordt hij/zij eenvoudigweg gedood. Als hij op de euthanasievraag ingaat, zegt hij dan niet aan zijn  patiënt: inderdaad, je bent niets meer waard? Er zijn ook dokters die voor euthanasie zijn, maar deze zelf niet willen uitvoeren. Waarom? Verder zijn er nog andere veelzeggende tekenen. Waarom wordt euthanasie achteraf genoteerd als “natuurlijke dood” en waarom mag de naam van de dokter die euthanasie pleegt anoniem blijven? Als dit zulk een  goede medische daad zou zijn, waarom moet ze dan verborgen blijven? Heeft de wetgever, die er voor zorgde dat het doden “wettig” werd, toch ergens twijfels of wroeging? En dan de onverwachte getuigenissen van dokters die euthanasie plegen! Een doctores maakte zich al vroeg vertrouwd met de euthanasiepraktijk maar telkens ze euthanasie pleegde was ze drie dagen ziek (blz. 21). Een dokter die euthanasie pleegt, bekent met tranen in de ogen dat hij ’s nachts soms met angstzweet wakker wordt en voor zich het gelaat ziet van hen die hij doodde (blz. 193). En hoe macaber kan de  sfeer zijn bij euthanasie (blz. 195). Er is inderdaad een  enorm verschil tussen  het doden van iemand en hem/haar laten sterven. “Na euthanasie is er een ijzige stilte op de dienst” (blz. 184).

    Wat wij er ook van denken, we dragen allen een zaadje van de eeuwigheid in ons” (blz. 171-172). Graag wil ik dit toelichten. Zelf kwam ik acht jaar lang bij stervenden in het eerste palliatieve hospice in Vlaanderen. Ik was geen medewerker en zelfs geen vrijwilliger. Eens werd ik bij een stervende geroepen omdat ik vlakbij verbleef. Ik heb toen aangeboden dat ze me telkens mochten vragen als het nodig was. Zo werd ik er bij geroepen (in het Latijn: ad-vocatus). Telkens schetste de verpleging voor mij in vertrouwen kort de situatie van de stervende waarvoor ik werd opgeroepen. Dit was een grote hulp. Op een keer werd ik dringend opgeroepen  en toen ik toekwam was er geen verpleegster  in de buurt. De poetsvrouw  zei me dat zij wel wist voor wie ik moest komen. Ze wees me de laatst binnen gekomen stervende aan en deze had uitdrukkelijk gezegd dat ze geen priester in haar  kamer wenste. Natuurlijk wisten noch ik, noch de poetsvrouw dit. Ik merkte ook een bijzonder sterke weerstand maar bleef geduldig met haar in gesprek. Ik was overtuigd dat zij grote gemoedsschommelingen kon hebben en toch de ziekenzalving gevraagd had. Ik vroeg uiteindelijk of ze er bezwaar tegen had dat ik even zou bidden en dat was goed. Dit veranderde haar houding en ik ging verder totdat ik de ziekenzalving had toegediend.  We namen afscheid in een bijzonder aangename sfeer. De volgende dagen wilde ik graag van de  verpleging vernemen hoe deze vrouw op mijn bezoek gereageerd had, maar iedereen hield de lippen stijf op elkaar. Zonder mij enige schuld te geven werd zwaar aan het gebeuren getild omdat de vrouw uitdrukkelijk gezegd had geen priester te wensen. Pas na haar dood durfde iemand me toevertrouwen dat deze vrouw na mijn  bezoek gezegd had dat ik ieder ogenblik mocht terugkomen! Deze contradictie in de houding van de directie van dit hospice is tekenend voor onze vrijzinnige tijd. Enerzijds wil men alles doen om de wensen van de  stervende te vervullen, maar een religieuze nood  wordt met een verouderd papiertje gedoofd.

    De tijd zowel van de therapeutische hardnekkigheid als van de euthanasie is eigenlijk al voorbij. Beide zijn ongeschikte, verouderde en mensonwaardige oplossingen voor stervenden en ongeneeslijk zieken. Het aangehaalde boek toont met veel praktische voorbeelden een veel betere weg: palliatieve zorgen en palliatieve sedatie. Euthanasie is hiermee onverenigbaar.  Euthanasie is een vloek voor de mensheid, de beschaving, de medische zorg en de eed van Hippocrates (460-377). Deze oude rakker uit de vijfde eeuw vóór onze tijdrekening, die over nagenoeg niets beschikte van al wat de moderne  geneeskunde aan oneindige middelen kan aanwenden, wist dat het menselijk leven al van in de moederschoot heilig is en alle zorg verdient tot aan zijn natuurlijke dood. Geneesheren uit oude tijden konden, zonder de middelen van de huidige geneeskunde, mensen bijstaan tot het einde van hun levensweg. De tijd is gekomen om deze aloude wijsheid te verbinden met de moderne  geneeskundige zorgen om creatief en menswaardig een verzorging aan te bieden. Van de moderne euthanasie als geprogrammeerde zelfdoding met assistentie, moeten we dringend  overgaan  naar de oorspronkelijke betekenis van euthanasie als “goede dood”, waardoor mensen in staat zijn op hun eigen tijd en hun eigen wijze, het leven dat ze kregen, terug uit handen te geven.

    En dit nog

    vOns vorig bericht  rijkelijk geïllustreerd  met 9 video’s: 1. Jongeren van S.O.S. Chrétiens helpen Khabab, 2 + 3 merkwaardige video’s over de kerk van de  gordel van Maria in Homs, 4 + 5 + 6: terreur en heropbouw van Sadad, 7 gregoriaanse zang van Sacramentsdag, 8. “De valse vlag” van het incident van Tolkin, 9. Pater Numa s.J: http://www.golfbrekers.be/een-verslag-uit-syrie-zonder-poco-bril-124/

    v  Ons vorig bericht op katholiek  forum: http://www.katholiekforum.net/2019/06/22/de-vs-blijven-op-alle-mogelijke-manieren-provocaties-uitlokken-als-voorwendsel-voor-een-oorlog-tegen-iran/ 

    vHet Syrische leger vindt nogmaals westerse uitrusting voor Witte Helmen:www.hannenabintuherland.com/themiddleeast/syrian-army-again-finds-lots-of-western-equipment-now-german-equipment-in-white-helmets-field-hospital-pars-news/

    vCafe Weltschmerz, met Stan van Houcke en Daan de  Wit over de (komende) oorlog tegen Iran, Nederlands:www.youtube.com/watch?v=7-GmO15y4z4

    v  Tekst van homilie van Mgr. A. Leonard te Chartres, Tweede Pinksterdag: http://www.katholiekforum.net/2019/06/22/homilie-van-mgr-leonard-in-de-kathedraal-van-chartres-tijdens-de-slotmis-van-de-bedevaart-parijs-chartres/ 

     

     

    P. Daniel

    28-06-2019 om 18:16 geschreven door Gust Adriaensen


    27-06-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uw ecologische voetafdruk: statussymbool of taboe?

    Uw ecologische voetafdruk: statussymbool of taboe?

    Onder die titel schrijft Arne Danneels in De Standaard van 25 juni dat veel Vlamingen er prat op gaan dat ze milieubewust zijn, zolang ze hun gedrag maar niet moeten veranderen. Als je hen daarop wijst, begeef je je op glad ijs.

    Het is goed dat Daneels erop wijst dat we echt onze levenswijze, ons 'gedrag' moeten veranderen. Maar eigenlijk durft hij ook niet vrij en vrank schrijven dat ons milieu, onze aarde maar gered kunnen worden, wanneer we afstand nemen van het huidige neoliberale kapitalisme, waarvan productie, consumptie, winstbejag de essentie vormen.

    In zijn 'groene encycliek' gaf paus Franciscus het in 2015 al duidelijk aan: 1 De bedreigingen die voortvloeien uit ongelijkheid en de vernietiging van het milieu zijn met elkaar verbonden en moeten dus samen aangepakt worden 2. De natuur beschermen doe je niet enkel uit vrees voor klimaatopwarming. Het is een deugd op zich en een plicht voor christenen. De zorg voor de schepping is de basis voor ontwikkeling.  Iedereen heeft er een rol in te spelen en zelfs de kleinste bijdrage telt. 3. De aanpak van de milieuproblematiek mag zich niet beperken tot economische, wetenschappelijke of technische oplossingen. We moeten onze omgang met de natuur radicaal veranderen, en dat veronderstelt een dieper liggende motivatie. Die komt voort uit verbondenheid met de naaste (in het bijzonder de arme), met de kosmos en met de Schepper. 4. In het hart van deze integrale ecologie staat de oproep tot dialoog en een nieuwe solidariteit, waarin welzijn - en niet winst - de belangrijkste waarde is in de zoektocht naar het algemeen belang.

    Ook uit het pauselijk document blijkt overduidelijk dat we  afstand moeten nemen van de huidige productie-, consumptie- en winstobsessie. Die 'bekering' houdt natuurlijk een verlies aan (westerse) materiële welvaart in.

    Al herhaaldelijk heb ik, ook op dit blog, duidelijk gemaakt dat m.i. een oplossing van het klimaatprobleem of meer algemeen de (milieu)redding van onze planeet, alleen maar mogelijk zijn wanneer aan de rücksichtslose kapitalistische uitbuiting van de aarde een halt wordt toegeroepen.

    Dat kan alleen maar op grote schaal gebeuren door dwingende beslissingen en maatregelen van regeringen. De 'bekering' van burgers, ook al groeit hun aantal, is belangrijk maar blijft gemorrel in de rand. Vandaar dat het essentieel is dat de politieke partijen, die tegen de materialistische haren van de door het kapitalisme geïndoctrineerde kiezers durven ingaan, bestaan en sterker worden. De 'groene encycliek' van de paus kan daarbij inspirerend werken. Ook voor niet-christenen.

    27-06-2019 om 22:03 geschreven door Gust Adriaensen


    24-06-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pleidooi voor onthaasting

    Spoedarts Alain Mahjoub pleit voor onthaasting  (DS-Weekblad 22 juni):

    'Onze samenleving wordt almaar abstracter. We praten niet meer met onze bakker, we doen boodschappen in de anonieme supermarkt. Onze postbode heeft geen tijd meer voor een gesprekje, hij moet zich reppen om het volgende online bestelde pakje te leveren. Onze digitale connectie staat echte verbinding in de weg.'

    'Sinds de release van de iPhone in 2007 tonen statistieken een opmerkelijke verandering in de psychische gezondheid van jongeren. Er is meer sociale isolatie, meer depressie, meer suïcidaliteit. Er is zelfs een verband tussen het aantal uren schermgebruik en hoe jongeren zich voelen. Vanaf meer dan twee uur per dag ontstaan problemen.'

    'De vrijemarkteconomie heeft onze psychische gesteldheid en onze maatschappij ontwricht. Psychologisch gezien staat het neoliberalisme voor de oorlog van allen tegen allen. Het is een ideologie die ons uit elkaar drijft en alles vergiftigt.'

    24-06-2019 om 10:53 geschreven door Gust Adriaensen




    Archief per week
  • 15/07-21/07 2019
  • 08/07-14/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 10/06-16/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 27/05-02/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 29/04-05/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 08/04-14/04 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 25/03-31/03 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 11/03-17/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 04/02-10/02 2019
  • 28/01-03/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 19/11-25/11 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 01/10-07/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 28/11-04/12 -0001

    Blog als favoriet !

    Archief per maand
  • 07-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 11--0001


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!