|
De Nederlandse dichter, schrijver, criticus, polemist en toneelschrijver Gerrit Komrij werd geboren op 30 maart 1944 in Winterswijk. Zie ook alle tags voor Gerrit Komrij op dit blog.
Achter de coulissen
I
Zizi Maelstrom was een grote vedette.
Ze trok ook altijd volle zalen.
Lammen, blinden, doven, die de recette
Aangezien ze niet hoefden te betalen,
Niet bijster hoog de lucht injoegen.
Ze speelde elke avond hetzelfde
Stuk: ‘Geheel naar uw genoegen
Of de Perikelen van Karel de Elfde.’
Na afloop receptie. Zizi, bekaf,
Gaf toch iedereen minzaam een hand.
Haar rode pruik stak welluidend af
Bij ’t groen van haar glaasje crème de menthe.
II
Ze had hem ’s morgens vroeg al om
En kon dus nooit iets memoreren
Wat op een nieuw stuk leek. Maelstrom
Was wat je noemt te oud om te leren.
Toch vond ze zich, ondanks poreuze
Borsten en wangen, ondanks haar schorre
Stem, haar waggelende tred, een reuze
Talent, en geen desastreuze lorre.
Haar mond stonk als een ondersteek.
Ze was niettemin zo trots als een pauw en
Dacht dat ze op Eleonora Duse leek.
Je kan ook nergens meer op bouwen.
Agave
Oh agave, plant van mijn later jaren…
Je ringeloort me als ik je tegenkom.
Mijn magere hand streelt langs je haren,
Al daag je ook mij uit, en niet andersom.
Wat zag je al niet voor mijn levensavend,
Toen repelsteeltje en haar bruidegom
Hun ouders een flinke stofbeurt gaven
Als straf voor hun miezerig liaison?
Ik heb niettemin meer spijt dan haren.
Hoe diep, zeg me, moet ik nog zinken om
‘Oh pijnboom, boom van mijn oude jaren’
Te gaan mummelen tegen een paardeblom?
Gerrit Komrij (30 maart 1944 – 5 juli 2012)
Portret door Theo Daamen, 1986
De Franse dichter Paul Marie Verlaine werd geboren in Metz op 30 maart 1844. Zie ook alle tags voor Paul Verlaine op dit blog.
Herfstlied
Het trage, verholen
geklaag van violen
om ’t jaar dat verglijdt
doorschrijnt mijn gemoed
dat verkwijnt en verbloedt
aan de tijd.
Verblekend en bevend,
meer stervend dan levend
als weer het uur slaat,
ga ik op in verdriet
en ik ween om wat niet
meer bestaat.
En de euvele wind
voert mij mee, en ik vind
licht noch pad,
maar dwaal veeg en ontkracht
her en der door de nacht:
een dor blad.
Vertaald door W. Jonker
Paul Verlaine (30 maart 1844 – 8 januari 1896)
Standbeeld van Paul Verlaine (detail) door Auguste Niderhausen-Rodo in de Jardin du Luxembourg, Parijs
Zie voor nog meer schrijvers van de 30 maart ook mijn blog van 30 maart 2022 en ook mijn blog van 30 maart 2020 en eveneens mijn blog van 30 maart 2019 en ook mijn blog van 30 maart 2018 en mijn blog van 30 maart 2017 en eveneens mijn blog van 30 maart 2014 deel 2 en ook deel 3.
30-03-2026 om 17:40
geschreven door Romenu 
Tags:Gerrit Komrij, Paul Verlaine, Romenu, W. Jonker
|
