Eerst nog even een stukje geschiedenis voor de lezers die mijn verhaal nog niet zouden kennen. Mijn vader, een schoenmaker in Kalmthout, werd bij de bevrijding beschuldigd van collaboratie omdat Duitse soldaten, die in onze wijk campeerden in een loods van een houthandelaar, bij hem hun schoenen kwamen herstellen. Hij werd daarvoor nooit veroordeeld, maar speelde wel alles kwijt toen ons huis volledig werd leeggeplunderd, schoenmakerij in begrepen. Ik was toen maar vijf jaar, maar kan me nog altijd dat leeggeroofd ouderlijk huis voorstellen. Ons verhaal kwam in het repressienummer van ’t Pallieterke van 11 september 2019.         Toen bij de eerste verkiezing na WO II de Antwerpse advocaat Herman Wagemans opkwam voor amnestie, heeft mijn familie voor hem gestemd. Toen dezelfde Wagemans mee aan de bakermat van de Volksunie stond, zijn we hem gevolgd en zijn we daarna blijven stemmen voor het Vlaams Blok en dito Belang.

   Zondag was er het Nieuwjaarscongres van dat Vlaams Belang, waarin voorzitter Tom Van Grieken de N-VA beschuldigde van verraad. Ik ben het daarmee niét eens. Ik zou dat wél geweest zijn mochten VB en N-VA op 9 juni 2024 de meerderheid hebben behaald in het eigen Vlaams parlement en er niets mee gedaan zouden hebben. Ze kwamen echter twee zetels tekort en er was geen derde partij die bereid was samen te  werken met het VB. Het enige wat De Wever dan nog kon doen zonder van verraad beschuldigd te worden, was de schade te beperken. 

   We kunnen als Vlamingen alleen maar hopen dat traditionele partijen als CD&V, Vooruit en Open VLD (+Groen) bij een volgende verkiezing (in 2029) de kiesdrempel niet halen. Als VB en N-VA  dan wél een meerderheid zouden halen en De Wever weer zou weigeren met het VB samen een Vlaamse regenring te vormen, dan zou dat inderdaad een verraad zijn. Nu is het alleen de schade beperken.