Onder de titel ‘Een antifeministische miskleun’, bekritiseert Mia Doornaert in De Standaard van 13 november het standbeeld van de Britse ‘moeder van het feminisme’, Mary Wollstonecraft. Wat heeft dat naakte figuur­tje met de vrouw zelf te maken, vraagt ze zich af.

Mia Doornaert laat zich over leeftijdsgenote Maggi Hambling (1945) toch wel erg laatdunkend uit. Hambling wordt beschouwd als een van de belangrijkste, nog levende Britse plastische kunstenaars. Ze wordt 'geniaal' en 'controversieel' genoemd. Het is opvallend dat de columniste de kritiek op het beeld, die de laatste dagen in de Britse media opdook, grotendeels overneemt. Vergelijk bv. de uitspraak van de feministische auteur Caroline Criado Perez, die het beeld ter ere van Wollstonecraft 'catastrophically wrong' noemde en zei dat het een belediging was voor Wollstonecraft: 'I can't see her feeling happy to be represented by this naked, perfectly formed wet dream of a woman', met passages in Doornaerts tekst.

Dat zij de reactie van Hambling op de kritiek ‘van de pot gerukt’ vindt, doet de wenkbrauwen fronsen. Hambling stelt namelijk dat het haar niet te doen was om een realistische afbeelding te maken, waarbij historische klederdracht zou passen. Nee, door een naaktsculptuur wil zij beklemtonen dat de strijd voor evenwaardigheid van man en vrouw NU nog altijd voortduurt en nodig is. Dat vind ik op zijn minst een respectabele opvatting.

15-11-2020 om 10:08 geschreven door Gust Adriaensen

De streek met en rond Jodoigne (Geldenaken) wordt La Hesbaye-Brabançonne genoemd en is een rustig, landelijk, zachtglooiend, heerlijk wandelgebied. Tijdens een wandeltocht maakte Maarten een aantal foto's, die me inspireerden tot het schrijven van een aantal haiku's.

(foto's: Maarten Adriaensen)

Klik op onderstaande link. Als een 'verstoorde' lay-out op je scherm verschijnt, schakel je 'bewerken inschakelen' in de bovenbalk in. 

Bijlagen:
Twaalf haiku's.docx (4.6 MB)   

VRT-Taal

‘Knuffelcontact’ haalt internationale pers

12 NOVEMBER 2020

 

vrtnws.be

14-11-2020 om 10:16 geschreven door Gust Adriaensen

In zijn overwinningsspeech zei Joe Biden:

'Als ik jullie hier allemaal zie voor mij, en aan mijn familie denk, dan denk ik in het bijzonder ook aan Beau, onze overleden zoon. (Bidens zoon overleed in 2015 op 46-jarige leeftijd aan een herstentumor) Er is katholieke hymne die mij geholpen heeft om te rouwen, en ik hoop dat deze hymne ook alle Amerikanen die iemand verloren hebben aan het coronavirus, kan troosten:

And He will raise you up on eagle’s wings,

bear you on the breath of dawn,

make you to shine like the sun,

and hold you in the palm of his hand.’

Hij zal je op de vleugels van een arend verheffen,

 je dragen op de adem van de dageraad,

je laten stralen als de zon,

en  je in de palm van zijn hand houden.

(klik op onderstaande link  )

Bijlagen:
https://youtu.be/MvpjxfWrjzY    

08-11-2020 om 10:40 geschreven door Gust Adriaensen

Boeiend en inspirerend. De Oostenrijks-Amerikaanse monnik Reindl-Rast spreekt over geluk en dankbaarheid.

Klik op onderstaande link.

Bijlagen:
https://youtu.be/UtBsl3j0YRQ   

07-11-2020 om 08:33 geschreven door Gust Adriaensen

1. In haar column in De Standaard van 5 november gebruikt Mia Doornaert weer haar gekende werkwijze. Zij verbindt feiten, fenomenen van nu met het verleden. En haar benadering van het verleden wordt gekenmerkt door romantisering en idealisering, selectiviteit, (politieke, intellectuele en nationalistische) recuperatie. In essentie heeft dergelijke benadering te maken met een gesloten en obsessioneel identitair en conservatief mens- en samenlevingsbeeld, met een bewuste of onbewuste nostalgische, romantische vertekening van het verleden

   Dergelijke opstelling laat geen evenwichtig beeld van feiten toe. Zij giet ze in een mal die zo perfect mogelijk past bij de gewilde politieke, ideologische en identitaire inhoud ofwel voert ze een selectie door in functie van de door haar gekoesterde ideologie of van haar favoriete politieke beleid.

   Het is merkwaardig dat barones Doornaert, die zich al tientallen jaren presenteert als een elitaire, culturele intellectueel, in haar columns met volharding en een zeker fanatisme, een anti-intellectueel, populistisch discours uitdraagt. Ook in deze column plaatst zij het ‘gezonde verstand’ van de kiezer tegenover de ‘West-Europese intellectuele elites’, terwijl ook zij zichzelf duidelijk tot de intellectuele elite rekent.

   Maar misschien is het haar uiteindelijk erom te doen, als rechtse, elitaire intellectueel, zogezegd de verdediging op zich nemen van de 'gewone mensen' om met hun hulp 'de linkse elite' buiten het speelveld te schoppen.
   

05-11-2020 om 21:41 geschreven door Gust Adriaensen

Onder de titel 'De onmacht regeert', hekelt Bart Sturtewagen in De Standaard van 31 oktober, het coronabeleid van de diverse regeringen.

Inderdaad, de onmacht regeert. De consumptiedrang drijft boven. De handhaving faalt. Nog geen 24 uur na het afkondigen van de lockdown en de start ervan op 2 november, toonden tv-beelden overvolle winkelstraten. Geen sprake van het respecteren van de afstandsregel, laat staan van de handhaving ervan. Velen schuifelden met de mensenstroom mee met afgezakte mondmaskers.

In de berichtgeving werd veel tijd gegund aan degenen die beweerden dat de regels zo goed werden opgevolgd, terwijl de beelden het tegendeel toonden. Sterke afkeuring was niet te horen. Integendeel, er was nauwelijks bedwongen euforie over het shopplezier en de boomende omzetcijfers.

Duizenden burgers traden in koopextase de bestaande coronaregels met de voeten en geen enkele overheid vond het nodig of durfde op te treden. Wat een pijnlijke en beschamende tegenstelling met de dramatische besmettingscijfers en de ziekenhuisopnames, met de urenlange vergaderingen en persconferenties van de regeringen. Schande! Criminele schande!

De onmacht regeert. Inderdaad. Of regeert het mercantiele cynisme? Antwerpen deed er nog een schep bovenop: koopzondag op 1 november. Bedoeld om zoveel mogelijk kopers naar de winkelstraten te lokken.

De burgemeester kon die 'koopzondag' perfect verbieden. Maar vertikte het. In hemdsmouwen deed hij een lauwe oproep om de regels te respecteren. Een ergere vorm van 'onmacht' en van 'business first' kan je moeilijk bedenken.

De regels werden niet gerespecteerd worden, dat bewees de overrompeling van zaterdag al. De burgemeester van de grootste stad van Vlaanderen weet dat natuurlijk ook. Als tienduizenden mensen toestromen in de winkelstraten, is het onmogelijk de afstandsregel te (doen) respecteren of de mondmaskerplicht te handhaven.

Gouverneur Berx noemde het toelaten van die 'koopzondag' meer dan terecht 'cynisme'. Een toppunt van bestuurlijke onmacht of nonchalance of consumptiecynisme.

Over een aantal dagen zal die massale kooporgie, die bestuurlijke nalatigheid, in de cijfers te zien zijn

02-11-2020 om 05:43 geschreven door Gust Adriaensen