NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Kunstdealer wordt priester: interview met Patrick van der Vorst
  • Statistiek bewijst: religie versterkt sociale betrokkenheid
  • Klungelig en onverantwoordelijk
  • Pater Daniël Maes in het Syrische klooster Mar Yakub
  • Pint(en) te veel, zware gevolgen
    Zoeken in blog

    Archief per jaar
  • 2019
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • -0001
    RASP

    20-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bejaardenzorg

    In De Standaard van 20 augustus verscheen een confronterend getuigenis van een jonge verpleegster in een privé-rusthuis. Zij vermeldt schokkende voorbeelden van gebrek aan medische en hygiënische zorg voor de bejaarden. Zij worden grotendeels aan hun lot overgelaten.

    De oorzaak van de wantoestanden, vooral in de privé-rusthuizen, wordt vaak gelegd bij de 'centen'. De overheid trekt niet genoeg geld uit voor de sector en de privé-instellingen willen zoveel mogelijk winst maken en persen de bejaarden ongenadig uit. De gemiddelde maandprijs in een RVT stijgt snel naar 1800 euro, terwijl het gemiddelde pensioen 1200 euro bedraagt. En dan is het hoogtepunt van de vergrijzingsgolf nog niet eens bereikt. Tegen 2050 zou het aantal 80-plussers in Vlaanderen verdubbelen tot 760.000. Om die evolutie de baas te kunnen, zouden er tot 2025, 1400 rusthuisbedden per jaar moeten bijkomen.

    Iedereen ziet de onmogelijkheid daarvan in. We staan dus voor een steeds sterker wordende verwaarlozing van 'onze' ouders en grootouders en van ... onszelf. Tenzij we erin slagen een fundamentele ommekeer te maken in onze relatie met de oudere generaties.  

    Want de problematiek in de bejaardenzorg is niet alleen en niet in de eerste plaats een financieel probleem. Zij stelt ook scherp ons huidig, op winst gerichte, westers waardekader in vraag. In dat systeem wordt alles en iedereen herleid tot productieve en economische (on)waarde. Als hulpbehoevende mensen financieel niet langer interessant zijn en dus niet meer geëxploiteerd kunnen worden, zijn zij quantité négligable en worden zij verwaarloosd en gedumpt door de instellingen waartoe ze hun toevlucht moeten zoeken.

    'Moeten', omdat hun naasten, de zorg voor hen niet kunnen of willen opnemen, precies omdat ons 'waardekader' dat onmogelijk maakt of afkeurt. Het is wel bijzonder wrang en hypocriet dat 'wij' zo hoog opgeven over onze 'waarden', eisen dat bv. migranten zich conformeren aan die 'waarden' -men noemt dat dan 'integratie'- , en falen in de beleving van wellicht de belangrijkste ethische waarde: de zorg voor de naasten, terwijl in vele migrantenculturen die zorg prioritair is.

    Ofwel wordt het nu al invretende conflict tussen de generaties sterker en sterker en neemt de verwaarlozing van de bejaarden onmenselijke vormen aan, ofwel dwingen de jongere generaties zichzelf ertoe een veel groter deel van de zorg voor hun hulpbehoevende naasten op zich te nemen. Een beleid dat echt bekommerd is om een menswaardige samenleving, moet daarbij voor de nodige faciliteiten zorgen.

    20-08-2016 om 09:50 geschreven door Gust Adriaensen


    18-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Persoonlijke vrijheid en boerkini's

    De hele heisa over boerkini's toont  aan hoe verkrampt, hypocriet en fundamentalistisch sommigen reageren op de manier waarop anderen zich kleden. Een politica als Smitane ventileert dan nog haar afkeer en misprijzen en superioriteitsgevoel door het woord 'gedrocht' te gebruiken.

    Waarom kunnen 'wij' ons alles permitteren wat kledij betreft, en in de overtreffende trap op allerlei festivals, en waarom wordt dat recht ontzegd aan een bepaalde groep vrouwen?

    Hoe is het te verklaren dat velen de mond vol hebben over zelfbeschikkingsrecht en persoonlijke vrijheid en tegelijk het dragen van bv. een boerka of boerkini niet tolereren, die dracht interpreteren als een duidelijk teken van verknechting en onderwerping van vrouwen?

    En dat deze verlichte geesten klaarblijkelijk niet beseffen dat zij op die manier het zelfbeschikkingsrecht en de persoonlijke vrijheid ontzeggen aan de geviseerde groep?

    18-08-2016 om 08:28 geschreven door Gust Adriaensen


    13-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes in Syrië

    XI/32
    Vrijdag 12 augustus 2016

    Uit het leven van de gemeenschap

    Een huwelijksfeest in oorlogstijd in een klooster. We hebben het begin ervan vorige vrijdag al vermeld. De liturgische dienst vond plaats in de parochiekerk van Qâra. Daarna kwamen bruid en bruidegom, met hun uitgebreide families, vrienden en kennissen naar hier. Het zijn trouwens nagenoeg allemaal vrienden of medewerkers van het klooster. Na een officieel onthaal en een zegening, met de nodige foto’s, trokken allen naar de grote zaal onderaan in de nieuwbouw. Heel onze gemeenschap was eveneens aanwezig. Het feest had wel iets weg van het schilderij van onze Pieter Breugel de Oude uit het midden de zestiende eeuw: een huwelijk als een volksfeest. De grote zaal stond vol met lange tafels op houten schragen met grote banken of stoelen als zitplaats. Vooraf werden we aan de micro gevraagd om de maaltijd te zegenen waarbij we allen rechtstaande het Onze Vader en Weesgegroet baden. Er was voldoende eten en drinken. Grote schotels met rijst en kip werden rondgedragen, wat steeds het hoofdgerecht is. Fruit en brood, water, pepsi en cola stonden al op tafel. Hier en daar een fles sterke drank, nl. arak, waarvan je een klein beetje in een glas doet en aanvult met water. En op het einde was er gebak. Een groep vrijwilligers zorgde als echte kelners ervoor dat iedereen goed bediend werd. De middelste ruimte van de zaal was vrij gehouden. Heel de avond werden er allerlei volksdansen opgevoerd waaraan klein en groot konden deelnemen. Dat gebeurde ook met hart en ziel. De muziek klonk even hard als op onze muziekfestivals maar de sfeer was toch anders. Hier waren het families en vrienden met hun kinderen die zongen en dansten. En allen waren in hun mooiste outfit, waarbij de dames natuurlijk elkaar in originaliteit wilden overtreffen. Ook vele kinderen waren als poppetjes opgedirkt en amuseerden zich kostelijk. Het Syrische volk doet er alles aan om ook in oorlogstijd het leven te blijven vieren. En toch is er steeds die diepe pijn. Twee moeders kwamen vragen om te bidden voor hun zonen, die al jaren geleden gekidnapt zijn en waarvan ze sindsdien geen enkel nieuws meer ontvingen. Tegen middernacht werd het feest netjes afgesloten. Het overgebleven eten werd verzameld, meer dan twaalf korven vol. Stoelen en banken waren vlug weer opgeruimd. Voldaan zocht ieder een slaapplaats, hetzij thuis, hetzij in of rond het gebouw, in een kamer of onder de blote hemel.
    Zondag was het de 40e dag van het overlijden van de vader van abouna Georges. Met de fraters gingen wij deelnemen aan de speciale eucharistie en de maaltijd in Qâra. De bisschop ging zelf voor in de eucharistie. De zusters moesten helaas thuis blijven want er kwam een grote container toe vanuit Nederland (Stichting Hand in Hand voor Syrië) die moest geledigd worden. Hartelijk dank aan alle weldoeners. Dat betekende tevens dat we ’s avonds nogmaals de eucharistie vierden voor de gemeenschap.
    ’s Maandags ’s avonds komt moeder Agnes-Mariam met een chauffeur (moslim) toe. Ze heeft slecht nieuws bij uit Aleppo. Vorige week leek het alsof de bevrijding in zicht was en nu is het ronduit dramatisch. Met duizenden hebben terroristen de grens van Turkije met Syrië overgestoken, onder applaus van nagenoeg alle westerse media. Ook de “gematigde rebellen” die een kind onthoofd hebben vinden zonder moeite westerse journalisten die hen, zonder enige schaamte, als vrijheidstrijders bejubelen en daarbij tegelijk de Syrische soldaten, die hun leven geven voor het volk, als de schuldigen van de ellende weten voor te stellen. De hele mediawereld staat op zijn kop. Deze rebellen zijn voorzien van de beste wapens en de beste Amerikaanse uitrusting. Ze hebben de bevolking omsingeld die nu zonder water, zonder elektriciteit en bijna zonder voedsel zit. Bovendien heeft Israël een verschrikkelijke verwoesting en ware slachting aangericht. Er zijn vele gewonden en gehandicapten. Er is een mobiel hospitaal maar dokters zijn er niet. Verpleegsters trachten nu de noodzakelijke operaties uit te voeren. Er is verder dringend nood aan eenvoudige, lichte, gemakkelijke kleding zoals joggings of payamas. In het materiaal dat met de container toegekomen is en overal elders wordt naar aangepaste kleding en materiaal voor hen gezocht. Heel de avond en de nacht wordt er doorgewerkt tot vier uur in de morgen. En de volgende dag opnieuw. Er is een behoorlijke hoeveelheid ingepakt. Donderdag morgen vertrekken dan moeder Agnes-Mariam met drie van onze zusters en de Frans-Brusselse seminarist (die nog geen kans gehad heeft om Syrië te bezoeken) met twee terreinwagens naar Aleppo om daar de meest dringende hulpgoederen uit te delen.Volgende keer hopelijk een verslag hierover.
    Vanuit onze gemeenschap hebben we een drignende oproep gelanceerd, met een heel korte video en een bijbehorende tekst:
    URGENT : ALEP APPELLE DES CHIRURGIENS

    http://www.maryakub.net/2016/08/10/urgent-alep-appelle-des-chirurgiens/?utm_source=twitterfeed&utm_medium=facebook
    Ziehier de Nederlandse vertaling:
    Oproep voor Alleppo
    Aleppo is tweemaal omsingeld. Het Syrische leger omsingelt 300.000 mensen in het Oosten. De rebellen omsingelen 2 miljoen mensen in het westen. Om het beleg te breken en een doorgang te forceren hebben rebellen de voorstad 1070 in west Aleppo aangevallen. Hier staan tientallen grote onafgewerkte huizenblokken. De VN en internationale ngo’s hebben hier miljoenen besteed om er duizenden families te huisvesten uit oost, noord en west Aleppo. Omdat de gevechten hier nu uitbreken moeten deze families weer op de vlucht. Zij hebben om Aleppo heen gezworven, van het westen naar het zuiden en zijn tenslotte in het Palestijnse vluchtelingenkamp van Al Nayrab terecht gekomen, aan de ingang van oost Aleppo. Al vlug kwamen daar honderden andere families bij, toen de rebellen op vijf kilometer daar vandaag een opening wilden forceren. Dank zij Gods Voorzienigheid hebben wij vijf maanden eerder hier een mobiel hospitaal kunnen installeren voor de toenmalige bevolking van 150000 inwoners, die voortdurend het slachtoffer was van vrijschutters langs de doorgang van Ramusseh. Helaas, omwille van het beleg en de moeilijke situatie hebben chirurgen ons mobiel hospitaal nog niet kunnen bereiken. Ze worden te zeer in beslag genomen door de honderden gewonden in de stad zelf, waar de bevolking voortdurend het slachtoffer blijft van aanvallen door raketten en obussen. Nu zijn het verpleegsters en verplegers die noodgedwongen operaties verrichten. Het plan om Syrië te ontwrichten en te ontvolken, blijkt helaas deskundig georgansieerd en efficiënt te werken. Wij danken iedere specialist die bereid is naar Aleppo te komen. Twee chirurgen zouden bijzonder welkom zijn uit gelijk welk land, (behalve uit de VS omdat het dan te lang duurt om een visa te bekomen). Wij zorgen voor hun begeleiding tot Nayrab.
    Contact: Monastère St Jacques le Mutilé - Qara Syrie
    email: maryakub@gmail.com
    Téléphone: 00963 11 785 1700

    --
    Monastery of Saint James in Syria, Qara
    www.maryakub.net


    Aleppo ontmaskert de leugens van het westen

    Bij iedere overwinning van de kant van Syrië, hoopten we dat het einde van de oorlog stilaan in zich was. Telkens opnieuw moesten we vaststellen dat de situatie in feite niet alleen ingewikkelder is, maar vooral dat de hardnekkigheid van “de internationale gemeenschap” om Syrië te breken nog veel groter is dan we konden vermoeden. Een grenzenloze huichelarij wordt met zoveel succes verspreid. Zo is het ook nu weer. Het gevecht om Aleppo, de tweede stad en het economisch hart van het land, zal de moeder van alle veldslagen zijn. Met duizenden stromen strijders van Turkije over de grens naar Syrië. Ze worden door het buitenland volop gesteund. Hoewel sommigen “gematigd” genoemd worden, willen ze allen de charia invoeren en dus alle minderheidsgroepen uitroeien. De huidige grote aanval tegen Aleppo is al lang gepland en de Russische legerleiding was hiervan op de hoogte. Van Amerikaanse zijde heeft John Kerry maanden lang onderhandelingen opgelegd aan de Russen, enkel en alleen om Al Qaida te beschermen tegen de Syrische en Russische aanvallen. Daarom sprak S. Lavrov van Russische zijde terecht over de dubbele maatstaf die Amerika gebruikt. Immers, volgens de resoluties van de VN Veiligheidsraad moeten Al Qaida en IS uitgeroeid worden. In werkelijkheid zorgt de internationale coalitie o.l.v. de VS er voor dat Al Qaida zijn vernietigingswerk kan verder zetten. Bij gelegenheid van zijn angelus-gebed op zondag 7 augustus 2016 sprak de paus over de hardnekkigheid van sommige machthebbers die de vrede in Syrië beletten.
    Omdat de weerstand van Syrië nog steeds niet kon gebroken worden, stelde J. Kerry voor aan S.Lavrov dat Amerikanen en Russen samen IS zouden bestrijden (wat de Russen als lang vragen), maar dan onder Amerikaans bevel! Uiteindelijk zullen ze toch min of meer samenwerken (informatie uitwisselen) maar elk onder eigen bevel. Qatar, de sponsor van Jabhat al-Nusra heeft een nieuwe vondst voorzien: een naamsverandering (in Fatel al-Sham) om de indruk te geven dat deze groep zich zou gedistancieerd hebben van Al Qaida, wat slechts schijn is. En in hun grenzenloze arrogantie stellen de VS voor om het land al vast te verdelen, vermits een regeringswissel toch niet mogelijk blijkt. Meer dan vijf jaar lang hebben ze getracht heel Syrië in handen te krijgen. Nu dit niet lukt, willen ze tenminste het land in twee stukken breken zodat ze het noorden in handen krijgen, van Efrin tot Abou Kamal met Raqqa, Deir Ezor en Aleppo als hoofdstad. Kortom, het is duidelijk dat het Syrische leger en hun coalitie van Russen, Hezbollah en Iran op alle mogelijke manieren onder druk gezet worden om Aleppo en Syrië toch maar niet te bevrijden. Daarom verschijnen in onze pers hysterische oproepen om b.v. het Syrische leger en de Russen zelf te bestrijden of om een No Fly zone in te stellen opdat de terroristen hun werk tot het einde toe kunnen doen. Onderhandelingen over een politieke oplossing – waaraan Rusland de voorkeur geeft - halen niets uit, omdat de VS en hun bondgenoten niets anders blijven nastreven dan de ontwrichting van Syrië. Een harmonieus, sterk en verenigd Syrië als bondgenoot van Rusland willen de VS en hun bondgenoten omvormen tot een chaos zoals in Libië. Zo wordt Rusland praktisch gedwongen zich militair nog meer te engageren, wat het eigenlijk niet wil. Het Syrische leger zit na meer dan vijf jaar oorlog aan zijn limiet. Iran heeft beloofd troepen te sturen maar heeft het nog steeds niet gedaan. Het is wel actief met raadgevers. Bovendien heeft Iran eigen moeilijkheden. Het atoom-akkoord tussen Iran en de VS is in feite mislukt, omdat de VS, as usual, geen enkele overeenkomst hebben gerespecteerd. Het geblokkeerde geld van Iran blijft nog steeds geblokkeerd en geen enkele internationale bank wil zaken doen met Iran omdat de VS hen onder druk zetten en dreigen met straffen. De hoogste geestelijke leider, Khamenei heeft duidelijke besluiten getrokken: vermits de VS inzake Midden-Oosten geen enkel akkoord respecteren is iedere onderhandeling hierover met hen verloren tijd. Tenslotte is Turkije zijn houding tegenover Syrië aan het veranderen en het keert zich nu naar Rusland, Iran en China. Het is evenwel niet duidelijk of het zich van het westen afkeert. Indien Turkije werkelijk zijn grenzen zou sluiten voor de toevloed van strijders en wapens, dan zou het einde van de oorlog werkelijk in zicht zijn. Dit blijkt vooralsnog niet het geval te zijn. Gelukkig zijn de ”overwinnigen” van de terroristen ook niet van die aard dat ze probleemloos heel de bevolking kunnen gijzelen. De bevolking zal zich nooit achter de rebellen scharen. We blijven afwachten, hopen en bidden.
    P. Daniel

    13-08-2016 om 08:02 geschreven door Gust Adriaensen


    09-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een gevaarlijke presidentskandidaat

    Met stijgende verbijstering en ongerustheid volg ik al een hele tijd de aanloop naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

    Wat aanvankelijk onmogelijk werd geacht, gebeurde dan toch: Donald Trump werd presidentskandidaat voor de Republikeinen.

    Een gevaarlijke populist. Deze man heeft geen inhoud en stijl, is uitsluitend met zichzelf en zijn gigantische fortuin bezig, en schopt de hele tijd wild om zich heen.

    Hij rijgt de leugens, de beledigingen aan personen, groepen en landen aan elkaar. Hij noemt zijn politieke opponent duivels en gek, beledigt de ouders van een gesneuvelde Amerikaanse soldaat, blijkt weinig of geen kennis te hebben van andere landen en buitenlandse politiek, wordt woest bij de kleinste negatieve reactie en beweert op zijn eentje 'Amerika weer groot te maken'.

    Deze uiterst wispelturige narcist, die van mening verandert zoals je van hemd verandert, blijft nochtans horden Amerikanen op de been brengen. Dat zegt ook veel over het beoordelingsvermogen van vele Amerikaanse kiezers.

    Stel je voor: deze onevenwichtige superrijke primitief zou als president ook de baas zijn van het machtigste leger ter wereld en aan de nucleaire knoppen zitten.

    Een bangelijk scenario!





    09-08-2016 om 09:10 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een gevaarlijke presidentskandidaat

    Met stijgende verbijstering en ongerustheid volg ik al een hele tijd de aanloop naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

    Wat aanvankelijk onmogelijk werd geacht, gebeurde dan toch: Donald Trump werd presidentskandidaat voor de Republikeinen.

    Een gevaarlijke populist. Deze man heeft geen inhoud en stijl, is uitsluitend met zichzelf en zijn gigantische fortuin bezig, en schopt de hele tijd wild om zich heen.

    Hij rijgt de leugens, de beledigingen aan personen, groepen en landen aan elkaar. Hij noemt zijn politieke opponent duivels en gek, beledigt de ouders van een gesneuvelde Amerikaanse soldaat, blijkt weinig of geen kennis te hebben van andere landen en buitenlandse politiek, wordt woest bij de kleinste negatieve reactie en beweert op zijn eentje 'Amerika weer groot te maken'.

    Deze uiterst wispelturige narcist, die van mening verandert zoals je van hemd verandert, blijft nochtans horden Amerikanen op de been brengen. Dat zegt ook veel over het beoordelingsvermogen van vele Amerikaanse kiezers.

    Stel je voor: deze onevenwichtige superrijke primitief zou als president ook de baas zijn van het machtigste leger ter wereld en aan de nucleaire knoppen zitten.

    Een bangelijk scenario!





    09-08-2016 om 09:10 geschreven door Gust Adriaensen


    07-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marcinelle: 8 augustus 1956
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De dichter Willie Verhegghe in zijn bundel over Marcinelle, over de weduwen van Marcinelle: zij zijn hun mannen gevolgd of zitten achter gevels voor zich uit te staren:


    'In hun hart de scheur, de wonde

    door de vlammen van een verre

    zomer nagelaten

    En met de dag wordt alles stiller,

    niemand weet nog hoe het zout

    der tranen op de lippen brandde'

    07-08-2016 om 22:24 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Anachronisme

    Historica Gita Deneckere in De Standaard:

    'Het doel van Bart De Wever - een onafhankelijk Vlaanderen- is in wezen de 21ste -eeuwse variant van een 19de-eeuws project. Iets wat vandaag een compleet anachronisme is geworden.'

    07-08-2016 om 15:09 geschreven door Gust Adriaensen


    06-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes in Syrië

    XI/31
    Vrijdag 5 augustus 2016

    Een gevulde week

    Een professor van de universiteit van Damascus kwam voor ons uitzoeken hoe het met de watervoorziening gesteld is in de streek. Na een dag zei hij dat hij wilde terugkeren met zijn vrouw en zijn kinderen. Hij wil weten hoe het water van de bergen best gekanaliseerd kan worden en vooral hoe schade vermeden kan worden wanneer er plots een stortvloed is. We hebben immers al meegemaakt dat daardoor de helft van onze wijngaard plots weggespoeld was. Achteraan op het grote terrein is er immers een wijngaard met kleine struiken en na een fameuze stortvloed was de helft samen met een deel van de muur verdwenen.
    In de loop van maandagmorgen krijgen we alarmerend bericht vanuit Aleppo. Gisteren zijn moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel naar Aleppo vertrokken om daar de dringende hulpverlening te organiseren. Ze laten weten dat ze nu echt in gevaar zijn. We starten onmiddellijk een aanbidding met uitstelling van het Allerheiligste Sacrament, waarbij we elkaar afwisselen. ’s Middags vieren we de eucharistie en houden daarna nog een kruisprocessie om de tuin en omliggende te zegenen. Gelukkig, tegen de avond komen moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel weer veilig thuis, moe en uitgehongerd. (Dank voor het bedrag dat we van gulle gevers reeds kregen om families in Aleppo van voedsel te voorzien).
    Bij de zusters is er een meisje uit Damascus, dat rust en evenwicht zoekt in haar leven. Bij de fraters zijn er twee jongeren op bezoek. De ene jongere is een Libanees die op het einde van de maand gaat trouwen en ons nu enkele dagen komt raad geven voor het opzetten van een boerderij en een koeienstal. De andere is een Fransman, een seminarist, die zijn priesterstudies beëindigd heeft en tot heden in Brussel leefde. In allerijl hebben we in de nieuwbouw een gedeelte proberen af te zonderen: deuropeningen metselen, deuren afschuren en hangen, kapotte wasbakken vervangen, dorpels leggen, kamers verven, elektriciteit aanbrengen en dan proberen wat te poetsen zodat er tenminste een aantal kamers bewoonbaar zijn. We krijgen wel hulp van twee vaklui, waarmee we in de loop van de voormiddag ook steevast thee drinken, zittend op de grond. Het is een vast ritueel dat ons samen houdt.
    Bovendien moeten de grote koer en de grote zaal onderaan de nieuwbouw gepoetst worden want vrijdag heeft hier een huwelijksfeest plaats. Het is het tweede verloofden koppel dat we mochten voorbereiden. Zij horen tot onze ijverige medewerkers en vrijwilligersploeg en zijn bereid niet naar het buitenland te vluchten of naar de grootstad om meer mogelijkheden te hebben maar hier te blijven en deze streek mee te helpen heropbouwen. De ritus van de trouw hebben we met vier priesters volbracht in de namiddag in de kerk van St Michiel in Qara. Daarna wilden we op tijd terug zijn voor de eucharistie en de plechtige vespers van het feest van de Gedaanteverandering. Ondertussen waren de trouwers ook al toegekomen, kregen ze nog een bijzondere zegen en verschillende bezoekers zongen de vespers mee. Het feest is nu in de grote zaal onderaan in de nieuwbouw met de traditionele volksdansen.

    Hoop op bevrijding voor Aleppo

    Het Syrische en Russische leger hebben een grootscheepse humanitaire hulp georganiseerd voor de bevolking in Aleppo. Ze hebben echter nog meer gedaan. Ze zijn er in geslaagd om de enige weg af te sluiten, de zogenaamde Castello autostrade) waarlangs massa’s rebellen, wapens en munitie vanuit Turkije naar Aleppo en Syrië gesmokkeld werden.
    Leugens ontmaskeren om levens te redden
    En nu slaat de “internationale gemeenschap” alarm. Op 25 juli doet François Delattre, de permanente vertegenwoordiger van Frankrijk bij de VN een dramatische oproep. Hij weent krokodillentranen over Aleppo, dat hij nu belegerd acht. Het is voor hem het Sarajevo van Syrië, een uitzonderlijke parel aan de kroon van het werelderfgoed, het kruispunt van culturen en het symbool van de beschaving, dat nu in het grootste gevaar zou verkeren. En John Kerry roept het Syrische leger en Rusland op om hun belegering en bombardementen te milderen en Aleppo te sparen. Vanuit de inwoners van Aleppo komt er echter een geheel ander verhaal. Al vier jaar lijden 1,5 miljoen inwoners van Aleppo onder de terreur. Water, elektriciteit, voeding ... worden afgesloten door de “gematigde rebellen”. Al vier jaar lang plegen ze aanslagen, schieten raketten en mortieren waardoor dagelijks tientallen burgers worden gedood of verwond. Op de koop toe gebruiken ze nu gifgas tegen de bevolking. En niemand protesteert. De internationale coalitie onder leiding van de VS doet niets tegen de terroristische groepen. Zij zorgt wel ijverig voor leugens in de pers en het verdraaien van de waarheid. Het zijn niet het Syrische leger en de Russen die Aleppo belegeren, zij zijn het aan het bevrijden. De bewoners van Oost Aleppo, dat in handen is van de rebellen, vluchten niet voor het leger maar voor de rebellen en willen zich in veiligheid stellen in West Aleppo, dat beschermd wordt door het leger en de Russen. Het zijn de rebellen die het hen beletten en hen als menselijk schild gebruiken. Toch kunnen honderden families ontsnappen en zijn er talrijke groepen rebellen die zich overgeven en gebruik maken van de amnestiemaatregel door hun wapens in te leveren. Niet het Syrische leger en de Russen bestoken de burgers en bombarderen ziekenhuizen, maar de internationale coalitie en de rebellen. François Delattre, John Kerry, de westerse politici en journalisten treuren omdat de definitieve val van Aleppo nu verhinderd wordt door het Syrische leger met behulp van de Russen (en Hezbollah) en omdat de bevrijding van de bevolking in zicht komt. Hun kans om Aleppo helemaal te breken is verkeken. De VS willen dringend een staakt-het-vuren opdat hun “gematigde rebellen” de tijd zouden krijgen zich te herorganiseren! Een Russische helikopter en piloot die humanitaire hulp brachten en daarna werden neergeschoten door de “gematigde rebellen” is voor het westen dan ook geen protest waard. Aleppo, “de stad van de martelaren”, zal eens bevrijd zijn. (Dr. Nabil Antaki « STOP à la manipulation » mondialisation.ca, 31 juli 2016).
    Een absurde politiek
    Prof. Bruno Guigue (internationale betrekkingen aan de universiteit van La Réunion) trekt de besluiten voor Frankrijk en klaagt de dubbele absurditeit aan, op politiek en militair vlak, wat evenzeer geldt voor gans de westerse neo-coloniale agressie: “Door de Syrische staat te diaboliseren zorgt de Franse regering er voor dat het slagennest blijft woekeren. Immers, daardoor verzwakt het de belangrijkste kracht die het terrorisme op het terrein zelf bestrijdt. Tegelijk voert het onzinnige bombardementen uit met als resultaat dat burgers worden gedood en tegelijk de haat in Frankrijk wordt aangewakkerd. En deze pogingen om de Franse samenleving te ontwrichten kunnen niet gestopt worden door toespraken die bol staan van medelijden of dubbelzinnige mussolini-oproepen. We hebben een radicale verandering van de politiek nodig en een samenwerking met hen die het terrorisme werkelijk bestrijden in plaats van medailles uit te reiken aan hen die het wereldterrorisme financieren”. (Bruno Guigue, Vaincre la haine christianophobe en France et en Syrie, mondialisation.ca 29 juli 2016).

    Stop de waanzin voor het te laat is

    Het communiqué van de NAVO na het congres van 9 juli 2016 te Warschau levert directe bewijzen van een geplande en georganiseerde agressie tegen Rusland, wat een flagrante schending is van het charter van de VN. Indien het Internationaal Strafhof onpartijdig zou zijn, wat helaas niet het geval is, zouden alle leiders van de NAVO, elk afzonderlijk en elke stafchef van de deelnemende landen veroordeeld moeten worden voor de grootste oorlogsmisdaden. Zij hebben zich publiek buiten het internationaal recht geplaatst als gevaarlijke vijanden van de mensheid. Dat is het besluit van Christopher Black, jurist, internationaal strafrecht, Toronto.
    Een Noord Atlantische Terroristen Organisatie
    De misdaden van de VS en de NAVO dateren uiteraard al van veel vroeger. Laten we de feiten nog eens in herinnering brengen. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie en de ontbinding van het Waschaupakt beloofde de NAVO in 1997 dat het zich niet zou uitbreiden tot voormalige landen van de Sovjet-Unie of van het Warschaupakt. Daarna begon de NAVO het ene land na het andere in te palmen. Er werd oorlog gevoerd tegen Joegoslavië, Afghanistan, Irak, Libië en Rusland in de strijd van Georgië tegen Oost Ossetië. De Tjecheense terroristen werden geholpen in hun strijd tegen Rusland zelf. President Milosevic kreeg de keuze: bezetting en ontmanteling van het land of gebombardeerd worden. Hetzelfde in Afghanistan, hetzelfde in Irak, hetzelfde in Libië: onderwerp u aan ons of wij verwoesten uw land. De militaire macht in Oost-Europa wordt nu opgevoerd, ook met atoomwapens. Inmiddels heeft de NAVO al een staatsgreep gepleegd tegen de wettige regering van Ianoukovitch in Oekraïne. Tegelijk wordt een onwettige economische oorlog gevoerd tegen Rusland met sancties, wat eigenlijk economisch terrorisme is. VS en NAVO doen nu precies het zelfde als wat nazi Duitsland deed in 1941 met zijn operatie Barbarossa om Rusland binnen te vallen. Het huidige communiqué vermeldt wel de agressie en de misdaden van de VS en de NAVO maar dezen worden voorgesteld als zijnde de misdaden van de landen zelf die vernietigd werden, zoals nu in Syrië gebeurt. De wereldleiders weten dat het leugens zijn maar het is de bedoeling dat diplomaten, politici en journalisten deze leugens zo dikwijls herhalen dat ze door de openbare opnie als waarheid worden aanvaard, zodat de VS en de NAVO hun misdaden ongestraft kunnen verder zetten. Het is een aanval op ieder land en volk dat nog onafhankelijk wil zijn. De oorlog die nu voorbereid wordt is een atoomoorlog, vooral gericht tegen Rusland, dat geen enkel land bedreigt. Het zal een vernietigende oorlog zijn tegen ons allen. Stop deze waanzin. (Christopher Black, Communiqué du Sommet de l’OTAN à Varsovie: préparer le crime d’agression, mondialisation.ca, 23 juli 2016).
    70 jaar vrede?
    “Dank zij de NAVO leven we toch al zeventig jaar in vrede !” zul je wellicht opwerpen. Ziehier dan enkele feiten om deze “afwezigheid van oorlog” te illustreren. Na WO II stuurt Frankrijk ’n half miljoen soldaten (voor de helft uit de kolonies) naar Vietnam. Uiteindelijk wordt Frankrijk verslagen in Dien Bein Phu in 1954. In 1947 organiseert Frankrijk een slachting in Madagaskar met 11.000 doden volgens officiële Franse cijfers of 100.000 volgens de cijfers van de anderen. Tussen 1950 en 1953 nemen 17 landen (o.a. België, Frankrijk, Engeland) deel aan de oorlog tegen Corea, geleid door de VS, die ongeveer 2 miljoen mensen doodt. De hoofdstad Pyongpyuang wordt met napalm nagenoeg van de kaart gevaagd. Tussen 1960 en 1998 voert Frankrijk in Afrika (onder de Sahara) 23 oorlogen “om de orde te handhaven” en 14 om een regeringswissel te bewerken, zeg maar een staatsgreep te plegen. De bekendste oorlog is die tegen Algerije. Op 8 mei 1945 hielden nationalisten in Sétif een manifestatie die in bloed werd gesmoord. He taantal doden varieert volgens de bronnen van 1000 tot 80.000! Op 17 oktober 1961 manifesteerden tienduizenden Algerijnen in Parijs. Tussen 150 en 200 werden er geëxecuteerd. In Belgisch Congo werd op 17 januari 1961 Patrice Lumumba, die onafhankelijkheid wilde voor zijn land, vermoord door de Belgische commandant Weber. In zijn plaats werd Mobutu aangesteld als marionet om de koloniale belangen te verzekeren van Elf, Total, Orange, Areva, Bolloré, Eramet, Technip en vele anderen.
    Het verschil tussen oorlog en een crimenele aanslag?
    Een geëerd Vlaams onafhankelijk publicist protesteert heftig tegen het gebruik van het woord “oorlog” voor de strijd tegen het terrorisme dat nu ook de Europese landen treft. ((Mark Van de Voorde, Dit is geen oorlog, deredactie.be, 3 augustus 2016). Wij strijden gewoon tegen een bende criminelen, meent hij, terwijl ons land wel “militair actief is tegen IS” in Syrië. Hij wil dus een scherp onderscheid tussen een (rechtvaardige) oorlog en een (onrechtvaardige) criminele aanslag. Inderdaad, dat is de politieke en journalistieke “correcte” voorstelling, die velen graag zullen horen. Wij klagen de huichelarij aan die hieronder steekt en die massa’s onschuldigen blijft doden.
    Waren alle oorlogen van de voorbije “70 jarige vrede” geen “criminele oorlogen” tegen onschuldige volken die onafhankelijk wensten te zijn, maar door koloniale heersers onderdrukt werden om hun koloniale belangen te dienen? Is de “militaire activiteit tegen IS” in Syrië geen leugenachtig voorwendsel ? Is onze militaire activiteit in Syrië tegen iedere internationaal recht in, geen misdaad? Was de vernietiging van Libië geen ten hemel schreiende misdaad om de olie, het goud, de banken, de wapenvoorraad te kunnen inpalmen? De internationale coalitie o.l.v. de VS heeft tot doel de wil van het Syrische volk, dat onafhankelijk wil zijn, te breken en een regeringswissel te bekomen (wat in Syrië niet zal lukken!) om de westerse politieke, economische en strategische belangen te dienen. Precies zoals dit al 70 jaar de hele wereldbol rond gebeurde. Dit wordt huichelachtig verpakt in een “strijd tegen IS”. Daarom moet alle aandacht nu gaan naar de gruwelen van IS (dat trouwens door westerse landen zelf daarvoor is opgericht).
    Natuurlijk is er een verschil tussen die koloniale oorlogen van vroeger en de criminele aanslagen nu in Europa. Westerse landen, die zichzelf beschaafd noemen, hebben decennia lang massa’s onschuldige mensen afgeslacht, maar dat was in andere landen, ver weg, om daar hun westerse belangen veilig te stellen. En plots vallen er nu bij ons zelf “onschuldige slachtoffers” onder aanslagen. De terroristengroepen die we zelf hebben opgericht en blijven steunen om elders massa’s onschuldige slachtoffers de dood in te jagen, hebben we plots niet meer in handen. En nu gaat heel onze aandacht natuurlijk naar onze eigen slachtoffers. Wanneer Hollande, de dag na de aanslagen van 13 november 2015 plechtig verklaarde: “Frankrijk is in oorlog”, dan had hij groot gelijk. Alleen moet het in een geheel andere zin verstaan worden dan hij bedoelde, nl. wij voeren al 70 jaar criminele oorlogen tegen onschuldige volken, om te beletten dat ze onafhankelijk zouden zijn en de rijkdom van hun land voor hun eigen volk zouden gebruiken.
    P. Daniel

    06-08-2016 om 15:42 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moed

    Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven:

    'We moeten de moed hebben om wanneer we in die katholieke traditie staan en die belangrijk vinden, dat ook openlijk te zeggen.'

    06-08-2016 om 12:12 geschreven door Gust Adriaensen


    02-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gebedsintentie van de paus voor augustus

    Paus Franciscus:

    'Moge de sportbeoefening kansen bieden tot ontmoeting en vrede.'

    Bekijk de video!

    Bijlagen:
    https://youtu.be/OMfsnLsekQU   

    02-08-2016 om 16:01 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grenzeloze pretentie

    Het is contradictorisch dat ook vanuit neoliberale hoek er vurig voor gepleit wordt de doodstraf in te voeren.

    Politieke partijen die voortdurend proberen de macht van de staat te reduceren tot het absolute minimum, wensen aan diezelfde staat de macht over leven en dood te geven.

    Mensen die moord en brand schreeuwen bij de kleinste inmenging van het staatsapparaat in hun leven en omgeving, brullen nu hun eis uit dat de staat wettelijk in staat wordt gesteld andere mensen naar de andere (?) wereld te helpen.

    Hoe dan ook, de voorstanders van de doodstraf geven blijk van een grenzeloze pretentie.

    Waar die voorstanders de staat de 'wettelijke' middelen hebben verschaft om mensen te vergiftigen, op te hangen, te elektrocuteren, dood te schieten..., vertoont die staat de hybris die de misdaad en de terreur niet zal uitschakelen maar onvermijdelijk ten val leidt .

    Ten val. Als het al niet letterlijk is, dan wel moreel.

    02-08-2016 om 14:33 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes in Syrië

    XI/30
    Vrijdag 29 juli 2016

    Jezus voor moslims

    De grote groep jongeren uit Qâra die we vorige vrijdag op bezoek kregen wilde gans de dag bij ons blijven en een flink deel wenste ook de eucharistie bij te wonen. Dikwijls komen moslims (en christenen!) in en uit. Deze keer was een dertigtal jongeren op tijd in de kerk en bleef tot na de mis. We vierden juist het feest van de hl. Maria Magdalena. Paus Franciscus heeft deze “gedachtenis” tot een liturgisch “feest “ verheven. Uiteindelijk verdient zij het ook: zij is de “apostel van de apostelen” omdat zij door Jezus naar de apostelen gestuurd wordt om van zijn verrijzenis te getuigen (In de byzantijnse liturgie noemen ze haar “de gelijke van de apostelen”). Het evangelie dat de vurige liefde van deze voormalige zondares voor Jezus uitdrukt, was bijzonder geschikt om een uitgebreid sermoen te houden voor deze moslimjongeren. En ze luisterden ook heel aandachtig. Na de eucharistie kwamen verschillende jongeren vragen om hen te zegenen. Meer nog, enkele jongens en meisjes vroegen een kruisje om om te hangen en dit kruisje te zegenen en de meisjes hingen het over hun hoofddoek... (terwijl in Frankrijk moslimjongeren een priester onthoofden!) Dat is voor soennitische jongeren niet gewoon. Het is alsof ze diep in zich nog het bewustzijn dragen van hun christelijk geloof. Eens was ook dit dorp helemaal christelijk. Hoe dan ook, geleidelijk groeit er steeds meer openheid voor het christelijk geloof. Het is onze taak moslims te helpen bevrijden van de islam en hen het ware geloof in Jezus te verkondigen.
    De groep van ‘n 20-tal gehandicapten uit Qâra komt voortaan tweemaal in de week, nl. op dinsdag en donderdag van ongeveer 10.00 u tot in de vroege namiddag. We eten dan samen. De vrijwilligers helpen mee het eten klaarmaken en opdienen. Nu bereiden ze zich voor om deel te nemen aan een sportwedstrijd voor gehandicapten in Damascus. Zij (en wij natuurlijk ook) spreken fier over “Olympische Spelen”! Er is echter nog heel wat werk aan de winkel.

    Een mooi sprookje ... (voor kinderen)

    In het begin schiep God hemel en aarde met al wat er op is: het land, de bergen en de zee, bloemen, planten en dieren. De hemel maakte Hij als een grote feesttent met de zon, de maan en al de sterren als lichtjes. In het Oosten maakte Hij een mooie tuin met bomen vol lekkere vruchten. Hij schiep de eerste mens, Adam. Omdat Adam eenzaam was en van de dieren zag dat ze niet waren zoals hij, schiep God Eva, die wel helemaal was zoals hij. God had netjes alle leven in tweevoud gemaakt: mannelijk en vrouwelijk en zo bezaten planten, dieren en mensen een geheime levenskracht waarmee ze zich zelf konden vermenigvuldigen. Alleen aan de mensen gaf Hij verstand en vrije wil, een bewustzijn en een geweten, waardoor ze wisten wat voor God goed of slecht is. Zij waren dan ook op heel bijzondere wijze het beeld van God zelf, die de Bron is van alle leven en kennis. Ze leefden ook in grote vriendschap met God. God is Eén in Drie: een Gemeenschap van Vader, Zoon en heilige Geest, die zichzelf totaal geven aan elkaar. God wilde dat de mensen ook in zulk een warme familie zouden leven. Adam en Eva waren beide naakt maar schaamden zich niet. Zij waren gelukkig en zagen in elkaar, als in een spiegel, de schoonheid van God. Adam zei vol vreugde tot Eva: “Wat ben je mooi mijn liefste, geheel voor mij gemaakt en ook ik wil helemaal van u zijn”. Zij waren aan elkaar gelijk maar hadden elk toch verschillende eigenschappen om elkaar te helpen. De man was sterk genoeg om een huis te bouwen en de vrouw kon kinderen baren. Voor hen en hun kinderen had God deze tuin gemaakt. Zij mochten van alles genieten en van alle vruchten eten, behalve van de boom van goed en kwaad. Zij mochten het kwaad niet goed noemen en het goede kwaad, want dan zouden ze sterven. “Als je de vruchten daarvan eet, zul je sterven”, zo waarschuwde God hen.
    Nu zwierf er in die tuin een vijand rond, die duivel en Satan heet. Hij was heel jaloers op God en kon ook niet verdragen dat de mensen gelukkig waren. Daarom ging hij naar Eva en verleidde haar om niet de lekkere vruchten van de andere bomen te eten, maar juist van die ene boom van goed en kwaad. Precies wat God zo duidelijk verboden had. Hij maakte haar wijs dat ze dan gelijk zou worden aan God. Dat vond Eva geweldig en droomde er al van zef God te worden. Zij at van de boom en liet ook Adam daarvan eten. Helaas, hiermee hadden zij zich losgemaakt van de liefde van God en waren medewerkers van de duivel geworden. Plots werd alles duister en triestig omdat zij nu afgekeerd waren God waren en medewerkers van Satan. Adam en Eva schaamden zich nu voor elkaar omdat ze naakt waren. Zij waren geen spiegel meer van God, maar zochten in elkaar hun eigen slechte begeerten. Ze wilden baas zijn over de ander en de ander voor zichzelf gebruiken. Bovendien schoten in de tuin plots overal distels en doornen op, zodat de mens hard moest werken om nog vruchten te laten groeien. God beloofde dat Hij eens alles goed zou maken, zodat de mens weer gelukkig kon zijn, maar niemand wist hoe Hij dat zou doen.
    De duivel kende nog een andere sluwe list om de mens weg te trekken van God en ongelukkig te maken. Aan Adam en Eva had God een blijde opdracht gegeven: Wordt één lichaam en laat kinderen geboren worden. En midden in de tuin had God de boom van het leven geplaatst met de wetten van de schepping. Wanneer man en vrouw elkaar liefhebben en samen één lichaam worden, dan zou God er voor zorgen dat er een kindje geboren werd. In het huwelijk had God de liefde van de ouders samengebracht met de geboorte van een kindje. In onze tijd heeft de duivel de mensen wijsgemaakt dat ze veel vrijer en gelukkiger zijn als er geen kindjes geboren werden. En zo liet de duivel de mensen pillen uitvinden die de kinderen in de schoot van hun moeder zouden doden. De mensen noemden dat contraceptie. Hoewel de mensen steeds rijker leefden werden ze toch steeds ongelukkiger en ze wisten zelf niet waarom, maar de duivel wist het wel. Deze pillen maakten gezonde moeders ziek. Ze brachten vele gevaarlijke ziekten mee, zoals kanker. En na een tijdje vonden ouders het niet meer leuk samen één lichaam te zijn wanneer er toch geen kindjes geboren worden. Mannen en vrouwen verveelden zich en lieten elkaar in de steek. Ook wilden mannen met mannen plezier maken en vrouwen met vrouwen. Vele mensen dachten alleen maar aan zichzelf en hielden helemaal niet meer van kinderen. En zo komt het dat er overal steeds meer oude mensen zijn en steeds minder vrolijke, spelende kinderen. Dat maakte het leven saai en koud.
    God had in het begin al beloofd de mens te helpen en terug gelukkig te maken. Dat heeft Hij gedaan met Jezus, Zijn eigen Zoon. Daarom werd Jezus in Bethlehem geboren uit de heilige Geest en de maagd Maria. Hij stierf op het Kruis uit liefde voor ons. Daarmee heeft Hij de zonde, de dood en de duivel verslagen. Zonde, dood en duivel blijven voorlopig nog wel kwaad doen maar wanneer Jezus helemaal aan het einde van de tijd terugkeert zal Hij ze voor goed vernietigen. Daarop bereiden wij ons nu al voor door het goede voorbeeld van Jezus te volgen en niet het kwade van de duivel. Door in Jezus te geloven en Hem lief te hebben kunnen ook wij nu al de zonde en de duivel overwinnen. Toen Jezus nog op aarde leefde, koos Hij vrienden die Hij apostelen noemde. En Petrus stelde Hij aan als het hoofd van de groep. Zij moesten de mensen de weg van het geluk en van het Evangelie leren, om klaar te zijn wanneer Jezus terugkomt. Van deze apostelen en van Petrus zijn onze bisschoppen en de paus van Rome de opvolgers. Ze hebben in Rome een grote samenkomst gehouden om de ouders te helpen terug gelukkig te worden en te houden van kinderen. En dat kan als ze Jezus navolgen. De mensen mogen dan de duivel niet meer geloven en ze mogen de pillen van de contraceptie, die kinderen doden, niet meer gebruiken. Kinderen moeten in de gezinnen opnieuw welkom zijn, dan zal er weer vreugde onder de mensen zijn. Dit heeft paus Franciscus ook in een brief geschreven aan de christenen van heel de wereld.

    Contraceptie ontmaskerd (voor volwassenen)

    Wanneer iemand dorst heeft en een vriend reikt aan die persoon een heerlijke frisdrank aan waarvan zij niet weten dat het vergif is, dan treft geen van beiden enige schuld. Niettemin zal het vergif zijn werk doen. Wanneer iemand weet dat het vergif is en daarmee een uiterst winstgevende handel weet op te zetten, is hij zwaar schuldig.
    De voorbije halve eeuw werd noch in de geneeskunde, noch in de filosofie, noch in de theologie ernstig nagedacht over wat contraceptie eigenlijk is. Het commercieel succes was te geweldig. Farmaceutische bedrijven maakten fabelachtige winsten. Massaal en wereldwijd werd “de pil” gebruikt, ook door gelovigen. Over het wezen van de huwelijksliefde zoals Vaticanum II had uitgewerkt, werd ook nauwelijks nagedacht. En de vraag wat contraceptie eigenlijk is, kwam nog minder ter sprake. Alle aandacht ging naar de “efficiëntie” van de contraceptie. Het leek nu vooral nodig een goede verantwoording te geven voor contraceptie. Vanuit de geneeskunde kwam de meest gunstige informatie, overvloedig en welwillend door de farmaceutische industrie zelf verstrekt. En de theologen wedijverden met elkaar om op de meest spitsvondige wijze contraceptie moreel aanvaardbaar te verklaren. De zwaargewichten van het begin, die het schot voor de boeg losten, zijn nu al overleden. Zij waren nog heel voorzichtig door bv. te stellen dat contraceptie voor een voltooid gezin in bepaalde omstandigheden moreel aanvaardbaar zou kunnen zijn. Hiermee veroorzaakten ze echter een sneeuwbaleffect. Pupillen van de grote meesters draafden door en verheerlijkten nagenoeg onbeperkt contraceptie door te stellen dat het een morele plicht is aan tienermeisjes contraceptie te geven. We zijn nu een halve eeuw later en het wordt tijd dat we eens nuchter gaan nadenken.
    Op lichamelijk gebied is contraceptie een ontwrichting en onderdrukking van het uiterst subtiel organisme van de vruchtbaarheid, dat het leven van iedere vrouw iedere dag ten diepste beïnvloedt. Het is eigenlijk ziek maken wat gezond is. Is dat de taak van de geneeskunde? En is het niet al te naïef te verwachten dat een dergelijk radicaal ingrijpen zonder zware gevolgen voor de lichamelijke én psychische gezondheid zou kunnen blijven? Of dat zulk een massaal gebruik geen invloed zou hebben op het milieu? Verpletterende studies tonen nu het tegendeel aan. Reeds bij de komst van de allereerste “pillen” waren er biologen die hierop wezen, maar hun stem werd helemaal niet gehoord. Ondertussen heeft de WGO in 2005 oestrogenen en progestagenen, de twee bestanddelen van iedere contraceptieve pil, gerangschikt bij de gevaarlijkste kankerverwekkende stoffen voor de mens.
    Ook op menselijk vlak is er iets heel ergs mis. Contraceptie is in feite de verwerping van de persoonlijke verantwoordelijkheid voor eigen daden. Welnu, de persoonlijke verantwoordelijkheid is de kern van de waardigheid van het menselijk handelen. Door te zeggen dat iemand niet verantwoordelijk is voor zijn doen, ontneemt men die persoon de eigenlijke waardigheid in zijn leven. Wie niet verantwoordelijk is voor het kwade dat hij doet, kan ook niet verantwoordelijk zijn voor het goede dat hij doet. En dat is zowat de grootste veroordeling die men over iemand kan uitspreken. In elk geval bewerkt contraceptie een doorbraak voor andere vormen van verwerping. Abortus is het verwerpen van de verantwoordelijkheid voor het ouderschap. Sterilisatie is een verminking. De fameuze Germaine Greer zei hiervan destijds dat het zo iets is als bij iemand, die een bril nodig heeft de ogen uitsteken. En “in vitro” is een praktijk die thuis hoort in de dierengeneeskunde, maar de mens onwaardig is. Ook de beslissing voor euthanasie is een vorm van verwerping van verantwoordelijkheid voor eigen leven. Men acht zichzelf niet in staat of niet waardig om eigen leven of dat van anderen tot het einde toe zo goed en zo waardig mogelijk te dragen en zelf te beëindigen, zelfs niet met behulp van alle moderne middelen.
    Theologisch is contraceptie een verwerping van een ingrijpende natuurwet en een onveranderlijke goddelijke wet. God heeft de boom van het leven geplant. In de natuurlijke huwelijksdaad zijn de twee betekenissen van eenwording en voortplanting onafscheidelijk voor altijd met elkaar verbonden. We kunnen dit vergelijken met de voeding. Van eten en drinken mogen we genieten. Tegelijk dienen voedsel en drank echter voor ons levensonderhoud. Deze twee eigenschappen, het lichamelijk genot en het levensonderhoud horen onafscheidelijk bij elkaar. En de eenwording en de voortplanting in de ene huwelijksdaad zijn nog veel ingrijpender met elkaar verbonden.
    Tot de weinigen die hierover wel nagedacht hadden, behoorden o.a. Jerôme Lejeune, beroemd geneticus te Parijs (+ 1994) en ontdekker van het “mongolisme”, dr. Siegfried Ernst (+ 2001), voormalig voorzitter van de Lutherse synode van Baden-Württemberg, de aartsbisschop van Krakow, Karol Woytila, de latere Paus Johannes Paulus II (+ 2005) en paus Paulus VI (+ 1978). Hun eenzame strijd en die van vele anderen is nu beloond door de gezinssynodes (2014-2015) en de apostolische aansporing Amoris laetitia. Helaas, een rabiate vrijzinnige die heel goed wist wat contraceptie werkelijk betekende, was Pierre Simon (+ 2008), tweemaal grootmeester van de Franse loge en gedurende decennia de voornaamste raadgever voor de gezinspolitiek in Frankrijk met veel invloed over de grenzen heen. Hij zag in contraceptie de hefboom, waarmee hij meende alle traditionele christelijke gezinswaarden uit hun voegen te kunnen lichten. Helaas heeft hij grotendeels gelijk gehad.
    In de Kerk werden tot heden bittere discussies gevoerd over de vraag of contraceptie al of niet moreel aanvaardbaar is. Voor alle oprechte christenen is deze discussie voorbij. De recente synodes over het gezin en de apostolische aansporing Amoris laetitia hebben deze discussie eindelijk en voor goed afgesloten. Zij stellen ondubbelzinnig dat de encycliek van Paulus VI Humanae vitae (1968) en van de apostolische aansporing van Johannes Paulus II Familiaris consortio (1981) dringend (her)ontdekt moeten worden en dat de natuurlijke methoden voor vruchtbaarheidsbeheersing moeten aangemoedigd worden. Tijdens de gezinssynodes hebben deskundigen uit de medische wereld hierover indrukwekkende getuigenissen gegeven. Verder wordt verwezen naar de “theologie van het lichaam” van Johannes Paulus II. Ziedaar de nieuwe geest die onze cultuur kan omvormen tot een cultuur die weer open staat voor het leven. De nieuwe perspectieven liggen in de profetische geest van Humanae vitae, de natuurlijke vruchtbaarheidsmethoden (zoals het wetenschappelijke en efficiënte “Sensiplan®” voor België en Nederland) en de rijke “theologie van het lichaam”. Voorwaarde is wel dat onze bisschoppen en hun clerus, onze theologen en de verantwoordelijken voor de gezinspastoraal zelf doordrongen zijn van deze op de christelijke openbaring gesteunde visie, en ze ook moedig durven verkondigen tegen een openbare opinie in, die deze visie bijzonder hardnekkig blijft bestrijden. En als er dan nog enige steun zou komen vanuit een moedige, waarheidlievende of christelijke pers, dan zal er werkelijk een nieuwe cultuur van het leven ontstaan, waar iedereen beter van wordt.

    P. Daniel

    Katholiek Nieuwsblad van vandaag 29/7/16 publiceerde op twee bladzijden metmooie fofo’s ons artikel “Amoris laetitia en de herontdekking van een profetische encycliek”, waarin we getracht hebben een gefundeerd en evenwichtig inzicht te geven in deze recente apostolische aansporing (+ 31 (73) 61234 80; zoe@katholieknieuwsblad.nl)

    Op onze website, Franse uitgave, vind je hiervan een Franse uitwerking: Amoris laetitia, Joie et espérance de l’amour conjugale: www.maryakub.net/2016/07/27/joie-et-espérance-de-l-amour-conjugale/

    02-08-2016 om 09:37 geschreven door Gust Adriaensen


    01-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het killere Vlaanderen

    Jean-Jacques Cassiman, wereldbekende geneticus:

    'De gezondheidszorg is in de voorbije decennia geweldig verbeterd maar cultureel zijn we iets wezenlijks verloren. Er zijn ouders die hun werk opzeggen om voor een kind met problemen te zorgen. Het omgekeerde zie ik minder gebeuren.

    'Het kadert allemaal in een grote verschuiving van Vlaanderen als een warme, wat zuiderse samenleving naar een killer, noorders aandoend model.

    'Het discours van De Wever tegen de Waalse socialisten nodigt niet uit om sociaal voelend te zijn, niet? Maar bij mijn lezingen voel ik goed aan dat de mensen dat wel willen zijn. Waarom blijft dat verstopt? Ik heb de indruk dat mensen niet meer durven. Ze laten zich zo makkelijk beïnvloeden door populisme.

    'We zijn gedoemd om socialer te leven of we stevenen recht op een volgende wereldoorlog af. Al geloof ik nog steeds sterk in Europa.'

    01-08-2016 om 09:24 geschreven door Gust Adriaensen


    29-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Louis Trumpstijl van Donald Ide

    Beke was vol lof geweest voor de ‘wir schaffen das’-uitspraak die de Duitse Bondskanselier Angela Merkel donderdag nog eens herhaalde als antwoord op de islamterreur die ook Duitsland treft.

    Louis Ide, arts en de 'gezondheidsspecialist' van de NV-A, heeft  er niet beter op gevonden om daarop aan het adres van Beke een foto van de vermoorde Franse priester Père Jacques Hamel te sturen met daarbij ‘@wbeke ‘wir schaffen das’ #merkel’.

    Dat is toch wel van een onvoorstelbare grofheid! Ide, academicus, arts, parlementslid, steekt daarmee de primitieve, platvloerse Trump naar de kroon. Ik ben ervan overtuigd dat vele NV-A-leden en sympathisanten rood kleuren van plaatsvervangende schaamte!

    29-07-2016 om 17:50 geschreven door Gust Adriaensen


    27-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moord

    Geert De Kerpel, hoofdredacteur van het christelijke weekblad Tertio, reageert vlijmscherp op het SP.A-voorstel om abortus mogelijk maken tot 20 weken, terwijl dat nu maar tot 12 weken mogelijk is.

    Elk jaar trekken immers tussen de 500 en 600 Belgische vrouwen de grens met Nederland over om daar een abortus te laten uitvoeren. Het zijn allemaal vrouwen die meer dan twaalf weken zwanger zijn, en dus in ons land geen recht meer hebben op een vrije abortus. 'Een hypocriete situatie', vindt SP.A-kamerlid Karin Jiroflé. "

    De argumenten die SP.A aanhaalt, bevestigen dat abortus in overgrote mate wordt gepleegd om sociale en financiële redenen, stelt Geert De Kerpel in een bijdrage op Facebook. De ingreep wordt dus nauwelijks uitgevoerd om redenen die de voorvechters van de depenalisering naar voor schoven: verkrachting, een levensbedreigende situatie voor de zwangere vrouw of een ongeneeslijke zwaar lijdende foetus, stelt hij. 'Wie toen vraagtekens plaatste bij de argumentatie van de voorstanders was een onmens. Wie waarschuwde voor een hellend vlak te kwader trouw.'

    'Vanaf de depenalisering bleken de motieven die de aanvraagsters opgaven in overgrote mate niet degene te zijn van de indieners van het wetsvoorstel en hun voorstanders', vervolgt De Kerpel. 'Het zegt veel, heel veel over een samenleving als die in almaar toenemende mate wettelijke mogelijkheden aanreikt om menselijk leven straffeloos moedwillig voortijdig te beëindigen. Hoeft het trouwens te verwonderen dat in zo'n cultuur de geesten ook almaar meer rijpen om de doodstraf opnieuw in te voeren?

    Het Westen stelt tegenover de cultuur van de dood van IS en andere jihadi de cultuur van het leven", luidt het dan. 

    Tegen de achtergrond van de gelegaliseerde massale abortuspraktijk in het Westen, kan er nog moeilijk sprake zijn van 'de cultuur van het leven', aldus De Kerpel.

    27-07-2016 om 21:30 geschreven door Gust Adriaensen


    22-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes in Syrië

    XI/29
    Vrijdag 22 juli 2016

    Feesten, bidden en werken
    De heilige Benedictus (+ 547), de vader van het westerse monnikendom en de patroon van Europa hield het bij “ora et labora” (bid en werk). Wij hebben er deze week een feestelijk strikje rond gedaan. Zaterdag vierden we O.L.Vrouw van de Carmel en woensdag de profeet Elia. (De Belgische nationale feestdag van gisteren wordt hier natuurlijk niet gevierd, maar we hebben wel voor ons land gebeden). Beide dagen beschouwden we als een soort zondag, evenwel met de lange en mooie gebedsdiensten van het feest. In de 12e eeuw leefden op de berg Carmel vele kluizenaars, bijzonder toegewijd aan de profeet Elia en aan O.L. Vrouw. Onder druk van moslims verspreidden ze zich over Europa, waar ze evenwel aanvankelijk helemaal niet werden aanvaard. O.L.Vrouw toonde aan prior Simon Stock (14e eeuw) zelf het “monastieke schapulier”, dat voor vele gelovigen een teken zou worden van een algehele toewijding aan God langs Maria. Het verspreidde zich over heel de Kerk. En ook de profeet Elia wordt in het oosten gevierd als zowat de grootste van de profeten uit het Oude Verbond, die het monnikenleven maar ook gewone gelovigen op bijzondere wijze blijft bezielen. Woensdag avond hebben we een gezellige en feestelijke picknick gehouden in het kleine salon en op het voorplein terwijl de drukkende hitte van de dag al in een zachte koelte was overgegaan. Bovendien mocht ik tevens de verjaardag van mijn priesterwijding vieren en hoe ouder je wordt, hoe meer aandacht daaraan besteed wordt, in ernst en in leute.
    Toch is er deze week ook hard gewerkt en vooral zijn er goede plannen uitgewerkt om zoveel mogelijk mensen werk te verschaffen. Moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel coördineren uiteindelijk de plannen en daardoor hadden we deze week ook een aantal bezoekers die hieraan op deskundige wijze meewerken. Een aantal vrouwen uit ons dorp hebben onder leiding van creatieve zusters al kinderkleding gemaakt. Als de Fransen van “haute couture” spreken, laten wij het dan hebben over “suprème couture” of zo iets. Nu zijn er contacten in Italië, Griekenland, Libanon en Dubai die deze producten willen afnemen. Verder zijn al de nodige contacten gelegd om hier binnen kort een boederij te starten met 72 koeien en een bijbehorende kaasmakerij. Hiervan zullen heel wat families kunnen leven. Vervolgens worden nieuwe fruitbomen geplant voor de families die vroeger leefden van hun kersenbomen in de bergen en die door de terroristen verwoest zijn. Ook is er een zeepfabiek in de maak. Voor ons eerste bedrijf, de kaarsenmakerij moeten we nog een nieuwe impuls vinden. Inmiddels zijn er immers overal led-lampen die ook gebruikt worden wanneer er geen elektriciteit is en een batterij wordt ingeschakeld. Dat doet de behoefte aan kaarsen uiteraard fel dalen. Toch was hier deze week een man en goede vriend, die zal trachten regelmatig bestellingen te plaatsen en er voor zorgen dat de kaarsen ergens verkocht worden. Indien dit op gang zou komen kunnen ook hierin meerdere arbeiders te werk gesteld worden.
    Juist vandaag valt een groep van een hondertal schoolkinderen (moslims) uit Qâra binnen. Het zijn jongeren die zich geëngageerd hebben om de straten proper te maken of netjes te houden (wat echt wel nodig is). De meisjes dragen allemaal een hoofddoek. Ze zijn allen gewapend met een gsm en willen met iemand van de gemeenschap op de foto staan. Bij de rondleiding luisteren ze aandachtig naar de uitleg over het christelijk geloof. Als hen verteld wordt dat Jezus het Woord en de Geest van God en zelf ook echt God is, wordt niemand kwaad maar vraagt iemand: hoe kunnen we bidden tot Jezus? Het is echt waar wat Jezus zei: De oogst is groot maar de arbeiders zijn weinig in getal...

    Gaan we naar een werelddictatuur?

    Toen John Fitzgerald Kennedy in 1963 vermoord werd, was heel de wereld verontwaardigd en beschouwde Lee Harvey Oswald als de snoodaard die op zijn eentje de jongste president van de VS vermoord had. Toen Mehmet Ali Agça op 13 mei 1981 paus Johannes Paulus II op het St. Pietersplein te Rome neerschoot, vroegen sommigen zich al af of deze verwarde Turk niet de marionet was van verborgen krachten. Johannes Paulus II kon immers terecht beschouwd worden als het grootste gevaar voor het voortbestaan van de toenmalige Sovjet-Unie. Ondertussen zijn er steeds meer tekenen dat grote aanslagen, staatsgrepen, bloedige oorlogen niet zomaar toevallig ontstaan uit ongelukkige omstandigheden, maar uiteindelijk uitgelokt en nauwkeurig geregeld worden door schimmige heersers op het hoogste wereldvlak om politieke, economische, militaire en strategische belangen. Van 7 tot 8 juli 2016 werd in Warschau de top gehouden van Europese staatshoofden en de hoogste leiding van de NAVO. Zij verkondigden luid dat zij zich met al hun krachten inzetten voor de veiligheid van de volkeren, kortom van bijna heel de wereld. Tevens werd nog eens gepoogd om Rusland, dat niemand bedreigt, af te schilderen als het allergrootste gevaar om hun massale oorlogsvoering nog op te drijven. En onmiddellijk daarop (14 en 15 juli) is er dan een massale aanslag in Nice en een dramatische staatsgreep in Turkije, het meest geëngageerde land van de NAVO met zijn machtige legerbases aan de grens met Syrië, die van daaruit het hele Midden-Oosten en Europa beheerst. Massaslachtingen, lynchpartijen, gruwelijke repressie en duizenden vliegen achter de tralies. Waar zat toen de NAVO en welke rol speelde die? En er is nog iets anders dat opvalt. Telkens na een grote aanslag worden door regeringen forse uitspraken gedaan en draconische maatregelen genomen. Het geklungel van de veiligheidsdiensten wordt fel veroordeeld en drastische hervormingen worden aangekondigd. Bij een volgende aanslag blijkt dan dat het geklungel nog groter was dan voorheen. Wat echter onverminderd verder gaat is de beknotting van de vrijheid van het volk door een zogenaamde noodzakelijke noodtoestand. Steeds meer worden democratieën omgevormd tot dictaturen, waarbij er geen aandacht meer is voor de vrijheid en de waardigheid van de mensen. Gaan we toch steeds meer naar één werelddictatuur?
    “De waarheid zal u vrijmaken”
    Hele volkeren worden op de vlucht gedreven, in de armoede gestort of zelfs uitgemoord. Harmonische samenlevingen in een welvarend land, worden ontwricht om politieke, economische en strategische belangen van grootmachten. De rijkste beschavingen met een cultuur en geloof van duizenden jaren, worden teruggeworpen als in een stenen tijdperk. Dit alles wordt mogelijk gemaakt mede door een massa mensen die onwetend of onverschillig deze misdaden laten gebeuren en zo hun stille steun geven aan de grootste misdaden. Daarom is het nodig dat we de waarheid trachten te zien en daarvan ook getuigen. Wat voor zin heeft een vroom gebed in onze binnenkamer wanneer we weten dat in de kamer ernaast onschuldigen worden gedood terwijl wij niets doen of zeggen?
    Al vijf jaar zoeken we naar de waarheid achter de ellende in Syrië. De toestand is zeer ingewikkeld en complex, zowel van binnen als van buiten. Toch zijn bepaalde hoofdlijnen vrij duidelijk vanuit hetgeen we hier meemaken.
    1) De diepe oorzaak van de Syrische crisis is gelegen in de agressieve en overheersende houding van de VS, Saoedi-Arabië, Qatar en Israël met de NAVO en hun bondgenoten. Het plan van de “Amerikaanse pijplijn” in Syrië speelt hierbij al meer dan een halve eeuw een grote rol. Die landen willen een ontwrichting, een omverwerpen van de wettige regering, het breken van de wil van het volk, een in stukken verdelen van het land, een chaos om hierdoor hun belangen op te leggen. Elk van deze landen en hun bondgenoten streeft hierbij nog zijn eigen belangen na.
    2) De Syrische samenleving met al haar gebreken, tekorten en onvolmaaktheden wilde steeds een ware onafhankelijke lekenstaat zijn, waarin burgers van verschillende afkomst of geloof, elkaar als gelijkwaardig aanvaarden. Zo was Syrië tot begin 2011 een welvarende en harmonieuze samenleving. Omdat de meerderheid van de Syriërs de onrechtvaardige oorlog tegen hun land doorzag, zijn volk, leger, regering en president nu meer dan ooit één. Dit is de diepe kracht waardoor het land al vijf jaar lang kon standhouden tegen de militaire overmacht van de “internationale gemeenschap” in.
    3) Een militaire inval in Syrië, zoals in Libië, kon uiteindelijk niet gerealiseerd worden. Van de massale gifgasaanval in Ghouta (augustus 2013) waren er net iets te veel mensen die wisten dat het door de “vrienden van Syrië” zelf bedacht en uitgevoerd was. Daarom zijn zij steeds meer rebellengroepen gaan vormen, bewapenen, trainen en betalen. Ze hebben zelf deze groepen nu niet helemaal meer in de hand, zodat deze groepen zich ook tegen hun eigen broodheren keren. Om de paar dagen is er ergens wel een massale aanslag. De meest beruchte groep is die van Daesh of ISIS, ontstaan uit de Amerikaans-Engelse inval in Irak (2003). Deze groep wil een Islamitisch kalifaat in Irak en Syrië.
    4) In 2015 leek het dat Syrië uiteindelijk geen stand zou kunnen houden tegen een overmacht van terroristen, gesteund door de halve wereld. De Syrische regering vroeg hulp aan Rusland. Rusland heeft op korte tijd, in samenwerking met Syrië en Iran, het terrorisme veel efficiënter bestreden dan de monstercoalitie onder leiding van de VS gedurende een heel jaar. Immers, het doel van de VS is niet ISIS bestrijden maar militair (onwettig!) aanwezig zijn en overheersen door de terroristen te gebruiken. De ISIS is groot en sterk geworden, dank zij de inzet van de internationale coalitie o.l.v. de VS in Syrië. Het doel van de VS en hun bondgenoten blijft onveranderd, de methoden worden telkens aangepast aan de omstandigheden.
    5) De coalitie van Syrië, Rusland, Hezbollah, Iran (China) is de enige die ondubbelzinnig én wettelijk het terrorisme in Syrië bestrijdt, omdat zij samenwerkt met de wettig gekozen regering. Deze coalitie heeft de balans definitief in het voordeel van Syrië doen overhellen. Toch zal zij geen vrede en bevrijding kunnen brengen, zolang de anderen de ontwrichting van Syrië blijven nastreven. En dezen zullen niet vlug geneigd zijn van hun oorspronkelijk plan af te zien. Met succes kunnen ze tot heden de indruk geven dat ze het terrorisme bestrijden terwijl ze eigenlijk het land verder blijven ontwrichten. Zolang de volkeren hun masker niet afrukken zullen ze verder doen. Anderzijds is ook de wettige coalitie, die het onderling op bepaalde punten eens is en op andere punten van mening verschilt. Ze willen allen het wereldterrorisme in Syrië werkelijk bestrijden en erkennen de noodzaak van de eenheid en stabiliteit van Syrië. Rusland heeft nooit om een “regeringswissel” in Syrië gevraagd maar steeds de soevereiniteit van het land erkend en gezegd dat het volk zelf moet beslissen over zijn regering. Rusland is echter meer geneigd “een staakt-het-vuren” in te stellen en de gevechten te verminderen, terwijl Hezbollah en Iran (gedeeltelijk terecht) menen dat hierdoor aan de terroristengroepen alleen maar de kans gegeven wordt zichzelf te versterken. Zij willen een meer directe en daadkrachtige bestrijding van het terrorisme. Rusland streeft meer naar een politieke oplossing.
    6) In Syrië is de wereld aan het overgaan van een ‘unipolair’ naar een ‘multipolair’ model. Tot voor de oorlog tegen Syrië konden de VS, NAVO en bondgenoten gelijk welk land aan hun heerschappij onderwerpen en hun westerse economische belangen opleggen door staatsgrepen uit te lokken, regerinswissels te bewerken, onwettige sancties op te leggen en een “creatieve chaos” te scheppen. Inmiddels loopt de Russische beer echter weer vrij rond en heeft ook nog tanden. Rusland bedreigt op dit ogenblik niemand, maar het feit dat het onafhankelijk is en zich (gelukkig) niet wil onderwerpen aan de heersende westerse (Amerikaanse) wereld(wan)orde en daarbij vrij overeenkomsten sluit met China en andere mogendheden, is voor de ‘unipolaire’ wereldheersers onaanvaardbaar. De VS zullen eens moeten ophouden Rusland, China en andere “onafhankelijke” landen op alle mogelijke manieren te bestrijden. Zij zullen eens de verandering die in Syrië heeft plaats gevonden moeten erkennen. De weerstand in Syrie kon door de ‘unipolaire’ wereld niet gebroken worden. Er zijn voortaan meerdere gelijkwaardige grootmachten in deze wereld, die elkaar ook best als gelijkwaardig behandelen en aanvaarden tot vrede en welvaart van heel de mensenfamilie.
    Dit is niet “dé waarheid”, maar wel een eerlijke poging om in het huidige drama van het Midden Oosten van binnen uit, waarheid en leugen van elkaar te scheiden om het leven van mensen en landen te respecteren. De volle waarheid vinden we in de persoon van Jezus Christus. Hij is de openbaring van Gods liefde voor alle mensen. Hij heeft door zijn lijden en Kruisdood de mensheid bevrijd van kwaad en zonde. Hij nodigt ons uit Hem na te volgen. Dat is de waarheid die bevrijdt (cf. Johannes 8, 32). Dat is de weg die overheersing, jaloezie, hebzucht, grootheidswaan overwint. Hierdoor worden mensen in hun waardigheid erkend en landen in hun eigenheid ondersteund. Dit brengt leven in plaats van dood, vrijheid in plaats van slavernij, liefde in plaats van haat. En dit is de roeping van ieder mens. Hieraan kan iedereen op zijn plaats en zijn wijze meewerken.
    Een passie van bijna een halve eeuw
    Volgende maandag is het 48 jaar geleden dat paus Paulus VI zijn encycliek Humanae vitae uitgaf, waarover nu bijna een halve eeuw in de Kerk heftig werd gediscussieerd. Voor velen is deze encycliek zoveel als een hopeloos achterhoedegevecht. De “contraceptieve roes” veroverde vanuit het westen nagenoeg de hele wereld. Anderen voelen zich pijnlijk en onrechtvaardig veroordeeld, terwijl dit totaal niet de bedoeling was van Paulus VI. Het was voor hem een noodkreet aan de Kerk en de wereld. Helaas zijn de waarschuwingen en voorspellingen van Paulus VI allemaal uitgekomen. Slechts heel weinigen waren bereid na te denken over hetgeen kunstmatige contraceptie eigenlijk betekent voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid. Geestelijk is het een radicale afwijzing van de persoonlijke verantwoordelijkheid, wat juist de kern is van alle menselijk handelen. Daarom zijn hieruit als vanzelf zovele andere morele ontwrichtingen gevolgd.
    Samen met eminente vrienden, ook uit de geneeskunde, zijn wij steeds meer overtuigd geraakt dat de contraceptieve cultuur van de voorbije halve eeuw de grootste catastrofe was/is, zowel voor de lichamelijke als voor de geestelijke gezondheid van het volk. Het is ons evenwel nooit gelukt hiervoor enige aandacht te vragen in ons parochieblad, Kerk en Leven. Wel mocht ik ooit in Tertio ’n halve bladzijde schrijven over een “Miskend profetisch document”. Hierop kreeg evenwel een luidspreker uit de theologie een volle bladzijde om zijn onbegrip en kritiek te spuien. Toch hebben wij goede hoop dat er op lange termijn en heel langzaam een kentering komt. De mythe van de veilige contraceptie is in ieder geval voor goed voorbij. En paus Franciscus heeft met zijn apostolische aansporing Amoris laetita (19 maart 2016), de vreugde van de waarheid, de morele discussies over contraceptie definitief beslecht. Wil je weten hoe? Lees het Katholiek Nieuwsblad van volgende vrijdag. We verwachten dat je daarin enig antwoord zult vinden.
    Uit “Humanae vitae”
     “Alleen wanneer de beide wezenlijke aspecten, namelijk de een-wording en de voortplanting, bewaard blijven, behoudt de huwelijksdaad ten volle haar zin van wederzijdse en echte liefde en haar gerichtheid op de zeer verheven roeping van de mens tot het ouderschap” (Humanae vitae, nr. 12)
     In nr. 17 worden de gevolgen van kunstmatige contraceptie voorspeld: een brede weg naar huwelijksontrouw en algemeen zedenverval, het verlies van de eerbied voor de vrouw doordat ze een middel wordt voor egoïstische bevrediding van de hartstocht, de burgerlijke overheid die haar macht misbruikt om door middel van contraceptie de meest persoonlijke en intieme sfeer van de echtgenoten te bepalen.
    Paus Paulus VI werd op 6 augustus 1978 begraven. Toen de kist met de eenvoudige ruwe planken ten grave werd gedragen, steeg er van op het Sint Pietersplein onverwachts een oorverdovend applaus op. Het was als een posthuum eerherstel voor de man die het juiste inzicht had en de moed om de mensheid tegen zichzelf te beschermen, tegen een groot deel van de openbare opinie (ook in de Kerk) in. Heilige Paus Paulus VI, wees onze voorspreker opdat we terugkeren naar de waarheid en het leven van het evangelie.
    P. Daniel

    22-07-2016 om 21:40 geschreven door Gust Adriaensen


    21-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rzoska slaat de bal mis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De fractievoorzitter van Groen, Björn Rzoska, pleit voor een louter ceremoniële invulling van het koningschap. 'Het koningschap is niet meer van deze tijd', aldus Rzoska.

    Om zijn stelling kracht bij te zetten concentreert hij zich op het koninklijke voorrecht om adellijke titels toe te kennen. Maar dat is toch precies een mooi voorbeeld van 'ceremoniële invulling'! Sterk in logisch redeneren blijkt de Groen-fractieleider niet te zijn. 't Zal wel aan de hitte liggen.

    Rzoska moet het ook niet zo voorstellen dat de koning wettelijk gezien echt nog veel macht heeft. Het verlenen van titels, dat hij zo sterk in de schijnwerper plaatst, is daarvan het mooiste bewijs. Als hij echt de Groen-waarden genegen is, dan zou hij beter zijn energie steken in het wettelijk terugdringen van de macht van grote holdings, de financiële en economische top, allerlei belangengroepen en lobbyisten. Die bezitten veel meer macht dan de koning.

    Rzoska's uitspraken passen perfect in de anti- of pro-koningclichés op 21 juli. Spijtig voor Groen.

    21-07-2016 om 13:00 geschreven door Gust Adriaensen


    20-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De spijker op de kop
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De Vlaamse minister-president Geert Bourgeois is van mening dat de manier waarop het Turkse regime tekeergaat na de mislukte coup, niet thuishoort in een democratie.

    Bourgeois stelt terecht het volgende:

    “Een uitvoerende macht die intervenieert in de rechterlijke macht, dat betekent dat je de scheiding der machten opheft. Dat is de waarborg voor ons allemaal om tegen de overheid beschermd te zijn, om onze mening te kunnen uiten of om te procederen tegen de overheid en in te gaan tegen wat die overheid zegt of doet.”

    Merkwaardig is dat er vanuit de federale regering nog geen noemenswaardige afkeuring van de aard en de omvang van de represailles gekomen is.

    20-07-2016 om 07:00 geschreven door Gust Adriaensen


    17-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes in Syrië

    XI/28
    Vrijdag 15 juli 2016

    Visie

    Een volk dat geen visie heeft sterft. Een visie geeft hoop en moed om
    te volharden in moeilijke tijden. Hoewel vele Syriërs in tragische
    omstandigheden leven, zijn er maar weinige zelfdodingen, in
    vergelijking met het hoge aantal in het welvarende Europa en België.
    Syriërs weten waarvoor ze leven, lijden en vechten. Hun weerstand
    heeft een grote waarde voor heel de wereld. Hetzelfde geldt ook voor
    een gemeenschap. Een gemeenschap zonder visie verliest de hoop en
    sterft. Onze gemeenschap heeft een belangrijke impuls geërfd uit de
    Libanese oorlog (1975-). De zustergemeenschap van de Carmel in Harissa
    (van de Theotokos en de eenheid) had bij het begin van deze oorlog al
    meteen begrepen dat het helemaal niet ging om een zogenaamde
    “burgeroorlog”, maar om een geplande uitroeiing van de christenen in
    Libanon en de omvorming van een christelijk naar een moslimland, voor
    politieke doeleinden. Zij namen onmiddellijk de beslissing alles te
    doen wat mogelijk was voor de bevolking. Ze sloten een overeenkomst
    met een bezielde, Franse christelijke hulporganisatie die containers
    stuurde. Het klooster van Harissa werd een verdeelcentrum van hulp aan
    de Libanese bevolking. Het gooide gans het leven van de carmelitessen
    overhoop en het slot werd opgeheven. Toch bleven ze meer dan ooit hun
    roeping trouw en beseften dat Jezus hen niet vroeg of ze wel alle
    kloosterregeltjes onderhouden hadden, maar wel: “Wat heb je gedaan
    voor mijn lijdende broeders en zusters”? Er werd gezorgd voor eten,
    kleding, bescherming en onderdak. Hierbij heeft moeder Agnes-Mariam,
    die destijds in dit klooster carmelites was, een groot deel van de
    organisatie op zich genomen. Toen de oorlog tegen Syrië uitbrak was
    het inzicht in wat er eigenlijk gaande was nog duidelijker. Terwijl de
    hele Atlantische pers sprak over een spontane volksopstand, zag en
    wist de gemeenschap van Mar Yakub (en het Syrische volk) heel goed dat
    het een op het hoogste wereldvlak georganiseerde ontwrichting was
    voor politieke, economische en strategische belangen. Zij besloten al
    het mogelijke te doen om de lijdende bevolking te helpen. Mensen in
    nood, straatkinderen, armen, zieken werden druppelsgewijze in de
    gemeenschap zelf opgevangen en in het christelijk geloof ingewijd. Er
    werden drie centra van hulpverlening gevormd voor de Syrische
    bevolking, die nog erg actief zijn. Ondertussen gaat veel aandacht
    naar het oprichten van allerlei bedrijven en bedrijfjes om mensen
    zelf hun kost te laten verdienen. Sinds een onverwachte en massale
    hulpverlening aan Aleppo op een nagenoeg onmogelijk ogenblik lukte,
    wilden meerdere grote organisaties meewerken. Hierbij ontdekte de
    gemeenschap nieuwe gevaren, nl. de waarheid van Jezus’ woord: “Gaat
    dan, maar zie, Ik zend u als lammeren tussen wolven” (Lucas 10, 3). De
    hulpverlening breidde zich uit. Deze woensdag kwam een delegatie van
    een hondertal mensen van het dorp Jarajir uit het gebergte, in de
    buurt, ons danken omdat dit dorp dank zij de tussenkomst van moeder
    Agnes-Mariam en het klooster uiteindelijk gespaard en in leven
    gebleven zijn op het ogenblik dat er veel rebellen in het dorp waren
    en de toestand heel gevaarlijk was. Bij het bezoek aan de kerk en de
    crypte werd, zoals gewoonlijk, uitvoerig het christelijk geloof
    verkondigd. Hierbij worden de mooiste verzen over Jezus uit de Koran
    aangehaald, die meestal door de moslims zelf nauwelijks gekend zijn.
    Uiteraard krijgen we eveneens voldoende misprijzen, tegenwerking of
    laster, vooral vanuit sommige katholieke middens in het buitenland,
    die verontwaardigd zijn omdat we de “politiek correcte lijn” niet
    volgen of zogenaamd “aan pollitiek doen”. Ondertussen is de toestand
    weer verbeterd, maar we weten niet wat de toekomst nog brengt. Daarom
    wordt alles in het werk gesteld om het grote terrein met duizenden
    vruchtbomen, groenten, kruiden zo te organiseren dat het voor velen
    eens nuttig kan zijn. Ook willen we geleidelijk er voor zorgen dat we
    met zonnepanelen voldoende stroom hebben voor heel het klooster. We
    bereiden ons voor om helemaal zelfbedruipend te worden voor onszelf en
    de velen om ons heen. Ondertussen volharden we in gebed en werk. We
    beginnen de dag met het byzantijnse morgengebed en een lange stille
    meditatie. Na het werk volgen middaggebed, eucharistie, vespers,
    completen. Op donderdagavond houden we een uur aanbidding bij het
    uitgestelde Allerheiligste Sacrament. We trachten deze dagorde zo
    trouw mogelijk te volgen maar op ieder ogenblik kan gelijk welk gebed
    vervallen als er een dringende noodzaak zich aandient. Het doel is te
    luisteren naar wat de heilige Geest op dat ogenblik van ons vraagt.
    Heer, weest ons zondaars genadig en aanvaard onze schamele
    inspanningen voor het heil van Kerk en wereld.

    Vakantiesfeer

    Het is al geruime tijd overdag zeer warm, rond de 30° (of meer). De
    abrikozenoogst is afgewerkt en de vijgen zijn nog niet rijp. Nu
    worden vooral courgetten en de bessen geplukt. Het grote werk blijft
    echter: water geven. Iedere dag moet een ander deel goed voorzien
    worden en tussendoor moeten de kruiden en terreinen die niet aan het
    “sociale systeem” van watervoorziening zijn aangesloten water krijgen.
    Ondertussen is het al volop vakantie. En zo kwam zondag de gedachte
    op om eens een echte vakantiedag te organiseren. We hebben een groot
    zwembad gekregen en dat werd in de binnentuin geïnstalleerd. Water is
    er genoeg als er maar elektriciteit is om het op te pompen. En we
    krijgen steeds meer elektriciteit. Het water komt van 1200 m diep, is
    van vulkanische oorsprong en warm, d.w.z . meer dan lauw maar ook
    weer niet heet. Het is ruimschoots warm genoeg om er een douche mee te
    nemen. De grote kuip van het zwembad werd gevuld en in de namiddag
    doken de zusters en de kinderen het water in. De poort van de
    binnentuin ging zedig dicht en tegen de avond zaten allen weer fris
    in de refter voor een avondmaal. Vermits er een Franse en Portugese
    zuster in de gemeenschap is en hun landen de Europese voetbalfinale
    spelen, hing er heel de dag al een competiegeest in de lucht. De
    overgrote meerderheid supporterde voor Portugal. We zijn de
    verwoestende politiek van Frankrijk en hun sponsor Qatar hier niet zo
    genegen en zo bleef de Franse zuster moederziel alleen over als fan
    voor haar land. Het internet werkt hier meestal erg traag of met
    onderbreking. Er werd besloten naar het grote salon aan de ingang te
    gaan, om samen met onze families die daar wonen een zo goed mogelijke
    kwaliteit van beeld te bereiken. Iedereen was present en er werd fel
    gesupporterd voor Portugal met af en toe een luid “boe”-geroep voor
    diegene die het toch waagde enige sympatie voor de Fransen te tonen.
    Het begin van de match hebben we grotendeels gemist, geleidelijk werd
    het beeld beter. Met de rust en de onnozele reclamespots was het
    beeld bijna perfect en van de rest konden we nagenoeg zonder
    onderbreking genieten. We moesten wel wachten tot na middernacht om de
    vruchten van onze steun aan Portugal te beleven: Frankrijk-Portugal:
    0-1! De vreugde was immens en er werd meteen overeengekomen om de
    rest van de maandag ook als een zondag en rustdag te beschouwen! De
    beelden van de kleine Portugese jongen die de wenende Franse
    voetbalfan met tederheid troost, zijn de wereld rond gegaan. De
    Portugese coach, Fernando Santos, die een tijd een lauwe gelovige was,
    zoals zovelen, en daarna een vurige christen werd, sprak voor
    honderden journalisten een indrukwekkend dankwoord uit, beginnend met
    een dank aan God de Vader. Hierna zei hij dat hij zijn Vriend ging
    bedanken en zijn Moeder (Fernando Santos “Quero agradecer a Deus Pai”,
    11.07.2016; familiacrista.paulus.pt). Ja, dit is een overwinning van
    een christelijke Portugese-Europese ploeg op een Arabisch-Franse
    moslimploeg.

    Venezuela

    Vanwege de familie van een medezuster uit Venezuela bereikt ons een
    noodkreet over de schrijnende toestand aldaar. Mensen lijden honger,
    hebben niet de nodige medicamenten, mensen worden gekidnapt en de
    militaire repressie neemt drastisch toe. De wantoestanden in politiek
    en economie hebben een ware humanitaire crisis veroorzaakt. Mgr. Diego
    Padron, voorzitter van de bisschoppenconferentie, lanceert bij de
    opening van de 106e plenaire vergadering een directe aanval tegen de
    huidige politieke leiders. Zij moeten hun gezag van het volk krijgen
    en niet omgekeerd. Zij moeten de gerechtvaardigde verzuchtingen van
    het volk respecteren en niet met militair geweld onderdrukken. Het
    welzijn van het volk mag niet opgeofferd worden aan een politieke
    ideologie. De bisschop eist dat alle partijen een dialoog beginnen om
    tot verzoening en vrede te komen. Venezuela is het land dat de
    grootste voorraad aan petroleum bezit. Is dit nu weer een voldoende
    reden om het land te ontwrichten en het volk in een schrijnende
    armoede te storten opdat wereldheersers zich van de petroleum meester
    kunnen maken?

    Veranderingen

    De aardverschuiving van de Brexit blijft voor naschokken zorgen. De
    arrogantie van een “Europa zonder grenzen” was in feite gebouwd op de
    ruinen van de afzonderlijke landen. Het “westen” is niet zozeer een
    geografische omschrijving maar een christelijke beschaving, die heel
    de wereld veroverde. Vanaf het begin werden door de Europese Unie
    de spirituele krachten, de eigenlijke fundamenten ontkend, nl. de
    christelijke wortels. In het Handvest van de fundamentele rechten van
    de Europese Unie was al een verbod opgenomen “van alle discriminatie
    met betrekking tot ‘seksuele orientaties’” (artikel 21), waardoor het
    pseudo-homo-huwelijk dus al voorzien was. En zo werd de EU omgevormd
    tot een ideologische tribune, die boven het volk en tegen het volk in,
    wetten opdrong aan de nationale regeringen om de traditionele
    christelijke waarden en vooral het gezin te ondermijnen, in plaats van
    te zorgen voor een gezonde gezamenlijke politiek, voor veiligheid en
    welvaart. In 2017 wordt het derde eeuwfeest gevierd van de stichting
    van de Groot Loge in London, de moeder van de moderne vrijmetselarij.
    Een eeuw geleden schreef Oswald SPENGLER, Der Untergang des
    Abendlandes (1917). Misschien is de vervulling daarvan op komst. Wij
    scharen ons daarentegen aan de kant van Augustinus (+ 430), die zijn
    ‘Stad Gods’ schreef op het ogenblik dat de barbaren zijn bisschoppstad
    belegerden. In de ineenstorting van het machtige Romeinse Rijk zag
    Augustinus een nieuwe doorbraak van het Rijk Gods.
    Hoe dan ook, na de Brexit komt er ook beweging in de relaties met
    Damascus. Turkije heeft openlijk zijn verontschuldigingen aangeboden
    aan Rusland en wil nu ook met Syrië zijn relaties herstellen om eigen
    terrorisme de baas te kunnen. Frankrijk denkt er zelfs aan zijn
    ambassade in Damascus terug te openen. En een delegatie van het
    Europese parlement onder leiding van Javier Couso, ondervoorzitter van
    de commissie voor buitenlandse betrekkingen, heeft Damascus en de
    Syrische president bezocht. Couso zegt dat de politiek van de EU
    moet veranderen en het internationaal recht moet erkennen. Meerdere
    landen die tot heden gevochten hebben om de Syrische regering ten val
    te brengen, zijn na vijf jaar aan het genezen van hun blindheid en
    beginnen te begrijpen dat een sterke eenheid tussen volk, leger,
    regering en president niet zomaar gebroken kan worden. Met leugens kun
    je wel een publieke opinie veranderen maar niet de werkelijkheid zelf.
    Vooreerst moeten ze toegeven wat de Syrische president vanaf het begin
    gezegd heeft: wie terroristen steunt om ons land te ontwrichten zal
    vroeg of laat de terroristen zelf op bezoek krijgen. Nu is het zo ver.
    Isis bedriegt de hele wereld. Gisteren, op de Franse nationale
    feestdag zagen we het opnieuw in Nice. Het Syrische leger, gesteund
    door Hezbollah, Rusland en Iran (en China) is de enige coalitie die
    effectief het terrorisme bestrijdt. Het is dus belangrijk om daarmee
    ooit op een of andere wijze contact te nemen. Verder zal iedere
    oorlog, ook deze, eens eindigen. De landen die eerst voor miljarden
    verwoestingen hebben aangericht, willen nu in stilte, in het geheim
    of openlijk contact zoeken met Damascus (om contracten te kunnen
    tekenen?) Hoe meer er verwoest is, hoe meer ze zich kunnen laten
    betalen voor de heropbouw. Maar kom, als ze nu al zouden ophouden
    terroristen te sturen en te steunen, is het al een goed begin en een
    grondige verandering. En terwijl de aanslagen over heel het land
    blijven voortduren, ziet het er toch naar uit dat de “moeder van alle
    veldslagen”, nl. het gevecht om de bevrijding van de tweede stad van
    het land, Aleppo, nabij is. Daar hopen we op.

    En ziehier dan onze aangekondige geestelijke bezinning:

    Het gevecht tegen onszelf

    Alles gaat goed. Ik ben tevreden, de wereld lacht me toe! En plots,
    zonder altijd te weten waarom, voel ik mij verdrietig, angstig,
    twijfelacthig. Wat scheelt er toch? Vaak gaat het om stomme dingen.
    Mijn buurman stuurt mij een norse blik toe. Tien minuten later,
    aangekomen op het werk: een van mijn collega’s – althans dat vermoed
    ik toch – is gaan lopen met mijn nieuwste pen. Een half uur later:
    mijn baas komt toe en brult mij toe dat mijn vorig project op niets
    trok. Mijn hoofd begint te tollen, ik begin het noorden te verliezen
    en ik kan mij maar net inhouden om mijn baas niets terug te
    schreeuwen. Ik begin al snel te denken dat ik niet geliefd ben, dat ik
    nooit nergens in slaag ...
    Volgens de woestijvaders (de eerste monniken die naar de woestijn
    trokken om aan zichzelf te werken en zo één te worden met Christus)
    zijn de gedachten onze ennemy number one! Het is lucht, het betekent
    niets, en wat vandaag zo is (in mijn hoofd) kan morgen volledig anders
    zijn. Zegt de Heer niet: Bekommer u niet om morgen, morgen zal zich
    wel bekommeren om zichzelf. De volgende gedachten komen uit een
    conferentie van moeder Agnes-Mariam, die ze enkele jaren geleden gaf
    voor de gemeenschap. Ze legt op een toegankelijjke wijze het
    mechanisme van onze gedachten uit en leert hoe we als christenen
    hiertegen horen te vechten. Al is dit gericht tot religieuzen, . we
    zijn allen geroepen tot diepe verbondheid met God. . St Basilius de
    Grote (+ 379) huiverde om monniken en gewone christenen te scheiden.
    Neen, degene die gedoopt is, is geroepen om VRIJ te worden in de Heer.
    En die vrijheid is een innerlijke vrijheid, waarin we de Heilige Geest
    toelaten ons om te vormen naar het beeld van Christus – monnik of
    leek, dus geen excuus - we zijn allen in hetzelfde gevecht betrokken.
    Genoeg inleiding, laten we horen hoe ons gedachten-mechanisme ons maar
    al te vaak de dieperik instort en hoe we ons horen te verdedigen tegen
    die verleidingen.

    Onze gedachten beheersen

    Hoe leren onze gedachten te beheersen? Wij zijn geroepen, onze
    gedachten te beheersen. Waarom? Laat u Iedereen in uw huis binnen?
    Natuurlijk niet. Er is een deur en er is een portier. De deur is de
    aandacht en de portier is het hart. Ik gebruik mijn aandacht om mijn
    gedachten te beheersen. U zal me zeggen dat het erg moeilijk is. Het
    is niet moeilijk, het is nieuw; we zijn dat niet gewend. We zijn
    gewend aan veel dingen en vooortdurend moeten we ons aanpassen aan
    nieuwe zaken. We wisten niet hoe we moesten SMSen, we hebben het
    geleerd, we wistenniet hoe te googlen, we leerden het...
    We kunnen leren. Het is erg belangrijk, om te leren onze gedachten te
    beheersen. De bruid zegt in het Hooglied: “De zonen van mijn moeder
    waren hard tegen mij. Zij lieten mij hun wijngaarden bewaken, zo heb
    ik voor mijn eigen wijngaard niet kunnen zorgen” (Hooglied 1, 6). Ik
    heb gezorgd voor de kudden van alleman, maar naar mijn eigen kudde heb
    ik niet omgezien. Wie is die kudde? Ikzelf: mijn gedachten, mijn
    geest, mijn ziel, mijn hart, mijn wil, mijn verlangen, alles wat ik
    ben. Ik ben met vanalles en nog wat bezig geweest, behalve dan met
    mezelf. God zal mij niet vragen: "Wat heb je gedaan met de wereld?
    Misschien zal Hij me vragen: "Wat heb je gedaan met je broer?” Maar
    Hij zal me eerst en vooral vragen: "Wat heb je met jezelf gedaan? De
    Heer zegt: Wat voordeel heeft een man om de hele wereld te winnen als
    hij zijn eigen ziel verliest? Soms denken we dat het verzorgen van de
    ziel erin bestaat om devotioneel te bidden. O. K., maar wat betekent
    een gebed uit gewoonte als ik er niet ben?
    We moeten present zijn in ons gebed. “Dit volk eert mij met zijn
    lippen maar zijn hart is ver weg van Mij” zegt Jesaia in Gods Naam. In
    het gebed horen we present te zijn, helemaal aanwezig bij wat we doen.
    Kan een vrouw tegen haar man liegen? De man zal voelen dat de vrouw
    met heel haar hart bij hem is of niet. Op diezelfde wijze voelt de
    Heer onze aanwezigheid. Als we verstrooid zijn met onze 1001
    gedachten, kunnen we niet present zijn, noch voor de Heer, noch voor
    onze geliefden].
    Zonder meesterschap over onze gedachgten, worden we gestrikt door de Vijand
    Het huis waarvan de eigenaar nooit aanwezig is, zal vervallen. Laten
    we niet vergeten dat er geen vacuüm in de natuur bestaat. Als ik niet
    present ben [in mijn innerlijk huis], zal iemand anders present zijn
    [in mijn plaats], hij zal proberen die leegte te vullen. Als ik er
    niet ben om een filter te plaatsen om mijn gedachten, mijn gevoelens,
    mijn acties te controleren, zal iemand anders als gids dienst doen.
    Als ik mezelf niet oriënteer, zal iemand anders dat doen, en die
    andere is een vijand.
    Als een bepaalde gedachte in mij binnendrint en een soort draaikolk
    van wanorde veroorzaakt en mij innerlijk verwart, mag ik haar
    destructieve gang niet laten gaan. Ik mag haar geen aandacht geven. Ik
    moet haar negeren. Maar soms laat die gedachte een spoor na. Soms
    zaait ze een verderfelijk zaad: twijfel, aarzeling, angst, een gevoel
    van eenzaamheid ... Ik mag dat niet laten gebeuren! Ik moet die
    gedachte toevertrouwen aan mijn spirituele vader of moeder, aan degene
    die mij leidt tot God. Maar als ik ga dialogeren met die gedachte ben
    ik verantwoordelijk voor de bittere vruchten die zij zal voortbrengen.
    Een gedachte die in mij opkomt en mijn rust verstoort is een geladen
    gedachte alsof die gedachte mijn verantwoordelijkheidsgevoel komt
    doden. Ik ben niet langer meester van mezelf. Die gedachte komt al
    mijn overtuigingen verstrooien. Soms komt die gedacthe op een verdoken
    wijze, dat kan heel gevaarlijk zijn. Een voorbeeld uit het dagelijkse
    leven. Ik sta s’ochtends op, vol moed wil ik mezelf geven aan de ander
    en aan de Heer. Ik komt toe op het werk, mijn collega fronst de
    wenkbrauwen. Wat is zijn probleem? Twee dagen later, tijdens de
    koffiepauze, keert diezelfde collega mij de rug toe. Waarom doet hij
    dat nu? Het eerste incident heeft me iets doen ontcijferen. Als hij
    niet die eerste maal zijn wenkbrauwen had gefronsd dan had ik mij
    misschien niet op dezelfde wijze afgevraagd waarom hij zijn rug naar
    mij keerde. Dat zijn al twee druppels. Op het einde van de week is er
    een vergadering. Die collega staat op en geeft mij een verwijt. Ik
    begin te geloven dat die collega iets tegen mij heeft. (niet van mij
    houdt.) Op het einde van de maand zegt mijn baas me dat ik aan een
    project moet werken met die collega. Die collega zal mogen doen wat
    hij wil, ik zal het altijd vertalen alsof hij niets van mij moet
    hebben. Waarom? Omdat die latente gedachte bij mij is binnengeslopen,
    zij heeft aanwijzingen gevonden om mijn stelling kracht bij te zetten,
    éénmaal, tweemaal, driemaal; ze heeft een systeem in mij opgebouwd en
    ik ben beginnen geloven dat die collega mij niet graag heeft. En voor
    veel mensen zal het erg moeilijk zijn te golven dat dit een illusie
    is. Wanneer na een jaar mijn baas wil begrijpen waarom de samenwerking
    zo slecht verloopt zal hij de twee samenroepen en ondervragen: “die
    man heeft iets tegen mij”. “Wat, waarom?” “Ja, ja, een jaar geleden
    fronsde jij mij de wenkbrauwen en daarna draaide je mij de rug toe. En
    daarna begroef je me onder verwijten”, ... Wat heeft de Duivel
    gedaan? Gebeurtenissen die op eender welke wijze kunnen worden
    vertaald, heeft hij op de slecthse manier vertaald. En wat erger is,
    is dat ik ervan overtuigd ben.
    Oordeel niet, zodat je niet veroordeeld zal worden
    Beoordeel nooit deintenties van een ander. (Daarom is het goed nooit
    de intenties van een ander te beoordelen.) Iemand slingert mij een
    norse ‘goeiedag’ naar het hoofd. Ik ben gekwetst. Niet oordelen!
    Misschien heeft die arme man een slechte dag, voelt hij zich ziek.
    Soms lijkt het alsof we bewijsmateriaal verzamelen om een persoon te
    oordelen, om te zeggen: "Zie je wel, hij is zus of zo." Dat komt door
    een angst. Misschien was er in het verleden iemand die heel streng met
    mij gehandeld heeft; ik was toen als een lam, ik wist niet beter – en
    ik heb daarvoor een prijs moeten betalen in eer, reputatie ... En nu
    zeg ik tegen mezelf: "Ik zal mijn voorzorgen nemen." We mogen geen
    verdedigingstactieken gebruiken, want door zo te reageren wandelen we
    niet langer in de Voorzienigheid van de Heer.
    Dit is de reden waarom Johannes van het Kruis zegt: Je moet in de
    [monastieke] gemeenschap leven alsof je er helemaal alleen bent. Zij
    zullen zeggen: "Maar hoe is dat mogelijk? En het gemeenschappelijke
    leven dan? Hoezo? Je moet dit begrijpen wat de gedacthen betreft. Ik
    hoor iedereen te behandelen met gelijkheid, met liefde, maar ik sta
    aan niemand toe mijn gedachten binnen te treden. Wanneer ik de
    gemeenschap verlaat, neem ik geen broeder of zuster met mij mee om met
    hem of over hem in mijn gedachten verder te dialogeren. Ik woon samen
    met mijn broeders en zusters, ik hou van hen, ik dien hen, ik pas mij
    aan hen aan. Dat is prima. Maar in mijn binnenste ben ik niet in mijn
    gedachten met hen bezig, behalve dan wat betreft mijn plichten
    tegenover hen. Als ik verantwoordelijk ben voor het ontbijt, moet ik
    mij wel herrineren dat mijn broeder of zuster moet eten. Maar ik laat
    mijn broer of zuster niet binnen in persoonlijke elementen van mijn
    innerlijkheid. Ik zal me niet afvragen: "Waarom heeft hij niewe
    laarzen? Of een voorbeeld uit de wereld: waarom heeft die nieuwe
    collega een nieuwe laptop en moet ik het stellen met die oude rommel?
    "Waarom heeft hij een nieuw habijt? Of uit de werled: “Waarom zegt de
    baas mijn collega ‘goeiedag’ en niet aan mij? We moeten in de
    gemeenschap leven also we kluizenaars zouden zijn. Sommige
    kluizenaars, wanneer zij hun kluizen verlaten, zijn als een spons,
    dorstig naar afleiding, entertainment. Ze bemoeien zich met anderen.
    Dat zijn geen echte kluizenaars. Ze leven wel in een kluis, maar in
    werkelijkheid hebben ze de hele wereld in hun woning. Dat is zeer erg!
    Degene die zijn gedachten niet kan disciplineren is geen monnik, ik
    zou zeggen, hij is niet eens een christen. De Heer zegt: Wees
    volmaakt zoals uw Vader in de hemel en ik ben op zoek naar details, ik
    bemoei me met vanalles en nog wat!?
    Het gaat om elementaire beleefdheid. Mijn broeder, mijn zuster hebben
    hun privacy nodig. Waarom moet ik altijd bij hen binnentreden, de
    deuren van hun intimiteit openbeuken en daar alles te kijk stellen.
    Waarom doet hij dit of dat? Waarom handelt hij steeds zo...Daarenboven
    doen gedachten alle ondeugden in ons opleven. "Niemand werkt hier, ik
    doe hier alles!" Net wat ik nodig heb om te stoppen met werken. En
    misschien is de realiteit dat iedereen werkt behalve ik. Een van de
    beste manieren om onze gedachten te beheersen is om ons met onze eigen
    zaken te moeien, wanneer we zeggen: "Ik zal me niet meer moeien met de
    andere behalve om hem te dienen”. Wat hij of zij doet, wat hij draagt,
    wat hij heeft, wat hij deed of wat hij niet deed, wat de
    verantwoordelijke tegen hem zegt ... zich daarmee bemoeien is een weg
    naar zelfruïne. Wanneer mensen uit de wereld naar ons komen, merken we
    dat ze met dezelfde miseries te kampen hebben. Het kan zelfs tot
    moord leiden! Onbeheerste gedachten kunnen leiden tot ontucht, haat,
    phobiën, zelfvernietiging. Mijn gedachte is geen referentie! Altijd
    een afstand tussen mij en mijn gedachten – welke gedachte het ook moge
    zijn!!!!”

    Besluit

    We willen deze uiteenzetting niet te lang maken. We hopen in de nabije
    toekomst aanvullende gedachten met u te delen, opdat u een volledig
    beeld krijgt van het belang van het gevecht tegen de gedachten en zo
    tot innerlijke vrede te komen. De Vaders spreken over apatheia –
    zonder passies. Beetje bij beetje vormt Christus ons om, om als een
    glad wateroppervlak te worden en geen woelige zee. Een stil en
    vredevol wateroppervlak waarop de Heilige Geest in zijn volheid de
    diepten kan doorschijnen. Bemerk dat een woelige zee geen licht
    doorlaat. Zo is het ook met ons innerlijk. Als we hulpeloos van links
    naar rechts geslingerd worden door onze gedachten, kan de Heilige
    Geest niet vrij werken. En zoals onze zuster Carmel onlangs zei: “in
    deze eindtijd is de Heer Jezus op zoek naar simpele zielen, zielen als
    van kleine kinderen, zielen waarin Hij kan rusten” – Aan Hem zij de
    eer en de glorie voor de eeuwen der eeuwen. Amen

    17-07-2016 om 22:30 geschreven door Gust Adriaensen


    14-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herfederalisering

    Het siert de liberalen van Open VLD dat zij het herfederaliseringsthema aan de agenda plaatsen.

    Als blijkt dat de deelstaten niet in staat zijn bevoegdheden die ze toebedeeld kregen efficiënt en beter dan vroeger, uit te oefenen, ligt een herfederalisering voor de hand. Gebeurt dat niet, dan wordt nog maar eens bewezen dat voor sommige partijen het streven naar autonomie vooral symbolische en electorale waarde heeft.

    Begrijpelijk dat die andere Vlaamse liberale partij, de N-VA, als door een wesp gestoken reageert. Het is voor die partij electoraal van levensbelang, om de 19de eeuwse romantiek van de Vlaamse onafhankelijkheid geregeld op te poken.

    De CD&V dreigt evenwel weer eens de trein te missen. Die partij zou zich kunnen profileren door te stellen dat op een aantal beleidsdomeinen herfederalisering moet bestudeerd en eventueel doorgevoerd worden. Te sterk in het spoor blijven lopen van de N-VA, ook wat dit thema betreft, vervreemdt de partij nog meer van haar laatste kiezers.

    14-07-2016 om 20:35 geschreven door Gust Adriaensen




    Archief per week
  • 15/07-21/07 2019
  • 08/07-14/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 10/06-16/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 27/05-02/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 29/04-05/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 08/04-14/04 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 25/03-31/03 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 11/03-17/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 04/02-10/02 2019
  • 28/01-03/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 19/11-25/11 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 01/10-07/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 28/11-04/12 -0001

    Blog als favoriet !

    Archief per maand
  • 07-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 11--0001


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!